23 Jan 2018

Ο ΚΥΒΟΣ ΕΡΡΙΦΘΗ: ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΠΟΤΣΝΤΑΜ-ΔΡΕΣΔΗ-ΛΕΙΨΙΑ--ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΚΟΣΤΗ

5 Μέρες 4 Νύχτες, το πιο πλήρες πρόγραμμα που φτιάχτηκε ποτέ για την πατρίδα του Μπρεχτ...


Από μικρό παιδί, στη φαντασία και στη συνείδησή μου, η Γερμανία ήταν κάτι πολύ κακό.
Απ’ την υπολοχαγό Νατάσα και τα βασανιστήρια της Αλίκης μες στην Κομαντατούρ και στη Γκεστάπο μπροστά στη μάνα της, την Ελένη Ζαφειρίου, ως τη βίλα της διαστροφής του φασισμού και του ναζισμού, εκείνη τη βίλα του Παζολίνι στο "120 Μέρες στα Σόδομα", το Σινεμά οικοδόμησε μέσα μου ένα σωρό Γερμανίες και Ιταλίες.

Περνώντας τα χρόνια, η Γερμανία, από μια χώρα ταυτισμένη με το απόλυτο κακό, αναβαθμίστηκε κάπως μέσα μου, συναισθηματικά αναβαθμίστηκε, ένιωσα μέχρι και να τη λυπάμαι, να λυπάμαι τους ανθρώπους της δηλαδή γιατί αυτό είναι οι χώρες, οι άνθρωποί της. Ένα τείχος να χωρίζει ένα σωρό και κάθε είδους αγάπες. Έτσι, σιγά-σιγά στο μυαλό μου έγινε μια χώρα σχεδόν κανονική, σπουδαία, με τον Γκαίτε της, με τον Μπαχ της, τον Σίλερ της, τον Αϊνστάιν της, τον Μπρεχτ της και τόσες άλλες οικουμενικές προσφορές που όμως, κάθε τόσο σκέφτηκα κάτι την πιάνει αυτή τη σπουδαία χώρα κι αποφασίζει να κάνει κακό στον εαυτό της και όχι μόνο… Μεγαλώνοντας γλύκανε η αίσθηση γι’ αυτή τη χώρα κι άρχισα ν’ ανακαλύπτω πως δίπλα σ’ όσους βασάνιζαν την Αλίκη και τη Τζένη Καρέζη στέκονταν ένα σωρό Γερμανίδες μάνες που έκαναν κουράγιο γιατί βίωναν την ίδια διαστροφή και την ίδια βία.

Έτσι, από σκέτο "όλοι οι Γερμανοί κακοί" που τους είχα από παιδί τους χώρισα σε "καλούς" και "κακούς" κι ο πρώτος καλός που μ’ επισκέφτηκε ως διαμεσολαβητής ήταν ο Μπέρτολ Μπρεχτ, ήμουν 19 χρονών όταν τον είδα έξω από τη Νομική στη Σόλωνος που μοίραζε  φυλάδια φροντιστηρίων και μαζί σου 'χωνε στην τσέπη και στην καρδιά κάτι ραβασάκια που γράφαν… «υπάρχουν πολλές Γερμανίες και πολλοί Γερμανοί...»

Κι άρχισε να υποχωρεί μέσα μου το βλέμμα της Ελένης Ζαφειρίου, οι κραυγές της Αλίκης, το κατασκοπικό κραγιόν της Τζένης ξεθώριασε... Ακόμα κι ο παππούς μου ο Γιάννης που είχε σκοτωθεί άρον άρον απ’ τους πρώτους στον περίφημο Β' Π. στα 21 του χρόνια, ήταν σα να μου μοίραζε φυλλάδια κι αυτός και με ψυχραιμία να μου κλείνει το μάτι και να μου λέει, «...μη γίνεσαι φανατικός...»

Οκ. Φανατικός όχι αλλά να πάω στη Γερμανία με τίποτα!

Το 2006, ήρθε μια πρόσκληση για ένα θεατρικό συνέδριο στο Wiesbaden. Είπα ναι, ήταν για το θέατρο και είπα ναι αμέσως. Έχω αφήσει στη ζωή μου τόσο λίγο χώρο και χρόνο για το θέατρο που θα ’πρεπε να είναι στην Καγκελαρία πάλι ο Χίτλερ για να πω όχι.

Κι ύστερα στη ζωή μου ήρθαν  «Οι ζωές των άλλων» εκείνη η θαυμάσια ταινία, κι ήταν η πρώτη-πρώτη φορά που ένιωσε πια η καρδιά μου πως θέλω να σκαρφαλώσω σ’ αυτό το Τείχος και να κοιτάξω κι από δω κι από κει, να σκύψω, να χώσω το μάτι μου σ’ αυτή την κλειδαρότρυπα της Ιστορίας και να δω ό,τι μπορέσω απ’ τις τόσες και τόσες άγνωστες και χαμένες ζωές, χαμένες και σε πόλεμο χαμένες και σε ειρήνη. Κι έμεινε μέσα μου ζωντανή η επιθυμία, για μια κάποια σχέση με μια κάποια Γερμανία, ζωντανή επιθυμία αλλά σα σε καταστολή.

Ώσπου το 2017 ήρθε η πρόσκληση του Osnabrück University του Πανεπιστημίου του Βερολίνου για μια ομιλία με θέμα το Θέατρο, τη Νέα γενιά Προσφύγων και Μεταναστών, έτσι τη λένε την καινούρια τη φουρνιά, «γενιά». Πρόσκληση για μια διάλεξη παράλληλα με μια street performance του έργου μου «Gernika» μπροστά στο Τείχος αυτής της θρυλικής πόλης. Ούτε ένα δευτερόλεπτο δεν το σκέφτηκα, είπα ΝΑΙ!

Από κει και πέρα είναι σα να γίναν όλα μόνα τους μέσα κι έξω μου.
Αποφάσισα να σχεδιάσω ολιγοήμερο ταξίδι στο Βερολίνο. Και μετά είπα όχι μόνο Βερολίνο, δυο βήματα πιο πέρα έχει σπουδαίες στιγμές της Ιστορίας. Η Λειψία της Μουσικής και των Μεταφράσεων, το «Σκηνικό» της Δρέσδης με διανυκτέρευση, για να νιώσουμε και μέρα και νύχτα την ομορφιά…

- Θα σου βγει ακριβό το ταξίδι έτσι... (είπαν κάποιοι φίλοι που γνώριζαν). Κι από πάνω το θες και Άνοιξη…

- Καταχείμωνο τί να κάνω εκεί; Ίσα να το βάλω στο βιογραφικό και να λέω ότι πήγα; Είναι τόπος για Άνοιξη αυτός.

- Κάντο να φαίνεται τουλάχιστον φθηνό…μια μέρα ελεύθερη…μια προαιρετική από δω μια από κει…θα πας 150 ευρουλάκια κάτω…

- Οι βλάκες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το τρένο (είπα και λέω μέσα μου και θέλω να το πιστέψω) Σ' αυτό το ταξίδι θέλω να ‘ρθουν άνθρωποι με κριτήρια, άνθρωποι που λένε «αφού πήγα ως εκεί τα θέλω όλα».

Κι ύστερα 5 μέρες, αυτό το πρόγραμμα, άνοιξη, 645 ευρώ είναι ακριβό; (645 +150 οι φόροι)


Θέλω ένα ταξίδι συλλεκτικό, για όσους φίλους θέλουν όπως εγώ, να δώσουν μια πραγματική ευκαιρία στη σχέση τους με την Ιστορία, με αγάπη και πραγματικό ενδιαφέρον να γνωρίσουμε έναν τόπο που δικαίως ίσως μισήσαμε από παιδιά.

Σχεδιάζοντας αυτό το 5ήμερο, από σεβασμό προς όλους όσους θα με εμπιστευτούν να τους οδηγήσω σ’ έναν τόπο που δε ζω, αναζήτησα τον καλύτερο συνεργάτη, τον ιδανικότερο τοπικό ξεναγό και γνώστη της Γερμανικής πραγματικότητας για να μοιραστούμε όπως σε Σικελία και Πορτογαλία τη Σκηνή του Λεωφορείου. Και τον βρήκα! Μαζί στήσαμε μια «παράσταση» 5 ημερών που στόχο έχει να φτάσει στην καρδιά.

Ναι, η καρδιά είναι ο στόχος, σε 5 μέρες να χωρέσει αίσθηση ολόκληρη μιας μεγάλης χώρας κάνοντας ξεναγήσεις-ζουμ!!!

Ζουμ στη βομβαρδισμένη από ιστορικό καπρίτσιο Δρέσδη,
Ζουμ  στη Λειψία του Μπαχ και της Αρχαιοελληνικής Γραμματείας

Ζουμ στο Βερολίνο έτσι όπως δεν έκανε» ποτέ κανείς, με 5 ξεναγήσεις και 3 by night!.

Ζοομ στο Βερολίνο της Αρχιτεκτονικής και το Ντιζάιν.
Ζουμ στο Βερολίνο ως ευρωπαϊκή πρωτεύουσα,
Ζουμ στο κλασικό Βερολίνο με μια 3η ξενάγηση
Ζουμ στο Βερολίνο του Πολέμου και των Ναζί
Ζουμ στο Βερολίνο του Ψυχρού Πολέμου και της Στάζι,

Μεγεθυντικό φακό πάνω στον πίνακα…πάνω στις «λεπτομέρειες» που λέγονται «εβραίοι», «κομμουνιστές», «καλλιτέχνες», «παρανομία» για να μην υποταχθείς στην ανομία… Ζουμ στις βίλες που έγιναν μπουρδέλα απ’ τις χήρες μετά τον πόλεμο...

Ζύγισα τα συν και τα πλην κι είπα καμία μέρα ελεύθερη. Τίποτα προαιρετικό. Όλοι όσοι ήρθαμε ως εδώ πρέπει να τα δούμε όλα, είναι η Ιστορία μας.


Τέλος, ετούτες εδώ οι πόλεις δεν είναι Μαδρίτη ή Βαρκελώνη, δεν είναι Συρακούσες ή Ρώμη, έχουν τους δικούς τους νόμους και δεν ήθελα ούτε για μια στιγμή να νιώσει μόνος κανείς. Γι’ αυτό προγραμμάτισα το κάθε βράδυ απ’ τα 4, πριν αποφασίσει κανείς που θα πάει για δείπνο, να του δείχνουμε ένα κομμάτι της πόλης και μαζί κάποια εστιατόρια ώστε να ‘χει επιλογές.

Ειλικρινά πιστεύω πως το Ταξίδι Ελευθερώνει όταν γίνεται με αγάπη για τη Στιγμή που περνάει και χάνεται! Αυτό προσπάθησα να φτιάξω.

Καλή αντάμωση.

ΕΔΩ ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ 5 ΗΜΕΡΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΣΤΗ 



Δύο μόνο αναχωρήσεις για όσους το θέλουν πραγματικά πολύ:

11-15 Απριλίου (Τετάρτη του Πάσχα με Κυριακή του Θωμά)

25 - 29 Μαΐου (Αγίου Πνεύματος)

Για κρατήσεις όποιος ενδιαφέρεται ας τηλεφωνήσει άμεσα στο 6985 66 2014

ή στο gr@melodrakma.com    *(Υπευθυνος κρατήσεων κος. Μπανούσης)



El Greco






7 Jan 2018

ΑΗ ΓΙΑΝΝΗΣ 2018

«Ήταν καμάρι της αυγής και καβαλάρης όμορφος τώρα μια χούφτα χιόνι.»

Με γιορτή τελειώνουν οι γιορτές! Αη Γιάννης πάλι, μέσα τα κεφάλια από αύριο.


Πέρασαν δυο ωραίες εβδομάδες, ειδικά οι 10 τελευταίες μέρες όπως ακριβώς μου αρέσει, ανάμεσα σε ανθρώπους σαν με ανοιχτή αγκαλιά. Ο παλιός έφυγε κι ο νέος χρόνος άρχισε μ’ ένα ταξίδι πολύ αγαπημένο: Μαδρίτη-Ανδαλουσία!

Όπως σε κάθε πόλεμο έτσι και στην ειρήνη, υπάρχει μια μάχη που τη λέμε «Μητέρα των Μαχών», αυτό είναι το «Μαδρίτη-Ανδαλουσία»,  η μήτρα και το σπέρμα μαζί, σα σε σπηλιά τσιγγάνων ένας Ταύρος-Δίας να γονιμοποιεί Γυμνή και Ντυμένη Μάγια και γεννιέται απ’ αυτούς Αγάπη για την Ισπανία και τα τρία της παιδιά της, το Βορρά των Βάσκων, την Ανατολή των Καταλανών και τη Δύση των Κατακτητών.

Σκοπίμως προγραμμάτισα αυτό το ταξίδι για να κλείσει η πρώτη χρονιά της Melodrakma.

«Γύρισε κάμπους και βουνά και πανηγύρια πέρασε στην αγκαλιά των κοριτσιών.»


Γυρίσαμε κάμπους και βουνά, θάλασσα οι ελαιώνες και οι ιστορίες λεωφορείου τσέπης, υπερταχεία Ιστορίας, 9 μέρες 31 άνθρωποι με τρυφερότητα και αγάπη. Σας ευχαριστώ αστέρια, ευχαριστώ παλιούς πια φίλους και νέες σπουδαίες μεταγραφές.








 Με γιορτή τελειώνουν οι γιορτές! Πάει και το δέντρο, πάει και το γκρουπ, αποχαιρέτησα με αγκαλιά τους πάντες το πρωί στο Μπαράχας, και το μεσημέρι, έτσι για την Ιστορία και για τη μέρα, Αλάιτζ και Άλμπα φάγαμε στο Boitín, το περιβόητο παλαιότερο εστιατόριο του κόσμου, δίπλα στο τραπέζι του Hemingway παρέα μ’ όλους εσάς, εκείνη την ώρα πολλά απ' τα μηνύματα, τηλεφωνήματα, mail, παρέα φάγαμε σήμερα κι ήθελα να σας πω ένα μεγάλο μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! Τις χρειάζομαι τις ευχές σας. 
Τρέχω μ’ ένα άλογο νέο, ατίθασο όμως το απολαμβάνω. Σας ευχαριστώ!

Χρόνια πολλά και σ' όλους τους εορτάζοντες, σήμερα χθες, όλες αυτές τις μέρες, όλους τους φίλους που κάτι γιόρταζαν και δε μπόρεσα να επικοινωνήσω. Να χαιρόμαστε τη ζωή και τη ζωή μας!


Υ.Γ.: Θα ήθελα πολύ πάρα πολύ, όλοι μα όλοι να ήσασταν καλεσμένοι μου στην πρεμιέρα του VIRUS στις 18 Ιανουαρίου. Αυτό όμως δεν είναι πρακτικά δυνατό σε μια παραγωγή με 20 συνολικά ανθρώπους, 14 εξ αυτών ηθοποιοί. Με προσκλήσεις το θέατρο θα πεθάνει.

Οι συντελεστές της παραγωγής, τους οποίους και ‘γω την επόμενη εβδομάδα θα γνωρίσω καθώς έρχομαι για την πρεμιέρα,  με ενημέρωσαν πως άρχισαν οι προπωλήσεις εισιτηρίων.

ΕΔΩ


Και για όσους ρωτούσαν αν η πρεμιέρα θα είναι ανοιχτή και με εισιτήρια ναι θα είναι και θα χαρώ πολύ να δω όσους μπορέσουν.


Τηλ. Κρατήσεων: 6983782678 και  6983042463

Για μένα είναι ένα αίνιγμα και μια πρόκληση όλο αυτό που έγινε με το Virus, 24 χρόνια μετά, τυχαία ο Δημήτρης Παραδείσης να το βρει στη «Δωδώνη», να το αγοράσει, ν’ αποφασίσει να το σκηνοθετήσει, να μου τηλεφωνήσει και να…


Όποιος θέλει, ας έρθει ν’ ανακαλύψουμε μαζί τί φτιάχτηκε από κείνη την αίσθηση που κατέγραψα 24 χρόνια πριν.

Υ.Γ. 2: Μ' αυτό κάναμε τη νυχτερινή μας βόλτα στη Σεβίλλη, τυχή βουνό, φέγγαρι είχα ζητήσει για κείνη τη βραδιά,   Πανσέληνο έκανε. Καλή αντάμωση!

                                 El Greco



31 Dec 2017

4 x 4 = 2018: oo ΑΝΑΠΟΔΑ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΙΩΝΙΟ

Ισπανία, Μαδρίτη, Τολέδο, Κόρδοβα, Σεβίλλη, Γρανάδα, Σεγκόβια Τολέδο, Το-λέδο, Τολέδο, Πορτογαλία, Πόρτο, ποτάμι, κρασί, καράβι, κιθάρα, βίωμα, βιβλιοπωλείο, θάλασσα, θυμάμαι, ταξίδι, ταξίδια, Σεγκόβια, κρασί, πιάτο, κρασί, πιάτο, το πιάτο κόβει, σπάει στο πάτωμα, η στιγμή σπάει, γίνεται Ανάμνηση, κομματιάζεται η μουσική σε νότες σκόρπιες, «δεν έκανα ταξίδια μακρινά», η πρώτη γνωριμία επιστρέφει, αεροδρόμιο, κάποτε, Μαδρίτη, λεωφορείο, τα πρώτα χιλιόμετρα επιστρέφουν, Τολέδο επιστρέφουμε, επέστρεφε, αγαπημένη αίσθηση επέστρεφε, φωτογραφία ιστορική σαν πίνακας του Γκρέκο, τρισδιάστατοι στο Πράδο γελάει η ψυχή κάτω απ’ τα μουστάκια τού Βελάθκεθ, το Τζαμί της Κόρδοβας ξεγυμνώνει μία-μία τις κολόνες του, σα  Δεσποινίδες της Αβινιόν μας παίρνουν απ' το χέρι και μας οδηγούν σ' ένα Patio Sevillano, χτυπάμε χέρια, πόδια, όλα τα σκεπάζει το ουρλιαχτό του ασθενοφόρου που πλησιάζει, ανοίγει βιαστικά η πόρτα, το φορείο βγαίνει σα γλώσσα δράκου, ο Φεδερίκο νοσοκόμος τρέχει στο μυαλό με μια φιάλη αγκαλιά, οξυγόνο, ανάγκη μεγάλη γι’ Αλήθεια, μετάγγιση, αίμα τσιγγάνων από τότε τρέχει στο μυαλό, το Ανάκτορο των Σουλτάνων καλεί σε μονομαχία μια Σπηλιά Τσιγγάνων, πόδια χτυπούν στο μέσα πάτωμα του μυαλού, χέρια οδύρονται για έναν ματωμένο γάμο, ο Λόρκα σαν το ανύπαντρο θείο, τον αδερφό της μαμάς πάντα εκεί το Πάσχα στην οικογενειακή φωτογραφία ποζάρει Μέσα μας, ο Καιρός των Τσιγγάνων Μέσα μας, Θάλασσα και Στεριά Μέσα μας, Κάστρο, Παλάτι, Σπηλιά, αίμα, κρασί, πιάτο που σπάει και κόβει, μαχαίρι, σπαθί, Τολέδο, Σεγκό-βια, φλας!!!!!!


Φωτογραφία 1994!!!!

Φλας….

Φωτογραφία 2017!!!!

Χρόνια και άνθρωποι περνούν, καινούριο αίμα, μετάγγιση αγάπης, αξονική μνήμης, μαγνητική ιστορίας κοινής, οχτώ-δέκα μέρες, 365 μέρες, ταξίδι, μπουκάλι φέρνει μήνυμα ανάμνησης μέσα απ' τη ρία Νερβιών, Ατλέτικ Μπιλμπάο, αεροδρόμιο Μπιλμπάο, αεροδρόμιο Πόρτο, ποτήρι, πόρτο, μύδια γλάρων, αγκαλιά χορεύοντας με τους γλάρους, ο Άγιος Ιάκωβος περιμένει, Άγιος είναι μπορεί να περιμένει, πράσινη κάρτα στη χαρά ο βορράς της Ισπανίας, Σαντιάγκο Ντε Κομποστέλα, προσευχή, ναυάγια της Λα Κορούνια ενωθείτε, δάκρυα όσων μείναν πίσω ενωθείτε, η Παραλία των Καθεδρικών Μέσα μας, η Χιχόν των αλκοολικών μέσα μας, το Οβιέδο των γλυπτών, οι δεινόσαυροι και οι απόγονοί τους οι ζωγράφοι της Αλταμίρας Μέσα μας, οι σανίδες του σερφ στο Μπιαρίτζ γλιστράν, φεύγουν, βουλιάζουν μέσα μας, δε χωράει η μνήμη σέρφερ, δεν ποθήσαμε ποτέ σανίδες, για άλλα διψάει η ψυχή, ανθίζει δίνει καρπούς, το Αμύγδαλο της Βιτόρια, ο ταύρος της  Παμπλόνα, το φλερτ με τον μισητό θάνατο, η σίγουρη ήττα μας, η ανίκητη ελπίδα μας, ο Χεμινγουέι, το κρασί, ο ταύρος, ο ταυρομάχος, ο σεφ, ο σέρφερ, το Σαν Σεμπαστιάν, πάρτι ουρανίσκου, φεστιβάλ γεύσεων, το Χτένι του Ανέμου σηκώνει κύμα επανάστασης, Μέσα μας, οι Βάσκοι μέσα μας, Jaleo Jaleo, Rock Bilbao, είσαι ρόκ Μπιλμπάο, τιτάνιο Γκούγκενχάιμ μέσα μας, Αράχνη πλέκει σχέση, δάκρυα κλεισμένα σε βελανίδι, της Gernika, πόθος κλεισμένος εντός των Τειχών, Carcassonne, Καθαροί πεντακάθαροι προχωρούμε να γνωρίσουμε τον κόσμο, κοιτάζουμε τη γυάλινη σφαίρα τής Τζιρόνα, στα νερά της καθρεφτίζεται μια λιονταρίνα, περιμένει φιλί πίστης, η Βαρκελώνη νύχτα και μέρα πόρνη πολυτελείας, μέσα μας, πόρνη θεά με θέα, κοιτάζουμε μπροστά στον ορίζοντα ψηλά απ’ το
λόφο, Τίμπιντάμο, η Γκαλά με την πλάτη γυμνή, γυρισμένη δείχνει την κατεύθυνση, δείχνει τη Μυστική Εικόνα των Πραγμάτων Μέσα μας, ο Νταλί γελάει κάτω απ’ τα μουστάκια του, ο Βελάθκεθ χαίρεται κάτω απ' τα δικά του, η Τρίτη Διάσταση φέρνει τη Μυστική Εικόνα, ο Ελ Γκρέκο χωρίζει τον κόσμο στα δύο, αιώνες ο κόσμος χωρισμένος, διχασμένος, πόλεμος, μονομαχία, δυο πολεμιστές που απέμειναν μας περιμένουν στο Ρέτσιο, πολεμούν το Χρόνο και τη Σκύλα και τη Χάρυβδη μέσα τους, μέσα μας, κοιτάζουμε από ψηλά, φαίνονται όλα πεντακάθαρα… Μαδρίτη, Ανδαλουσία, Μπιλμπάο, Βαρκελώνη, Λισσαβόνα, Βερολίνο, Δρέσδη, βομβαρδισμός προθέσεων κι ονείρων, Τοσκάνη, Μαρόκο, Πολωνία, Κούβα, Αρ-τζεντίνα, Ιαπωνία, Κένυα, Βιετνάμ… Τολέδο...Μαδρίτη.


Ευχαριστώ που όσο μπόρεσε ο καθένας ήταν δίπλα και μαζί μου όλα αυτά τα χρόνια. Κάποιοι 5 συνεχόμενα χρόνια τώρα χτίσαμε αυτό το άλλο Τολέδο ενός ελάχι-στου άλλου Γκρέκο κι εκτρέψαμε τον Τάγο για να ποτιστούν ένα σωρό ξερές πε-ριοχές τής ζωή μας.

Η Melodrakma έκλεισε έναν ολόκληρο χρόνο και περπατάει πια, βήμα-βήμα με σας απ’ το χέρι «παίζει» στα πάρκα και τις παιδικές χαρές του κόσμου.

4 Χ 4 = 2018



1ο Έτος: Μαδρίτη-Ανδαλουσία
2ο: Βόρειος Ισπανία
3ο: Καταλονία
4ο: Πορτογαλία-Δυτική Ισπανία

25 χρόνια στην Ισπανία, 4 Χ 4, λες και "δεν έκανα ταξίδια μακρινά", 25 χρόνια, κοιτάζω δίπλα, φωτογραφία με θέα το το Τολέδο 1993...

Ευχαριστώ Θανάση, για τη δουλειά και την ευγένειά σ' αυτούς τους πρώτους μή-νες συνεργασίας. Είναι καλή ευκαιρία αυτή να σου πω -γιατί και το καλό πρέπει να λέγεται- πως ένα σωρό άνθρωποι μου είπαν ότι είσαι ένας βαθιά ευγενής άν-θρωπος, αξία σπουδαία η ευγένεια ολίγον παραμελημένη ενίοτε στο βωμό τής άνευ λόγου τζάμπα μαγκιάς.

Ευχαριστώ τη Νίκη, που όπως μισο-σοβαρά μισο-αστεία είχα πει ότι θα μου την πάρει η Google κι ήρθε λίγους μήνες μετά η Google κυριολεκτικά κι αυτοπροσώ-πως και μου την πήρε αλλά κι απ’ το Δουβλίνο ανιδιοτελώς βάζει πλάτη και βοη-θάει όπως μπορεί.

Το ίδιο κάνει και η Έλενα που με την προίκα και την πείρα του «Πανεπιστημίου» που λεγόταν ΜΑΝΟΣ ΤΡΑΒΕΛ, σχεδίασε τα ενημερωτικά των φετινών μας εκδρομών και πιο ενημερωτικά νομίζω δε μπορούσε να τα κάνει.. Ευχαριστώ Ελενάκι.

Ευχαριστώ τον λογιστή μου κύριο Παναγιώτη Καλυβίτη που φροντίζει να είμαι εντάξει μεταξύ άλλων και με την Παγκόσμια Πρωτοτυπία Γελοιότατος και Παρα-λόγου που λέγεται "Προκαταβολή φόρου 100%".

Ευχαριστώ και τη γυναίκα του Παναγιώτη, την Ειρήνη, την αδερφή μου, για χίλιους λόγους.

Ευχαριστώ την Αλάιτζ που 17 χρόνια τώρα μαζί δεν έπαψε ούτε στις χειρότερες στιγμές μου να μου λέει να κάνω μεγάλα όνειρα με θέα τον Όλυμπο. Κάθε φορά διαπιστώννω πως ο Όλυμπος για τους ξένους που αγαπούν την Ελλάδα είναι Ψη-λότερος!

Ευχαριστώ και την Άλμπα, κατ’ αρχάς που ούτε μια φορά δε μου πέταξε καρφί για τις τόσες απουσίες κι ύστερα, που θα είναι παρούσα, δίπλα μου, και στην πρε-μιέρα του Virus τον Ιανουάριο αλλά και στην 1η της Melodrakma στην Ελλάδα τις Απόκριες τον Φεβρουάριο! Μαζί από Σκηνής θα παρουσιάσουμε τα ταξίδια τής χρονιάς.

Εύχομαι υγεία σε όλους μας, κι όσο είναι δυνατόν, να μη μπει τίποτα εμπόδιο στον κόπο μας και κάποια στιγμή μες στη χρονιά αυτή που αρχίζει, ν’ αρχίσει κι αυτός ανταμείβεται, ν’ αρχίσουν όλα γύρω μας να παίρνουν το μέγεθος των ονεί-ρων του καθενός μας.

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ 2018 *(και που θα συνοδεύσω προσωπικά)

El Greco

Υ.Γ-1: Διάλεξα για πρώτη εικόνα της χρονιάς την πιο ωραία καρτ ποστάλ που έ-λαβα για το 2018. Είναι η κάρτα που μου έστειλαν τα παιδιά απ’ την Αλταμίρα. Σε χρώμα κόκκινο, αγαπημένο, ένα 8 αναποδογυρισμένο μετατρέπεται σε άπειρο και στέλνει μήνυμα στην καρδιά κατ’ ευθείαν, χωρίς μεγαλοστομίες και κοινοτυπίες.

Λέει… «Αναποδογύρισε το καθημερινό για να το κάνεις αιώνιο». *(Να το κάνεις λέει, όχι να γίνει.)



Υ.Γ-2: Γι’ αυτό το καθημερινό έγραψα κάποτε, το 1994 το «Virus», και 24 χρό-νια μετά ανεβαίνει φέτος στη σκηνή, από 18 Ιανουαρίου στο Θέατρο Altera Pars σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Παραδείση.

Καλή Χρονιά.





24 Dec 2017

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2017: Ευχές και Συμβουλές στον Καθρέφτη

Συμπληρώνεται ένας ολόκληρος χρόνος αυτόνομης πορείας της Melodrakma Universal! Και σεις, όλοι όσοι μπορέσατε, αυτή την πρώτη χρονιά σα Μάγοι με δώρα Αγάπη, Εμπιστοσύνη και Χιούμορ ήσασταν δίπλα μου.


Στο Μπιλμπάο ήμουν τέτοια μέρα πέρυσι που αποφάσισα να πηδήξω απ’ τη Γέφυρα Salve δίπλα απ’ το  Guggenheim,βουτιά από ψηλά στη ría Nervión, απόφαση να Επιχειρήσω ό,τι θέλω στη ζωή μου μόνος μου.

Είμαι στο Μπιλμπάο πάλι, ένα χρόνο ακριβώς μετά, κάτω απ’ την Αράχνη τη «ΜΑΜΑ» της Λουίς Μπουρζουά και σκέφτομαι πόσα πράματα δεν επιχειρούμε, πόσα δεν προσπαθούμε καν στη ζωή μας από συνήθεια στην όποια αγκαλιά κάποιας «μαμάς», από εθισμό στην όποια ψευδοασφάλεια απλά μας καθηλώνει πλέκοντας το δίχτυ της με ματαιωμένα όνειρα δικά μας.
Σας ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου που γίνατε δίχτυ ασφαλείας στην Πτώση μου.


Εύχομαι να είμαστε όλοι γεροί, δίπλα στους ανθρώπους που πραγματικά αγαπάμε και μας αγαπούν, δίπλα σε ανθρώπους που βγάζουν και εμπνέουν το καλό μέσα μας, κι εύχομαι και δουλειά,-όχι σε δουλειά να βρισκόμαστε- δουλειά που ν’ αμείβει δίκαια τον κόπο και το χρόνο μας και που να επιτρέπει  ν’ ανταμώνουμε πάντα σε ωραία ταξίδια φτιαγμένα με ψυχή!

Πρόσω ολοταχώς σε όλα όσα ματαιώνει η αράχνη που παριστάνει μέσα μας τη μάνα!
Να μη μείνει τίποτα χωρίς να το προσπαθήσουμε γιατί έτσι μας συμβούλεψε ο φόβος.
Δεν είναι πάντα Φύλακας ο Φόβος.
Είναι και υπηρέτης κάθε εχθρού μας.
Είναι ο Εφιάλτης, ο Πήλιος Γούσης, ο "Δήμος Σταρένιος" των ονείρων μας.
Ο Καθρέφτης του καθενός μας μόνο ξέρει.

Καλά Χριστούγεννα.




El Greco


Τα Ταξίδια του 2018

Την ευχητήρια κάρτα έκανε ο Jose Luis Dominguez Real εμπνευσμένος έμμεσα απ’ την ισπανική πολιτική επικαιρότητα 


"Reyes Magos del Frontal de altar de Aviá", Βαρκελώνη, απ’ το Μουσείο Καταλανικής Τέχνης