8 May 2017

2107- ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ-ΕΞΤΡΕΜΑΔΟΥΡΑ-ΚΑΣΤΙΛΛΗ-ΛΕΟΝ-ΚΑΣΤΙΛΛΗ ΛΑ ΜΑΝΤΣΙΑ-NAVEGADORES & CONQUISTADORES!

Επέλεξα η πρώτη δημοσίευση του προγράμματος να γίνει στο blog, αντί για την ιστοσελίδα της melodrakma. Πρώτα στη Grecoland, ως ηθική υποχρέωση σ’ αυτό το διαδικτυακό χωριό που ζουν πια ένα σωρό σχέσεις.



NAVEGADORES & CONQUISTADORES

«Πορτογάλοι Θαλασσοπόροι και Ισπανοί Κατακτητές»

Προγραμματισμένες αναχωρήσεις:

27 Ιουνίου - 6 Ιουλίου

7 - 16 Ιουλίου

και

22 - 31 Αυγούστου

Αυτό το ταξίδι είναι το επισφράγισμα μιας σχέσης μ' έναν τόπο: την Ιβηρική Χερσόνησο!

Το ταξίδι αυτό είναι σα γαμήλιο για όσους έχουν ήδη σχέση μακροχρόνια με τα ταξίδια της Grecoland αλλά και σαν 5ήμερη 10 ημερών ή σαν ταξίδι φοιτητών για να γιορτάσουν το τέλος σπουδαίων σπουδών.

Τετραετής η φοίτηση της melodrakma στην Ιβηρική.


1ο Έτος: ΜΑΔΡΙΤΗ-ΑΝΑΔΑΛΟΥΣΙΑ: “AL ANDALUS” – All Time Classic

8 Μέρες: Μαδρίτη, Τολέδο, Κόρδοβα, Σεβίλλη, Ρόντα, Γρανάδα… (Κάποιες αναχωρήσεις με μια επιπλέον μέρα συμπεριλαμβάνουν και τη Μάλαγα-Γιβραλτάρ)

Ουσιαστική επαφή και γνωριμία με την Ισπανία του Λόρκα.

2ο Έτος: ΒΟΡΕΙΟΣ ΙΣΠΑΝΙΑ: “GREEN CARD TO HAPPINESS”

10 Μέρες : Σαν Σεμπαστιάν, Παμπλόνα, Βιτόρια,  Μπιλμπάο, Σανταντέρ, Αλταμίρα, Οβιέδο, Χιχόν, Κορούνια, Σαντιάγκο Ντε Κομποστέλα, Πόρτο.

Σχέση, όχι διεκπεραιωτικό τουριστικό πέρασμα απ’ την “άγνωστη” Ισπανία του βορρά. Επιπλέον, σ’ αυτές τις 10 μέρες οικοδομείται Σχέση με την καρδιά του βορρά που χτυπά στη Χώρα των Βάσκων, την Ισπανία του Ουναμούνο και της Πασιονάριας.

3ο Έτος: ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ (Ισπανική και Γαλλική): “Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ”

6 μέρες: Ιστορία και Σουρεαλισμός, Αρχιτεκτονική και Ιστορία της Τέχνης, όχι στη Βαρκελώνη απλώς, στην Καταλονία!
Βαρκελώνη, Τζιρόνα, Φιγκέρας, Καδακές και στη γαλλική Καρκασόν.

Η Καταλονία υπήρξε πάντα η Ευρωπαϊκή Πύλη της Ισπανίας για την είσοδο του καθετί καινούριου: η Ισπανία του Νταλί, του Πικάσο, του Γκαουντί αλλά και του Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι μοιρασμένες σε 6 υπέροχες μέρες.

ΘΕΡΙΝΑ ΤΜΗΜΑΤΑ:  Puttanesca Siciliana!

Κάναμε και μια παρένθεση στα έτη τής Ισπανίας που είχαν πάρει φόρα, κάναμε ένα διάλειμμα απ' την Ιβηρική και πήγαμε στη Σικελία.

Puttanesca Siciliana βαφτίστηκε το σύμφωνα με πολλούς ωραιότερο ταξίδι στη Σικελία όλης της αγοράς.
Ένα ταξίδι εμπνευσμένο από το ποίημα του Κ.Π. Καβάφη: “Ποσειδωνιάται”

8 αξέχαστες μέρες!

Και νά τώρα το 4ο Έτος: NAVEGADORES και CONQUISTADOES, 10 μέρες.


Στην Πορτογαλία πρώτα, Λισσαβόνα, Σίντρα, Κασκάις, Εστορίλ, Κάμπο Ντα Ρόκα, Φάτιμα, Ναζαρέ, Μπατάλια, Αβέιρο, Κοΐμπρα… κι ύστερα, απ’ τα βράχια των Λουζιτανών Θαλασσοπόρων στους Κάμπους με τις Ανθισμένες Κερασιές των Ισπανών Κατακτητών στην Εξτρεμαδούρα, με το Τρουχίγιο, το Κάθερες, κι από κει πρόσω ολοταχώς για Καστίλη-Λεόν, στη Σαλαμάνκα με το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Ισπανίας, στη Σεγκόβια με το νοστιμότερο γουρουνάκι της Ιβηρικής και στην Άβιλα, των Τειχών και των Αγίων.

Η τελευταία βραδιά μετά από πολύ προβληματισμό αποφάσισα να είναι σ’ έναν τόπο Σύμβολο. Είναι ένα όνειρο πολλών ετών αυτή η τελευταία βραδιά, αυτό το αποχαιρετιστήριο δείπνο. Απ' την πρώτη-πρώτη φορά, απ' το 1994 που πρωτοπήγα εκεί κι αντίκρυσα αυτή τη θέα, από τότε σχεδόν ερήμην μου τριγυρίζει στο μυαλό μου η τελευταία βραδιά ετούτου του ταξιδιού.

Σαν Καρυάτιδα η κάθε μία απ' τις 9 νύχτες στηρίζεται πάνω τους το βάρος της σχέσης που οικοδομεί η melodrakma με όσους θέλουν ταξίδια με Υπογραφή.

Μοναδικό dress code
Α) η τήβεννος την ημέρα της απονομής των πτυχίων στη Σαλαμάνκα
Β) ό,τι θεωρεί κομψό ο καθένας για το δείπνο της τελευταίας βραδιάς.

Ναι, η Melodrakma Universal θα επιβεβαιώσει εγγράφως την άφιξη ως “εδώ”. Θα απονεμηθεί Πτυχίο σε όσους έχουν κάνει και τα 4 έτη. Και θα κλείσει αυτή η πορεία με μια βραδιά που θα γράψει στο κύτταρο της Μνήμης. Η τελευταία βραδιά αυτού του ταξιδιού θα έχει κλασσικές γραμμές, λιτές, με Θέα...

Θέα τη Σπουδαιότερη που μοιραστήκαμε ως εδώ: με θέα το Τολέδο του Ελ Γκρέκο!


Προσπάθησα να φτιάξω ένα πρόγραμμα με ψυχή, να απευθύνεται στη δίψα που έχουν κάποιοι άνθρωποι για πραγματικό ταξίδι, για ταξίδι Μέσα-Έξω, για Ταξίδι μέσα στο Ταξίδι, ν' απευθύνεται σε ανθρώπους που θέλουν και να μάθουν και να νιώσουν, να μεταλάβουν με νερό θαλασσινό αιώνων δημιουργίας και καταστροφής, των δυο πιο κλασικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων.

Προσπάθησα να ξαναβάλω στην υπόθεση που λέγεται “Ταξίδι” λίγη απ' την αυτονόητη αλλά δυστυχώς χαμένη ελάχιστη και στοιχειώδη ποιότητα. Εννοώ για παράδειγμα το να μην παλεύουμε κάθε πρωί στα ασανσέρ με τις βαλίτζες. Να κατεβαίνουμε ήσυχοι για πρωινό και μόνο, πριν ανεβούμε εμείς στο λεωφορείο, απλώς, να ελέγχουμε αν φορτώθηκαν.

Τίποτα επιπλέον έξτρα και προαιρετικό σ’ αυτό το τελευταίο έτος!

Προσπάθησα να συμπεριλάβω όλα όσα μπορούσα, τις βαλίτζες, όλες τις εκδρομές, και δυο δείπνα.  Αποφάσισα ότι φτηνά τρικ δε χρειάζονται ούτε η Grecoland ούτε η melodrakma! Είπα, δεν πειράζει, ας μη φαίνεται φτηνή σε πρώτη ματιά και να τα πληρώνουν μετά όλα διπλά και τρίδιπλα, απευθύνομαι σε ανθρώπους με κρίση και κριτήρια, θ' ανακαλύψουν στην πορεία ότι με τις υπηρεσίες και την ποιότητα που είχαν, πάμφθηνο ήταν το ταξίδι, μοναδικό στην αγορά και το πρώτο αποκλειστικά και 100% σχεδιασμένο απ’ τη melodrakma!

Προσπάθησα και εξασφάλισα ξενοδοχεία που μου άρεσαν! Ξενοδοχεία που απ' την πρώτη μέχρι την τελευταία μέρα να συνηγορούν στη διαφήμιση της Melodrakma. Φεύγοντας κανείς να λέει: « …λες και δεν ήταν αρκετά όλα τ' άλλα, ήταν και τα ξενοδοχεία τους έξοχα!»


Φτιάχνοντας στην αρχή πάντα στο μυαλό μου το πρόγραμμα δεν ήθελα να φτιάξω μια 10ήμερη διαδρομή που εμπεριέχει όλα τα “sos” και τους εμπορικούς κράχτες Ισπανίς και Πορτογαλίας και άντε adiós!
Προσπάθησα να χτίσω μια γέφυρα ανάμεσα στις δυο χώρες της Ιβηρικής, γέφυρα κοινών χαρακτηριστικών αλλά και αντιθέσεων, να καταλάβουμε την ουσία της σχέσης δυο γειτόνων που μπορεί και να μην έχουν σχέση χωρίς όμως κάποιος απ’ τους δυο να είναι καλύτερος απ’ τον άλλο.

Με το πρόγραμμα αυτό προσπάθησα να χτίσω μια γέφυρα ανάμεσα στις δυο χώρες της Ιβηρικής και στη Λατινική Αμερική, γέφυρα ανάμεσα στις “μαμάδες” και στις αποικίες.  Ετοιμάζοντας την «ύλη» μπορώ να πω πως όποιος κάνει αυτό το ταξίδι θα έχει πια άλλες βάσεις για τα επόμενα που προγραμματίζει η  melodrakma για Λατινική Αμερική!

Φτιάχνοντας το πρόγραμμα αυτό, προσπάθησα απ' τη μία να γνωρίσουμε σωστά την κλασική Πορτογαλία, τη γη των Θαλασσοπόρων, την πάλαι ποτέ πανίσχυρη Αυτοκρατορία του σημερινού Μνημονίου, να αποκωδικοποιήσουμε την Ιστορική Παρακμή κι απ' την άλλη, να κατακτήσουμε τη γη των Κατακτητών, των Κονκισταδόρες, των ταλαίπωρων και εξαθλιωμένων που έφτιαξαν άλλη κραταιά Αυτοκρατορία, να την κατακτήσουμε γνωρίζοντάς τη, κάνοντας “εισβολή” απ' την Πορτογαλία στην Εξτρεμαδούρα, κι από κει να προχωρήσουμε σα Σώμα Εκστρατευτικό, σα Δον Κιχώτηδες... Καστίλη-Λεόν, Καστίλη-Λα Μάντσια, ώσπου να φτάσουμε στην Ιθάκη αυτής της πενταετούς πορείας… στο Τολέδο! Να διανυκτερεύσουμε εκεί ακριβώς όπου στάθηκε κι έριξε το βλέμμα του ο Ελ Γκρέκο για να ζωγραφίσει το έργο του “Θέα του Τολέδου”. Απ’ το 1994 σκεφτόμουν: ποιος δε θα 'θελε ένα δείπνο εδώ, μ’ αυτή τη θέα, με κρασί ωραίο, και με μουσική…

Σχεδίασα μια βραδιά γέφυρα στο Χρόνο. Απ' τον Ελ Γκρέκο ως σήμερα οι Έλληνες μεταναστεύουν αναζητώντας “ψηλοτάβανη” και “ευρύχωρη” εστία για να μπορέσουν να ψηλώσουν και ν' ανοίξουν τα φτερά τους.   Αυτό φιλοδοξώ,  σ’ αυτό το ταξίδι να ψηλώσουμε και ν’ ανοίξουμε τα φτερά μας.

Προσπάθησα να σκηνοθετήσω στιγμές πριν καν συμβούν. Απ' τη μία ν' αφήσω τη χαρά ελεύθερη στην τύχη της αλλά απ’ την άλλη να βάλω το χέρι μου για να 'χει το ταξίδι στόχο.
Τί στόχο;
Να δώσει φιλί ζωής στη Μνήμη, να της δώσει καινούριο υλικό, να τη φέρει σε δύσκολη θέση, να πρέπει να ξαναπιάσει δουλειά και να θυμάται καινούρια αισθήματα, άξια κόπου Μνήμης.

Αυτό είναι το σημαντικότερο που έχει αυτό το ταξίδι: στιγμές άξιες κόπου Μνήμης!

Τί θέλω απ' αυτό το ταξίδι;

Να κάνει Restart το Σύστημα και ν' αρχίσουμε να ξαναονειρευόμαστε ωραία κομψά ταξίδια.



Κρατήσεις στην κ. Ειρήνη Λυμτσιούλη :  irini@melodrakma.com

και στο 6985-66 2014 Δευτέρα έως Σάββατο 9;00-19:00


1η ΜΕΡΑ: ΠΟΡΤΟ – ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΣΤΟ ΝΤΟΥΡΟ - ΑΒΕΪΡΟ

Συγκέντρωση στο αεροδρόμιο Ελ Βενιζέλος, συνάντηση με τον άνθρωπο της melodrakma και πτήση για Πορτογαλία με τη Λουφτχάνσα μέσω ενδιάμεσου σταθμού. Για κάποιους ταξιδιώτες, για όσους τουλάχιστον έχουν κάνει το ταξίδι στη Βόρειο Ισπανία θα πάρουμε τα πράματα σχεδόν από κει που τ αφήσαμε, απ' τη μόνη Πορτογαλική πόλη που γνωρίσαμε: απ' το Πόρτο!

Άφιξη νωρίς το πρωί (10:45 ) και ξεκινάμε μια μικρή Πανοραμική ξενάγηση στην πόλη, να θυμηθούνε οι παλιοί, να πάρουν μια πρώτη γεύση οι καινούριοι μέχρι να φτάσουμε στην «καρδιά» τού θέματος ετούτου του ταξιδιού.

«Navegadores», «Θαλασσοπόροι» είναι ο μισός του τίτλος κι ένα μεγάλο κομμάτι της ουσίας του και γι’ αυτό, μετά απ' αυτή την πρώτη πανοραμική γεύση της πόλης, θα κατευθυνθούμε αμέσως στο λιμάνι, στη Ribeira.

Η Melodrakma Universal έχει ναυλώσει το ειδικό καραβάκι για να γνωρίσουμε και μ' αυτόν τον τρόπο την πόλη που γεννήθηκε ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος. Θα απολαύσουμε εν πλω το Μοναστήρι Serra do Pilar και τον Καθεδρικό της Ναό, τη Sé do Oporto να επικρέμονται πάνω απ’ τον ποταμό,  τη Γέφυρα του Άιφελ, «María Pía», τη γέφυρα του Théophile Seyring, «Dom Luís I», κι όλες τις υπόλοιπες που στολίζουν τον “αθλητή ποταμό” Douro, γέφυρες σα μετάλια επιβράβευσης κρεμασμένα στο λαιμό του γιατί κατάφερε να φτάσει ως εδώ απ' την Ισπανία χωρίς να γίνει παραπόταμος. Δεν είναι εύκολο να φτάσεις στο τέρμα ολόκληρος και πρωταγωνιστής!  Η Melodrakma Universal για καλωσόρισμα σας προσφέρει την κρουαζιέρα των 6 Γεφυρών! Ένα πρώτο μικρό ευχαριστήριο δώρο της.

Είναι μεσημέρι. Ελεύθερος χρόνος για καφέ στο Ματζέστικ  ή για φαγητό, για λίγο bacalhau, λίγες sardinhas, πολύ vinho verde… ή για όποιον δεν ξανάδε το Πόρτο, χρόνος για μια βόλτα, να ικανοποιήσει την περιέργειά του, να επισκεφτεί αν θέλει το θρυλικό βιβλιοπωλείο Lello τώρα που ανακαινίστηκε από σκάλα μέχρι θόλο ή για μια επίσκεψη στο σπίτι του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου που βρίσκεται ακριβώς εκεί στη  Ribeira.

Νωρίς το απόγευμα θ’ αφήσουμε το Πόρτο για το Aveiro, χάρμα οφθαλμώνα υτή η πόλη, γόνδολες παντού στα κανάλια του, moliceiros λεν οι Πορτογάλοι τις γόνδολές τους, δίκαια ο κόσμος βάφτισε το Aveiro «Βενετία της Πορτογαλίας»!
Φτάσαμε...
Βρίσκουμε τη θέση μας στην ομορφιά, τακτοποιούμαστε στο ξενοδοχείο μας, εκεί βρίσκεται πράγματι το ξενοδοχείο μας, εν μέσω ομορφιάς κι ύστερα... Δείπνο μετά Μουσικής... Ένας φαδίστα θα είναι μαζί μας... Δείπνο, κιθάρα και μουσική, αντίδωρο της melodrakma, άλλο ένα ευχαριστώ στην εμπιστοσύνη που της δείχνετε κι ας είναι “νεογέννητη”.

Δείπνο σε επιλεγμένο εστιατόριο και διανυκτέρευση σε λατρεμένο ξενοδοχείο μέσα στα κανάλια της πόλης.

2η ΜΕΡΑ: ΑΒΕΪΡΟ– ΚΟΣΤΑ ΝΟΒΑ  - ΚΟΪΜΠΡΑ


Η Melodrakma Universal σκέφτηκε πως εκτός από το να προσφέρει το δείπνο για να κλείσει ωραία η πρώτη  βραδιά, θα ήταν ωραίο μετά το πρώτο ξύπνημα να μας περιμένει άλλη μια έκπληξη. Ναύλωσε λοιπόν moliceiros! Γόνδολες περιμένουν έξω απ’ την πόρτα του ξενοδοχείου μας, πρώτο κανάλι αριστερά, περιμένουν να μας παραλάβουν για να υπηρετηθεί πιστά η ιδέα αυτού του ταξιδιού. Θαλασσοπόροι-Καναλοκατακτητές... Αφήστε τις βαλίτζες, τα έχει κανονίσει η  Melodrakma αυτά, μια ματιά μόνο ρίξτε να βεβαιωθείτε ότι φορτώθηκαν κι ανεβείτε στα moliceiros, πάμε βόλτα στα κανάλια της πόλης τώρα, ανεβείτε στις γόνδολες, θα ανοιχτούμε και στη λιμνοθάλασσα, στις αλυκές του κι ύστερα θα περπατήσουμε στα στενά τού Aveiro!

Λίγος χρόνος ελεύθερος κι αναχώρηση για την Coímbra. Σχεδόν αμέσως, ελάχιστα χιλιόμετρα απ' το Aveiro θα κάνουμε στάση σ’ έναν τόπο που θα γεμίσει τη Μνήμη χρώματα. Χρόνος για βόλτα και καφέ στην αγαπημένη Costa Nova κι αμέσως μετά συνεχίζουμε την πορεία μας για την πιο σπουδαία Πανεπιστημιούπολη της Πορτογαλίας.

Άφιξη.


Δε χάνουμε καθόλου χρόνο, θα επισκεφτούμε κατ' ευθείαν το Πανεπιστήμιο της Coímbra, το επί Πορτογαλικού Εδάφους «Αντίπαλο Δέος» του Ισπανικού Πανεπιστημίου της Σαλαμάνκας.

Στο ταξίδι αυτό με το τίτλο «Πορτογάλοι Θαλασσοπόροι και Ισπανοί Κατακτητές» εκτός απ’ το να φωτίσουμε εκείνο κομμάτι της Ιστορίας που έφερε τους Ίβηρες στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, φιλοδοξώ να φωτίσουμε κι ένα άλλο Μεγάλο Κεφάλαιο: την Πανεπιστημιακή Παιδεία αυτών των δύο χωρών με επισκέψεις στα δυο τους Πανεπιστήμια-Γίγαντες: Coímbra και Salamanca!

Όπως είναι Λογικό σε μια επίσκεψη σε Πανεπιστήμιο, το εντυπωσιακότερο είναι ή θα έπρεπε να είναι, η Βιβλιοθήκη! Στην περίπτωση του  Πανεπιστημίου τής Coímbra αυτό επιβεβαιώνεται γι’ αυτό και τη βιβλιοθήκη ετούτη τη φροντίζουν άνθρωποι και ζώα!

Κι ύστερα θα περπατήσουμε στα σοκάκια της Πόλης του Fado για ν' ανακαλύψουμε το Ιστορικό Κέντρο μιας απ’ τις παλαιότερες και σπουδαιότερες Πανεπιστημιουπόλεις όλης της Ευρώπης! Φοιτητές παντού με όλα όσα αυτό σημαίνει!
Γι’ αυτό και η Coímbra έχει το δικό της Fado, των φοιτητών τα βάσανα και οι χαρές είναι στο DNA αυτής της πόλης. Δεν είναι μία ακόμα πόλη η Coímbra, υπήρξε και πρωτεύουσα της Πορτογαλίας κάποτε. Θ’ ανακαλύψουμε κάθε της γωνιά, θα περάσουμε κι απ’ την  “Επικίνδυνη Σκάλα” που η παράδοση λέει πως αν πέσεις εκεί και δεν τσακιστείς, θα παντρευτείς κάποιον/α απ’ τη Πόλη των Φοιτητών. (Και παντρεμένος/η να ‘σαι, διαζύγιο και ξανά γάμος λέει ο θρύλος!)

Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο. Κατόπιν συνεννόησης μπορούμε κι απόψε να φάμε έξοχα, οικονομικά και όλοι μαζί. Ανακάλυψη του τελευταίου ταξιδιού εξερεύνησης της melodrakma. Ταξιδεύω πάντα πριν το ταξίδι ώστε να έχω ωραίες και ουσιαστικές προτάσεις και για τον ελεύθερο χρόνο.

Διανυκτέρευση.

3η ΜΕΡΑ: ΚΟΪΜΠΡΑ – ΤΟΜΑΡ  - ΦΑΤΙΜΑ – ΝΑΖΑΡΈ - - ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ – ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ

Αφήστε τις βαλίτζες έξω απ’ το δωμάτιο απλώς και κατεβείτε για πρωινό. Τίποτα άλλο. Θα ελέγξουμε μετά αν φορτώθηκαν.
Πρωινό και αναχώρηση για την αγαπημένη πόλη, την «Άννα Καρένινα» των πόλεων! Ρομαντική, ευαίσθητη, συνεσταλμένη, ποιητική, κομψή, εσωστρεφής, γοητεύει με τη μελαγχολία της αλλά διψάει και για τη χαρά: Λισσαβόνα.
Πρωινό και αναχώρηση με τελικό προορισμό την πρωτεύουσα Λισσαβόνα σήμερα αλλά πρώτα           θα κάνουμε μια στάση στο Τόμαρ, την πόλη των Ναϊτών, ιδανική ευκαιρία να μιλήσουμε για τον Τόκο και το Χρέος, επίκαιρα και δυο, πάντα επίκαιρα απ' ό,τι φαίνεται, απ' την εποχή των Ναϊτών, ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε και τον “Τόκο” που εισπράττει κάποιος που επενδύει στα ταξίδια μαζί με το χρέος που έχει να τα συνεχίσει. Βόλτα στα στενά του Τομάρ, χρόνος για καφέ ή για όποιον το επιθυμεί, να επισκεφτεί το Κάστρο και το μοναστήρι που κρύβει μέσα του.

Και συνεχίζουμε την πορεία μας προς την πρωτεύουσα. Πώς όμως εν έτει 2017 να περάσει κανείς απ’ τη Φάτιμα χωρίς τη στάση που της αξίζει. 100 χρόνια συμπληρώνονται φέτος απ’ τον Μάιο εκείνου του Θαύματος, 100 χρόνια απ' τις επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις της Παναγίας! Πάνω-κάτω, πάνω-κάτω, η Παναγία λέει η παράδοση, ουρανός-γη-ουρανός-γη απ’ το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο…
Σήμερα θα κάνουμε την «Ανατομία ενός Θαύματος», θα επισκεφτούμε το Παρεκκλήσι Των Εμφανίσεων και τον νέο Καθεδρικό Ναό της Φάτιμα.

Κι ύστερα, για φρέσκο ψάρι στα γραφικό ψαροχώρι Ναζαρέ. Χρόνος για φαγητό, ξεκούραση και συνεχίζουμε την πορεία μας για την πόλη του Τάγου...
Νάτος!
Φάνηκε, τεράστιος, μεγαλοπρεπής, φοράει για Στέμμα του μια γέφυρα 17 χιλιομέτρων, Ponte Vasco da Gama!
Τον «πότισαν» παραπόταμοι, βροχές και δάκρυα ερώτων ανεκπλήρωτων στην πορεία του απ’ το Τολέδο μέχρι εδώ, κάποια δάκρυα έγιναν Fados κι όσα απέμειναν έφτιαξαν αυτόν τον εντυπωσιακό ποταμό που απολαμβάνουμε τώρα απ’ το Πάρκο των Εθνών!
Παντού νερό γύρω μας, 13 χιλιόμετρα το άνοιγμα του ποταμού σε τούτο σημείο, γίνεται τεράστια υγρή αγκαλιά καθώς πλησιάζει στις εκβολές του! Μια τελευταία στάση στο σπουδαίο συγκρότημα που δημιουργήθηκε για την EXPO του 1998 κι έγινε σύμβολο της Πορτογαλίας και της προσπάθειάς της ν’ ανήκει στο σύγχρονο κόσμο!
Περίπατος στις εγκαταστάσεις τής EXPO που είχε για θέμα το Νερό. Ήδη ο αέρας του Ατλαντικού μας έχει ξεκουράσει, λες και μόλις ξεκίνησε η μέρα, κάνουμε σχέδια για την πρώτη βραδινή έξοδο στην Ερωμένη του Πεσσόα
Αναχώρηση για το ξενοδοχείο.
Άφιξη, τακτοποίηση.
Έξοδος!
Μια πρώτη βόλτα, νυχτερινή γνωριμία Στο Bairro Alto. Χρόνος ελεύθερος για δείπνο.
Διανυκτέρευση.

4η ΜΕΡΑ: ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ - ΕΣΤΟΡΙΛ - ΚΑΣΚΑΪΣ - ΣΙΝΤΡΑ -  ΚΑΜΠΟ ΝΤΑ ΡΟΚΑ

Έχει συννεφιά σήμερα.
Θέλουμε συννεφιά και συννεφιάζει.
Τα σύννεφα κατεβαίνουν, εναλλάσσονται σε ρυθμό αισθημάτων ταραγμένου ανθρώπου. Η «Άννα Καρένινα» μοιάζει Μπλανς Ντιμπουά σήμερα. Μελαγχολική αλλά και απαιτητική, θέλει Μαγεία

«I Don't Want Realism; I Want Magic!»


Τελειώνουμε το πρωινό και ξεκινάμε ν’ ανακαλύψουμε τη «Μπλανς»!  Αυτό είναι η Λισσαβόνα για τη melodrakma: μια Μεγάλη Κυρία του κινηματογράφου, με τα σημάδια του γήρατος εμφανή αλλά και εκθαμβωτική τη γοητεία, μια Μεγάλη Κυρία έτοιμη να παραλάβει Βραβείο για το σύνολο του έργου και της πορείας της, απ’ τα χρόνια και τα πρώτα ταξίδια του Οδυσσέα μέχρι το σήμερα, τα δικά μας χρόνια και τα δικά μας ταξίδια!
Δικαίως γυρίστηκε εδώ ο «Ξαφνικός Έρωτας» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Έρωτας παντού, στα τραμ της, στα κάστρα της, στα στενά της Αλφάμα…

Θα ξεκινήσουμε την πανοραμική ξενάγηση της πόλης από το Πάρκο του Eduardo VII, θα κατηφορίσουμε την Avenida da Liberdade, την Praça Rossio, θα δούμε και την Praça do Comércio μέχρι τη Γέφυρα της 25ης Απριλίου, η Επανάσταση που έγινε Γέφυρα για μια πορεία που ακόμα δε έφτασε στο στόχο της. Κι από κει, ολοταχώς στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησαν κάποτε οι Πορτογάλοι Θαλασσοπόροι, στον Πύργο Μπελέμ, μετά λίγο πιο κει στο Μνημείο τω Θαλασσοπόρων  κι ύστερα δίπλα ακριβώς, σ’ ένα σπουδαίο Σύμβολο της Χρυσής Εποχής του Πορτογαλικού Έθνους, στο Μοναστήρι των Ιερωνυμιτών! Μπελέμ και Μοναστήρι στη λίστα της Ουνέσκο και τα δυο, Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Λίγο πιο πέρα απ’ την επιλογή της Ουνέσκο, η δική μας αταλάντευτη επιλογή: κανονική ζωή! Ένα ένα λατρεμένο καφέ,  θα κάνουμε στάση να δοκιμάσουμε το πιο γνωστό γλυκό τής γλυκιάς πόλης,  το περίφημο Pastel de Belém!
Μοναστήρι, καφέ, bica,  Pastel de Belém, Πύργος Μπελέμ… και φύγαμε για ένα απόγευμα αξέχαστο. Εκδρομή λατρεμένη: Estoril, Cascais, Sintra, Cabo da Roca! Πρώτα μια στάση στο Εστορίλ, μπροστά στο περίφημο Καζίνο το οποίο κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου είχε γίνει «γιάφκα» κατασκόπων και καταφύγιο «ταλαιπωρημένων» εστεμμένων.
Ύστερα θα σταματήσουμε στο Κασκάις για φαγητό. Σαρδέλα ατλαντικού ακαθάριστη, το αφήνω έτσι, χωρίς διευκρίνιση αυτό το «ακαθάριστη», πεντανόστιμη αλλά για όποιον είναι “καταγωγής” και τρώει τη σαρδέλα μόνο φιλέτο, ας φάει lulas, καλαμάρια καταπληκτικά, ή ας πάει για μπάνιο δίπλα, στην παραλία ενός από τα πιο γνωστά θέρετρα της Πορτογαλίας.
Τρίτος σταθμός του απογεύματος η Σίντρα, ο «Επίγειος Παράδεισος» σύμφωνα με το Λόρδο Βύρωνα. Καθόλου τυχαία οι Πορτογάλοι βασιλείς δεν επέλεξαν τη Σίντρα να χτίσουν εδώ τα θερινά τους Ανάκτορα. Θρίαμβος του Πράσινου,  Πάρτι της Φύσης. Περιήγηση στο χωριό και χρόνος ελεύθερος για να χαθεί κανείς καπιταλιστικά στα σοκάκια με τα απίθανα μαγαζιά.


Τελευταίος σταθμός αυτού του απογεύματος ένα σημείο σημαντικό, σημαντικότατο γεωγραφικά καθώς είναι το Δυτικότερο της Ηπειρωτικής Ευρώπης αλλά πιο σημαντικό ακόμα γιατί μιλάει στην ψυχή όσων δεν την έχασαν.

«Εδώ, που τελειώνει η Γη κι αρχίζει η Θάλασσα»: Cabo da Roca!

Μέχρι «Δίπλωμα» απονέμει (πουλάει) ο Πορτογαλικός Οργανισμός Τουρισμού εδώ. Δίπλωμα που πιστοποιεί πως φτάσαμε στο ΔΥΤΙΚΟΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ! Εκεί, δίνουμε υπόσχεση, στον εαυτό μας και στους άλλους να φτάσουμε Παντού. Κοιτάζουμε απέναντι, βλέπουμε τη Λατινική Αμερική, όσοι θέλουμε τη βλέπουμε, τίποτα έτσι κι αλλιώς δεν κρύβει τη θέα για όποιον φτάνει στο Κάμπο Ντα Ρόκα! Φόρτισαν οι μπαταρίες σήμερα…

Επιστροφή στη Λισσαβόνα.

Χρόνος ελεύθερος για ν’ ανακαλύψει κανείς τον Φερνάντο Πεσσόα στα στενά τής αγαπημένης του πόλης κατόπιν σοφών και εμπεριστατωμένων οδηγιών.

5η ΜΕΡΑ: ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ - ΜΠΑΤΑΛΙΑ - ΚΙΝΤΑ ΝΤΟΣ ΛΟΡΙΔΟΣ- ΟΜΠΙΝΤΟΣ– ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ

Τελευταία μέρα στην Πορτογαλία.
Να δούμε από ποια Πύλη της Ψυχής θα μπει σήμερα η αγαπημένη χώρα για ν’ αφήσει τα τελευταία χάδια της...

Σήμερα η μέρα μας είναι αφιερωμένη σε μια συγκριτική προσέγγιση διαφορετικών θρησκευτικών Πολιτισμών. Μην ξεχνάμε η πάλαι ποτέ Πορτογαλική αυτοκρατορία έφτασε μέχρι την Ιαπωνία.
Παράλληλα σήμερα θα δούμε και ομορφιές τής επαρχίας, γραφικά χωριουδάκια. Πρώτος μας σταθμός το χωριό Μπατάλια μ’ αυτό το έξοχο Μοναστήρι! Θα επισκεφθούμε τη Σάντα Μαρία Ντα Βιτόρια, ένα από τα μεγαλύτερα μοναστήρια όλης της Ευρώπης. Εκεί βρίσκεται και το Βασιλικό Μαυσωλείο της Πορτογαλίας ώστε να γνωρίσουμε από ποιους Ηγέτες εμπνεύστηκε κι από ποιους παρασύρθηκε στα σωστά και στα λάθη του ο πορτογαλικός λαός, γράφοντας τη δική του Ιστορία στην πορεία των αιώνων!


Κι από κει, στο Quinta dos Louridos, τον Κήπο της Εδέμ, μια μοναδική εμπειρία σ’ ένα υπέροχο χώρο που η melodrakma αποφάσισε να φέρει τους ανθρώπους που την εμπιστεύονται. Κανείς άλλος μέχρι τώρα δεν αποφάσισε να βγει απ’ την πεπατημένη! Εμείς θα πάμε! Είναι ένας κήπος γεμάτος με γλυπτά του Βούδα, γλυπτά που μεταφέρθηκαν εδώ απ’ το Αφγανιστάν  καθώς σώθηκαν την τελευταία στιγμή από το μένος όσων μισούν ό,τιδήποτε έχει σχέση με τον πολιτισμό. «Απ’ την Παναγία στο Βούδα» λέγεται η πορεία της ημέρας μας! Ωραία ευκαιρία για ενδοσκόπηση και συγκριτική «φωτογραφία» πασών των θρησκειών και της Δύναμης, καταστροφικής η ζωογόνου που εν δυνάμει κρύβουν όλες στο DNA τους.
Για Τέλος της Τελευταίας Μέρας στην Πορτογαλία κράτησα τη στάση μας στη «ζωγραφιά» που λέγεται Όμπιντος, το μεσαιωνικό χωριό που παρότι χωριό, προστατεύεται από τα τείχη ενός σπουδαίου Κάστρου, απόδειξη πως πάντα ήταν ένας θησαυρός άξιος κάθε προστασίας. Θα περπατήσουμε στα στενά του, θα πιούμε καφέ, θα πιούμε και λικέρ, και θα μετρήσουμε στα δάχτυλα του ενός χεριού τις Καστροπολιτείες με άθιχτα Τείχη σ’ ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήοειρο…

Μία, δύο..τρεις!

Τρεις όλες κι όλες! Carcassonne στη Γαλλία, τη ζήσαμε, Obidos στην Πορτογαλία, το ζούμε, και την Ισπανική Άβιλα… μας περιμένει…

Είδαμε και είπαμε πολλά ώσπου παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής στη Λισσαβόνα.

Είναι το τελευταίο βράδυ μας εδώ κι εφόσον υπάρχει κάτι αξιόλογο και γνήσιο θα πάμε ν’ ακούσουμε fado.  Για ν’ αποχαιρετήσουμε την Πορτογαλία κρατώντας την Ηχώ της στην καρδιά μας.

Διανυκτέρευση.



6η ΜΕΡΑ: ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ – ΚΑΘΕΡΕΣ - ΤΡΟΥΧΙΓΙΟ

Adiós coraçao! Adiós στην Πορτογαλία, που ξέρει ν’ αγαπάει αλλά και ν’ αγαπιέται που δεν είναι πιο εύκολο.
Ρίξαμε μια ματιά, φορτώθηκαν οι βαλίτζες, φύγαμε…

Θα διασχίσουμε τα παλαιότερα σύνορα της Ευρώπης σήμερα, πάμε στην Ισπανία, vamos, τέσσερις μαγικές  τελευταίες μέρες στη Δυτική Ισπανία ώσπου να φτάσουμε στην καρδιά της..

Σαν να πήραμε τη ζωή μας λάθος, απ’ το τέλος προς την αρχή, σα ν’ ακολουθούμε τον Τάγο αντίστροφα, απ’ τις εκβολές του στη Λισσαβόνα αναζητούμε τις πηγές του!

Εξτρεμαδούρα! Ίσως ο πιο άγονος τόπος της  Ισπανικής Επικράτειας, τόπο που όμως έδωσε πολλούς «καρπούς» κατακτητών! Οι περισσότεροι και οι πιο γνωστοί Conquistadores ήταν από δω, extremeños. Το στοίχημα σήμερα είναι να αντιληφθούμε μια εποχή ολόκληρη κατακτώντας τη γη των κατακτητών. Νωρίς το μεσημέρι θα φτάσουμε στο Κάθερες! Άγνωστη πόλη σε πολλούς, άδικο όμως, μάλλον δε θα ξέρει να πουλήσει καλά τον εαυτό της. Είναι η πρώτη ισπανική πόλη που ανακηρύχτηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς! Θα γράψει στη μνήμη μας το Κάθερες, να το θυμάστε. Λένε πως η πλειοψηφία των πόλεων της Λατινικής Αμερικής φτιάχτηκαν με πρότυπο αυτήν εδώ… (Θα γνωρίσουμε πολλές πόλεις της Λατινικής Αμερικής, κι αυτό να το θυμάστε.)


Ξεκινάμε την ξενάγηση, θα δούμε μέγαρα και παλάτια, όλα ιδιωτικές περιουσίες, καρπός ανταγωνισμού πλουσίων, φωτογραφία της ανάγκης τους για επίδειξη του πλούτου τους αλλά και ανεκτίμητη κληρονομιά της πόλης σήμερα. Θα διασχίσουμε το Barrio de San Antonio, θα δούμε την  Plaza de Santa María, το Palacio de los Golfines de Abajo, το Palacio Carvajal, το Palacio de las Veletas, Casa del Sol, Tore Bujaco… Το ιστορικό κέντρο του Κάθερες είναι ίσως το πιο άθιχτο κι απ' τα πιο καλά διατηρημένα όλης της Ευρώπης γι' αυτό και η επιλογή της Ουνέσκο από το 1986 ήδη! Με το που ρίχνεις ένα βήμα και περνάς απ' το Arco de la Estrella είναι σα να διακτινίζεσαι στο Χρόνο, πιο πολύ από βήμα είναι βουτιά στην ομορφιά του παρελθόντος, κατάδυση στη Ιστορία μιας πόλης 2.000 ετών.

Θα καταλήξουμε (με την καλή έννοια) στο ξενοδοχείο.

Τακτοποίηση κι απόγευμα ελεύθερο για photocall, για να ποζάρει κανείς μπροστά στο παλάτι που του ταιριάζει, να πάρει τους δρόμους και τα στενά που πριν λίγο ξεναγηθήκαμε όλοι μαζί, να τα κάνει πια κτήμα δικών προσωπικών πια στιγμών.

Και το βράδυ, η Melodrakma Universal σας καλεί σε δείπνο και συζήτηση. Το θέμα θα ανακοινωθεί 5 λεπτά πριν.

7η ΜΕΡΑ. ΚΑΘΕΡΕΣ-ΤΡΟΥΧΙΓΙΟ-ΣΑΛΑΜΑΝΚΑ

Πρωινό και αναχώρηση για το Τρουχίγο. Ένα απ' τα ωραιότερα χωριά της Ισπανίας ολόκληρης! Χτισμένο ανάμεσα στους ποταμούς Γκουαδιάνα και Τάγο... Πάμε καλά δηλαδή, είμαστε στο σωστό δρόμο, ο Τάγος τρέχει δίπλα μας!


Φτάσαμε στο Τρουχίγιο.
Έχουμε ραντεβού για κλείσιμο λογαριασμών με τον Φρανθίσκο Πιθάρο σήμερα. Θα ζητήσουμε εξηγήσεις για όσα έγιναν στη Λατινική Αμερική. Θα μπούμε στο σπίτι του, ύστερα θ' ανεβούμε στο Κάστρο, θα περπατήσουμε στην Plaza Mayor, θα σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά για να δούμε το Torre del Alfiler…
Δεν υπάρχει γωνιά του Τρουχίγο που να μην φλερτάρει με το παρελθόν. Κι άλλο ιστορικό κτήριο, κι άλλο, και τούτο και κείνο...  Πάλι βρεθήκαμε μέσα σ' ένα σκηνικό πρωταγωνιστές της απόφασής μας να ταξιδεύουμε διαφορετικά.

Χρόνος για καφέ κι αμέσως αναχώρηση για τη μυθική Σαλαμάνκα. Κλείσαμε λογαριασμούς με τον Πιθάρο αλλά έχουμε κι άλλο ραντεβού σήμερα, με τον Μιγκέλ Ντε Ουναμούνο έχουμε αφήσει εκκρεμότητες από παλιά. Πρέπει να μας εξηγήσει πώς του ρθε εκείνος ο χρησμός: «Ο φασισμός θεραπεύεται διαβάζοντας κι ρατσισμός ταξιδεύοντας». Είναι σίγουρη, αποτελεσματική η θεραπεία ή εξαρτάται σε ποιον και σε τί ηλικία εφαρμόζεται; Ερχόμαστε Μιγκέλ, ερχόμαστε στην πόλη που διάλεξες για να μοιραστείς τον πλούτο σου ως καθηγητής του Πανεπιστημίου της, φτάνουμε στην πόλη με το παλαιότερο Πανεπιστήμιο της Ισπανίας. Μονομαχία στην Ιβηρική:  Κοΐμπρα - Σαλαμάνκα.

Άφιξη, τακτοποίηση και μια πρώτη βόλτα στην θεωρούμενη ωραιότερη Plaza Mayor όλης της Ισπανίας.


Κι ύστερα θα κάνουμε έναν υπέροχο απογευματινό περίπατο στους δρόμους μιας πόλης-αρχόντισσας μέχρι να φτάσουμε στο Κασα Ντες Λις... Απ' τα ωραιότερα Μουσεία Αρτ Νουβό και Αρτ Ντεκό στον κόσμο!

Χρόνος για όποιον θέλει να το επισκεφτεί, αλλιώς επίθεση στα περίφημα tapas και pintxos bars της Σαλαμάνκας. Μόνο του Σαν Σεμπαστιάν μπορούν να συγκριθούν μαζί τους. Καταπληκτικές γωνιές για κρασί κι ένα έξοχο πλατό τυριών και αλλαντικών… Φημίζονται σ’ όλη την Ισπανία τα αλλαντικά της Σαλαμάνκας!

Διανυκτέρευση.

8η ΜΕΡΑ: ΣΑΛΑΜΑΝΚΑ-ΑΒΙΛΑ

Πρωινό, καμία επαφή με τη βαλίτζα, σα μαλωμένοι συνταξιδιώτες αυτή τη φορά η αποσκευή μας και μεις. Ώρα είναι να ταξιδέψουμε χαλαροί, χωρίς αυτή την έννοια πρωί-πρωί, ανέβα, κατέβα, σπρώξε… Ρίχνουμε μια ματιά, τα παιδιά κάναν καλά τη δουλειά τους, τις φόρτωσαν όλες, κι  εμείς ξεκινάμε… Θα πάρουμε τα πράματα από κει που τ' αφήσαμε την προηγούμενη βραδιά, απ' την ωραιότερη Plaza Mayor όλης της Ισπανίας κι από κει στο Casa de las Conchas.

Γιατί καλύφθηκε με αχιβάδες αυτό το αριστούργημα αρχιτεκτονικής;

Κρύβουν κάτι οι αχιβάδες αυτές στο κοίλωμά τους από κάτω, έτσι όπως είναι στερεωμένες  στους τοίχους του παλατιού;

Προχωρούμε από ομορφιά σε ομορφιά, Convento de las Dueñas, Convento de San Esteban, βλέπουμε τους δυο Καθεδρικούς, αναζητούμε τον “Αστροναύτη”, λύνουμε το γρίφο, προχωρούμε, απ' το Camino de Santiago στο Camino του Unamuno, αποτίουμε φόρο τιμής στο σημείο που ο Καθηγητής ύψωσε φωνή κι ανάστημα στους Φρανκικούς κραυγάζοντας το περίφημο:

“Venceréis pero no convenceréis”. (“Θα Νικήσετε αλλά δε θα πείσετε”.)

και θα φτάσουμε στις Escuelas Menores για να δούμε με τα μάτια μας τον αποκαλούμενο: “Ουρανό της Σαλαμάνκας”!

Κι αμέσως μετά, δίπλα, θα προβάλει μπροστά μας το μυθικό Universidad de Salamanca!

Είναι μεγάλη τιμή για τη Melodrakma να σας ξεναγήσει στο εσωτερικό αυτού του Πανεπιστημίου. Η Στιγμή θα μπει στο κουτάκι με τις Συλλεκτικές.
Εδώ θα απονεμηθούν και τα Πτυχία, ένα δίπλωμα που θα εκδώσει η Melodrakma Universal και που θα πιστοποιεί ότι έχετε κάνει 4 ταξίδια στηνΙβηρική, θα βεβαιώνει ότι έχετε μοιραστεί γέλια και δάκρυα σε όλη τη χερσόνησο γι' αυτό και όλοι μαζί δικαιούμαστε αυτή τη στιγμή, τη χαρά της σχέσης δίπλα σε πρωτοετής δευτεροετής και άλλους τελειόφοιτους.

Με το τέλος της ξενάγησης χρόνος για καφέ κι ένα Ribera de Duero, στην Καστίλη-Λεόν είμαστε στο κάτω-κάτω, είναι ο τόπος του Ribera de Duero!

Κι ύστερα αναχώρηση. Μας περιμένει η τρίτη απ' τις τρεις πόλεις σε όλη την Ευρώπη με ολόκληρα, άθικτα τα Τείχη τους, τριγύρω. Απ' τις τρεις, της Ávila είναι τα πιο μεγάλα σε μήκος, αυθεντικά αιώνων και όχι αναστήλωση, αυθεντικά και μάλλον τα εντυπωσιακότερα όλων!

Φτάσαμε!


Αφήστε είπαμε τις βαλίτζες, θα τις βρούμε στο ξενοδοχείο, γι’ αυτό ήρθαν τα παιδιά, αφήστε τες, θέλω πρώτα να κάνουμε μια βόλτα.

Άλλο θαύμα πόλης… Η πόλη μιας Αγίας!

Τί να πρωτοθαυμάσουμε και δω….
Τα Τείχη;
Το Καθεδρικό;
Το Μοναστήρι και το Μουσείο της Αγίας Τερέζας;
Την Casa de las Carnicerías;
Την Casa de los Deanes
Το Palacio de los Verdugo;
Το Palacio de los Almarza;
Το Palacio de los Bracamonte;
Το Palacio de Núñez Vela;
Το Palacio de Polentinos;
Το Palacio de Los Águila;
Το Palacio de los Dávila;
Το Palacio de los Superunda;
Το Palacio de los Serrano;
Το Palacio de los Velada;
Το Palacio de los Valderrábanos;

Να ’χαμε ένα για δικό μας έστω για μια βραδιά…

Η Melodrakma  δε θέλει απωθημένα;

Θα μείνουμε σ’ ένα παλάτι δηλαδή;
Σ’ ένα απ’ αυτά;

Μαγική βραδιά. Ψηλά απ’ τα Τείχη αγναντεύουμε,. Προσπαθούμε να δούμε το σημείο εκκίνησης, από πού ξεκίνησε κάποτε αυτή η διαδρομή ως εδώ… Για άλλους πριν λίγες μέρες στο Πόρτο και για άλλους χρόνια πολλά πριν… Βγαίνουμε σε «αναζήτηση τροφής». Δε μπορεί, δυο βήματα είμαστε απ’ τη Σεγκόβια, δε μπορεί να μην υπάρχει εδώ κάποιο εστιατόριο με καταπληκτικό cochinillo…
Υπάρχει…

Πολλά όχι ένα;;;

 Καλή όρεξη κι ύστερα ο καθένας στο παλάτι του.

Καληνύχτα.

9η ΜΕΡΑ: ΑΒΙΛΑ-ΣΕΓΚΟΒΙΑ-ΜΑΔΡΙΤΗ-ΤΟΛΕΔΟ

Πρωινό.

Με το ρυθμό που έχει ο άνθρωπος όταν έζησε μια γαλήνια μαγική νύχτα και ήδη τον βαραίνει η ώρα του τέλους που πλησιάζει.

Πρωινό. Καμιά βιασύνη

Οι βαλίτζες φορτώθηκαν και μεις θέλω να κάνουμε μια τελευταία βόλτα στα στενά της πόλης, ίσως κάποιο παλάτι να μας ξέφυγε. Ίσως επισκεφτούμε και εσωτερικά κάποιο πριν ν’ αναχωρήσουμε για την Παλιά Ερωμένη…
Φύγαμε για Σεγκόβια, μαλάξεις στη μνήμη και στις αισθήσεις αυτό το πέρασμα από δω,
βάζω την ίδια μουσική,
ακολουθούμε την ίδια διαδρομή…
ιστορική επιστροφή για κάποιους, πρωτόγνωρη μαγεία για άλλους,
πάμε για ιστορική φωτογραφία κάτω απ’ το Κάστρο της Ισαβέλλας.


Κι ύστερα, στάση μπροστά στο μεγαλύτερο και πιο καλά διατηρημένο Ρωμαϊκό Υδραγωγείο όλης της Ευρώπης. Βόλτα στα στενά της πόλη που έβαλε το λιθαράκι της στη σχέση μας…

Χρόνος για καφέ.

Όχι, δε θα φάμε γουρουνάκι… Φάγαμε χθες βράδυ. Μας περιμένει δείπνο αποχαιρετιστήριο! Είναι η τελευταία νύχτα απόψε.

Σεγκόβια, πιάτο, γουρουνάκι, κρασί, πιάτο, το πιάτο κόβει, σπάει κάτω στο πάτωμα, η στιγμή κομματιάζεται πάνω στη μουσική… «…δεν έκανα ταξίδια μακρινά…» η πρώτη γνωριμία επιστρέφει, κάποτε σε κάποιο αεροδρόμιο, η Μεγάλη Κυρία που λέγεται Μαδρίτη μπροστά μας, η πρώτη εκδρομή επιστρέφει, τα πρώτα χιλιόμετρα στο Τολέδο επιστρέφουν, επέστρεφε, αγαπημένη αίσθηση επέστρεφε, φωτογραφία ιστορική σαν πίνακας του Ελ Γκρέκο κι ύστερα, τρισδιάστατοι στο Πράδο κάτω απ’ το βλέμμα και τα μουστάκια του Βελάθκεθ, το Τζαμί της Κόρδοβας ξεγυμνώνει μία-μία τις κολόνες του σα να είναι οι Δεσποινίδες της Αβινιόν και στο βάθος φαίνονται τα Πάτιος της Σεβίλλης, αυτά μας έδωσαν ρυθμό και ώθηση να φτάσουμε ως εδώ, στη Γρανάδα ήρθε το Πρώτων Βοηθειών, ο Λόρκα ντυμένος νοσοκόμος στο μυαλό μας τρέχει με τη φιάλη αγκαλιά για τη  μετάγγιση, αίμα τσιγγάνων από τότε τρέχει στο μυαλό, το Ανάκτορο της Αλάμπρας προκαλεί σε μονομαχία μια σπηλιά, ο Καιρός των Τσιγγάνων Μέσα μας κι η Θάλασσα Μέσα μας και η στεριά, κρασί, Σεγκόβια, Κάστρο γουρουνάκι, Σεγκόβια, Κάστρο, φλας, φωτογραφία 1994…φλας….φωτογραφία 2017,  καινούριοι φίλοι, πρωτοετείς, γίνονται μέρος της Ιστορίας, 8-10 μέρες το χρόνο η ιστορία μας, 365 μέρες ανάμνηση, Μπιλμπάο αεροδρόμιο, Πόρτο, αεροδρόμιο, μ' ένα ποτήρι πόρτο να περιμένει και λίγο πιο κει τα μύδια των γλάρων, η αγκαλιά που στερήσαμε στον Άγιο Σαντιάγκο, τα ναυάγια της Λα Κορούνια, η Παραλία των Καθεδρικών Μέσα μας, η Χιχόν των αλκοολικών, το Οβιέδο των γλυπτών, οι δεινόσαυροι, και οι απόγονοί τους οι ζωγράφοι της Αλταμίρας, το φεστιβάλ ομορφιάς στο Σαν Σεμπαστιάν, στο Μπιαρίτζ οι σανίδες του σερφ βουλιάζουν μέσα μας γιατί δεν τις ποθήσαμε ποτέ, για άλλα διψάει η ψυχή μας, το Αμύγδαλο της Βιτόρια, η Παμπλόνα, οι ταύροι και το φλερτ με τον μισητό θάνατο, ο Χεμινγουέι, το κρασί, το φλερτ με το Ροκ του Μπιλμπάο, η αποθέωση της Νέας Αρχιτεκτονικής στο Γκούγκενχάιμ, δάκρυα κλεισμένα μέσα στο βελανίδι της Γκερνίκα, πόθος κλεισμένος εντός των Τειχών της Καρκασόν, Καθαροί πεντακάθαροι προχωρούμε, θέλουμε να γνωρίσουμε τον κόσμο, κοιτάζουμε τη γυάλινη σφαίρα τής Τζιρόνα, στα νερά της καθρεφτίζεται η λιονταρίνα που περιμένει ένα φιλί  πίστης, η Βαρκελώνη νύχτα και μέρα πόρνη πολυτελείας, μέσα μας πόρνη θεά με θέα, κοιτάζουμε μπροστά στον ορίζοντα ψηλά απ’ το λόφο του Τίμπιντάμο, η Γκαλά με την πλάτη γυμνή, γυρισμένη  δείχνει την κατεύθυνση, δείχνει τη Μυστική Εικόνα των Πραγμάτων, ο Νταλί γελάει κάτω απ’ τα μουστάκια του, ο Βελάθκεθ χαίρεται που αγαπήθηκε τόσο, ο Ελ Γκρέκο μας περιμένει, κοιτάζουμε από ψηλά, φαίνονται όλα πεντακάθαρα… Βερολίνο, Τοσκάνη, Μαρόκο, Πολωνία, Κούβα, Αρτζεντίνα, Ιαπωνία, Κένυα, Βιετνάμ… ΤΟΛΕΔΟ.


Είναι αρκετή ώρα που έχουμε φύγει απ’ τη Σεγκόβια…
Μπαίνουμε ήδη στη Μαδρίτη, μπαίνουμε από κει που μπήκε ο Φράνκο, απ’ την Puerta de Hierro, μουσική…Jaleo Jaleo, μπαίνουμε…διασχίζουμε τους δρόμους της πόλης και μας διασχίζουν κι αυτοί, η Μαδρίτη τελικά ήταν μέσα μας, μουσική, Gran Vía, Cibeles, Ταχυδρομείο-, Ποσειδώνας, Prado, Thyssen Bornemisza Reina Sofía, Atocha…

Φτάσαμε.

Τολέδο. Ο Τάγος μπροστά μας, μικρή τάφρος απέμεινε απ’ το μεγαλείο της Λισσαβόνας, σαν την τέφρα που απομένει μετά από μια ζωή ωραία. Η Θέα του Τολέδο. Μουσική, κάνουμε όπως τότε το γύρω του βράχου… Μουσική, ο Μότζαρτ Μέσα μας, ο Τάγος μέσα μας…

Τώρα είμαστε στο Τολέδο του Ελ Γκρέκο.
Επιστρέψαμε.
Είναι απόγευμα αυτή τη φορά.
Σουρουπώνει.
Η Melodrakma Universal κανόνισε με την άφιξη μια απογευματινή διαφορετική ξενάγηση.

Μύθοι – Θρύλοι και Δοξασίες στους δρόμους της πόλης του Ελ Γκρέκο κι ύστερα…

Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο.

Αλλά πώς να τακτοποιηθεί κανείς σ’ ένα ξενοδοχείο με τέτοια θέση και θέα θεϊκή;

Πώς να δεθεί και Μεσόγειος και Τάγος με σχοινιά;

Πώς να ζητήσεις πιο πολύ ομορφιά μπροστά στα μάτια σου;

Δείπνο με θέα το Τολέδο. Αυτό σκέφτηκα πως είναι ένα ωραίο, κομψό κλασικό εικονογραφημένο τέλος.

Η μουσικοί παίζουν ήδη, βοήθησε η Αλάιτζ σ’ αυτό, άνθρωποι απ’ την Ορχήστρα της Αυτονομίας της Μαδρίτης είναι μαζί μας στο δείπνο, τα έχει φροντίσει όλα η Melodrakma και η Αγάπη.

Εεις μπροστά στη Θέα του Τολέδο!

Αυτή τη θέα διάλεξα για τελευταία εικόνα. Οι μουσικοί παίζουν, εμείς χορεύουμε,…ελάτε για μια φωτό όλοι μαζί!

Δείπνο σ' ένα απ' τα Cigarrales, σ' ένα απ' τα αρχοντικά στον απέναντι λόφο, απέναντι, για να 'μαστε πρόσωπο με πρόσωπο με την Ομορφιά και την Ιστορία.

Υψώνω το ποτήρι.


10η ΜΕΡΑ: ΤΟΛΕΔΟ- ΦΤΙΑΞΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ-ΜΑΔΡΙΤΗ-ΑΘΗΝΑ

Φτάσαμε στην άλλη άκρη του Τάγου και κοιμηθήκαμε μια βραδιά σχεδόν στις πηγές του.

Λισσαβόνα... Τολέδο...

Για πρωινό θα πάρουμε τη μοναδική θέα, ύστερα θα πάρουμε και πρωινό κανονικό και φύγαμε για:

Α) Palacio de Aranjuez! Να δούμε και ν' ακούσουμε. Τί είναι αυτό που ενέπνευσε τέλος πάντων τον Joaquín Rodrigo και συνέθεσε το αριστούργημα που λέγεται Concierto de Aranjuez;

Β) Μουσείο Joaquín Sorolla! Για να διαπιστώσουμε ότι υπάρχει συνέχεια στη διαδοχή των Βασιλέων τής Ισπανικής Ζωγραφικής! Βελαθκεθ, Γκόγια, Σορόγια... Το Φως και η Στιγμή που ποτέ δεν πιάνονται, στα χέρια ενός ανθρώπου!

Γ) Alcalá de Henares!Επίσκεψη στο χωριό και στο σπίτι που γεννήθηκε ο “πατέρας” του Δον Κιχώτη Άνοιγμα λογαριασμών με τον Μιγκέλ Θερβάντες!

Δ) Χρόνος για επίσκεψη στο Μουσείο Reina Sofía που λόγω της συμπλήρωσης 80 χρόνων απ’ τον βομβαρδισμό της Γκρενίκα φιλοξενεί την έκθεση «Piedad y terror en Picasso
El camino a Guernica.»

Ε) Άλλο;

Το “λαϊκό αίσθημα” στο επόμενο διάστημα θα με βοηθήσει να κρίνω ποια είναι η καταλληλότερη επιλογή για τον επίλογο. (Ας δούμε πόσο ωραίο κι εύκολο είναι να σου λένε «Διάλεξε!»)

Αυτό ήταν!

Τέλειωσε. Πάμε για αεροδρόμιο.

Μουσική.

Fade out.

Αεροπλάνο.

Σύννεφα.

Τέλος.

Αυλαία.



Ευχαριστώ που όσο μπόρεσε ο καθένας ήταν δίπλα και μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Κάποιοι 5 συνεχόμενα χρόνια τώρα χτίσαμε αυτό το Τολέδο και εκτρέψαμε τον Τάγο για να ποτιστούν ένα σωρό ξερές περιοχές τής ζωή μας.

Υ.Γ-1: Τιμή κατ' άτομο σε δίκλινο: 995 + 235 φόροι (Λουφτχάνσα). Σύνολο 1230 ευρώ. (Περιλαμβάνει δύο δείπνα, στο Αβέιρο και στο Κάθερες.)

Μονόκλινο 1510 ευρώ (280 η επιβάρυνση)

Συνυπολόγισα πολλά, τα πραγματικά κόστη, ξενοδοχεία, λεωφορεία, ξεναγούς επίσημους παντού, καράβια, βαρκούλες, αχθοφόρους για τις βαλίτζες, ΄΄αλλα διάφορα που μου διαφεύγουν, είδα και το κόστος στα 8ήμερα που κυκλοφορούν στην αγορά, περί τα 1050 ευρώ με τους φόρους, 1050 : 8 ημέρες =  130 ευρώ την ημέρα λέω...10 μέρες... 1.300...Όχι είπα, θεωρητικά τουλάχιστον υπάρχει συμμετοχή μεγάλη άρα μπορώ να πάρω το ρίσκο και να μειώσω την τιμή όσο γίνεται κι επιπλέον θα βάλω και δυο δείπνα όπως την πρώτη χρονιά στη Βόρειο Ισπανία. Δένονται οι άνθρωποι όταν τρων μαζί. Έτσι οριστικοποιήθηκε το κόστος μην κάνοντας την ελάχιστη έκπτωση στην ποιότητα. Το αντίθετο! 

Υ.Γ-2: Το πρόγραμμα θα το δημοσιεύσω και σε «κανονική» εκδοχή ώστε να μπορείτε να το μοιραστείτε με φίλους χωρίς να ρισκάρετε τη φιλία.

Υ.Γ-3: Η Ειρήνη θα σας στείλει ένα πρώτο ενημερωτικό με πτήσεις και άλλες χρήσιμες λεπτομέρειες καθώς και το λογαριασμό για προκαταβολή 350 ευρώ για όσους εξακολουθείτε να ενδιαφέρεστε να κάνουμε μαζί αυτή την πορεία..

Υ.Γ-4: Με την ευκαιρία αυτή δημοσιεύω κι από δω, στο μπλογκ ένα βίντεο φτιαγμένο με πολλή αγάπη. Προσπάθησα να κλείσω μέσα 4άρων χρόνων ταξίδια και αισθήματα. Προβλήθηκε και "προλόγισε" την εκδήλωση της Melodrakma στις 12 Απριλίου στο θέατρο Βασιλάκου.



Κρατήσεις στην κ. Ειρήνη Λυμτσιούλη :  irini@melodrakma.com

και στο 6985-66 2014 Δευτέρα έως Σάββατο 9;00-19:00


            Σας ευχαριστώ πολύ
                                                 
                                                  El Greco

30 Apr 2017

MATCH POINT: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ…(Το Ταξίδι στην Καταλονία)


Μια βδομάδα μετά το πρώτο ταξίδι της melodrakma, θέλω να καταγράψω το χρονικό, έστω για την προσωπική μου Ιστορία και για την Άλμπα.


Τί είναι αυτό που σε κάνει να έχεις τρακ κάνοντας κάτι που το κάνεις έτσι κι αλλιώς επί 25 χρόνια;
“Ήμαρτον σύνελθε” έλεγα κάθε μέρα στη βραδινή ταβανοσκόπηση.
Σαν πρωτάρης το ‘ζησα και σαν πρωτάρης το ευχαριστήθηκα.
Χρόνια είχα να συνοδεύσω γκρουπ απ’ τη στιγμή ΜΗΔΕΝ. Συνήθως περιμένω στο αεροδρόμιο του προορισμού αλλά τώρα ήθελα να το ζήσω όλο απ’ την αρχή!
12:00 η ώρα άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι στο Ελ. Βενιζέλος. Αγκαλιά στους γνωστούς, ζεστή χειραψία κι απ’ τις δυο πλευρές με τους πολλούς αγνώστους, μερικοί είναι επιφυλακτικοί, το νιώθω στο χέρι τους, (λογικό από μια άποψη αλλά καλόμαθα στην πολλή και άνευ όρων αγάπη), στέκομαι μπροστά στα γκισέ, διακριτικά κάνω-επιβλέπω το check in, ρουτίνα, όλα ρέουν κανονικά, παίρνουν την κάρτα επιβίβασης και προχωρούν μέσα, “θα τα πούμε μέσα”… “θα τα πούμε μέσα”... επόμενος, επόμενη… επόμενος… Ο Ευτύχης… παίρνει την κάρτα επιβίβασης, περιμένει και την κάρτα τής Κατερίνας του…

“Δεν υπάρχει τ’ όνομά σας” της λένε,

“Πώς δεν υπάρχει;” πετιέμαι εγώ

“Δεν υπάρχει στο σύστημα κύριε!”

«Αποκλείεται, κοιτάξτε καλύτερα.»

«Δεν υπάρχει.»

«Υπάρχει.»

«Δεν υπάρχει» επιμένει η υπάλληλος! «Και δεν έχω και ούτε μία θέση να σας πουλήσω, η πτήση είναι γεμάτη.»

«Την έχουμε ήδη αγοράσει και πληρώσει τη θέση κυρία μου, πουλημένη θέση θα μας ξαναπουλήσετε;»

«Γιαννάκη, λες να πάθουμε τέτοια πλάκα;» λέει η Κατερίνα.
”Επόμενος” λέει η υπάλληλος “το όνομα αυτό δεν υπάρχει”.

Η Κατερίνα σκίστηκε να βοηθήσει σ’ αυτή μου την πρεμιέρα, 16 φίλους της έφερε… Υπάρχει και παραυπάρχει φωνάζω μέσα μου και... Και σκέφτομαι πάλι εκείνη την ημέρα του Αγίου Γεωργίου πριν 3 χρόνια, μ’ ένα μπουκάλι σπασμένο στην καρωτίδα μου να απειλή να κόψει και να βάψει κόκκινη την πιο μεγάλη ευθύνη που ανέλαβα στη ζωή μου, να είμαι δίπλα στην Άλμπα όσο πιο πολύ μπορώ, σκέφτομαι τα παιχνίδια που παίζει η ζωή...
Σκέφτομαι και το νόμισμα στο match point του Γούντυ Άλεν…
Σκέφτομαι πώς από μια στιγμή κρίνονται χρόνια ολόκληρα, ζωές, όλα μια στιγμή…
Σκέφτομαι τί θα γίνει αν πέσει το νόμισμα από κει αντί για από δω...
Σκέφτομαι τί θα γίνει αν δεν πετάξει η Κατερίνα...
Ποιος θα με εμπιστευτει;
Σκέφτομαι... Θα λένε... καλός είναι ως ξεναγός αλλά για τίποτα άλλο δεν κάνει, άχρηστος... ούτε ένα όνομα σωστά δε μπορεί να στείλει, άφησε πίσω τον άνθρωπο που του έφερε 16 φίλους του...
«ΥΠΑΡΧΕΙ» ξαναφωνάζω μέσα μου!
Ευτυχώς, απ’ τη φύση μου ακούω φωνές, μέσα έξω φωνές, ευτυχώς είμαι μάλλον παρανοϊκός παρά προνοητικός, ευτυχώς σκέφτομαι πάντα... κι αν γίνει αυτό, ας κάνω και τούτο ας κάνω και τ’ άλλο και το τρίτο που εξασφαλίζει την πιο τρελή τρελή δοκιμασία της Τύχης…

Βλέπω ένα νόμισμα να πετιέται στον αέρα… Το βλέπω, λες και κάποιος το βαλε να πέφτει σε αργή κίνηση, κόντρα στους νόμους λογικής και βαρύτητας το νόμισμα του μυαλού μου πέφτει τόσο αργά που πρόλαβα να θυμηθώ...
Κι άνοιξα το μεηλ μου στο τηλέφωνο…

«Ορίστε δεσποινις… Έχω κάνει web check in στην επιστροφή… έχω την κάρτα επιβίβασης της επιστροφής από Βαρκελώνη, και για την κυρία που εσείς δε βλέπετε το όνομά της, τί φταίω εγώ αν η εταιρεία σας από Αθήνα δεν υποστηρίζει το τσεκάρισμα; ΟΡΙΣΤΕ ΚΟΙΤΑΞΤΕ!»

«KATERINA TABPAPAP….”

TAB: κάποιος υπάλληλος άφησε αυτά τα τρία γράμματα ανάμεσα από όνομα κι επίθετο… Τρία γράμματα σε κάνουν άλλο άνθρωπο, τρία γράμματα κι η ζωή…
ΤΑΒ : To Be Advanced … Αυτό το έχουν όλα τα ονόματα μέχρι να εκδοθούν, σε ένα ξέχασε να το σβήσει η υπάλληλος...

Αναγνώρισαν το λάθος τους…
Πετάξαμε…
Φτάσαμε.
Κάναμε τα πάντα…


Κατ’ ευθείαν απ’ το αεροδρόμιο πήγαμε στη Σάντα Μαρία Ντελ Μαρ κι αναλογιστήκαμε τους άμοιρους Εθελοντές των Αιώνων και Αγώνων, αυτούς που κουβαλάν πέτρες και βράχους στην πλάτη τους για να χτιστούν εκκλησίες και παίρνουν το «μπράβο» τους στο τέλος, ένα μπράβο ξερό, ολοστρόγγυλο σαν ολυμπιακός κύκλος, όλο κι όλο…

Πήγαμε μετά στον κόλπο της Roses. Συμπαθητικό το ξενοδοχείο, πολύ καλό το φαγητό, αρκετή η κούραση, κουβέντα, κούραση, κουβέντα κούραση… Καληνύχτα.

Η 2η μέρα ήταν σπουδαία μέρα. Στο Πορτ Λιγκάτ μας υποδέχτηκαν αγριόχοιροι… κυριολεκτικά αγριόχοιροι βγήκαν και μας μύριζαν... είδαμε ύστερα την παράγκα της Λυδίας να γίνεται ατελιέ του Σαλβαδόρ, από κει στο Καδακές… ανεβήκαμε στην εκκλησία, κατεβήκαμε στη θάλασσα, ρουφήξαμε το τοπίο που ρούφηξε και καθόρισε τον Νταλί, εκεί μοίρασα τους γλάρους-καρφίτσες της melodrakma που είχε ετοιμάσει η Αφροδίτη για τους πρώτους ταξιδιώτες της, κι από κει στο νέο των αρχαίων Ελλήνων Εμπόριο, ό,τι απέγινε απ’ τους σύγχρονους Καταλανούς: γκαζόν, πισίνες κότερα…



Κι ύστερα στο Φιγκέρας. Έχουμε πολύ λίγο χρόνο για ν’ ανακαλύψουμε το μέγεθος μιας ιδιοφυΐας και την κρυφή εικόνα των πραγμάτων μέσα μας.

Φύγαμε για Καρκασσόν.

Κι ο Μεσαίωνας μέσα μας είναι.

Απ’ τον Ισπανικό Σουρεαλισμό και τη Μοντέρνα Τέχνη στο Γαλλικό Μεσαίωνα.
Είναι πολύ εύκολο τελικά να επιστρέψεις στο Μεσαίωνα! Σε δυο ώρες ήμασταν εκεί. Είδαμε μόνο την ωραία του όψη, την ομορφιά των τειχών. Τον τρόμο των ψυχών τον αφήσαμε για την επόμενη μέρα, μέσα στο λεωφορείο μιλήσαμε για τη Φρίκη που συνεπάγεται το να είναι κάποιος Καθαρός. Ιστορικά, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

                     (Έξοχο, δίπλα στα Τείχη το ξενοδοχείο μας)

Φτάσαμε στη Μπεσαλού! Ενθουσιασμένοι είμαστε όλοι με την  ομορφιά του Καταλανικού Μεσαίωνα.
Είδαμε ομορφιές απίθανες στο Μουσείο Μινιατούρας… Κι αναχωρήσαμε για την Κόστα Μπράβα. Στη διαδρομή ανακοίνωσα πως εκείνη τη βραδιά δε θα βγούμε για δείπνο μεσαιωνικό, εκείνο, το χωρίς μαχαιροπίρουνα, με άλογα κι ανθρώπους να τρώνε και να πίνουν με τον ίδιο τρόπο. Γιατί είναι νωρίς, Απρίλιος ακόμα, γιατί δεν ήταν το όλο θέαμα  έτσι όπως έπρεπε να είναι, τηλεφώνησα και κατάλαβα απ’ τα συμφραραζόμενα… Εγώ ανθρώπους σε σφαγή δεν πάω είπα μέσα κι έξω μου.
Φτάσαμε στην Κόστα Μπράβα…

Και το νόμισμα ξαναπετάχτηκε πάνω… Κι άρχισε πάλι να πέφτει βασανιστικά…  Δεν έχω μείνει ποτέ σε χειρότερο ξενοδοχείο, δεν το είχα δει προσωπικά, δε γίνεται να τα δεις όλα προσωπικά… Πρέπει όμως! Κι από δω και πέρα έτσι θα γίνεται.
Αυτή η μία και μοναδική βραδιά εκεί θα μπορούσε να τα είχε τινάξει όλα στον αέρα. Θα την ανατινάξω εγώ όμως! Όπως το ένα και μοναδικό όνομα που δε βρίσκαν.

Ποτέ ξανά στην Κόστα Μπράβα!

Άμα θέλω Πλαταμώνα, έχω της Πιερίας, δε χρειάζομαι της Καταλονίας.
Δεν έχω μείνει ποτέ σε ξενοδοχείο ανάλογο... 4άστερο λέει... αλλά παίρνει 10 με τόνο γιατί ξεπερνάει και το Σουρεαλισμό τον ίδιο. Μας έδωσε  τον ορισμό του σ' αυτό το ταξίδι.
Σουρεαλισμός είναι, πλακάκια  κουζίνας με φρούτα και φρουτιέρες στο μπάνιο και στο δάπεδο, μια ντουλάπα στο μέσον του διαδρόμου το δωματίου, ή περνάς εσύ ή η βαλίτζα, και τα δυο μαζί αποκλείεται. Ευγενής εγώ, πρόθυμος να δώσω προτεραιότητα στη βαλίτζα. Πώς θα περάσει όμως μόνη της αν δεν τη σπρώχνω εγώ στα “Στενά του Lloret del Mar”; Καταφέρνουμε, περνάμε κι οι δυο, τινάω τους ασβέστες απ' το σκαάκια καθώς στριμώχτηκα για να περάσω και τί να δω... πλακάκια κουζίνα με φρούτα και φρουτιέρες για προσκέφαλο.

Το ταξίδι αυτό θα το επαναλάβω. Είναι ένα έξοχο ταξίδι που εμένα τουλάχιστον μου δίνει την ευκαιρία να μοιραστώ, να μιλήσω και να ξανασκεφτώ πολλά: για τη σουρεαλιστική μας πραγματικότητα, για τον σύγχρονο Μεσαίωνά μας, για την εκλογή ανάμεσα στο “πατέρας” ή “ήρωας”, για τον Έρωτα και για το Θάνατο, για όλα εκτός απ' το σαρβάιβερ.
Το ταξίδι αυτό θα το επαναλάβω και τη νύχτα ετούτη αντί για το νεόπτωχο κιτς μιας φρουτιέρας τής Κόστα Μπράβα, θα γευθούμε ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΗ ΤΖΙΡΟΝΑ!
“Τα Στενά του Lloret del Mar” πέθαναν μέσα μου!
Νύχτα είναι θα περάσει!
Και οι 37 ήταν υπέροχοι! Κανείς δεν είπε κουβέντα, γι' αυτό τα λέω όλα εγώ μόνος μου. Την επομένη κιόλας πρωί-πρωί στο λεωφορείο για Τζιρόνα έκανα την “κηδεία” της Κόστα Μπράβα μέσα-έξω μου.
Από δω και πέρα, κάθε φορά που θ' ακούω Εξωτική Κόστα Μπράβα... Μολών Λαβέ μωρό μου, Μολών Λαβέ θ' απαντάω. Και η εμπορευματοποίηση και ο κυνισμός, μην πω κι ο καπιταλισμός ακόμα έχουν τα όριά τους!
Κοστά Μπράβα;
Από 7άστερο και πάνω!

Στη Τζιρόνα την άλλη μέρα, όλα καλά και στη Βαρκελώνη όλα ακόμα καλύτερα! Δεν είναι ικανό ένα κακό ξενοδοχείο μιας βραδιάς να καταπιεί τη χαρά της Μη Διεκπεραίωσης.
Για άλλα διψάει η ψυχή μας, όχι για ξενοδοχεία όμως...
Είδα και την ανακούφιση στο βλέμμα όλων όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο της Βαρκελώνης...
Ζητώ απ' όλους συγνώμη γι' αυτή τη στιγμή του ταξιδιού. Τη σγμή της Εξωτικής Κόστα Μπράβα.
Υπόσχομαι η melodrakma να γίνει universal και μεγάλη και περίφημη για την ποιότητά της σε όλα, εγγύηση και Τρόπος να Ταξιδεύεις όχι άλλο ένα τουριστικό γραφείο.
Τζιρόνα...Ντουρούτι... Βαρκελώνη... Φτάσαμε!




Παρασκευή 21/4/2017

Δίνω τα κλειδιά, πάω στο δωμάτιο, χτυπάει το τηλέφωνο...ο Αντόν απ' την Αμερική...

- Γιαν, how are you? Η μάμα έχει καρκίνο.

- Πού;

- Στο πάγκρεας. 6 μήνες είπαν.

Σ' αφήνω Αντόν, θα σε πάρω μετά, έχω by night κάθαρσης στη Βαρκελώνη, πάμε στα σιντριβάνια του Μοντ Ζουίκ.

Ένα Ιστορικό για μένα ταξίδι είναι παρελθόν.
Συμπέρασμα και Χρήσιμο Μάθημα: Μακριά απ’ την Κόστα Μπράβα. Δεν την έχει ανάγκη ο Έλληνας. Έχει τον Πλαταμώνα του. Έχει τη Λούτσα του. Έχει τα Καλά Νερά Βόλου, το Στόμιο, το Ομόλιο, Όσσα, Χειμάδι, Καλοχώρι αλλά Κόστα Μπράβα έτσι ΟΧΙ!

Βλέπω ξανά το νόμισμα στον αέρα… Πέφτει σε αργή κίνηση…

Δεν υπάρχει τ’ όνομά σας στο σύστημα κυρία μου…

Πέφτει…

Η μάμα έχει καρκίνο...

Πέφτει...πέφτει...

Κόστα Μπράβα…

Πέφτει…πέφτει…πέφτει... χτυπάει στο Κάγκελο της Ειλικρίνειας και καταλήγει …

Από δω… από δω που λέει «προχωρήστε στο επόμενο»

Σικελία, Χώρα των Βάσκων, Πορτογαλία, Εξτρεμαδούρα, (αύριο θ' ανακοινωθεί)…

Έμαθα πολλά σε κείνη τη μοναδική νύχτα στην Κόστα Μπράβα και σας περιμένω όλους με το κεφάλι ψηλά!

Πέμπτη 27/4/2107

-   Ναι... Αντόν εσύ;;; Τί;;;

-  Πέθανε η μάμα;






-   Πότε;;;






-   Έξι μήνες δεν είχαν πει... Έξι μέρες πέρασαν απ' τη μέρα που...


Καλό “ταξίδι” μάμα. Thank you for everything.

(Η mama κι ο πατέρας μου σε happy days κάποτε στη Λάρισα. Ζούσε στο Χιούστον η mama και μου τον έκανε για λίγες μέρες καουμπόυ)

Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται. Μ´ ένα όνομα που δεν το βρίσκει ένα σύστημα μιας αεροπορικής, μια βραδιά στον εξωτικό παρακμιακό νεοπλουτισμό μας, άλλη μαγική έξω απ' τα τείχη της Καρκασσόν με τον Πιερ Κλερ να κάνει έρωτα σε όλες της γυναίκες του μυαλού μου, λογαριασμοί που φτάνουν, φως νερό τηλέφωνο, σιντριβάνια που χορεύουν, φως, νερό, μουσική, ένα τηλεφώνημα απ' το Γιώργο, “σε 6 μήνες θα γίνω πατέρας”, άλλο τηλεφώνημα απ' τον Αντόν, “πέθανε η μάμα... ¨Και συνεχίζεται η ζωή μ' όλα αυτά τα μικρά κι ασήμαντα που γράφω αλλά που όλα αυτά, το ένα μικρό κι ασήμαντο δίπλα στο άλλο φτιάχνουν μια ολόκληρη ζωή, τη ζωή του καθενός μας.

Ευχαριστώ όλους τους συνταξιδιώτες που δέχονται τις συνθήκες μου, όσες εγώ επιθυμώ και χρειάζομαι ώστε τα ταξίδια μας να μην είναι κονσέρβα, να είναι ζωή κανονική, φωτογραφία της, μικρό κομμάτι της και γι' αυτό σημαντικά.

Υ.Γ: Το MATCH POINT είναι μία απ' τις ωραιότερες ταινίες του Γούντυ Άλεν. Και δυστυχώς αξιόπιστη μαγνητική τομογραφία της φύσης μας της ανθρώπινης.

La Coruña 30-04-2017
                                                                         El Greco

26 Apr 2017

GERNIKA: 80 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ - ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΗΣ

Πριν ακριβώς 80 χρόνια σα σήμερα βομβαρδίζεται η Γκερνίκα.



Δεν είναι ο πρώτος βομβαρδισμός αμάχων, απ’ τους πρώτους όμως, είναι όμως ο διασημότερος! Χάρη στον Πικάσο και την ιδιοφυΐα του. Τόσο την καλλιτεχνική όσο νομίζω κι αυτή του έξοχου μάνατζερ. Ο Πικάσο μπορεί να μην είχε μια Γκαλά ήταν ο ίδιος όμως η «Γκαλά» τού εαυτού του.



Πέρυσι, το 2016, η Γκερνίκα «ξαναβομβαρδίστηκε». Από το σινεμά αυτή τη φορά. Βγήκε στις αίθουσες μια υπερπαραγωγή με τον τίτλο GUERNICA!

Λες και για την επέτειο των 79 χρόνων αποφάσισαν να κάνουν μια ταινία ιστορικό έκτρωμα, να γελοιοποιήσουν μια απ' τις πιο τραγικές σελίδες της σύγχρονης Ιστορίας.


Εάν κάποιος δε γνωρίζει Ιστορία, πρόσωπα και πράματα αυτό που θα καταλάβει βλέποντας την ταινία και η αίσθηση με την οποία θα φύγει απ' την αίθουσα είναι:

α) πως ο καημένος ο Φράνκο ιδέα δεν είχε πως αυτά τα παλιοτόμαρα οι ναζί θα βομβάρδιζαν το αγαπημένο του απ’ όλα τα έθνη της Ισπανίας, το βασκικό. (κυριολεκτώ)

β) (εδώ βεβαιότητα, όχι απλά αίσθηση) πως η Γκερνίκα, το Μπιλμπάο και γενικότερα η Χώρα των Βάσκων κατοικούνταν από φύλα που μιλούσαν ρωσικά και διοικούνταν απ’ ευθείας απ’ το Κρεμλίνο. (Σε όλη την ταινία πιο πολύ ακούγονται τα ρωσικά παρά η εουσκέρα) Τέτοιο αντικομμουνιστικό ντελίριο ούτε σε μάζωξη της Χ.Α (κυριολεκτώ)

και γ) πως ναι μεν τα παλιοτόμαρα οι ναζί βομβάρδισαν τη Γκερνίκα αλλά και τί να έκαναν με τόσους κομμουνιστές που είχαν μαζευτεί στη Χώρα των Βάσκων;  Ο οποιοσδήποτε στη θέση τους το ίδιο θα έκανε. (κυριολεκτώ)


Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που το σινεμά μπαίνει στην υπηρεσία της προπαγάνδας αλλά μόλις πέρυσι,  εν έτει 2016 μοιάζει τουλάχιστον κιτς. Παραδοσιακά κτηνοτρόφοι οι βάσκοι, γέλασαν και τα παρδαλά τους κατσίκια  βλέποντας να μιλιέται η ρώσικη στα βουνά και τα λιβάδια του  Euskadi, "χόρτο τρώμε;" βέλαξα κι ακούστηκαν απ' το δέντρο της Gernika ως ως τις σανίδες των σέρφερ του Biarritz..

Οι περισσότεροι σοβαροί κριτικοί έκριναν πως αυτό το πράμα δεν αντέχει σε κριτική και το έθαψαν με τοναποτελεσματικότερο απ' τους κλασικούς τρόπους: αδιαφορώντας. Σαν να μην έγινε ποτέ!

Φέτος, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Μαδρίτης Reina Sofía, με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων απ’ το πρωί εκείνης της Δευτέρας, φιλοξενεί μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση με τίτλο:

Piedad y terror en Picasso
El camino a Guernica

(Έλεος και Τρόμος στον Πικάσο
Ο δρόμος για της Γκρενίκα.)

Από τις 5 Απριλίου μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου.

Και γω, για όσους με τιμήσουν φέτος κι έρθουν με τη melodrakma να τους γνωρίσω τη Βόρειο Ισπανία και ειδικά τη Χώρα των Βάσκων, ετοιμάζω ένα ειδικό αφιέρωμα, ένα απόγευμα ξεχωριστό στο ιστορικό χωριό.

                                            El Greco

15 Apr 2017

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ

Τίποτα δε συγκρίνεται μ΄ αυτή την αίσθηση, να επιστρέφεις Πάσχα εκεί που γεννήθηκες, στο χωριό, είναι ωραία να έχεις ένα, να επιστρέφεις πια με το παιδί σου, ν' ανακαλύπτεις κάθε χρόνο πόσων φίλων και γνωστών παιδιά γεννήθηκαν, πόσοι γνωστοί και φίλοι έφυγαν και περιμένουν τώρα την Ανάσταση κυριολεκτικά κι ένα σωρό άλλα μικρά ανθρώπινα που συμβαίνουν από Πάσχα σε Πάσχα...
Καμιά άλλη γιορτή δεν “έγραψε” πάνω μου τόσο καθαρά και τόσο έντονα το “ποιος” και το “από πού” είμαι.


Τώρα έχω και δεύτερο χωριό, τη Grecoland και το 'φτιαξα με τα χέρια μου και με την αγάπη που ευλογήθηκα να εισπράττω. Ήταν συγκινητική η παρουσία σας την περασμένη Τετάρτη, τη Μεγάλη Τετάρτη, μια τόσο ακατάλληλη μέρα κι εποχή που ζήτησα να μαζευτούμε στο θέατρο Βασιλάκου και παρόλα αυτά γεμίσαμε το θέατρο με ταξίδια και με τραγούδια.


Ευχαριστώ όλους όσους ήταν παρόντες αλλά κι όσους ενώ ήδη είχαν ταξιδέψει λόγω των ημερών βρήκαν τρόπο να είναι δίπλα μου στη Πρεμιέρα της Melodrakma!

Θα ακολουθήσει άλλη δημοσίευση με λεπτομέρειες, φωτογραφίες και βίντεο απ' τη βραδιά. Για την ώρα θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, να πω καλή αντάμωση στους “Σουρεαλιστές του Πάσχα”  και Καλή Ανάσταση στα Όνειρα που Θάψαμε. Αυτό ήταν για μένα η melodrakma, ένα θαμμένο, παρκαρισμένο όνειρο που οι δυσκολίες το Ανάστησαν!

Χαίρε κάθε δυσκολία που μ' έφερες ως εδώ!

Καλό Πάσχα

                                  El Greco