ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

17 – 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ : «LA VIDA ES UN CARNAVAL»!

Για τρεις μέρες τέσσερα (4) λεωφορεία της Melodrrakma Universal θα κινούνται στους δρόμους της Ελληνικής Ιστορίας!

Κεντρική Ιστορική Λεωοφόρος των ημερών με ιστορικά «διόδια» παρελθόντος: Μετέωρα, Πέλλα, Βεργίνα, Βέροια...

Κι ύστερα, θα βγούμε στον περιφερειακό της Ιστορίας, στο «χωματόδρομο» της σύγχρονης αγωνίας μας να συνεχίσουμε να υπάρχουμε: Χάλκη Λαρίσης και Μακρακώμη Φθιώτιδας.

Μεγάλη χαρά αλλά και μεγάλη τιμή η εμπιστοσύνη ανθρώπων που χωράνε σε 4 λεωφορεία!

 Ήταν τον περασμένο Ιούλιο όταν τριμελής ελληνοβασκική οικογένεια, -μαμά, μπαμπάς παιδάκι- βρίσκονταν στην Κρήτη για διακοπές, και η μαμά-Alaitz έριξε στο τραπέζι πρόταση μεγαλειώδη (όπως αποδείχτηκε) : να κάνει η Melodrakma το πρώτο της εγχείρημα στην Ελλάδα.

Ο μπαμπάς-Γιάννης κοίταξε με βλέμμα καλοκαιρινό (70-75% αποβλάκωσης) και ψέλισε το κλασικό όλο βάθος: «τί εννοείς;», (αυτό που λέμε όταν θέλουμε να κερδίσουμε χρόνο ώσπου ν’ απαντήσουμε.)

- «Να κάνει η Melodrakma κάτι και στην Ελλάδα... μια εκδρομή... η Melodrakma... στην Ελλάδα...
εκδρομή...»

είπε η Γενική Κληρονόμος έφηβη-Άλμπα με βλέμμα Τεσσάρων Εποχών αγανάκτησης για την αντίληψη της προηγούμενης γενιάς.

Έγιναν όλες οι διαβουλεύεσεις, 5-6 Γενικές Συνελεύσεις του τριμελούς Διοικητικού Συμβουλίου κι ο μπαμπάς-Πρόεδρος στα γενέθλιά του, 13 Αυγούστου, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να κάνει κάτι και στην Ελλάδα, κάτι γενικά στα Βαλκάνια, κάτι που θα βγάλει ρίζες και θ’ ανθίσει γιατί κάθε χρόνο θα είναι αφορμή κατ’ αρχάς να συναντηθούν άνθρωποι και κατά δεύτερον να γνωρίσουμε ή να ξαναδούμε αλλιώς τόπους και ιστορίες τής Ιστορίας.

Από την πρώτη-πρώτη στιγμή και προς αποφυγή παρεξηγήσεων ξεκαθάρισα και τόνισα πως εδώ ο ρόλος ο δικός μου θα ήταν άλλος, όχι του ξεναγού αλλά του σκηνοθέτη και του Γενικού συντονιστή, του ανθρώπου που θ’ αποφασίσει όσα χρειάζεται ν’ αποφασιστούν ώστε ένα τριήμερο να μην είναι "πήγα, κι όπως πήγα γύρισα", απλά «κατανάλωσα τουρισμό» δηλαδή χωρίς ούτε μια στιγμή της καρδιάς. Το ξεκαθάρισα αυτό διότι θεωρώ ότι στην Ελλάδα υπάρχουν σπουδαίοι επαγγελματίες επίσημοι ξεναγοί και θα είναι καλύτερα για τον κόσμο που αγαπάω και μ’ αγαπάει ν’ αφήσω εκείνους να κάνουν τη δουλειά τους σε διαδρομές και μνημεία που κινούνται συνέχεια απ’ το να παριστάνω εγώ τον Μεγάλο Ναπολέοντα που όλα τα μπορεί.

Απ’ τον Αύγουστο ήδη διάλεξα τον Τόπο λες και ήξερα ότι τέτοια εποχή, θα χρειαστεί ο Μάθιου Νίμιτς να δικαιολογήσει τα μιστά του, σχεδόν 30 χρόνια τώρα αμοίβεται να λύσει ένα θέμα κι ακόμα άλυτο το ‘χει.
Κοιτάζοντας το επονομαζόμενο «Μακεδονικό», σφαιρικά και μακροπρόθεσμα, έχω την αίσθηση πως το ΝΑΤΟ, θα λύσει τελικά αλλιώς το θέμα των συμμαχιών και των συμφερόντων του στην περιοχή, θα του είναι πια παντελώς αδιάφορο το πώς θα λέγεται ο τόπος με πρωτεύουσα τα Σκόπια κι ο Μάθιου ακόμα θα πληρώνεται να βρει λύση στο ζήτημα του ονόματος. Και μεις βέβαια οι Έλληνες, κλασικά στην ίδια θέση και στην ίδια στάση και τότε: μισοί από δω και μισοί από κει, όποιο κι αν είναι πάλι τότε το νέο «από δω κι από κει» που θα ‘χει δημιουργήσει η ανάγκη τής διεθνούς ανισορροπίας στην περιοχή.

Τη Μακεδονία θα έχουμε ως έδρα αποφάσισα τον Αύγουστο.

Κι ως concept ήθελα τον τρίποδα της Πυθίας μην και μάθουμε ποτέ ποιοι είμαστε... Τα τρία πόδια της Ελλάδας, το Αρχαίο, το Βυζαντινό και το Σύγχρονο.
Για πρωταγωνιστή σ’ αυτό το Ταξίδι ήθελα τη Γυναίκα!
Τρεις γυναίκες θα είναι λοιπόν οι τρεις ξεναγοί μας: Η Ειρήνη, η Μελίνα και η Κατερίνα!
Να δούμε ποια θα τύχει στο κάθε λεωφορείο...

Σ’ όλα πάντως όταν δε θα μιλά ο ξεναγός θ’ ακούγεται τη μουσική που ετοίμασα. Ίδια για όλα τα λεωφορεία.

Πρακτικές τώρα Πληροφορίες.

Η MELODRAKMA UNIVERSAL: Travel with Art παρουσιάζει:

Σ’ ό,τι αφορά στο κομμάτι του TRAVEL:

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:  ΣΥΝΤΑΓΜΑ (Φιλελλήνων 12 & Ναυάρχου Νικοδήμου, στο ανοιχτό πάρκινγκ.)

ΩΡΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗΣ: 07:45 (7:30 παρακαλείσθε όλοι να βρίσκεστε εκεί.)

Τα τρία λεωφορεία από Αθήνα θα αναχωρήσουν τελικά από το Σύνταγμα, (και όχι απ’ το Πεδίον του Άρεως όπως ήταν η αρχική πρόθεση) ώστε να γίνει για όλους λίγο πο εύκολο λόγω του κεντρικότατου σταθμού του Μετρό. (Ραντεβού λοιπόν ακριβώς στο πάρκινγκ που υπάρχει στην οδό Φιλελλήνων 12 & Ναυάρχου Νικοδήμου.)

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 

1) ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ (γήπεδο Απόλλωνα, στην οδό Χιλής, στην πιάτσα των ταξί)

και

2) ΚΕΝΤΡΟ. (στο Άγαλμα του Βενιζέλου στην Πλ. Αριστοτέλους επί της Εγνατίας.)

ΩΡΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗΣ: 07:30 απ' την Καλαμαριά και 08:00 απ' το Κέντρο.

Θυμίζω πως έχει οριστεί συγκεκριμένο θέμα για την αποκριάτικη αμφίεση: Το Cinema!
Όλοι για λίγο Σταρ του Σινεμά! Hollywood, Bollywood, Cineccitá, Ισπανικό ή και Ελληνικό Σινεμά!

ΣΕΝΑΡΙΟ/ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ: Βυζαντινή, Ελληνιστική και Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία.

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Γυναίκες. Αφιέρωμα στη Γυναίκα και στη θέση της στην Κοινωνία στις παραπάνω 3 περιόδους.

ΞΕΝΑΓΟΙ: Ειρήνη Δασκαλάκη, Μελίνα Ζαράνη, Κατερίνα Γκιόκα

ΜΟΥΣΙΚΗ: Παναγιώτης Μπόρας, Άλμπα Λυμτσιούλη

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιάννης Λυμτσιούλης

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ/ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ: Μετέωρα, Πέλλα, Βεργίνα, Βέροια

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΕΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ: Χάλκη Λαρίσης, Μακρακώμη Φθιώτιδας

DRESS CODE για το Travel: Αμφίεση που να παραπέμπει ευκρινώς σε σταρ του Σινεμά.


Σ’ ο,τι αφορά στο κομμάτι του ART:

Η Άννα Μιχαιλίδου και η Melodrakma Univrsal παρουσιάζουν:

Α) Η «καρεκλα» στην Τέχνη και στη ζωή μας. Η καρέκλα μπροστά στο θρανίο, εκείνη που καθήσαμε να γράψουμε τις πρώτες μας λέξεις ως την τελευταία, τη σχεδόν αναπηρική δίπλα στο καλοριφέρ σχεδόν πάντα σβηστό πια.

Β) Θα παρουσιαστεί ο Μονόλογος της Καρέκλας  από το θεατρικό έργο τού Anton Juan «Tuko Tuko: Η Πριγκίππισσα του Φεγγαριού της Σαύρας», βραβευμένο με Βραβείο Ωνάση 1997.

Γ) Ο Anton Juan θα παραβρεθεί για ένα mini σεμινάριο Ηχητικής Αίσθησης.

DRESS CODE για το Art: ένα κολάν κι ένα χαλάκι/κουβερτάκι για να στρωθεί στο πάτωμα κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου (για όποιον αποφασίσει να παρακολουθήσει το σεμινάριο)

Ανακεφαλαίωση, day by day και πρακτικά τί θα κάνουμε.

1η ΜΕΡΑ:

Το Σάββατο το πρωί 17 Φεβρουαρίου θα ξεκινήσουμε από Αθήνα και Θεσσαλονίκη την ώρα και στα σημεία που πιο πάνω ορίσαμε.

Συνάντηση Βορείων και Νοτίων στα Μετέωρα.

Τελετή υποδοχής. (Γι’ αυτό αποφασίσαμε να κάνουμε έναν δικό μας τρόπο να ταξιδεύουμε, γι’ αυτο έγινε η Melodrakma, για να υπάρχουν Τελετές Υποδοχής όπου κι αν πάμε, για να είμαστε για μια Στιγμή Πρωταγωνιστές της ζωής μας, για να είναι όλα φτιαγμένα στο χέρι και πάνω μας «ραμμένο» το ταξίιδι.)

Επίσκεψη σε κάποιο απ’ τα Μοναστήρια κι αμέσως μετά γεύμα. Θα φάμε όλοι μαζί μετά Μουσικής, εκπλήξεων και θέας συγκλονιστικής! (Επιλεγμένο μενού)

Νωρίς το απόγευμα αναχώρηση για τη Λεπτοκαρυά.

Άφιξη, τακτοποίηση κι ύστερα, σε ώρα και χώρο που έχει κλείσει η Melodrakma αποκλειστικά γι’ αυτό το σκοπό θα συναντηθούμε για να περάσουμε μετά το Travel στο Art. 

1) «Η Καρέκλα στη Ζωή μας και στην Τέχνη».

2) Μονόλογος.

3) Θα μετακινηθούμε εν συνεχεία σε άλλη αίθουσα που δεσμεύσαμε για το Σεμινάριο Ηχητικής Αίσθησης. Όσες και όσοι επιθυμούν να είναι παρόντες και σ’ αυτή τη στιγμή να έχετε μαζί σας μια φόρμα ή έστω ένα κολάν (δηλαδή μια πρώην φόρμα φαρδιά αλλά λόγω κιλών κολάν πλέον.)

Μετά κι απ’ αυτό, πάμε για δείπνο!

Διανυκτέρευση.

2η ΜΕΡΑ:

Πρωινό κι αναχώρηση για Πέλλα. Ξενάγηση.

Αμέσως συνεχίζουμε για τη Βεργίνα. Ξενάγηση.

Μετά το τέλος και της ξενάγησης στον Τάφο του Φιλίππου θα πάμε για φαγητό.

Αρχικά είχα στο μυαλό μου κάτι απλούστερο για σήμερα, δεδομένου ότι έχουμε το καλό μας δείπνο το βράδυ, είχα σκεφτεί να πάρουμε απ’ το πρωί μαζί μας σακουλάκι χάρτινο πικ-νικ που θα μας ετοίμαζε το ξενοδοχείο αλλά τελικά, γίναμε πολλοί και στη Melodrakma, φιλοσοφία και Αρχή είναι όταν αυτό συμβαίνει, να μετατρέπεται σε κοινό καλό/παροχή προς όλους. Έτσι αποφάσισα και το σημερινό να είναι γεύμα κανονικό κι ωραίο δίπλα σε μια απ’ τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις τού 20ου αιώνα.

Τί θα φάμε εκείνο το μεσημέρι;

Τέσσερις σαλάτες για πρώτο και μετά, σχεδόν ό,τι τραβάει η ψυχή του καθενός. Κανόνισα να έχουμε πολλές διαφορετικές επιλογές σε μαγειρευτά αλλά ΚΑΙ της ώρα. Πρέπει να φάμε καλά σήμερα γιατί είμαι βέβαιος πως όλοι απ' την επομένη θα νηστεύουμε για 40 μέρες.

Θα φάμε και μετά, βήμα-βήμα θα πάμε να περπατήσουμε στα βήματα του Αποστόλου Παύλου. Θα πάμε στη Βέροια για μια μικρή βόλτα και θα έχουμε χρόνο για καφέ.

Επιστροφή νωρίς το απόγευμα στο ξενοδοχείο μας.

Ξεκούραση και πριν το δείπνο σάς περιμένω για μια στιγμή δικιά μας.

Διαλέξτε όλοι ήρωα και ηρωίδα του Σινεμά, δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να παίξουμε μέσα σε ατμόσφαιρα οικογενειακή. Κι έτσι όπως θα μαστε όλοι λαμπεροί Σταρ θα σας παρουσιάσω τα ταξίδια και τα σχέδια τής Melodrakma, για το 2018 και όχι μόνο. Σε κείνη τη στιγμή θα ανακοινωθεί και κάτι πολύ σημαντικό για τη σχέση μας.

Κι ύστερα, θα περάσουμε για Δείπνο και Γλέντι!!! Εκεί, παρότι θα παραβρίσκονται κι άλλοι εκδρομείς του τριημέρου, η Melodrakma ζήτησε και πήρε μια στιγμή της όλης βραδιάς για να σας προσφέρει ένα αντίδωρο: ο Παναγιώτης Μπόρας και η Άλμπα Λυμτσιούλη θα προλογίσουν μουσικά το δείπνο.

Κι ύστερα φαγητό και χορό.

3η ΜΕΡΑ:

Ξημέρωσε και μεις Σταρ του Σινεμά ντυμένοι ακόμα, πάλι... Με τα ίδια ρούχα που γλεντήσαμε χθες βράδυ Κυριακή της Αποκριάς θα κατεβούμε για πρωινό και την Καθαρά Δευτέρα.

Και μετά το πρωινό αναχώρηση, θα πάμε για γυρίσματα στην Τσινετσιτά των παιδικών μου χρόνων. Εκεί σκηνοθέτησα κάποιες στιγμές με το Κριτήριο του αισθήματος κι άλλες τις άφησα στην ειλικρίνεια του Αυθόρμητου.

Σε συνεργασία λοιπόν με τον ιστορικό Δήμο Κιλελέρ, την Κοινότητα Χάλκης και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Χάλκης θα ξεκινήσουμε τη μέρα με γλέντι ειδικά οργανωμένο για μας!
Το ελληνκό Σινεμά θα μας περιμένει στη Χάλκη!
Τρέμε Καρναβάλι του Τυρνάβου, έγινες ρουτίνα και εστάμπλισμεντ...

Αφού γίνουμε δεκτοί απ’ τον δάσκαλο, τον πρόεδρο, τον παπά, και το χωροφύλακα του χωριού, θα φάμε την παραδοσιακή φασολάδα, τις ελιές, τον ταραμά, τη λαγάνα, θα πιούμε και κρασί και τσίπουρο Λαρίσης κι ύστερα θα αναχωρήσουμε για τη Μακρακώμη Φθιώτιδας.

Συμπληρώνονται 60 χρόνια φέτος για το Καρναβάλι της Μακρακώμης... Το να πας σ’ ένα Καρναβάλι και να είσαι ένας ακόμα μες στο πλήθος είναι ένα πράμα... Το να πας όμως και να υπάρχει Τελετή Υποδοχής...!!! 
Τρέμε Καρναβάλι του Ρίο Ντι Τζανέιρο, έγινες ρουτίνα και εστάμπλισμεντ!
Το Καρναβάλι του Rio φεύγει, της Μακρακώμης έρχεται...

Άφιξη στη Μακρακώμη, Τελετή Υποδοχής, ποτό, χορός και τελικά...

Επιτροφή στην Αθηνα.

Σας ευχαριστώ πολύ που για μια ακόμα φορά «αφεθήκατε» να γίνουν όλα teilor made.


El Greco

TO ART ΤΗΣ MELODRAKMA: ΜΙΚΡΗ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΟ 2ο ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ

Προχωρεί σιγά-σιγά το site, επανήλθε στις επάλξεις ο Jose Luís, κι αρχίζει και παίρνει μορφή και το δεύτερο παιδί τής Melodraka Universal: Travel with Art, το Art δηλαδή.

                              «Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Πολέμους»

Με τη βοήθεια και του αγαπημένου παιδιού του Αγκριτζέντο, του Λουτζι Πιραντέλλο και κατά το «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα»,  παίρνει μορφή. Λίγο ο Χοσέ Λουίς, λίγο ο Πιραντέλλο, βάζει πλάτη κι ο αυτοσαρκασμός και:  «14 θεατρικά έργα αναζητούν σκηνοθέτη και παραγωγό» Κοτσάραμε κι ένα «Ενοικιάζεται», κι ας τα πάρει ο  ωκεανός, εγώ μπουκάλι να τα βάλω βρήκα, να μην έχει τίποτα να μου πει η συνείδησή μου.

«The Virus ή το Μεθύσι του Νώε»

Μια σύνοψη του καθενός, φωτογραφίες όσων έχουν ανέβει, κείμενα που για κάποια έχουν γραφτεί…  Σιγά-σιγά, 5 έργα προλάβαμε να φτιάξουμε, ως τα 14 έχει δουλειά ακόμα. Κι ως τη Σκηνή δρόμο πολύ, 24 ολόκληρα χρόνια  περίμενε το «Virus»

ΕΔΩ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΑΚΙ AΠ' ΤΟ ART ΤΗΣ MELODRAKMA. 

                                    El Greco

«THE VIRUS»: Μια κριτική (μου) και δυο συνεντεύξεις μου για το έργο

Όλα μαζί σήμερα. Συνέπεσαν δυο  συνεντεύξεις με αφορμή το «Virus».

Καθαρή σύμπτωση απ’ τη μία να δημοσιευθεί σήμερα στο site ΑΣΣΟΔΥΟ η κουβέντα που κάναμε με τον Χάρη στο Harvest της Ειρήνης παραμονές της πρεμιέρας κι απ’ την άλλη στις 4 το απόγευμα να είμαι τηλεφωνικά φιλοξενούμενος στην ΕΡΤ και στην εκπομπή της Κας Ζέτας Καραγιάννη   «Η Φωνή της Ελλάδας»

Με αφορμή όλα αυτά είπα να πω δυο κουβέντες για τις δυο παραστάσεις τού «Virus» που πρόλαβα να δω, την πρεμιέρα και το Σάββατο 20 Ιανουαρίου. Δεν είπα τίποτα σχετικό από τότε, ούτε καλό ούτε κακό.

 Ήμουν εκεί στην πρεμιέρα, και γέμισα χαρά και αγάπη μέσα στο κατάμεστο θέατρο, πολλή αγάπη. Ήσασταν όλοι όσοι μπορέσατε κι όσοι χωρέσατε εκεί και σας ευχαριστώ πολύ

Κι έσβησαν τα φώτα…

Και παρακολούθησα την τίμια προσπάθεια του Δημήτρη Παραδείση στην πρώτη του σκηνοθεσία, με αγάπη και σεβασμό προς το κείμενο που είχα γράψει 24 χρόνια πριν… αλλά είδα και μια παράσταση με το άγχος της κάθε πρεμιέρας, επιπλέον όμως είδα και πράματα που ήθελαν πολύ δουλειά κατά τη γνώμη μου. Γι’ αυτό και όταν προσκλήθηκα στη σκηνή θυμήθηκα το δάσκαλό μου, τον Anton Juan και κείνο που μου είπε κάποτε, ένα απόγευμα στη Μανίλα λόγω των παρεμβάσεών μου κατά της διάρκεια μιας πρόβας για το «Πάρις και Αλέξανδρος»:
«Ο καλύτερος θεατρικός συγγραφέας, είναι ο πεθαμένος θεατρικός συγγραφέας» μου είχε πει στ’ αυτί ο Αντόν! Εκφράζοντας την αγανάκτησή του ως σκηνοθέτης για τις παρεμβάσεις μου.

Κι όταν ξανάναψαν
Δεν το ξέχασα ποτέ αυτό κι έτσι κρατήθηκα μακριά από τούτη την παραγωγή, για καλό και για κακό πάντως μακριά, στην Ισπανία, χωρίς καν μια ανάγνωση, ούτε μια πρόβα με την παρουσία μου…

Ο Δημήτρης Παραδείσης δε μπορεί να πει αυτό που ξεστόμισε ο Αντόν κάποτε γιατί ήρθα απλά για την πρεμιέρα.

Κι έσβησαν τα φώτα… Η παράσταση αρχίζει…

Οι αρρυθμίες, οι απειρίες, τα τεχνικά προβλήματα σε συνδυασμό με το κλασικό άγχος της πρεμιέρας μού άφησαν παράξενη γεύση στο στόμα.

Και τότε θυμήθηκα κάτι άλλο που μου ‘χε ψιθυρίσει ο Αντόν με αφορμή μια δύσκολη στιγμή της ζωής μου. Ότι δεν είναι κονσέρβα ούτε ζωή ούτε το θέατρο, δεν είναι κάτι σταθερό και τελειωμένο, είναι αυτό που μπορει να γίνει κάθε φορά.

Και μίλησα με το Δημήτρη. Κι έχω την αίσθηση σήμερα, πως όλα τα προβλήματα που είχα εντοπίσει είχαν τελικά γιατρειά γιατί στη βάση υπήρχε πολλή αγάπη για το έργο. Ο Δημήτρης αποδεικνύεται ένας έξυπνος άνθρωπος που ξέρει ν’ ακούει κι έχει φίλτρα για να κρατήσει εκείνο που χρειάζεται χωρίς να τον τυφλώνουν εγωισμοί, ξέρει τί θα κάνει καλό στον δικό του πρώτα απ’ όλα κόπο…

Δουλειά δουλειά δουλειά… Δημήτρη, κι αυτό και κείνο… και το άλλο…Πέτα στα σκουπίδια τη γνώμη μου αλλά θέλω να την ξέρεις!
Κι η Μηχανή της Αγάπης για το έργο φαίνεται ότι έκανε ένα μικρό θαύμα… Έβαλε σιγά σιγά μπρος τον ρυθμό της παράστασης, αντίγια λόγια που λέει ο ένας στον άλλο έγιναν σχέσεις, κόπηκαν διαλείμματα, εξαφανίστηκαν τα 300 περιττά μπλακ άουτ, ο θάνατος άλλαξε πρόσωπο κι έγινε ένας ύμνος για τη ζωή, κι ένας φίλος που είδε το περασμένο Σάββατο την παράσταση μου τα «σφύριξε» όλα αυτά…

Θα τη δω και γω ξανά την παράσταση όταν επιστρέψω στην Αθήνα και νομίζω τότε ανεπιφύλακτα θα πω σε όλους ό,τι έχω να πω.

Ευχαριστώ Δημήτρη που μου έδωσες την ευκαιρία να δω πως 24 χρόνια μετά δεν αλλάξαμε ούτε στο ελάχιστο. Σ’ ευχαριστώ και για τη γενναιότητα ν’ ακούσεις τη γνώμη και την κριτική μου. Πάνω απ' όλα για τη γενναιότητα ν' ανεβάσεις ζωντανό συγγραφέα.

Ευχαριστώ και σένα Χάρη που μου κανες τόσες χάρες για να μπορέσουμε να συντονιστούμε και να κάνουμε αυτή τη συνέντευξη

Ευχαριστώ και την Κα. Ζέτα Καραγιάννη για την σημερινή φιλοξενία στην ΕΡΤ. Την ευχαριστώ κυρίως για τις ωραίες συνθήκες που δημιούργησε ώστε να γίνει ουσιαστική κουβέντα τόσο για το «Virus» όσο και για τα ταξίδια που ετοιμάζω με τη Melodrakma. Μου έκανε εξαιρετική εντύπωση, πάρα πολύ καλά προετοιμασμένη δημοσιογράφος όχι ξεπετουά.

ΕΔΩ η συνέντευξη στον Χάρη Τρουβά στο πολύ ενδιαφέρον site που έχει στήσειμε φίλους και συναδέλφους του. Οι φωτογραφίες της Βικτώριας Άλεξ. Σ' ευχαριστώ πολύ Βικτώρια.

                      El Greco

3 Χ 3 : ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΚΙ ΕΝΤΑΤΙΚΟ

Ανοιξιάτικο κι εντατικό τμήμα ταξιδίων…

Για την Άνοιξη, κυρίως τον Απρίλιο, προτείνω το εξής απλό:

A)

31 Μαρτίου (Σάββατο του Λαζάρου)  με 9 Απριλίου (Δευτέρα του Πάσχα) πάμε στην Πορτογαλία και στη Δυτική Ισπανία, ταξίδι κέντημα φτιαγμένο όλο στο χέρι για όσους δε θέλουν ξεπετουά πακέτα. Ιδανική στιγμή καθώς είναι οι κερασιές ανθισμένες και η κοιλάδα Χέρτε στην Εξτρεμαδούρα μοιάζει με Ιαπωνία κι έτσι βγάζουμε από πάνω μας κι αυτό το βάρος, ότι δεν πήγαμε ως εκεί… Έμεινες όνειρο Χιροσίμα αγάπη μου αλλά, κοστίζεις 5-6 χιλιάδες κι έτσι αποφάσισα να πάω  ως το σωσία σου, στην Εξτρεμαδούρα.

ΠΟΡΤΟΓΑΛΟΙ ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΡΟΙ- ΙΣΠΑΝΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ: 31 ΜΑΡΤΙΟΥ με 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

B)

Επιστροφή τη Δευτέρα, Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη, πλυντήριο (ναι), άπλωμα( ναι) και μπήκε η Τρίτη. Στέγνωσαν όλα, σίδερο (όχι), φτιάχνουμε βαλίτζες κατ' ευθείαν κι έφτασε η Τετάρτη και φύγαμε για Βερολίνο γιατί το Ταξίδι Απελευθερώνει. 5 μέρες βουτιά στην ιστορία και στη Μουσική, πώς πέρασαν σα νεράκι 5 μέρες…

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ 11 - 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ και 25 - 29 ΜΑΙΟΥ

Είναι 15 Απριλίου... πλυντήριο (ναι), άπλωμα( ναι), 16 Απριλίου, κοιτάζουμε τις φωτογραφίες, Αβέιρο, Κοΐμπα, Τομάρ, Φάτιμα, Μπατάλια, Ναζαρέ, Λισσαβόνα, Σίντρα, Κασκάις, Εστορίλ, Κάμπο Ντα Ρόκα, Κίντα Ντος Λόριδος, Κάθερες, Τρουχίγιο, Σαλαμάνκα, Άβιλα, Σεγκόβια, Τολέδο, Μαδρίτη... Βερολίνο, Λειψία, Δρέσδη, Πότσνταμ… πώς πέρασαν 12 μέρες απ’ την επιστροφή απ’ το Βερολίνο, το ταξίδι συνεχίζεται και μετά το τέλος, το ταξίδι είναι μέσα μας, είναι 27 Απριλίου, πρωί, καθ’ οδόν προς το Ελ. Βενιζέλος πάλι, κλείνει αυτό το ανοιξιάτικο σερί μ’ ένα σπουδαίο ταξίδι, πράσινη κάρτα στη χαρά: Βόρειος Ισπανία 2018!!!

Γ) 

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΑΡΤΑ ΣΤΗ ΧΑΡΑ 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ με 6 ΜΑΙΟΥ

Ιδανική εποχή και ιδανικές ημερομηνίες καθώς προγραμματίστηκε έτσι ώστε να εμπεριέχει 2 Σαββατοκύριακα και στη μέση την αργία της Πρωτομαγιάς, να μηχρειαστεί να πάρουμε μέρες πολλές απ' τη δουλειά, τις χρειαζόμαστε για τα καλοκαιινά ταξίδια... Πόρτο, Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα, Κορούνια, Χιχόν, Οβιέδο, Σανταντέρ, Αλταμίρα, Σαν Σεμπαστιάν, Μπιαρίτζ, Βιτόρια, Παμπλόνα, Μπιλμπάο, τελευταία η αρχή εκείνης της διαστροφής, η άλλη άκρη εκείνου του πολέμου, η δίδυμη αδερφή της Χιροσίμα, η Γκερνίκα…

Ραντεβού την Άνοιξη. Μην ανησυχείτε, εκεί θα είναι η κρίση, θα μας περιμένει, αλλά εμείς θα είμαστε άλλοι και θα τη βλέπουμε αλλιώς γιατί η ψυχή θα έχει ξεδιψάσει.

Αυτό προτείνω, και για ταξίδια και για στάση ζωής. Αρχίζει και μου φαίνεται σαν κοπρόσκυλο η κρίση: όσο πιο πολύ τη φοβάσαι, τόσο το μυρίζει και θέλει να σε δαγκώσει. Τα ξέρουμε, τα πάθαμε , απλά δε μαθαίνουμε με τίποτα, ό,τι φοβόμαστε θα μας επιτεθεί σίγουρα, θα μας δαγκώσει, μέσα μας τουλάχιστον σίγουρα θα μας δαγκώσει.

El Greco

Ο ΚΥΒΟΣ ΕΡΡΙΦΘΗ: ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΠΟΤΣΝΤΑΜ-ΔΡΕΣΔΗ-ΛΕΙΨΙΑ--ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΚΟΣΤΗ

5 Μέρες 4 Νύχτες, το πιο πλήρες πρόγραμμα που φτιάχτηκε ποτέ για την πατρίδα του Μπρεχτ...

Από μικρό παιδί, στη φαντασία και στη συνείδησή μου, η Γερμανία ήταν κάτι πολύ κακό.
Απ’ την υπολοχαγό Νατάσα και τα βασανιστήρια της Αλίκης μες στην Κομαντατούρ και στη Γκεστάπο μπροστά στη μάνα της, την Ελένη Ζαφειρίου, ως τη βίλα της διαστροφής του φασισμού και του ναζισμού, εκείνη τη βίλα του Παζολίνι στο "120 Μέρες στα Σόδομα", το Σινεμά οικοδόμησε μέσα μου ένα σωρό Γερμανίες και Ιταλίες.

Περνώντας τα χρόνια, η Γερμανία, από μια χώρα ταυτισμένη με το απόλυτο κακό, αναβαθμίστηκε κάπως μέσα μου, συναισθηματικά αναβαθμίστηκε, ένιωσα μέχρι και να τη λυπάμαι, να λυπάμαι τους ανθρώπους της δηλαδή γιατί αυτό είναι οι χώρες, οι άνθρωποί της. Ένα τείχος να χωρίζει ένα σωρό και κάθε είδους αγάπες. Έτσι, σιγά-σιγά στο μυαλό μου έγινε μια χώρα σχεδόν κανονική, σπουδαία, με τον Γκαίτε της, με τον Μπαχ της, τον Σίλερ της, τον Αϊνστάιν της, τον Μπρεχτ της και τόσες άλλες οικουμενικές προσφορές που όμως, κάθε τόσο σκέφτηκα κάτι την πιάνει αυτή τη σπουδαία χώρα κι αποφασίζει να κάνει κακό στον εαυτό της και όχι μόνο… Μεγαλώνοντας γλύκανε η αίσθηση γι’ αυτή τη χώρα κι άρχισα ν’ ανακαλύπτω πως δίπλα σ’ όσους βασάνιζαν την Αλίκη και τη Τζένη Καρέζη στέκονταν ένα σωρό Γερμανίδες μάνες που έκαναν κουράγιο γιατί βίωναν την ίδια διαστροφή και την ίδια βία.

Έτσι, από σκέτο "όλοι οι Γερμανοί κακοί" που τους είχα από παιδί τους χώρισα σε "καλούς" και "κακούς" κι ο πρώτος καλός που μ’ επισκέφτηκε ως διαμεσολαβητής ήταν ο Μπέρτολ Μπρεχτ, ήμουν 19 χρονών όταν τον είδα έξω από τη Νομική στη Σόλωνος που μοίραζε  φυλάδια φροντιστηρίων και μαζί σου 'χωνε στην τσέπη και στην καρδιά κάτι ραβασάκια που γράφαν… «υπάρχουν πολλές Γερμανίες και πολλοί Γερμανοί...»

Κι άρχισε να υποχωρεί μέσα μου το βλέμμα της Ελένης Ζαφειρίου, οι κραυγές της Αλίκης, το κατασκοπικό κραγιόν της Τζένης ξεθώριασε... Ακόμα κι ο παππούς μου ο Γιάννης που είχε σκοτωθεί άρον άρον απ’ τους πρώτους στον περίφημο Β' Π. στα 21 του χρόνια, ήταν σα να μου μοίραζε φυλλάδια κι αυτός και με ψυχραιμία να μου κλείνει το μάτι και να μου λέει, «...μη γίνεσαι φανατικός...»

Οκ. Φανατικός όχι αλλά να πάω στη Γερμανία με τίποτα!

Το 2006, ήρθε μια πρόσκληση για ένα θεατρικό συνέδριο στο Wiesbaden. Είπα ναι, ήταν για το θέατρο και είπα ναι αμέσως. Έχω αφήσει στη ζωή μου τόσο λίγο χώρο και χρόνο για το θέατρο που θα ’πρεπε να είναι στην Καγκελαρία πάλι ο Χίτλερ για να πω όχι.

Κι ύστερα στη ζωή μου ήρθαν  «Οι ζωές των άλλων» εκείνη η θαυμάσια ταινία, κι ήταν η πρώτη-πρώτη φορά που ένιωσε πια η καρδιά μου πως θέλω να σκαρφαλώσω σ’ αυτό το Τείχος και να κοιτάξω κι από δω κι από κει, να σκύψω, να χώσω το μάτι μου σ’ αυτή την κλειδαρότρυπα της Ιστορίας και να δω ό,τι μπορέσω απ’ τις τόσες και τόσες άγνωστες και χαμένες ζωές, χαμένες και σε πόλεμο χαμένες και σε ειρήνη. Κι έμεινε μέσα μου ζωντανή η επιθυμία, για μια κάποια σχέση με μια κάποια Γερμανία, ζωντανή επιθυμία αλλά σα σε καταστολή.

Ώσπου το 2017 ήρθε η πρόσκληση του Osnabrück University του Πανεπιστημίου του Βερολίνου για μια ομιλία με θέμα το Θέατρο, τη Νέα γενιά Προσφύγων και Μεταναστών, έτσι τη λένε την καινούρια τη φουρνιά, «γενιά». Πρόσκληση για μια διάλεξη παράλληλα με μια street performance του έργου μου «Gernika» μπροστά στο Τείχος αυτής της θρυλικής πόλης. Ούτε ένα δευτερόλεπτο δεν το σκέφτηκα, είπα ΝΑΙ!

Από κει και πέρα είναι σα να γίναν όλα μόνα τους μέσα κι έξω μου.
Αποφάσισα να σχεδιάσω ολιγοήμερο ταξίδι στο Βερολίνο. Και μετά είπα όχι μόνο Βερολίνο, δυο βήματα πιο πέρα έχει σπουδαίες στιγμές της Ιστορίας. Η Λειψία της Μουσικής και των Μεταφράσεων, το «Σκηνικό» της Δρέσδης με διανυκτέρευση, για να νιώσουμε και μέρα και νύχτα την ομορφιά…

- Θα σου βγει ακριβό το ταξίδι έτσι... (είπαν κάποιοι φίλοι που γνώριζαν). Κι από πάνω το θες και Άνοιξη…

- Καταχείμωνο τί να κάνω εκεί; Ίσα να το βάλω στο βιογραφικό και να λέω ότι πήγα; Είναι τόπος για Άνοιξη αυτός.

- Κάντο να φαίνεται τουλάχιστον φθηνό…μια μέρα ελεύθερη…μια προαιρετική από δω μια από κει…θα πας 150 ευρουλάκια κάτω…

- Οι βλάκες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το τρένο (είπα και λέω μέσα μου και θέλω να το πιστέψω) Σ' αυτό το ταξίδι θέλω να ‘ρθουν άνθρωποι με κριτήρια, άνθρωποι που λένε «αφού πήγα ως εκεί τα θέλω όλα».

Κι ύστερα 5 μέρες, αυτό το πρόγραμμα, άνοιξη, 645 ευρώ είναι ακριβό; (645 +150 οι φόροι)

Θέλω ένα ταξίδι συλλεκτικό, για όσους φίλους θέλουν όπως εγώ, να δώσουν μια πραγματική ευκαιρία στη σχέση τους με την Ιστορία, με αγάπη και πραγματικό ενδιαφέρον να γνωρίσουμε έναν τόπο που δικαίως ίσως μισήσαμε από παιδιά.

Σχεδιάζοντας αυτό το 5ήμερο, από σεβασμό προς όλους όσους θα με εμπιστευτούν να τους οδηγήσω σ’ έναν τόπο που δε ζω, αναζήτησα τον καλύτερο συνεργάτη, τον ιδανικότερο τοπικό ξεναγό και γνώστη της Γερμανικής πραγματικότητας για να μοιραστούμε όπως σε Σικελία και Πορτογαλία τη Σκηνή του Λεωφορείου. Και τον βρήκα! Μαζί στήσαμε μια «παράσταση» 5 ημερών που στόχο έχει να φτάσει στην καρδιά.

Ναι, η καρδιά είναι ο στόχος, σε 5 μέρες να χωρέσει αίσθηση ολόκληρη μιας μεγάλης χώρας κάνοντας ξεναγήσεις-ζουμ!!!

Ζουμ στη βομβαρδισμένη από ιστορικό καπρίτσιο Δρέσδη,
Ζουμ  στη Λειψία του Μπαχ και της Αρχαιοελληνικής Γραμματείας

Ζουμ στη Γερμανική πρωτεύουσα έτσι όπως δεν έκανε» ποτέ κανείς, με 5 ξεναγήσεις και 3 by night!.

Ζοομ στο Βερολίνο της Αρχιτεκτονικής και του Ντιζάιν.
Ζουμ στο Βερολίνο ως ευρωπαϊκή πρωτεύουσα,
Ζουμ στο κλασικό Βερολίνο με μια 3η ξενάγηση
Ζουμ στο Βερολίνο του Πολέμου και των Ναζί
Ζουμ στο Βερολίνο του Ψυχρού Πολέμου και της Στάζι,

Μεγεθυντικό φακό πάνω στον πίνακα…πάνω στις «λεπτομέρειες» που λέγονται «εβραίοι», «κομμουνιστές», «καλλιτέχνες», «παρανομία» για να μην υποταχθείς στην ανομία… Ζουμ στις βίλες που έγιναν μπουρδέλα απ’ τις χήρες μετά τον πόλεμο...

Ζύγισα τα συν και τα πλην κι είπα καμία μέρα ελεύθερη. Τίποτα προαιρετικό. Όλοι όσοι ήρθαμε ως εδώ πρέπει να τα δούμε όλα, είναι η Ιστορία μας.

Τέλος, ετούτες εδώ οι πόλεις δεν είναι Μαδρίτη ή Βαρκελώνη, δεν είναι Συρακούσες ή Ρώμη, έχουν τους δικούς τους νόμους και δεν ήθελα ούτε για μια στιγμή να νιώσει μόνος κανείς. Γι’ αυτό προγραμμάτισα το κάθε βράδυ απ’ τα 4, πριν αποφασίσει κανείς που θα πάει για δείπνο, να του δείχνουμε ένα κομμάτι της πόλης και μαζί κάποια εστιατόρια ώστε να ‘χει επιλογές.

Ειλικρινά πιστεύω πως το Ταξίδι Ελευθερώνει όταν γίνεται με αγάπη για τη Στιγμή που περνάει και χάνεται! Αυτό προσπάθησα να φτιάξω.

Καλή αντάμωση.

ΕΔΩ ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ 5 ΗΜΕΡΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΣΤΗ 



Δύο μόνο αναχωρήσεις για όσους το θέλουν πραγματικά πολύ:

11-15 Απριλίου (Τετάρτη του Πάσχα με Κυριακή του Θωμά)

25 - 29 Μαΐου (Αγίου Πνεύματος)

Για κρατήσεις όποιος ενδιαφέρεται ας τηλεφωνήσει άμεσα στο 6985 66 2014

ή στο gr@melodrakma.com    *(Υπευθυνος κρατήσεων κος. Μπανούσης)



El Greco

Υ.Γ: Λόγω της άμεσης και μεγάλης ανταπόκρισης στο κάλεσμα για Βερολίνο, σ' αυτό το ειδικό 5ήμερο Taylor Made πρόγραμμα, απόφάσισα πειραματικά, γι' αυτά τα δύο γκρουπ αρχικά μια μικρή μια παροχή: το transfer τής επιστορφής από το Ελ Βενιζέλος στο κέντρο της Αθήνας. Ένα λεωφορείο κι ένας άνθρωπος να σας περιμένει. Τίποτα σπουδαίο αλλά ανθρώπινο κι έκρινα χρήσιμο πολύ, να μην παιδεύεστε και να μην ξοδεύεστε να φτάσετε ώς το Σύνταγμα... Κι ύστερα, ν' αναβαθμίζονται σιγά-σιγά τα πράματα, να επιστρέψει ένα "ελάχιστον" ποιότητας στον τουρισμό, να λειτουργεί ανταποδοτικά ό,τι προσφέρουμε: τα χρήματα και η εμπιστοσύνη μας. (αυτό που θα πρεπε δηλαδή να συμβαίνει στη σχέση μας με το Κράτος.)


Τέλος, να υπάρχει ένας επίλογος στη μελαγχολία του τέλους του ταξιδιού.  

ΑΗ ΓΙΑΝΝΗΣ 2018

«Ήταν καμάρι της αυγής και καβαλάρης όμορφος τώρα μια χούφτα χιόνι.»

Με γιορτή τελειώνουν οι γιορτές! Αη Γιάννης πάλι, μέσα τα κεφάλια από αύριο.

Πέρασαν δυο ωραίες εβδομάδες, ειδικά οι 10 τελευταίες μέρες όπως ακριβώς μου αρέσει, ανάμεσα σε ανθρώπους σαν με ανοιχτή αγκαλιά. Ο παλιός έφυγε κι ο νέος χρόνος άρχισε μ’ ένα ταξίδι πολύ αγαπημένο: Μαδρίτη-Ανδαλουσία!

Όπως σε κάθε πόλεμο έτσι και στην ειρήνη, υπάρχει μια μάχη που τη λέμε «Μητέρα των Μαχών», αυτό είναι το «Μαδρίτη-Ανδαλουσία»,  η μήτρα και το σπέρμα μαζί, σα σε σπηλιά τσιγγάνων ένας Ταύρος-Δίας να γονιμοποιεί Γυμνή και Ντυμένη Μάγια και γεννιέται απ’ αυτούς Αγάπη για την Ισπανία και τα τρία της παιδιά της, το Βορρά των Βάσκων, την Ανατολή των Καταλανών και τη Δύση των Κατακτητών.

Σκοπίμως προγραμμάτισα αυτό το ταξίδι για να κλείσει η πρώτη χρονιά της Melodrakma.

«Γύρισε κάμπους και βουνά και πανηγύρια πέρασε στην αγκαλιά των κοριτσιών.»

Γυρίσαμε κάμπους και βουνά, θάλασσα οι ελαιώνες και οι ιστορίες λεωφορείου τσέπης, υπερταχεία Ιστορίας, 9 μέρες 31 άνθρωποι με τρυφερότητα και αγάπη. Σας ευχαριστώ αστέρια, ευχαριστώ παλιούς πια φίλους και νέες σπουδαίες μεταγραφές.

 Με γιορτή τελειώνουν οι γιορτές! Πάει και το δέντρο, πάει και το γκρουπ, αποχαιρέτησα με αγκαλιά τους πάντες το πρωί στο Μπαράχας, και το μεσημέρι, έτσι για την Ιστορία και για τη μέρα, Αλάιτζ και Άλμπα φάγαμε στο Boitín, το περιβόητο παλαιότερο εστιατόριο του κόσμου, δίπλα στο τραπέζι του Hemingway παρέα μ’ όλους εσάς, εκείνη την ώρα πολλά απ' τα μηνύματα, τηλεφωνήματα, mail, παρέα φάγαμε σήμερα κι ήθελα να σας πω ένα μεγάλο μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Τις χρειάζομαι τις ευχές σας. 
Τρέχω μ’ ένα άλογο νέο, ατίθασο όμως το απολαμβάνω. Σας ευχαριστώ!

Χρόνια πολλά και σ' όλους τους εορτάζοντες, σήμερα χθες, όλες αυτές τις μέρες, όλους τους φίλους που κάτι γιόρταζαν και δε μπόρεσα να επικοινωνήσω. Να χαιρόμαστε τη ζωή και τη ζωή μας!


Υ.Γ.: Θα ήθελα πολύ πάρα πολύ, όλοι μα όλοι να ήσασταν καλεσμένοι μου στην πρεμιέρα του VIRUS στις 18 Ιανουαρίου. Αυτό όμως δεν είναι πρακτικά δυνατό σε μια παραγωγή με 20 συνολικά ανθρώπους, 14 εξ αυτών ηθοποιοί. Με προσκλήσεις το θέατρο θα πεθάνει.

Οι συντελεστές της παραγωγής, τους οποίους και ‘γω την επόμενη εβδομάδα θα γνωρίσω καθώς έρχομαι για την πρεμιέρα,  με ενημέρωσαν πως άρχισαν οι προπωλήσεις εισιτηρίων.

ΕΔΩ


Και για όσους ρωτούσαν αν η πρεμιέρα θα είναι ανοιχτή και με εισιτήρια ναι θα είναι και θα χαρώ πολύ να δω όσους μπορέσουν.

Τηλ. Κρατήσεων: 6983782678 και  6983042463

Για μένα είναι ένα αίνιγμα και μια πρόκληση όλο αυτό που έγινε με το Virus, 24 χρόνια μετά, τυχαία ο Δημήτρης Παραδείσης να το βρει στη «Δωδώνη», να το αγοράσει, ν’ αποφασίσει να το σκηνοθετήσει, να μου τηλεφωνήσει και να…

Όποιος θέλει, ας έρθει ν’ ανακαλύψουμε μαζί τί φτιάχτηκε από κείνη την αίσθηση που κατέγραψα 24 χρόνια πριν.

Υ.Γ. 2: Μ' αυτό κάναμε τη νυχτερινή μας βόλτα στη Σεβίλλη, τυχή βουνό, φέγγαρι είχα ζητήσει για κείνη τη βραδιά,   Πανσέληνο έκανε. Καλή αντάμωση!

                                 El Greco

4 x 4 = 2018: oo ΑΝΑΠΟΔΑ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΙΩΝΙΟ

Ισπανία, Μαδρίτη, Τολέδο, Κόρδοβα, Σεβίλλη, Γρανάδα, Σεγκόβια Τολέδο, Το-λέδο, Τολέδο, Πορτογαλία, Πόρτο, ποτάμι, κρασί, καράβι, κιθάρα, βίωμα, βιβλιοπωλείο, θάλασσα, θυμάμαι, ταξίδι, ταξίδια, Σεγκόβια, κρασί, πιάτο, κρασί, πιάτο, το πιάτο κόβει, σπάει στο πάτωμα, η στιγμή σπάει, γίνεται Ανάμνηση, κομματιάζεται η μουσική σε νότες σκόρπιες, «δεν έκανα ταξίδια μακρινά», η πρώτη γνωριμία επιστρέφει, αεροδρόμιο, κάποτε, Μαδρίτη, λεωφορείο, τα πρώτα χιλιόμετρα επιστρέφουν, Τολέδο επιστρέφουμε, επέστρεφε, αγαπημένη αίσθηση επέστρεφε, φωτογραφία ιστορική σαν πίνακας του Γκρέκο, τρισδιάστατοι στο Πράδο γελάει η ψυχή κάτω απ’ τα μουστάκια τού Βελάθκεθ, το Τζαμί της Κόρδοβας ξεγυμνώνει μία-μία τις κολόνες του, σα  Δεσποινίδες της Αβινιόν μας παίρνουν απ' το χέρι και μας οδηγούν σ' ένα Patio Sevillano, χτυπάμε χέρια, πόδια, όλα τα σκεπάζει το ουρλιαχτό του ασθενοφόρου που πλησιάζει, ανοίγει βιαστικά η πόρτα, το φορείο βγαίνει σα γλώσσα δράκου, ο Φεδερίκο νοσοκόμος τρέχει στο μυαλό με μια φιάλη αγκαλιά, οξυγόνο, ανάγκη μεγάλη γι’ Αλήθεια, μετάγγιση, αίμα τσιγγάνων από τότε τρέχει στο μυαλό, το Ανάκτορο των Σουλτάνων καλεί σε μονομαχία μια Σπηλιά Τσιγγάνων, πόδια χτυπούν στο μέσα πάτωμα του μυαλού, χέρια οδύρονται για έναν ματωμένο γάμο, ο Λόρκα σαν το ανύπαντρο θείο, τον αδερφό της μαμάς πάντα εκεί το Πάσχα στην οικογενειακή φωτογραφία ποζάρει Μέσα μας, ο Καιρός των Τσιγγάνων Μέσα μας, Θάλασσα και Στεριά Μέσα μας, Κάστρο, Παλάτι, Σπηλιά, αίμα, κρασί, πιάτο που σπάει και κόβει, μαχαίρι, σπαθί, Τολέδο, Σεγκόβια, φλας!!!!!!

Φωτογραφία 1994!!!!



Φλας….



Φωτογραφία 2017!!!!



Χρόνια και άνθρωποι περνούν, καινούριο αίμα, μετάγγιση αγάπης, αξονική μνήμης, μαγνητική ιστορίας κοινής, οχτώ-δέκα μέρες, 365 μέρες, ταξίδι, μπουκάλι φέρνει μήνυμα ανάμνησης μέσα απ' τη ρία Νερβιών, Ατλέτικ Μπιλμπάο, αεροδρόμιο Μπιλμπάο, αεροδρόμιο Πόρτο, ποτήρι, πόρτο, μύδια γλάρων, αγκαλιά χορεύοντας με τους γλάρους, ο Άγιος Ιάκωβος περιμένει, Άγιος είναι μπορεί να περιμένει, πράσινη κάρτα στη χαρά ο βορράς της Ισπανίας, Σαντιάγκο Ντε Κομποστέλα, προσευχή, ναυάγια της Λα Κορούνια ενωθείτε, δάκρυα όσων μείναν πίσω ενωθείτε, η Παραλία των Καθεδρικών Μέσα μας, η Χιχόν των αλκοολικών μέσα μας, το Οβιέδο των γλυπτών, οι δεινόσαυροι και οι απόγονοί τους οι ζωγράφοι της Αλταμίρας Μέσα μας, οι σανίδες του σερφ στο Μπιαρίτζ γλιστράν, φεύγουν, βουλιάζουν μέσα μας, δε χωράει η μνήμη σέρφερ, δεν ποθήσαμε ποτέ σανίδες, για άλλα διψάει η ψυχή, ανθίζει δίνει καρπούς, το Αμύγδαλο της Βιτόρια, ο ταύρος της  Παμπλόνα, το φλερτ με τον μισητό θάνατο, η σίγουρη ήττα μας, η ανίκητη ελπίδα μας, ο Χεμινγουέι, το κρασί, ο ταύρος, ο ταυρομάχος, ο σεφ, ο σέρφερ, το Σαν Σεμπαστιάν, πάρτι ουρανίσκου, φεστιβάλ γεύσεων, το Χτένι του Ανέμου σηκώνει κύμα επανάστασης, Μέσα μας, οι Βάσκοι μέσα μας, Jaleo Jaleo, Rock Bilbao, είσαι ρόκ Μπιλμπάο, τιτάνιο Γκούγκενχάιμ μέσα μας, Αράχνη πλέκει σχέση, δάκρυα κλεισμένα σε βελανίδι, της Gernika, πόθος κλεισμένος εντός των Τειχών, Carcassonne, Καθαροί πεντακάθαροι προχωρούμε να γνωρίσουμε τον κόσμο, κοιτάζουμε τη γυάλινη σφαίρα τής Τζιρόνα, στα νερά της καθρεφτίζεται μια λιονταρίνα, περιμένει φιλί πίστης, η Βαρκελώνη νύχτα και μέρα πόρνη πολυτελείας, μέσα μας, πόρνη θεά με θέα, κοιτάζουμε μπροστά στον ορίζοντα ψηλά απ’ το

λόφο, Τίμπιντάμο, η Γκαλά με την πλάτη γυμνή, γυρισμένη δείχνει την κατεύθυνση, δείχνει τη Μυστική Εικόνα των Πραγμάτων Μέσα μας, ο Νταλί γελάει κάτω απ’ τα μουστάκια του, ο Βελάθκεθ χαίρεται κάτω απ' τα δικά του, η Τρίτη Διάσταση φέρνει τη Μυστική Εικόνα, ο Ελ Γκρέκο χωρίζει τον κόσμο στα δύο, αιώνες ο κόσμος χωρισμένος, διχασμένος, πόλεμος, μονομαχία, δυο πολεμιστές που απέμειναν μας περιμένουν στο Ρέτσιο, πολεμούν το Χρόνο και τη Σκύλα και τη Χάρυβδη μέσα τους, μέσα μας, κοιτάζουμε από ψηλά, φαίνονται όλα πεντακάθαρα… Μαδρίτη, Ανδαλουσία, Μπιλμπάο, Βαρκελώνη, Λισσαβόνα, Βερολίνο, Δρέσδη, βομβαρδισμός προθέσεων κι ονείρων, Τοσκάνη, Μαρόκο, Πολωνία, Κούβα, Αρ-τζεντίνα, Ιαπωνία, Κένυα, Βιετνάμ… Τολέδο...Μαδρίτη.

Ευχαριστώ που όσο μπόρεσε ο καθένας ήταν δίπλα και μαζί μου όλα αυτά τα χρόνια. Κάποιοι 5 συνεχόμενα χρόνια τώρα χτίσαμε αυτό το άλλο Τολέδο ενός ελάχι-στου άλλου Γκρέκο κι εκτρέψαμε τον Τάγο για να ποτιστούν ένα σωρό ξερές πε-ριοχές τής ζωή μας.

Η Melodrakma έκλεισε έναν ολόκληρο χρόνο και περπατάει πια, βήμα-βήμα με σας απ’ το χέρι «παίζει» στα πάρκα και τις παιδικές χαρές του κόσμου.

4 Χ 4 = 2018



1ο Έτος: Μαδρίτη-Ανδαλουσία
2ο: Βόρειος Ισπανία
3ο: Καταλονία
4ο: Πορτογαλία-Δυτική Ισπανία

25 χρόνια στην Ισπανία, 4 Χ 4, λες και "δεν έκανα ταξίδια μακρινά", 25 χρόνια, κοιτάζω δίπλα, φωτογραφία με θέα το το Τολέδο 1993...

Ευχαριστώ Θανάση, για τη δουλειά και την ευγένειά σ' αυτούς τους πρώτους μή-νες συνεργασίας. Είναι καλή ευκαιρία αυτή να σου πω -γιατί και το καλό πρέπει να λέγεται- πως ένα σωρό άνθρωποι μου είπαν ότι είσαι ένας βαθιά ευγενής άν-θρωπος, αξία σπουδαία η ευγένεια ολίγον παραμελημένη ενίοτε στο βωμό τής άνευ λόγου τζάμπα μαγκιάς.

Ευχαριστώ τη Νίκη, που όπως μισο-σοβαρά μισο-αστεία είχα πει ότι θα μου την πάρει η Google κι ήρθε λίγους μήνες μετά η Google κυριολεκτικά κι αυτοπροσώ-πως και μου την πήρε αλλά κι απ’ το Δουβλίνο ανιδιοτελώς βάζει πλάτη και βοη-θάει όπως μπορεί.

Το ίδιο κάνει και η Έλενα που με την προίκα και την πείρα του «Πανεπιστημίου» που λεγόταν ΜΑΝΟΣ ΤΡΑΒΕΛ, σχεδίασε τα ενημερωτικά των φετινών μας εκδρομών και πιο ενημερωτικά νομίζω δε μπορούσε να τα κάνει.. Ευχαριστώ Ελενάκι.

Ευχαριστώ τον λογιστή μου κύριο Παναγιώτη Καλυβίτη που φροντίζει να είμαι εντάξει μεταξύ άλλων και με την Παγκόσμια Πρωτοτυπία Γελοιότατος και Παρα-λόγου που λέγεται "Προκαταβολή φόρου 100%".

Ευχαριστώ και τη γυναίκα του Παναγιώτη, την Ειρήνη, την αδερφή μου, για χίλιους λόγους.

Ευχαριστώ την Αλάιτζ που 17 χρόνια τώρα μαζί δεν έπαψε ούτε στις χειρότερες στιγμές μου να μου λέει να κάνω μεγάλα όνειρα με θέα τον Όλυμπο. Κάθε φορά διαπιστώννω πως ο Όλυμπος για τους ξένους που αγαπούν την Ελλάδα είναι Ψη-λότερος!

Ευχαριστώ και την Άλμπα, κατ’ αρχάς που ούτε μια φορά δε μου πέταξε καρφί για τις τόσες απουσίες κι ύστερα, που θα είναι παρούσα, δίπλα μου, και στην πρε-μιέρα του Virus τον Ιανουάριο αλλά και στην 1η της Melodrakma στην Ελλάδα τις Απόκριες τον Φεβρουάριο! Μαζί από Σκηνής θα παρουσιάσουμε τα ταξίδια τής χρονιάς.

Εύχομαι υγεία σε όλους μας, κι όσο είναι δυνατόν, να μη μπει τίποτα εμπόδιο στον κόπο μας και κάποια στιγμή μες στη χρονιά αυτή που αρχίζει, ν’ αρχίσει κι αυτός ανταμείβεται, ν’ αρχίσουν όλα γύρω μας να παίρνουν το μέγεθος των ονεί-ρων του καθενός μας.

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ 2018 *(και που θα συνοδεύσω προσωπικά)

El Greco

Υ.Γ-1: Διάλεξα για πρώτη εικόνα της χρονιάς την πιο ωραία καρτ ποστάλ που έ-λαβα για το 2018. Είναι η κάρτα που μου έστειλαν τα παιδιά απ’ την Αλταμίρα. Σε χρώμα κόκκινο, αγαπημένο, ένα 8 αναποδογυρισμένο μετατρέπεται σε άπειρο και στέλνει μήνυμα στην καρδιά κατ’ ευθείαν, χωρίς μεγαλοστομίες και κοινοτυπίες.

Λέει… «Αναποδογύρισε το καθημερινό για να το κάνεις αιώνιο». *(Να το κάνεις λέει, όχι να γίνει.)

Υ.Γ-2: Γι’ αυτό το καθημερινό έγραψα κάποτε, το 1994 το «Virus», και 24 χρό-νια μετά ανεβαίνει φέτος στη σκηνή, από 18 Ιανουαρίου στο Θέατρο Altera Pars σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Παραδείση.

Καλή Χρονιά.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2017: Ευχές και Συμβουλές στον Καθρέφτη

Συμπληρώνεται ένας ολόκληρος χρόνος αυτόνομης πορείας της Melodrakma Universal! Και σεις, όλοι όσοι μπορέσατε, αυτή την πρώτη χρονιά σα Μάγοι με δώρα Αγάπη, Εμπιστοσύνη και Χιούμορ ήσασταν δίπλα μου.

Στο Μπιλμπάο ήμουν τέτοια μέρα πέρυσι που αποφάσισα να πηδήξω απ’ τη Γέφυρα Salve δίπλα απ’ το  Guggenheim,βουτιά από ψηλά στη ría Nervión, απόφαση να Επιχειρήσω ό,τι θέλω στη ζωή μου μόνος μου.

Είμαι στο Μπιλμπάο πάλι, ένα χρόνο ακριβώς μετά, κάτω απ’ την Αράχνη τη «ΜΑΜΑ» της Λουίς Μπουρζουά και σκέφτομαι πόσα πράματα δεν επιχειρούμε, πόσα δεν προσπαθούμε καν στη ζωή μας από συνήθεια στην όποια αγκαλιά κάποιας «μαμάς», από εθισμό στην όποια ψευδοασφάλεια απλά μας καθηλώνει πλέκοντας το δίχτυ της με ματαιωμένα όνειρα δικά μας.
Σας ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου που γίνατε δίχτυ ασφαλείας στην Πτώση μου.

Εύχομαι να είμαστε όλοι γεροί, δίπλα στους ανθρώπους που πραγματικά αγαπάμε και μας αγαπούν, δίπλα σε ανθρώπους που βγάζουν και εμπνέουν το καλό μέσα μας, κι εύχομαι και δουλειά,-όχι σε δουλειά να βρισκόμαστε- δουλειά που ν’ αμείβει δίκαια τον κόπο και το χρόνο μας και που να επιτρέπει  ν’ ανταμώνουμε πάντα σε ωραία ταξίδια φτιαγμένα με ψυχή!

Πρόσω ολοταχώς σε όλα όσα ματαιώνει η αράχνη που παριστάνει μέσα μας τη μάνα!
Να μη μείνει τίποτα χωρίς να το προσπαθήσουμε γιατί έτσι μας συμβούλεψε ο φόβος.
Δεν είναι πάντα Φύλακας ο Φόβος.
Είναι και υπηρέτης κάθε εχθρού μας.
Είναι ο Εφιάλτης, ο Πήλιος Γούσης, ο "Δήμος Σταρένιος" των ονείρων μας.
Ο Καθρέφτης του καθενός μας μόνο ξέρει.

Καλά Χριστούγεννα.

El Greco


Τα Ταξίδια του 2018

Την ευχητήρια κάρτα έκανε ο Jose Luis Dominguez Real εμπνευσμένος έμμεσα απ’ την ισπανική πολιτική επικαιρότητα 

"Reyes Magos del Frontal de altar de Aviá", Βαρκελώνη, απ’ το Μουσείο Καταλανικής Τέχνης

2η ΜΕΡΑ: ΔΡΕΣΔΗ – ΛΟΖΒΙΤΣ - ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Δεν ξέρω πόσο ελευθερώνει η εργασία πάντως σίγουρα θέλει δουλειά πολλή να φτιάξει κανείς μια μέρα ενδιαφέρουσα για όσους αγαπάει.

Χθες φτάσαμε στο Βερολίνο, φυγαμε κατ' ευθείαν απ' το αεροδρόμιο για Λειψία, καταλήξαμε στη Δρέσδη, κάναμε by night, κοιμηθήκαμε και νά τώρα ξημέρωσε...

Έτσι θα κυλήσει η δεύτερη μέρα μας στη Γερμανία...

(Εδώ ο Χίτλερ κάνει πρόβα στο καθρέφτη την ομιλία του) 

2η ΜΕΡΑ: Πρωινό και ξεκινάμε, να μη χαθεί ούτε δευτερόλεπτο σ’ αυτό το 5ήμερο.

Είμαστε στην πρωτεύουσα της Σαξονίας και κάθε πρωτεύουσα έχει τη δικής της γοητεία, κάθε πρωτεύουσα χρειάζεται το χρόνο της. Σαν ελαιογραφία του Γκόγια το κέντρο τής Δρέσδης, σα να βγήκε απ’ τη σκοτεινή του περίοδο κι αναζητά το φως. Θα περπατήσουμε κάθε γωνιά του κέντρου τής πόλης, βήμα-βήμα, βόμβα -βόμβα σα να ’ταν πέτρες σε ποτάμι οι βόμβες που την ισοπέδωσαν εκείνο το Φεβρουάριο, πέτρα-πέτρα, βόμβα-βόμβα θα περάσουμε απέναντι, στην Ιστορία.

Άλλες πόλεις τις λένε Βενετίες…
του νότου,
άλλες του βορρά,
της δύσης
της ανατολής…

Ετούτη δικαίως βαφτίστηκε «Η Φλωρεντία του Έλβα»

Σα φρύδια γραμμένα καλλονής, σαν τοξωτά γεφύρια οι καμπύλες του ποταμού Έλβα και στην αριστερή όχθη σαν Ωραία Ελένη η Ωραία Δρέσδη μετά το μεγαλύτερο Λίφτινγκ πόλης που έγινε ποτέ!

Κτήρια αριστουργήματα σου στέλνουν μήνυμα σπουδαίου παρελθόντος στο in box της συνείδησης. Κι ο πιο βλάκας, κι ο πιο δήθεν, κι ο πιο ασυνείδητος καταλαβαίνει πως εδώ κάτι ήταν κάποτε, κάτι σημαντικό…

Πού να πρωτορίξουμε τη ματιά μας… Φύγαμε…


Δεξιά σας, η εκκλησία Frauenkirche, σύμβολο του ιστορικού βομβαρδισμού της πόλης,

αριστερά, το  παλάτι Zwinger, αποθέωση του Μπαρόκ, σήμερα στεγάζει σπουδαία Μουσεία τέχνης όπως την «Old Masters Picture Gallery» που κλείνει στα σπλάχνα του  την ιταλική Αναγέννηση με έργα Ραφαήλ, Τιτσιάνο, Μποτιτσέλι, Βερονέσε, Τιντορέτο…Όσοι αγαπάτε την Τέχνη μην άγχεστε, γι’ αυτό ήρθατε με τη Melodrakma, για Travel with Art… θα δώσουμε ελεύθερο χρόνο μετά να επισκεφτεί όποιος θέλει ό,τι θέλει. Τώρα συνεχίζουμε την ξενάγηση…

Δείτε μπροστά, αυτό το εντυπωσιακό κτήριο είναι η Όπερα Semper, μια Όπερα με μυθικό παρελθόν και Παγκόσμιες Πρεμιέρες έργων του Στράους του Βάγκνερ κι ένα σωρό άλλων σπουδαίων μουσουργών, μην ξεχνάτε στη Γερμανία είμαστε,

Κι αυτό εκεί στο βάθος είναι το Αlbertinum, ένα από τα πιο εντυπωσιακά μουσεία μοντέρνας τέχνης στον κόσμο, με την περίφημη Σχολή Καλών Τεχνών της Δρέσδης, εδώ γεννήθηκε ο Εξπρεσιονισμός.

Νά, αυτά είναι τα ανάκτορα Elbschlösser τη λένε και Πόλη των Κήπων Hellerau…

νά και το Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας,

νά και η μεγαλύτερη εκκλησία της Σαξονίας, ο Καθεδρικό τής Δρέσδης.

νά και το Grosser Garten, το μεγαλύτερο και το πιο όμορφο πάρκο της Δρέσδης

να και το Brühl Terrace, «το Μπαλκόνι της Ευρώπης» με θέα πανοραμική!


Μετά την ξενάγηση ελεύθερος χρόνος στην καρδιά του Ιστορικού Κέντρου της Δρέσδης, πρωτεύπουσα ολόκληρου κρατιδίου είναι, αλίμονο να φύγουμε άρον-άρον! «Γενική Επίθεση» σ’ ό,τι από τα παραπάνω τραβάει ψυχή του καθενός!

Ένα είναι σίγουρο: όποιος πλήξει στη Δρέσδη χρειάζεται βοήθεια ειδικού.

Κι όποιος νιώθει πλήρης και δε θέλει κάτι παραπάνω ας αράξει στο  «το Μπαλκόνι της Ευρώπης»!

Μπύρα, Μπαχ, Μουσεία και αναχώρηση για… Λοζβιτς!

Φτάσαμε ως εδώ, θα τα κάνουμε όλα. Πάμε να δούμε ποια είναι η Γερμανική φύση δυο βήματα απ’ το άστυ… Πάμε στο Λοζβιτς… Όχι, δε θα κάνουμε κρουαζιέρα, εκτός από οικονομικότερα, είναι και πιο ωραία από κει που θα πάμε… Με το λεωφορείο μας θα πάμε… ανεβείτε!

Μουσική…

Ακούστε…

Ναι… η Γερμανία δεν προσέφερε μόνο οδυνηρές στιγμές στην ανθρωπότητα… Ακούστε… Ακούστε…

Φτάσαμε!

Μουσική…φύση…  Κατεβείτε… Φωτογραφία όλοι μαζί!
Στην καρδιά η Στιγμή κατ’ ευθείαν!

Αλίμονο 2η μέρα και να μην έχουμε και μια στιγμή για την καρδιά. Δεν είναι όλα πληροφορίες, δεξιά ετούτο αριστερά το άλλο… Τί το θες το ταξίδι αν είναι να μη νιώσεις τίποτα;

Μουσική…

Αξίζουμε τέτοιες στιγμές…

Γι’ αυτό ταξιδεύουμε έτσι όπως ταξιδεύουμε…

Ανεβείτε στο λεωφορείο… Next!!! Βάζω τώρα το Νο 2 απ’ το cd της 2ης Μέρας…

Μουσική!!!!

Φύγαμε!!!

Φύγαμε για Βερολίνο!!!


Μουσική… Σςςςςςςς


ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΚΟΥΜΕ ΑΥΤΟ... (ανοίξτε την ένταση)

Με το που τελειώνει, βγαίνω… 

                          (Εβραίος κοιτάζει τον Χίμλερ)

Φτάσαμε σχεδόν.

Όχι, δεν πάμε κατ’ ευθείαν στο ξενοδοχείο. Θέλω να σταματήσουμε πρώτα στη Βίλα Βανζέε, δίπλα στη λίμνη. Ναι, έχουμε ραντεβού με την Ιστορία, μας περιμένει ο Ράινχαρντ Χάιντριχ και ο Χάινριχ Χίμλερ να μας μιλήσουν για την «Τελική Λύση».


Αυτή την κωδική ονομασία έδωσαν οι Ναζί στην εσκεμμένη και  προσεκτικά σχεδιασμένη εξολόθρευση όλων των Εβραίων της Ευρώπης. Εδώ σ’ αυτή τη βίλα πάρθηκε η απόφαση για να γραφτεί μια απ’ τις πιο μαύρες σελίδες της Ιστορίας.

Συνεχίζουμε… Πάμε προς το ξενοδοχείο αλλά δείτε κι αυτό δείτε το παλάτι Σαρλοτενμπουργκ…είναι το 2ο μεγαλύτερο παλάτι ολόκληρης της Γερμανίας αυτό…

Συνεχίζουμε…

Ναι, είπαμε 5 μέρες, κι όταν λέμε 5, εννοούμε 5 γεμάτες μέρες γιατί στα μέρη που είμαστε γράφτηκε Ιστορία, και πρέπει να τη μάθουμε μην και σε κάτι βοηθήσει αυτό και δεν επαναληφθεί.

Προχωρούμε προς την καρδιά του Βερολίνου γιατί εκεί βρίσκεται το ξενοδοχείο μας, πιο κεντρικά δε γίνεται… Προχωρούμε…

Νά το Μουσείο Μπεγκρέν… Έχει από Σεζάν μέχρι Μποτιτσέλι…

Να και Tier Garden… 
Να και η Εκκλησιά της Μνήμης
Να και το Θέατρο της Δύσης
Να και το KA.DE. WE.  το διασημότερο πολυκατάστημα του Βερολίνου…(που δε θα έχετε χρόνο να πάτε γιατί δεν έχει τίποτα που να μην μπορείτε να το βρείτε στην Ελλάδα και δεν ήρθατε εδώ για ψώνια..)

Φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας…

Κλειδιά, δωμάτιο, λίγη ξεκούραση και ραντεβού στο λόμπυ.

Όχι, δε θα σας δείξω στο χάρτη που να πάτε. Το κάθε βράδυ απ’ τα τρία βράδια που έχουμε στο Βερολίνο θα βγαίνουμε μαζί για ένα διαφορετικό by night.

                 (Ναι, αυτός με τη βαλίτζα είναι ο Μπρεχτ ) 

Απόψε θα περπατήσουμε στην περιοχή Βιλμερσντορφ, για χίλια δυο είναι διάσημη η περιοχή αυτή αλλά κυρίως για τις χήρες του πολέμου και την μετατροπή των σπιτιών τους σε
μπουρδέλα.
Έχει εντελώς δικό του Σύνταγμα και Νόμους η Ανάγκη.

Συνεχίζουμε λίγο ακόμα…

Να και το ¨Σπίτι της Λογοτεχνίας»,
μουσείο Κολβιτς, 
το καφέ «PARIS» 

Φτάσαμε στην πλέον γκουρμέ περιοχή του Βερολίνου. Κοιτάξτε, όλο εστιατόρια γύρω. Είστε ελεύθεροι τώρα για δείπνο…

Ραντεβού το πρωί γιατί και τί δεν έχουμε να δούμε κι αύριο.

Καληνύχτα κι ευχαριστώ.

                                                  El Greco

11-15 Απριλίου 2018

και 25 με 29 Μαΐου 2018


Η 1η ΜΕΡΑ

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ PRADO

Χρόνια τώρα κάνουν σπουδαία δουλειά οι Ισπανοί για τη σχέση των παιδιών με τη ζωγραφική.

Γιατί η ζωγραφική δεν είναι μόνο για τους "κουλτουριάρηδες", όπως και το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο για τους "γκαγκά".

Δείτε ΕΔΩ το Video


                                        El Greco

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2018 ΚΑΙ ΑΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!

Μιας και πάντα ή σχεδόν πάντα οι αναχωρήσεις κάθε ταξιδιού μας έχουν για σημείο αφετηρίας την Αθήνα, σκέφτηκα πως σ’ αυτή την περίπτωση που δεν υπάρχει η δέσμευση της πτήσης μπορεί να προγραμματιστεί και μια αναχώρηση απ’ τη Θεσσαλονίκη. Βρέθηκε και ξεναγός, και λεωφορείο και όλα όσα χρειάζονται. Μένει να δούμε αν υπάρχει ενδιαφέρον κι ανταπόκριση.

Κι επιτέλους, αντιστρόφως με ότι συμβαίνει με τις αεροπορικές αναχωρήσεις που πάντα για τους Θεσσαλονικείς υπάρχει μια επιπλέον χρέωση, αυτή τη φορά είναι κατά 30 ευρώ φθηνότερα.

215 ευρώ με πλήρη διατροφή. 

17-19 Φεβρουαρίου. Όλα με των Αθηνών την αναχώρηση τα ίδια εκτός από την Καθαρά Δευτέρα που αντί για Χάλκη Λαρίσης και Μακρακώμη, οι Μακεδόνες θα πάνε στο Καρναβάλι της Νάουσας, στις Μπούλες.

Αναχώρηση απ΄ τον Πύργο το Λευκό για Μετέωρα, εκεί θα γίνει η συνάντηση και η "σκηνή τής αναγνώρισης", είναι όλα έτοιμα σκηνοθετημένα στο μυαλό μου, κάτω απ' το βράχο των Μετεώρων, Μακεδόνες θα ενωθούν με τους Αθηναίους τους Σπαρτιάτες και τους Θεσσαλούς.
Σην ίδια στιγμή πάνω στο βράχο... (αυτό δεν αποκαλύπτεται)

Υ.Γ-1: Όσοι Αθηναίοι και Σπαρτιάτες θέλετε, ενημερώστε τούς Μακεδόνες φίλους σας.

Υ.Γ-2: Θέμα: το Σινεμά! Όποιος θέλει, στο Γκαλά -Πάρτυ Μασκέ της Κυριακής τής Αποκριάς, ας διαλέξει ήρωα και ηρωίδα από Hollywood, Bollywood & Cinecittá.

Κρατήσεις στον κο. Θανάση Μπανούση με τη διευκρίνηση: ΑΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Τιμή 215 με πλήρη διατροφή.

Το αναλυτικό πρόγραμμα ΕΔΩ.

                                                         El Greco

ΜΑΔΡΙΤΗ: Έρωτας ή Γενόσημο;

Όταν ένας φίλος αποφασίζει να ξοδέψει τα λεφτά του σε ταξίδι κι αντί να πάει κάπου που δεν πήγε ποτέ, ξαναπάει εκεί που είσαι για να σε δει, είναι άξιο Μνείας.

Ήταν καταπληκτική η εβδομάδα που πέρασε. Μας τίμησε η Σοφία αφιερώνοντάς μας μια βδομάδα απ’ το χρόνο της, ήρθε να μας δει, να δει και τη Μαδρίτη που 10 χρόνια πριν είχε ερωτευθεί και της είχε μείνει η απορία αν ήταν έρωτας εκείνο το αίσθημα γι’ αυτή την πόλη ή το άλλο, εκείνο δηλαδή που επειδή δεν το γεύθηκες αρκετά το μεγαλοποιείς μες στο μυαλό σου και ζεις χρόνια με εικονικές πραγματικότητες.

Προσπαθήσαμε, και η Αλάιτζ και η Άλμπα και γω να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να βγει σωστή και αξιόπιστη διάγωνση: Έρωτας ή Γενόσημό του;

Φάγαμε tortilla de Betanzos στο καλύτερο γι’ αυτό εστιατόριο της Μαδρίτης.
Φάγαμε chuletón de buey και το ψήσαμε με τα ίδια μας τα χέρια.
Φάγαμε αγκινάρες βάσκικες και rape φρέσκο πελαγίσιο.
Φάγαμε αρνάκι και γουρουνάκι στη Σεγκόβια.
Φάγαμα, φάγαμε, φάγαμε…
Δεν πρέπει να ξαναφάμε μέχρι την Πρωτοχρονιά αλλά δεν είναι το μόνο που κάναμε.

Περπατήσαμε στο Πάρκο Ρετίρο τη στιγμή που τα φύλλα που είχαν μείνει στα δέντρα του ήταν σαν τις 50 αποχρώσεις τού κόκκινου.

Περπατήσαμε στην πόλη, μέρα στα μαγαζιά της τα γιορτινά αλλά και νύχτα γιορτινά φωτισμένη.

Πήγαμε στο Μέγαρο Μουσικής ν’ ακούσουμε χριστουγεννιάτικα κάλαντα απ’ όλη την Ισπανία απ’ την Ορχήστρα τής Comunidad de Madrid και την Παιδική Χορωδία στην οποία μέχρι το καλοκαίρι τραγουδούσε και η Άλμπα. Μαζί τους, ήταν συγκινητική η παρουσία τής άλλης χορωδίας, των Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες η οποία έκλεψε την παράσταση!

Πήγαμε σε tablao και είδαμε καλό φλαμένκο.

Πήγαμε στο Teatro de la Zarzuela και είδαμε την «ΗΛΕΚΤΡΑ» από το  Εθνικό Μπαλέτο της Ισπανίας στην Πρεμιέρα μιας σπουδαίας παράστασης που μας έκανε να κλάψουμε.
Μετά όντως ξαναφάγαμε σ’ ένα έξοχο βασκικό Asador.

Πήγαμε στο Μουσείο Sorolla και ξανακλάψαμε απ’ την ομορφιά.

Πήγαμε και στο Μουσείο Thyssen και εκτός απ’ τη μόνιμη συλλογή είδαμε την έκθεση Picasso-Lautrec που φιλοξενεί αυτή την περίοδο.

Πήγαμε και στο Μουσείο Reina Sofía με τη Σοφία και ξαναείδαμε τη Guernica. Δεν κουράζει όσες φορές και να τη δεις και πάντα κάτι καινούριο ανακαλύπτεις.

Πήγαμε και για ψώνια μη μας περάσει κανένας για ψωνάρες, ότι δε βγαίνουμε απ’ τα μουσεία.

Σαν πρόβα τζενεράλε ήταν η εβδομάδα που πέρασε. Πρόβα τζενεράλε για να υποδεχτώ το Πρωτοχρονιάτικο γκρουπ. Μετά από πολύ καιρό επιστρέφω για ηεναγήσεις στη Μαδρίτη και στην Ανδαλουσία. Κι ένιωσα ότι ΟΙ 10 ΕΝΤΟΛΕΣ  που είχα ετοιμάσει έχουν νόημα. Μέσα σε μια βδομάδα ξαναεκτίμησα την πόλη που επέλεξα να ζήσω πριν 20 χρόνια. Τέτοια χρυσή ευκαιρία μας δίνει καμιά φορά ο ερχομός φίλων.

Λοιπόν, κα. Ππαστεργίου, αυτή είναι μαγνητική τομογραφία των ημερών σας στην Μαδρίτη. Εσείς θα πείτε τώρα αν αυτό που νιώσατε γι’ αυτή την πόλη 10 χρόνια πριν ήταν Έρωτας ή Γενόσημο.

Εμείς, σ’ ευχαριστούμε για τις μέρες και τις Στιγμές. Έγινες μεταξύ άλλων ωραία αφορμή με τούτη εδώ τη δημοσίευση, να μοιραστούμε τώρα μ’ ένα σωρό φίλους αυτό το οδοιπορικό στη λατρεμένη πόλη και θα ήθελα ένα πράμα μόνο να επιβεβαιώσεις: πως ούτε μια στιγμή δε σε κοίταξε σαν ξένη!

Αυτό είναι η Μαδρίτη, μια Αρχόντισσα που ενώ δεν εξαρτάται απ’ τους τουρίστες της, τους φέρεται γενναιόδωρα και σα να ήταν ντόπιοι τους δείχνει όλα τα μυστικά της.

Υ.Γ: Σοφία μου, είναι μια καλή ευκαιρία να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που άνοιξες και το σπίτι σου και το φυσιοθεραπευτήριό σου και φρόντισες τη μάνα μου για πάνω από ένα χρόνο κι ανακούφισες όσο μπορούσες πόνους απερίγραπτους μέχρι να μπορέσει να εγχειριστεί.


El Greco

ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗ ΣΕΒΙΛΛΗ: 2-1-2018

(...) Φτάσαμε στη Σεβίλλη.
Από δω και πέρα θα χρειαστούν μόνο:
ένα Φεγγάρι,
μια-δυο Προδοσίες,
(ψάξτε καλά…όλο και κάποιον προδώσαμε, το άλλο είναι εύκολο, ποιοι μας πρόδωσαν είναι εύκολο, τα δικά μας εγκλήματα θα ξεπλύνουμε στο ποτάμι)
Εκδίκηση ή Κάθαρση στο Γουαδαλκιβίρ!

Φύγαμε για by night…

Δεξιά σας, κάτω απ’ το Μιναρέ Χιράλδα, ένα ζευγάρι ψεύτικες βλεφαρίδες,

κι αριστερά σας, ένας κότσος με καρφωμένο κόκκινο τριαντάφυλλο στην καρδιά του κι ένα μολύβι στα χέρια μιας χορεύτριας του δρόμου δίνει σχήμα αμυγδάλου στα μάτια μας σα να 'μαστε όλοι τα παιδιά που δεν πρόλαβε ν' αποκτήσει η Κάρμεν.
Τί άλλο θα χρειαστούμε αυτή τη νύχτα;
Ένα μολύβι ακόμα για να γράψουμε 1000 φορές:
"δε θα χάσω άλλη φορά ούτε λεπτό απ' τη ζωή μου
για άνθρωπο που περνάει καλά μακριά μου"
ένα ζευγάρι Ψηλά Τακούνια
και ρυθμό Μέσα.
Φτάσαμε στη Σεβίλλη.
Πάμε απέναντι στην Τριάνα.(...)

Μεγαλώνει η παρέα για το ταξίδι της Πρωτοχρονιάς. Ποιος άλλος θ' ανέβει στο πλοίο για Γουαδαλκιβίρ;;;

El Greco

ΜΕ ΤΗ MELODRAKMA ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ: «ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ»

Μετά από δυο απανωτά ταξίδια στο Βερολίνο μέσα στο 2017, σαν κεραυνοβόλος έρωτα ήρθε η απόφαση να οργανώσω ένα ειδικό ταξίδι εκεί.

11-15 Απριλίου 2018

και 25 με 29 Μαΐου 2018

Όχι μόνο στο Βερολίνο αλλά και στη Λειψία, και στη Δρέσδη και στο Πότσνταμ… Αλλά όχι μόνο εκεί, στη βιτρίνα δηλαδή αλλά και πίσω απ’ όλα αυτά.
Το μόνο που μου έμενε ήταν το ΠΩΣ θα τα δούμε;
Το «ΠΩΣ» αυτό που κάνει αθάνατο ένα έργο, αυτό που κάνει έναν σκηνοθέτη ν’ ανεβάζει ένα έργο χιλιοανεβασμένο, αυτό που κάνει έναν θεατή να πάει και να ξαναδεί τη Μήδεια κι ας την έχει δει χίλιες φορές, ας ξέρει ότι στο τέλος Ιάσωνας και Μήδεια δεν τα βρίσκουν, ότι δεν παίρνουν τα παιδιά να πάνε όλοι μαζί ευτυχισμένοι στην ακρογιαλιά.
Το Βερολίνο είναι η Μήδεια, το κλασικό έργο γι’ αυτό και αποφάσισα να είναι ο πρωταγωνιστή μιας 5ήμερης παράστασης. Γι’ αυτό αποφάσισα να μη μείνει γωνιά του ανεξερεύνητη. Όχι μια πανοραμική και adios. Κάθε μέρα άλλη ξενάγηση στο Βερολίνο. Και το βράδυ, κάθε βράδυ άλλη, ξεναγήσεις, 6 διαφορετικές προσεγγίσει, 6 διαφορετικά «πώς».
Είναι σημαντικό αυτό το πώς σε όλα.
Αυτό το ΠΩΣ οικοδομώ αυτή την περίοδο. Πολύ δημιουργική περίοδος.

Για τίτλο διάλεξα την παράφραση της ιστορική διαστροφής «Η Εργασία Ελευθερώνει» και το «έργο μας» θα λέγεται «Το Ταξίδι Ελευθερώνει»

Ήθελα από κάθε άποψη να δημιουργήσω ιδανικές συνθήκες γι’ αυτό το ταξίδι. Ένα απ’ αυτά ήταν η περίοδος. Δεν ήθελα χειμώνα.

«Είναι high season την Άνοιξη» μου είπαν, «είναι όλα πανάκριβα σε σχέση με το χειμώνα».

«Λογικό είναι» απάντησα. Αφού χάνεις τη μισή εκδρομή, λίγο το κρύο, λίγο το χιόνι, λίγο η βροχή, συν το ότι η διάρκεια της μέρας είναι μισή…μισή εκδρομή δε θέλω!

Γι’ αυτό διάλεξα το high season…

11-15 Απριλίου

Και 25 με 29 Μαΐου.

Στην καρδιά της Άνοιξης για να γίνουν όλα ωραία και ολόκληρα.

Κι ούτε θέλω «Μέρα ελεύθερη για ψώνια» και φτου κι απ’ τη αρχή, «μέρα ελεύθερη για ν’ ανακαλύψετε μόνοι σας κτλ κτλ…» Αν ήταν να τ’ ανακαλύψετε μόνοι σας, θα πηγαίνατε μόνοι σας…

Κάθε μέρα έχουμε ένα σωρό ιστορίες να πούμε. Για την καθημερινή ζωή, για τη δική μας και των «άλλων», για τη ζωή γενικά μέσα απ’ τα μάτια τόσων και τόσων Γερμανών φιλοσόφων, για τη Μουσική, για τον πόλεμο για την Ειρήνη και τον καθημερινό πόλεμο επιβίωσης σε κάθε περίοδο ειρήνης…
Τί έγινε στους Πρωσικούς Πολέμους, πώς φτάσαμε μια ανάσα στο Β’ Παγκόσμιο, τί είναι αυτό που συνδέει τη Γερμανία με τον Πόλεμο γενικά αλλά και με τη Μουσική και τη Φιλοσοφία;

Δουλεύω, φτιάχνω και ξαναφτιάχνω το πρόγραμμα, διαβάζω, ακούω, συμβουλεύομαι… Κι αποφάσισα σήμερα, μιας και είμαστε πια στον τελευταίο μήνα του χρόνου να ευχηθώ Καλό Μήνα δημοσιεύοντας δυο λόγια από κάτι που είναι μια μεγάλη και ωραία πρόκληση για μένα για τη χρονιά που έρχεται.

Η συνέχεια επί σκηνής.

1η ΜΕΡΑ: ΑΘΗΝΑ-ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΛΕΙΨΙΑ-ΔΡΕΣΔΗ

Συγκέντρωση στο Ελ. Βενιζέλος και πρωινή πτήση για Βερολίνο.
Άφιξη και άμεση αναχώρηση για τη Λειψία.

Μουσική παντού. Πρώτα στο λεωφορείο κι ύστερα στους δρόμους Λειψίας… Μουσική παντού.

Ο Βάγκνερ άνισος, εν αγνοία και ερήμην του ετοιμάζει το μεγαλείο της μουσικής του για τον πιο μεγάλο σφαγέα του 20ου αιώνα.
Ο Μότσαρντ το Μάιο της Μεγάλης Επανάστασης, 12 Μαΐου του 1789 μπαίνει στον Άγιο Θωμά της Λειψίας και παίζει το Όργανο.
Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ επιλέγει τη Λειψία ν’ αφήσει την τελευταία πνοή και νότα του…

Ο Μέντελσον κάνει το χρέος του προς του Παρελθόν του και προς τον Μπαχ…

Μουσική παντού!

Θα επισκεφτούμε τον τάφο τού Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ κι ύστερα θα «χαθούμε» για λίγο στην τεράστια Marktplatz, πρωταγωνιστής εκεί το Παλιό Δημαρχείο, ένα από τα ωραιότερα αναγεννησιακά κτίρια της Γερμανίας, είναι το Μουσείο Ιστορίας της Πόλης σήμερα, πιο κει ο μεγαλύτερος τερματικός σιδηροδρομικός σταθμός της Ευρώπης και λίγο πιο πέρα η εντυπωσιακά μεγάλη και κομψή Πανεπιστημιούπολη της Λειψίας!

Θα τα δούμε όλα στη Λειψία. Είναι η πόλη που δεν είχε ποτέ ούτε βασιλιά ούτε επίσκοπο, δε μπορούμε να περάσουμε με ψιλά γράμματα αυτή την πόλη.
Βασίλισσα του Εμπορίου κάποτε η Λειψία,! Με ανάκτορα τις λαμπρές αποθήκες της, θα μπούμε μέσα σα να ήταν τα ιδιαίτερα διαμερίσματά της αυτές οι αποθήκες και θ’ ανακαλύψουμε τί κρύβουν σήμερα.
Επίσκοπος της Αρχαιοελληνικής Γραμματείας κάποτε η Λειψία! Οι «Μεταφράσεις Λειψίας», μετέφρασαν τον Αριστοτέλη ακόμα και στη Σουαχίλι. Δεν υπάρχει αρχαίος Έλληνας που να μην έχει μεταφραστεί στη Λειψία.

Πόλεμος, Μουσική και Παιδεία παντού στη Λειψία!!!

Και λίγος ελεύθερος χρόνος για καφέ ή μπύρα και αναχώρηση για τη θρυλική και τραγική Δρέσδη!

Άφιξη, τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας και έξοδος για μια πρώτη βραδινή γνωριμία με τη «βομβαρδισμένη πόλη». Η Melodrakma αγαπάει τη νύχτα και δε θέλει να σας τη δείχνει απλώς στο χάρτη… « πάτε εδώ ή αν θέλετε ας πάτε κι από κει…» Όχι!
Νυχτερινή έξοδος. Όλοι μαζί.
Ποτέ κανένας δε θέλω να νιώσει μόνος του όταν ταξιδεύει με τη Melodrakma. Πάμε βόλτα νυχτερινή, by night στο εκπληκτικό ιστορικό κέντρο της πόλης. Θέλουμε να σας δείξουμε μερικά από τα ωραιότερα εστιατόρια της πόλης για να διαλέξετε που θα δειπνήσετε αυτή τη μία και μοναδική βραδιά στην υπέροχη Δρέσδη.

Μπύρα, Μπαχ, Μέντελσον και διανυκτέρευση!

Υ.Γ: Σε επόμενη δημοσίευση η επόμενη μέρα.

Οι αναχωρήσεις θα είναι δύιο:

11-15 Απριλίου (Τετάρτη του Πάσχα με Κυριακή του Θωμά)

25-29 Μαίου (Παρασκευή με Τρίτη -μετά τη Δευτέρα τού Αγίου Πνεύματος.)

Για κρατήσεις: 
τηλ. 6985 66 2014 (Κο. Μπανούση)
mail: gr@melodrakma.com


El Greco