23 May 2020

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ-ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ!!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η «Pax Greca» είναι μια Συλλογή ταξιδιών στην Ελλάδα, ταξίδια φτιαγμένα για Έλληνες στην πατρίδα τους. Για Έλληνες που θέλουν να γνωρίσουν την Ελλάδα μεθοδικά, ποιητικά και οργανωμένα.
Έθεσα στόχο να δημιουργήσω μια εβδομάδα που να συνδυάζει με τρόπο αρμονικό την πολιτιστική επαφή του κάθε τόπου με την καλοκαιρινή χαλάρωση. Βουνό και θάλασσα απ’ τη μία, οι ποιητές μας και πολλή μουσική απ’ την άλλη.


Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, σ’ ένα ιδιαίτερο καλοκαίρι λόγω κωρονοιού, αποφάσισα ένα φιλόδοξο εγχείρημα: να ταξιδέψουμε και να δείξουμε την Ελλάδα σε Έλληνες.
8ήμερα και 7ήμερα ταξίδια Ελλήνων στον τόπο τους. Ταξίδια Πολιτιστικά και διακοπές μαζί, συνδυασμός που πιστεύω βαθιά πως είναι αυτό που χρειάζεται ο άνθρωπος για να νιώσει χαρά η ψυχή του.

Τί αφορά αυτός ο συνδυασμός;
Πολύ επιλεγμένες επισκέψεις ιστορικού, αρχαιολογικού, λαογραφικού, θρησκευτικού και γαστρονομικού ενδιαφέροντος παράλληλα με τα καθημερινά μας μπάνια και την χαλάρωση σε μερικές από τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας!

Έπρεπε να καταστρωθεί ένα σχέδιο επιβίωσης, επιβίωσης από κάθε άποψη και όλων μας. Η ελληνική οικονομία το έχει ανάγκη, η Melodrakma το έχει ανάγκη κι ελπίζω και κάποιοι από σας.

Ναι, σε μια χρονιά πολύ δύσκολη σκέφτηκα ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα «εμβόλιο» αντοχής με βασικό συστατικό τη χαρά και την ουσιαστική επαφή με διάφορες περιοχές τής πατρίδας μας θεματικά.

Με τη βοήθεια και τις συμβουλές σπουδαίων φίλων και άξιων συνεργατών τους οποίους ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου, φτιάχτηκαν προγράμματα συλλεκτικά, ενταγμένα στο γενικότερο εγχείρημα της Melodrakma με τον τίτλο Pax Greca.

1. «ΣΥΜΠΟΣΙΟ»: Αριστοτέλης Versus Απόστολος Παύλος! Η χαρά ως απάντηση στη Μεταφυσική μας αγωνία.
Ταξίδι-διακοπές στη Μακεδονία με μια μικρή έξοδο στη Θράκη. Χαλκιδική, μια νύχτα εισόδου στο Άγιο όρος για τους άντρες και ειδικό πρόγραμμα για τις γυναίκες εκείνη την ημέρα και νύχτα, Καβάλα, Θάσος, Ξάνθη.

2. «ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ»: Απ’ τη Ναύπακτο του Θερβάντες στη Λευκάδα του Σικελιανού, του Βαλαωρίτη και του Αλέκου Παναγούλη.
Ταξίδι στη Δυτική Ελλάδα με έδρα τη Λευκάδα.
Ναύπακτος, Πάργα, Παξοί, Ιθάκη, Κεφαλονιά. Πάντα με έδρα τη Λευκάδα και καθημερινές εκδρομές και κρουαζιέρες.

3. «ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ» Απ’ τις κορυφές της Πίνδου στο Ποντικονήσι.

Ταξίδι στα βουνά της Ηπείρου και τις θάλασσες της Κέρκυρας.
Γιάννενα, Ζαγοροχώρια, Τζουμέρκα κι ύστερα σ’ όλη την Κέρκυρα.

4. «ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» Απ’ τον Επικούριο Απόλλωνα στον Διονύσιο Σολωμό.

Ταξίδι στη Κέντρο-Δυτική Πελοπόννησο και τη Ζάκυνθο.

Βάσσες, Ολυμπία και Ζάκυνθο με καρδιά.

5. «ΚΑΘΑΡΣΗ»: Απ’ την εκδίκηση της Κλυταιμνήστρας στη Μανιάτικη βεντέτα

Γύρος Πελοποννήσου με θέμα την απόδοση τής Δικαιοσύνης. (Θεία Δίκη, Αυτοδικία, Εκδίκηση, Βεντέτα.)

Όπως ακριβώς τόσα χρόνια στα ταξίδια μας στο εξωτερικό, για 8 ή 10 μέρες μπαίνουμε σ’ ένα αεροπλάνο, ύστερα σ’ ένα λεωφορείο και γνωρίζουμε έναν ξένο τόπο, φέτος, αυτό θα το κάνουμε στην Ελλάδα, με το δικό μας τρόπο, τής Melodrakma

7-8 μέρες μαζί, με τον τρόπο τής Melodrakma διακοπές και γνώση, θάλασσα και χαλάρωση, Ιστορία και Τέχνη…

Λείπουν πολλά υπέροχα κομμάτια της Ελλάδας. Θα βρουν κάποια στιγμή κι αυτά το χώρο και το χρόνο τους στον προγραμματισμό τής Melodrakma.

Για την ώρα αυτά, Διαλέξτε ταξίδι ή ταξίδια και σύντομα θα ανακοινωθούν οι ημερομηνίες.

Ευχαριστώ και καλή αντάμωση.

El Greco

17 May 2020

PAX GRECA: Διακοπές στην Ελλάδα

Τελειώνει φαίνεται η περιπέτεια του κορωνοιού, αυτό που ένα σωρό πρόεδροι χωρών και πρωθυπουργοί ονόμασαν «πόλεμο».
Σ’ όλη αυτή την περίοδο, ελάχιστα τα θετικά, κι ας αμπελοφιλοσοφούμε όλοι περί των πολλών θετικών λόγω πανδημίας. Εκατομμύρια άνθρωποι ψάχνουν για δουλειά και όλοι πεθύμησαν μία αγκαλιά.


Τελειώνει φαίνεται κι αυτό που ονόμασαν «πόλεμο» και αιώνες τώρα τα ίδια, μετά τον πόλεμο η ειρήνη και ξανά απ’ την αρχή. Είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε., να συνεχίσουμε γιατί έτσι κι αλλιώς η ζωή θα συνεχίσει και χωρίς εμάς.

Ευτυχώς αυτός ο εγκλεισμός – κύηση από μια άποψη, δεν κράτησε 9 μήνες. Σε μένα γέννησε την ιδέα για φέτος, να κάνω στην Ελλάδα αυτό που σχεδόν 30 χρόνια τώρα κάνω στο εξωτερικό. Να φτιάξω ταξίδια στην Ελλάδα με τα ίδια υλικά που φτιάχνω και τα εκτός. Απλά αντί π.χ για Βόρειο Ισπανία θα είναι Βόρειος Ελλάδα κι αντί για Ουναμούνο χώρο σε ομιλίες και ξεναγήσεις θα πάρει ο Αριστοτέλης και οι Πατέρες της Εκκλησίας με αφορμή το Άγιο Όρος. Αντί π.χ για Σικελία, η Πελοπόννησος, η Δυτική Ελλάδα, τα νησιά μας.

Έφτιαξα 8ήμερα και 7ήμερα προγράμματα με υλικά την πολιτιστική προσέγγιση αλλά λόγω καλοκαιριού και τη χαλάρωση. Σα σε κατασκήνωση, που το πρωί έχεις κάποια μαθήματα κι απ’ το μεσημέρι και μετά μπάνιο και παιχνίδι, και χαρά και μουσική, πολλή μουσική.

Το όλο εγχείρημα το ονόμασα PAX GRECA, Ελληνική Ειρήνη. 

Σύντομα, θα δημοσιεύσω εδώ όσα προτείνω για φέτος το καλοκαίρι κι ελπίζω να υπάρξουν άνθρωποι που θα ενδιαφερθούν να γνωρίσουν την Ελλάδα μ’ έναν άλλο τρόπο.

Υ.Γ: Στο εξωτερικό, ως το Σεπτέμβριο, υπάρχει η πρόθεση να πραγματοποιηθούν μόνο 2-3 αναχωρήσεις 8ήμερες για Βόρειο Ισπανία.

El Greco

9 May 2020

Το Μίσος της Ευφυΐας

 75 χρόνια πέρασαν απ’ την 8η Μαΐου όταν το Βερολίνο έπεσε, η σημαία με τη σβάστικα κατέβηκε, η Καγκελαρία έγινε στάχτη. Δεν το λέω τέλος του Β’  Π.Π. γιατί δεν είναι. Δεν ξέρω γιατί την πήραμε αυτή την ανιστόρητη συνήθεια να το λέμε «Τέλος του Β’  Π.Π» λες και δεν έπεσε η βόμβα στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, 3 μήνες μετά. Είναι η μέρα της παράδοσης της Γερμανίας, ναι, την πτώσης του Βερολίνου ναι αλλά δυστυχώς όχι το τέλος του πολέμου.


Πριν λίγα χρόνια έφτιαξα ένα ταξίδι στο Βερολίνο-Λειψία -Δρέσδη με βασικό θέμα τον πόλεμο και την ειρήνη, τον πόλεμο των Γερμανιών Ναζί δηλαδή αλλά και τη Μουσική των τεράστιων Γερμανών μουσουργών. Με αφορμή ετούτη την επέτειο βλέπω διάφορα αφιερώματα και συνειδητοποιώ πως κάναμε ένα σπουδαίο ταξίδι. Απ’ τη Λειψία έμεινε εκείνος ο σπουδαίος, ο Μπαχ, άγαλμα τώρα που δείχνει τις άδεις τσέπες του. Στη Δρέσδη είδαμε πώς οι σύμμαχοι επίσης μπορούν να ισοπεδώσουν ό,τι θέλουν κι ας μην υπάρχει ανάγκη. Κι όταν πήγαμε στο Βερολίνο, δε έμεινε γωνιά του που να μην περπατήσουμε.

Πήγαμε στη Βίλα Βανζέ δίπλα στη λίμνη και μιλήσαμε για τη διαστροφή τής περίφημης «Τελικής Λύσης», μπήκαμε στην Εκκλησία της Μνήμης, εννοείται είδαμε όλα τα κλασικά, την Πύλη του Βρανδεμβούργου, το δρόμο με τις Φιλύρες, στην πλατεία Ζεντάρμ, τη Φρίντριχ Στράσσε, το Ράιχαστανγκ του Νόρμαν Φόστερ πια, την όπερα του Βερολίνου, το Πανεπιστήμιο Χούμπολτ, την Αλεξάντερ Πλατζ, τη Γέφυρα των Κατασκόπων πηγαίνοντας προς Πότσνταμ, ασφαλώς το Μουσείο της Περγάμου αλλά και το μπιμπελό Τσεκποιντ Τσαρλυ, το ταλαίπωρο Τοίχος, τη Γκεστάπο, την πλατεία όπου καίγονταν τα βιβλία των αντιφρονούντων γιατί αυτό που ο φασισμός μισεί πιο πολύ είναι η ευφυία, σωστά είχε προβλέψει ο Ουναμούνο… Μιλήσαμε για τις  χήρες που έγιναν πόρνες, και για τις «ζωές των άλλων», πήγαμε στη βίλλα όπου υπογράφηκε η συμφωνία της άνευ όρων παράδοσης της Γερμανίας 75 ακριβώς χρόνια πριν, είδαμε και την εβραϊκή γειτονιά, τη Συναγωγή, τις 9 αυλές του Χακ ο Εβραϊκό Μνημείο με το μπετό, και το Αδύνατον να μάθουν απ’ όσα υπέφεραν. Πήγαμε στη Σαριτέ, είδαμε και το θέατρο Μπερλίν Ανσάμπλ κι από κει στο προτελευταίο και το τελευταίο σπίτι του Μπρεχτ, στο σπίτι που πέθανε και στον τάφο του. Είδαμε το Παλάτι των Δακρύων και δακρύσαμε και μεις αλλά κυρίως ανιώσαμε αμηχανία μπροστά στο πόσα μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος…

Τρεις μέρες στο Βερολίνο, 6 ξεναγήσεις. Και λίγες είναι. Το Βερολίνο είναι η ιστορία μας, είναι η Ιστορία του 20ου αιώνα.

Κάνοντας εκείνο το ταξίδι με τίτλο «Το Ταξίδι Ελευθερώνει», σα βουτιά στην Ιστορία που ήταν, συνειδητοποιήσαμε πως δεν είχαν προβλεφθεί από τη γερμανική διοίκηση SMS για έξοδο, αν ήθελες να βγεις απ’ το σπίτι σου, ή  έπρεπε να παίξεις κορώνα-γράμματα τη ζωή σου ή να κρατάς στα χέρια τη σημαία με τη σβάστικα.

Μεταξύ άλλων πολλών, είναι ωραία αφορμή αυτή η επέτειος να βάλουμε λίγο τα σημερινά μας προβλήματα στο πραγματικό τους μέγεθος. Ναι είναι ένα πρόβλημα ο κορωνοιός αλλά έχει ζήσει η ανθρωπότητα απείρως μεγαλύτερα,  τον ιό τού ναζισμού που καταγοήτευε οικειοθελώς μάζες και κολλούσε κατά χιλιάδες ανά λεπτό με δυο-τρεις λέξεις; «Θα Εξουσιάζουμε Άλλους». Γιατί τί άλλο πρότεινε κι υπόσχονταν ο λόγος των Ναζί;

Υ.Γ: Η ΕΣΣΔ, το 1959, είχε κάνει γραμματόσημο τον Μανώλη Γλέζο.

El Greco

1 May 2020

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2020: Μακαρεύς ο Ηθοποιός

Παράξενη Πρωτομαγιά αυτή, το λέει κι από μόνη της η μία απ’ τις δυο φωτογραφίες αυτής εδώ της δημοσίευσης. Αυτό που άλλοτε ήταν ποτάμι, τώρα παραταγμένοι διαδηλωτές με τάξη, σα στράτευμα μπροστά σε αόρατο εχθρό. Ό,τι δεν είχαν "καταφέρει" χρόνια τώρα, κράτη, να βάλουν τάξη στις διαδηλώσεις το "κατάφερε" ένας ιός.


Σιγά-σιγά θ’ ανοίξουν και μπαρ και εστιατόρια, έστω με νέες συνθήκες, τα ταξίδια, κι αυτά θ’ ανοίξουν, σιγά μη δεν ταξιδέψει ο άνθρωπος, και τα θέατρα και οι κινηματογράφοι κι οι χώροι συναυλιών θ’ ανοίξουν τον Ιούνιο στην Ισπανία. Ανακοινώθηκε. Κι αυτό με φέρνει στη 2η φωτογραφία, από μια δημοσίευση του αγαπημένου φίλου Περικλή Μοσχολιδάκη που θεωρώ ότι έγραψε ένα ποίημα με καβαφική ορμή. Με Ιστορία και Πολιτική θέση. Με δύναμη και γαλήνη συγχρόνως. Επίκαιρο και Άχρονο. Μ’ αυτό το ποίημα του Περικλή εύχομαι σε όλους καλό, τουλάχιστον καλύτερο απ’ τον Απρίλιο Μάιο και σκέφτομαι ότι είναι υποχρέωση όλων μας η κινητοποίηση, να στηριχτούν αυτοί οι άνθρωποι, οι δημιουργοί, οι καλλιτέχνες, το άλας. Ας βρει ο καθένας το δικό του τρόπο να στηρίξει τους ανθρώπους που ούτως ή άλλως ψάχνουν δουλειά 3 φορές το χρόνο. Και τώρα, ελαφρά τη καρδία ανακοινώθηκε πως «κρίνεται απίθανο να έχουμε φέτος φεστιβάλ, συναυλίες, παραστάσεις…» Ναι, στα μπαρ, ναι στα εστιατόρια, ναι στα ταξίδια αλλά σε μια Πολιτιστική Στιγμή όχι; Γιατί;
Να η Ιστορία του αρχαίου ηθοποιού Μακαρέως, που δεν ήθελε ν’ αλλάξει τον κόσμο, να ζήσει απλά με αξιοπρέπεια ήθελε. Καλός και δίκαιος ο διαδικτυακός αγώνας για τη μόρφωση ενός κρατουμένου αλλά εδώ μιλάμε για χιλιάδες αθώους κρατούμενους, τους καλλιτέχνες. Καλό Μήνα.


«Ο Μακαρεύς ,από τον Δήμο των
Λακιαδών ,σημερινού Βοτανικού ,
Ηθοποιός του 4ου π.Χ αιώνος ,
της Τραγωδίας ταλαντούχος ,
επέθανε
και ετάφη στον Κεραμεικό και
αναπαύεται εκεί ,μέχρι και σήμερα ,
Παραμονή Πρωτομαγιάς της Πανδημίας ,
μέσα στις παπαρούνες του αρχαίου λιβαδιού
που θάβαν οι Αθηναίοι τους νεκρούς τους .
Είναι γνωστή η συνήθεια που είχαν τότε οι Αρχαίοι ,
να βάζουνε στον τάφο ,μαζί με τον νεκρό ,
κτερίσματα αγάπης ,
ένα παιχνίδι
πήλινο για το νεκρό παιδάκι
ή
μια κούκλα να συντροφεύει , να παρηγορεί,
θλιμένα κοτσιδάκια κοριτσίστικα , που έφυγαν πολύ νωρίς και πέταξαν μακριά,
ή μιαν ασπίδα στον πολεμιστή που χάθηκε για την Πατρίδα ,
μια ρόκα με τη μάνα ,
ένα αγγείο χρηστικό για τον παππού...
Κι έβαλαν οι φίλοι του ,στον
τάφο του Ηθοποιού του Μακαρέως ,
σύνεργα της δουλειάς μας ,
δυό λεκανίδες με λευκό και μια πυξίδα πήλινη με ροζ ,αυτή που δείχνει η φωτογραφία,
ψιμύθια αρχαία ,αρχαίο μακιγιάζ που είχε για να μπορεί να βάφεται ο Μακαρεύς ,
να παίζει γυναικείους ρόλους όπως συνηθιζόταν στην
Αρχαία Τραγωδία ...
Εκθαμβοι οι Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα σύνεργα τα βαφτικά του Μακαρέως
κι όταν ανέλυσαν τα χημικά στοιχεία από τη ροζ και άσπρη πούδρα ,
θειούχο υδράργυρο και μόλυβδο ,
λευκό και ροζ ,
όπως ήταν το χρώμα το ιδανικό της γυναικείας της επιδερμίδας από τα χρόνια ακόμα τα Ομηρικά ,
κατέληξαν ,πως ίσως ,αυτός ο Ηθοποιός ο Μακαρεύς ,
έχασε τη ζωή του γιατί το σώμα του δεν
άντεξε, από τις τοξικές και επικίνδυνες βαφές, που η δουλειά του η υπέροχη απαιτούσε ...
και γράψανε στον τάφο του το
Επίγραμμα που στέκει εκεί και σήμερα Παραμονή Πρωτομαγιάς της Πανδημίας
μέσα στις παπαρούνες
" ενθάδε κείται
ο Μακαρεύς ,που εάν η τύχη τον ευνοούσε και του επέτρεπε να ωριμάσει ,
θα είχαν βρει στο πρόσωπο του οι Έλληνες ,έναν Καλλιτέχνη μεγάλο της Τέχνης αυτής της Τραγικής "
Αυτά περί του Μακαρέως ,Αρχαίου συναδέλφου Ηθοποιού που η αγάπη του για το Θέατρο αλλά και η αγωνία του για το δύσκολο και τόσο φευγαλέο
του Καλλιτέχνη μεροκάματο ,
ίσως τον έκαναν να χάσει τη ζωή του ...
Όσο γιατί θυμήθηκα τον Μακαρέα ,
Παραμονή Πρωτομαγιάς της Πανδημίας ,
σήμερα που οι Καλλιτέχνες όλου του κόσμου βιώνουν μαζί με όλους τους πολίτες τη δική τους Αγωνία για το αύριο ,
είναι γιατί πάντα ,από τα χρόνια τα παλιά έως και σήμερα ,
ο Καλλιτέχνης, ο Ηθοποιός κι όλοι της Τέχνης ξέρουν πως η ζωή τους είναι δύσκολη μα επιμένουν
κι ίσως πεθαίνουν ,
από αγάπη για την Τέχνη τους ,
για ένα φευγαλέο μεροκάματο , για να σταθούνε όρθιοι ,
μ' Αξιοπρέπεια.»

El Greco