2 Aug 2020

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΙΟΝΙΟ

Ήρθαν τα πράματα όπως ήθελαν κι όπως μπορούσαν, τα παρατήρησα και τ’ ακολούθησα όσο μπόρεσα, γκρέμισα σχέδια, έχτισα καινούρια, έφτιαξα ταξίδια στο μυαλό μου, ύστερα στο χαρτί και τα μοιράστηκα, ταξίδια για την Ελλάδα έτσι όπως αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να είναι ένα ταξίδι, με την ίδια συνταγή που φτιάχνω εκείνα του εξωτερικού, με την ίδια αγάπη, ένταση και δουλειά, με θέματα, ομιλίες, αφιερώματα και μουσική, φρόντισα στο μέτρο των δυνατοτήτων μου οι συνθήκες να μην εκθέτουν κανέναν ταξιδιώτη σε κανέναν κίνδυνο και βρέθηκαν άνθρωποι που πίστεψαν σ’ αυτό παρά τον πλανώμενο φόβο για τον όποιο υπαρκτό κίνδυνο αλλά και την όποια «γοητευτική» τρομολαγνεία.
Για μια βδομάδα έγινε κάτι αναπάντεχο και μαγικό. Σα να ‘μασταν σε ξένο τόπο, αφεθήκαμε όλοι ν’ ανακαλύψουμε τη γη που έλαχε να φυτρώσουμε. Χωρίς τις επιφανειακές βεβαιότητες πως επειδή είναι Ελλάδα, τη γνωρίζουμε κιόλας. 


Αν μη τι άλλο επιχειρήσαμε να γνωρίσουμε μια Ελλάδα πέρα από την «καταπληκτική παραλία με την καταπληκτική ταβέρνα και το καταπληκτικό καλαμαράκι». Είδαμε χίλιες αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου μέσα μας, τα νιάτα και το γήρας συμφιλιώθηκαν, είδαμε μια γυναίκα να κεντάει μ’ ένα μόνο χέρι προίκες ολόκληρες, κληρονομιά στις γενιές που έρχονταν κι όχι σε κάποια νύφη. Είδαμε εποχή ολόκληρη, κέντημα η Ιστορία της Ελλάδας σαν πολύχρωμη πάντα στον τοίχο των Επτανήσων, ταξιδέψαμε στον Αχέροντα μέσα από παράλληλα σύμπαντα της κβαντικής φυσικής και της φύσης του καθενός μας που εκλιπαρούσε για λίγη Αθανασία κάθε απόγευμα που βυθίζονταν ο ήλιος στη θάλασσα. Ο τουρκικός στόλος στη Ναύπακτο του 1571, ο άχρονος σπιράλ χρόνος με το έμβολό του κι ο τουρκικός στόλος στο Αιγαίο του 2020, ο Θερβάντες, ο Απόλλωνας, ο Διόνυσος, ο Σικελιανός, η Ελλάδα, νιώσαμε εκείνη την Ελλάδα που πληγώνει αλλά και εμπνέει τους ποιητές της και τους εμψυχώνει με νέα χτυπήματα και κείνοι γίνονται Αινείας και κουβαλούν το λαός τους έξω από τις φλόγες του εφήμερου, για λίγο στη θάλασσα που διψά να κολυμπήσει όποια ψυχή πιστεύει ακόμα κρυφά μέσα της στην Ανάσταση. Κάναμε Πάσχα Ελλήνων κατακαλόκαιρο στο Ιόνιο, τώρα που τέλειωσε καταλαβαίνω, αυτό κάναμε…

Κανένα ευχαριστώ δεν είναι αρκετό σ’ αυτούς τους ανθρώπους που μέσα σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα αποτρεπτική για ομαδικά ταξίδια, ήταν εκεί. Πήγαμε κι ήρθαμε όλοι υγιείς. Και κάνω ένα μικρό όνειρο, να επαναλάβουμε αυτό το ταξίδι 3-9 Σεπτεμβρίου. Σας περιμένω.

Αναστήθηκε η Ελπίδα ότι μπορούμε και στα πιο δύσκολα να δακρύζουμε από χαρά.

«…Άγγελέ μου, ονειρεύομαι μια μοναξιά μαζί σου…»

18 Jul 2020

ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΤΑ 15: Η ΕΙΡΩΝΕΙΑ

Άλμπα μου, χρόνια τώρα τη μέρα των γενεθλίων σου, σου γράφω γράμματα ενοχικά, ανοιχτές επιστολές συγνώμης. Κάπου με βρίσκει πάντα αυτή η μέρα η σπουδαία που ήρθες σ’ αυτό το καταπληκτικό ακαταλαβίστικο πράμα που λέγεται ζωή. Ήταν Δευτέρα, 18 Ιουλίου του 2005, 8:05 το βράδυ, στο Μπιλμπάο, μισή Ελληνίδα, τη γλώσσα μόνο την ελληνική είχα να σου δώσω για πιστοποιητικό καταγωγής και μισή Βάσκα, γεννήθηκε μισή Βάσκα τη μέρα που ξεκίνησε ο Ισπανικός Εμφύλιος. Ειρωνεία της ζωής είπα…


Φεύγαμε για διακοπές εκείνη τη μέρα γιατί σε περιμέναμε αργότερα, καλού-κακού πριν φύγουμε, πρωί-πρωί η ama πήγε στο γιατρό,
«πού πάτε μαντάμ» της λέει, 
«σε λίγο γεννάτε». 
Φαντάσου πόσο διακριτικά ερχόσουν, κομψά, χωρίς πόνους. 
Και σε περιμέναμε…
Είχε πάει αργά το απόγευμα, αν ήταν χειμώνας θα ‘χε νυχτώσει, περίμενα, περίμενα, βγήκα για τσιγάρο, κάπνιζα σα φουγάρο τότε, με το που τ’ ανάβω ακούω φωνή «τρέξε…»
Τρέχω κι είδα το θαύμα ζωντανά μπροστά στα μάτια μου, σιγά-σιγά να εμφανίζεσαι, νερό, και δάκρυα, κεφάλι, λαιμός, ώμοι, στήθος, χεράκια, πόδια πιο μικρά κι απ’ όσο τα είχα φανταστεί αλλά που θα σε παν μακριά, νερό και δάκρυα, 8:05 το βράδυ το θαύμα… 
Όταν έγινες 1,5, ίσα που περπατούσες, έγινε το περίφημο επεισόδιο που το θυμόμαστε κι οι δυο και γελάμε πια αλλά δεν ήταν και τόσο αστείο όταν το ζήσαμε, ειδικά για σένα, για την ημέρα εκείνη λέω που δε σου έδινα νερό αν δε μου το έλεγες στα ελληνικά,
«όχι agua νεράκι» 
«όχι agua νεράκι»
«αν συνεχίσεις να λες το νεράκι agua στο μπαμπούλη, νεράκι δε θα δεις»
«όχι agua νεράκι»
«όχι agua νεράκι»
Και ω του θαύματος έκτοτε, σα να πατήθηκε μέσα σου κουμπί επιβιώσεως, σαν κάποιος φύλακας άγγελος μέσα σου να σου είπε: 
«αυτός είναι τρελός, πρέπει να του μιλήσεις στα ελληνικά αλλιώς θα πεθάνεις απ’ τη δίψα»
έκτοτε, ποτέ δε μου μίλησες σε άλλη γλώσσα. 
Συγνώμη και γραπτώς για κείνη την ημέρα, καταλαβαίνω, η φύση μας γέρνει προς το εύκολο, στην Ισπανία ζούσαμε, ισπανικά άκουγες παντού, αυτό ήταν και το εύκολο και το φυσικό να σου βγει, αλλά, χωρίς τα ελληνικά Άλμπα μου, τί σχέση θα είχες σήμερα με όσους στην Ελλάδα σ’ αγαπάνε; Με την Ελλάδα τί σχέση θα είχες; Η γλώσσα είναι σχέση και πατρίδα, γι’ αυτό επέμεινα. 




Κάναμε μαθήματα ελληνικών μιλώντας μόνον ελληνικά στο σπίτι και μετά, όταν έγινες έξι, περάσαμε σε πιο ειδικευμένα, κάναμε μαθήματα ειρωνείας θυμάσαι;
Σου είχα πει πως η Ειρωνεία, είναι ένα μαγικό καράβι. Μπορεί να βουλιάξει και να σε πάρει μαζί του στο πάτο αλλά μπορεί και να σε πάει στα πιο «εξωτικά» μέρη. Σου ‘πα πως είναι το πιο σύντομο μέσο να πας εκεί ή να πεις αυτό ακριβώς που θέλεις.
Σου ‘δωσα παραδείγματα, σου ‘δωσα εικόνες, γελάσαμε, σου ‘δωσα κι άλλα παραδείγματα κι άλλα κι άλλα και μετά σου ζήτησα ένα δικό σου.
«Κάπνισε κανένα τσιγαράκι μπαμπούλη, δεν κάπνισες καθόλου σήμερα» μου είπες…
Πέντε πακέτα κάπνιζα τότε, μόνο με τσιγάρο στο χέρι με είχες γνωρίσει αλλά, το εύστοχο παράδειγμά σου μ’ έκανε για πρώτη φορά να σκεφτώ την απίθανη ως τότε πιθανότητα να το κόψω.
Και το ‘κοψα δυο χρόνια μετά, όταν έγινες οχτώ.
Όταν άρχισαν τα πολλά ταξίδια σου εξήγησα την ειρωνεία τού να πρέπει να δεθούμε, να καθηλωθούμε αλυσοδεμένοι στο αεροπλάνο για να μπορέσουμε να πετάξουμε. Τί είναι αυτό; Μόνο δεμένος απογειώνεσαι;;; Ειρωνεία είπαμε…
Εγώ ειδικά πετούσα πολύ και η μέρα των γενεθλίων σου μ’ έβρισκε πάντα μακριά, χρόνια τώρα δε φυσήξαμε μαζί κεράκια. Γι’ αυτό άρχισα να σου γράφω γράμματα ενοχικά κι επιστολές ανοιχτές, για να ‘μαι παρών με όποιον τρόπο μπορώ, να μην είναι ένα τηλεφώνημα που το παίρνει η λήθη, να ναι γράμματα στα χέρια σου, να τα πάρει ο χρόνος και να τα κιτρινίσει, να τα βρεις μια μέρα όταν θα ‘σαι 100, όταν μια μέρα θα έχεις ασημένια μαλλιά, κότσο μαζεμένα, έτσι σε φαντάστηκα κι έτσι σε είδα στον ύπνο μου, τότε που εγώ θα είμαι φωτογραφία σε ράφι, να έχεις αυτές τις ανοιχτές ευχητήριες επιστολές κι ίσως να πεις «τελικά δεν ήταν και τόσο απών ο πατέρας μου».
Και συνέχισα να σου γράφω και να σου εξηγώ πως πρέπει να δουλέψω, γι’ αυτό δεν είμαι εκεί, όπου κι αν ήταν το εκεί και το δικό σου και το δικό μου, συνέχισα να σου γράφω και να σου εξηγώ την Ειρωνεία του τριγώνου
Δουλειά-Χρήματα-Χρόνος
Έχω δουλειά
Έχω χρήματα ( 
Δεν έχω χρόνο
Δεν έχω δουλειά,
έχω χρόνο
δεν έχω χρήματα
Διεστραμμένο Τρίγωνο, θα σε τετραγωνίσουμε φέτος όχι με λογική, με αίσθημα, φέτος, θα κάνουμε τρίπλα στη ζωή, ειρωνεία στην ειρωνεία του «τριγώνου» και ειρωνικά θα πούμε: Ευχαριστούμε κορωνοϊέ, παρότι μας στέρησες πολλά, άθελά σου μας έδωσες την ευκαιρία να περάσουμε τόσους μήνες μαζί.
Ευχαριστούμε κορωνοϊέ που μας έδωσες όσα μόνοι μας δεν ήμασταν ικανοί να δώσουμε στον εαυτό μας. Χρόνο.


Άλμπα μου, σε περιμένω. Το δώρο σου φέτος είναι να σπάσουμε το τρίγωνο. Φέτος έχουμε Χρόνο και θα τον περάσουμε μαζί. Μαζί και στα δικά μου γενέθλια, για πρώτη φορά στα 15 σου χρόνια θα γιορτάσουμε μαζί και τα δικά μου γενέθλια… Μισός αιώνας, σε περιμένω και φύγαμε για Σαντορίνη, Μύκονο, Πάρο, Νάξο… τα έχω κανονίσει όλα.
Είναι γεμάτη ειρωνείες η ζωή Άλμπα μου, το είδες και μόνη σου σ’ αυτά τα πρώτα 15 χρόνια της ζωής σου. Δες τί έγινε τους τελευταίους μήνες, ούτε η πιο σκληρή δικτατορία, ούτε πόλεμος δε θα μπορούσε να κλείσει μέσα στο σπίτι τόσα δισεκατομμύρια ανθρώπους κι όμως, ένας μικρός-μικρός ιός…
Δέξου τη ζωή Άλμπα μου έτσι όπως είναι και παίξε, μην πάρεις ποτέ τα πράματα πολύ στα σοβαρά, το πιο σοβαρό απ’ όλα είναι να είσαι χαρούμενη με ό,τι κάνεις. Κι όταν δε θα σαι, έχεις εκείνο το παλιό «παιχνίδι» που παίζαμε όταν ήσουν μικρή: την Ειρωνεία και τον αυτοσαρκασμό.

Σ’ αγαπάω Άλμπα μου και σε περιμένω

μπαμπούλης

Αθήνα, 18/7/2020



9 Jul 2020

Η ΣΑΤΡΑΠΕΙΑ

Ήρθα προχθές απ’ την Ισπανία με την Aegean σε μια 99% γεμάτη πτήση.

Ειλικρινά, ίσως επειδή δεν είμαι πια νέος, δέχτηκα αδιαμαρτύρητα, σχεδόν με ηττοπάθεια  πολλά απ’ τα παράλογα που βιώνουμε τον τελευταίο καιρό.
Ορισμένα όμως προκαλούν πέρα από τα όρια. Αδυνατώ να συλλάβω το μέγεθος της κοροϊδίας, αυτή τη χωρίς ντροπή παρωδία: γιατί στα θέατρα κολλάει ο ιός ενώ στα αεροπλάνα όχι;;;
Και το ρωτάει ένας άνθρωπος που κερδίζει τη ζωή του από τα ταξίδια, τις μετακινήσεις, τις μετακινήσεις με αεροπλάνα, τις μετακινήσεις γενικά…


Κοιτάζω τις φωτό και μου φαίνεται θέαμα θλιβερό. Σαν ξεδοντιασμένο στόμα! Οι φωτό είναι από το Μέγαρο Μουσικής του Πόρτο κι από δυο θέατρα στη Γερμανία, ένα εξ αυτών το περίφημο Μπερλίνερ Ανσαμπλ του Μπέρτολ Μπερχτ. Έτσι λέει, με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες αποστάσεις ετοιμάζονται για το χειμώνα και τα θέατρα στην Ελλάδα. Κοιτάζω τις φωτογραφίες και σκέφτομαι την αίσθηση εκείνη του γεμάτου, του κατάμεστου θεάτρου, του ασταμάτητου ζεστού χειροκροτήματος, πλήθος ανθρώπων μοιράζεται κάτι σπουδαίο… Κι οι παραστάσεις που χρειάζονται πολλούς ηθοποιούς θα γίνονται με λίγους; Κι ο Κλαρκ Γκέιμπλ πώς θα φιλάει την Βίβιαν σ’ αυτή την περίφημη «Νέα Κανονικότητα». Κι Νουρέγιεφ με τη Μαργκότ πώς θα γίνουν Κύκνοι, τί θα τους δώσει φτερά μέσα στο θέατρο, μπροστά σε ξεδοντιασμένη πλατεία;

Αν παγιωθεί αυτό, αν δεν είναι απλά για μια περίοδο αυτό το μέτρο, από μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας θα γίνει η πιο ελιτίστικη παρέμβαση όλων των εποχών.  (με το γάντι με το βαμβάκι και με αφορμή έναν ιό.)
Πολλά θέατρα θα κλείσουν και χιλιάδες καλλιτέχνες, άνθρωποι που δουλεύουν κυρίως με την ψυχή τους θα χρειάζονται ψυχίατρο και δε θα έχουν λεφτά να πάνε. Δεν είναι μόνον οι ηθοποιοί και οι μουσικοί. Είναι χιλιάδες οι άνθρωποι που εργάζονται στην περιφέρεια αυτών των επαγγελμάτων. Κι εκτός των εργαζομένων είναι και οι χιλιάδες των θεατών.
Φοβάμαι ότι παίρνουν πολύ ελιτίστικη τροπή τα πράματα. Αν πρέπει να μπουν λίγοι στο χώρο, αναγκαστικά θα αυξηθεί το εισιτήριο. Κι αν αυξηθεί το εισιτήριο ένα σωρό κόσμος θα βγάλει αναγκαστικά κι αυτός και θέατρο και μουσική και σινεμά απ’ τη ζωή του.
Γιατί και πώς  να γίνουν  ταινίες αν σε κάθε 10 θέσεις κάθονται 2;
Κι αν φύγει και το θέατρο κι η μουσική και το σινεμά απ’ τις ζωές μας, από πού θα μαλακώνει η αγωνία μας που γερνάμε; Περαστικοί κι εφήμεροι άνθρωποι σ’ αυτή τη ζωή, από πού θα παρηγορηθούμε, απ’ το σουβλάκι και τη χωριάτικη;
Τον Τρόπο που νιώθει τη Μουσική και που διευθύνει την ορχήστρα ο Κουρεντζής, το μονόλογο του Σαλιέρι στο Αμαντέους, την Αντιγόνη, τη Σόφι και την Εκλογή της, τον Αλμοδόβαρ και τον Μορικόνε, «αυτά που θα τα βρεις στη Σατραπεία και τί ζωή χωρίς αυτά θα κάνεις;»
Να απαιτηθεί απ’ την κυβέρνηση κάτι πολύ απλό, -από όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου γιατί αυτό δεν είναι ευκαιρία για εύκολη αντιπολίτευση στον Μητσοτάκη, - να απαιτηθούν γραπτώς υπεύθυνες και επιστημονικές εξηγήσεις για το γεγονός ότι ο ιός σε 1.5 ώρα παράσταση κολλάει ενώ σε 3 ή 13 ώρες πτήση όχι.

Υ.Γ: Μη απαραίτητη (νόμιζα) διευκρίνηση: Θα ήθελα ΚΑΙ τα θέατρα στο 100% ΟΧΙ ΚΑΙ τα αεροπλάνα στο 50%


El Greco









1 Jul 2020

ALEGRÍA DE VIVIR

Εύχομαι καλό μήνα σε όλους. Καλός να είναι και για όσους τα πράματα είναι λίγο πιο εύκολο αλλά πιο πολλές ευχές σε όσους ήταν δύσκολα και δυσκόλεψαν ακόμα περισσότερο μέσα σ αυτή τη νέα πραγματικότητα.


Για μένα θα είναι το πιο διαφορετικό καλοκαίρι των τελευταίων 30 χρόνων. Στην Ελλάδα ολόκληρο καλοκαίρι ούτε στον ύπνο μου. Για όσους ρωτούν κι ενδιαφέρονται έρχομαι στις 6/7 ώστε να κάνω την οικειοθελή για προληπτικούς και ηθικούς λόγους καραντίνα μου μέχρι το πρώτο γκρουπ που θα είναι στις 23/7, αυτό το καταπληκτικό έτσι όπως το έχω φανταστεί και ετοιμάσει αφιέρωμα σε κάποιους Έλληνες ποιητές της Δυτικής Ελλάδος σε συνδυασμό με μπάνια και χαλάρωση. Ραντεβού λοιπόν Δυτικά των Ποιητών, Λευκάδα, Παξοί, Ιθάκη, Κεφαλονιά στις 23 Ιουλίου...

Υ.Γ: Όταν βλέπω ανθρώπους σε αναπηρικό καροτσάκι να διψούν για να κάνουν τα πάντα, σκέφτομαι δεν έχω δικαίωμα ούτε μια στιγμή να χάσω απ΄ τη ζωή.

El Greco

24 Jun 2020

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: PAX GRECA VERDI

Σ’ αυτή τη δύσκολη χρονιά για όλους κι ακόμα περισσότερο για όσους εργάζονται στον τουρισμό, η προσπάθεια συνεχίζεται. Με τον artista τής Melodrakma @José Luis Domínguez Real φτιάξαμε ένα διαφημιστικό σποτάκι για τις προτάσεις του καλοκαιριού, τη συλλογή ταξιδιών "PAX GRECA : Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ" 


Αγωνία μου ήταν το κάθε γράμμα, η κάθε λέξη που θα εμφανίζεται και θα γίνει στιγμή του ταξιδιού, να πέφτει πάνω στην κάθε νότα του Βέρντι. (θέλει ένταση… κι ας παραπονεθούν για 50 δευτερόλεπτα οι γείτονες.)
Αν θέλετε κοινοποιήστε, ενημερώστε τους φίλους σας.
Χάθηκε μια άνοιξη ως κοινή εμπειρία, να μη χαθεί και το καλοκαίρι.

ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Υ.Γ: Με πολλή χαρά και μ’ αυτή την ευκαιρία ανακοινώνω σήμερα πως η αναχώρηση του ταξιδιού «Δυτικά των Ποιητών» σε Λευκάδα, Παξούς, Κεφαλονιά, Ιθάκη 23-29 Ιουλίου εξασφαλίστηκε και άρα θα πραγματοποιηθεί. Μεγάλη τιμή σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή. Μένουν λίγες θέσεις καθώς για ευνόητους λόγους τα γκρουπ θα είναι ολιγομελή. (20 ατ.)

El Greco

21 Jun 2020

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ 3 ΜΗΝΩΝ

Σήμερα που και επίσημα μπήκε το καλοκαίρι, συγκεντρώσαμε εδώ όλες μας τις προτάσεις για τους επόμενους 3 μήνες.

Είναι μια συλλογή θεματικών ταξιδιών στην Ελλάδα και τη Βόρειο Ισπανία που συνδυάζει τις διακοπές και το πολιτιστικό ταξίδι.

Ολιγομελή γκρουπ και πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες των υγειονομικών αρχών.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ


ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ – ΚΑΒΑΛΑ

Τίτλος Ταξιδιού: «Συμπόσιο»

Θέμα: Αριστοτέλης Versus Άγιος Παύλος. Η Αριστοτελική φιλοσοφία και η Ορθοδοξία ως μέσω παρηγορίας στα δύσκολα και επιδίωξης της ευτυχίας στον ανθρώπινο βίο.

Αναχωρήσεις:
15-22 Ιουλίου
4-11 Αυγούστου
10-17 Σεπτεμβρίου

Τιμή: 795 ευρώ (κατ’ άτομο σε δίκλινο)
Επιβάρυνση μονόκλινου: 270 ευρώ
Ημιδιατροφή τις 4 μέρες της Χαλκιδικής
8 μέρες 7 διανυκτερεύσεις.

ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ: Πάργα – Λευκάδα- – Παξοί-Αντίπαξοι-Κεφαλονιά-Ιθάκη

Τίτλος Ταξιδιού: «Δυτικά των Ποιητών»

Θέμα: Οι Ποιητές αυτής της περιοχής τής Ελλάδας. (Από τον Θερβάντες της Ναυπάκτου ως τον Βαλάωρίτη, το Σικελιανό και τον Παναγούλη της Λευκάδας)

Αναχωρήσεις:
23-29 Ιουλίου
5-11 Σεπτεμβρίου

Τιμή: 745 ευρώ (κατ’ άτομο σε δίκλινο)
Επιβάρυνση μονόκλινου: 190 ευρώ
Ημιδιατροφή όλες τις ημέρες
Περιλαμβάνονται όλες οι κρουαζιέρες.
7 μέρες 6 διανυκτερεύσεις.

ΗΠΕΙΡΟΣ-ΚΕΡΚΥΡΑ

Τίτλος Ταξιδιού: «Βουνό και Θάλασσα»

Θέμα: Η Ομορφιά. Η ομορφιά της φύσης των βουνών της Ηπείρου και των θαλασσών της Κέρκυρας.

Αναχώρηση:
20-27 Αυγούστου

Τιμή: 795 ευρώ (κατ’ άτομο σε δίκλινο)
Επιβάρυνση μονόκλινου: 225 ευρώ
Ημιδιατροφή τις 4 μέρες της Κέρκυρας
8 μέρες 7 διανυκτερεύσεις.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ: Κλασικός Γύρος Πελοποννήσου με θέμα το Θέατρο και ειδικότερα την εκδίκηση

Τίτλος Ταξιδιού: «Κάθαρση»

Θέμα: Το Θέατρο, η Εκδίκηση και η Κάθαρση στους αρχαίους τραγικούς και στο Λόρκα σ’ έναν απ’ τους ωραιότερους και πιο ενδιαφέροντες τόπους της Ευρώπης, την Πελοπόννησο!

Αναχωρήσεις:
29 Ιουλ. – 5 Αυγ.
26 Σεπτ. – 3 Οκτ.

Τιμή: 795 ευρώ  (κατ’ άτομο σε δίκλινο)
Επιβάρυνση μονόκλινου: 210 ευρώ
Πρωινό μπουφέ καθημερινά.
8 μέρες 7 διανυκτερεύσεις.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΙΣΠΑΝΙΑ: Απ’ το Σαντιάγκο Ντε Κομποστέλα ως το Μπιλμπάο. Γαλικία, Αστούριας, Καντάμπρια, Χώρα των Βάσκων (ισπανική και γαλλική)

Τίτλος Ταξιδιού: «Green Card toy Happiness»

Θέμα: Ένα Πολιτικό, Πολιτιστικό και Γαστρονομικό Προσκύνημα.

Αναχωρήσεις:
27 Αυγ. – 3 Σεπτ
17 – 24  Σεπτ.

Τιμή: 855 ευρώ  (κατ’ άτομο σε δίκλινο) + 240 φόροι αεροδρομίων
Επιβάρυνση μονόκλινου: 310 ευρώ
Πρωινό μπουφέ καθημερινά.
8 μέρες 7 διανυκτερεύσεις.

Παρακαλούμε οι ενδιαφερόμενοι να επικοινωνήσουν άμεσα ώστε να μπορέσουμε σ’ αυτό το «ειδικό» καλοκαίρι να οργανώσουμε άρτια όλες τις πρακτικές λεπτομέρειες.

ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ, ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Πληροφορίες κρατήσεις: τηλ. 210-5241960, 6980 99 23 23 και μέσω e-mail: es@melodrakma.com

Σας ευχαριστούμε και καλή αντάμωση σύντομα.

17 Jun 2020

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΛΑΜΠΡΑ

Σήμερα ξανάνοιξε η ALHAMBRA.


Και η συμπατριώτισσα του Λόρκα, η σπουδαία Γραναδίνα Estrella Morente έβαλε την καταπληκτική φωνή της και τραγούδησε ειδικά γι’ αυτή την επιστροφή. Καλή Επιστροφή σε όλους...

Ακούστε, δείτε, άλλοι θυμηθείτε κι όσοι δεν έχετε πάει φανταστείτε...

Στο βίντεο, εικόνες απ' την Αλάμπρα και α καπέλα η Estrella...

El Greco

14 Jun 2020

PAX GRECA: Τιμές και Ημερομηνίες

Οριστικοποιήθηκαν όσα εκκρεμούσαν.

Δουλέψαμε πολύ όλο αυτό το διάστημα όχι μόνο για να φτιάξουμε προγράμματα. Το να βάλεις τόπους στη σειρά τη μια μέρα μετά την άλλη είναι ίσως το πιο εύκολο. Δουλέψαμε ώστε το καθένα απ’ αυτά τα ταξίδια ν’ αναπνέει ανθρώπινα, να έχει Θέμα, να έχουν οι μέρες  κρίκο συνδετικό, όχι ό,τι τύχει κάθε μέρα, να υπάρχουν ομιλίες και διαλέξεις μέσα στο λεωφορείο, να έχει το κάθε ταξίδι τη Μουσική του, να έχει η κάθε ώρα τού κάθε ταξιδιού ποιότητα ανθρώπινη.


Μετακινήθηκαν κάποιες ημερομηνίες και κρίθηκαν απαραίτητες δύο μικρές αλλαγές σε σχέση με όσα είχαν ανακοινωθεί. Μια στο ταξίδι στη Δυτική Ελλάδα και μία σε κείνο της Χαλκιδικής:

1) Στο ταξίδι «Δυτικά των Ποιητών» η έδρα θα είναι η Πρέβεζα και όχι η Λευκάδα. Όλο το πρόγραμμα θα εκτελεστεί όπως ακριβώς ανακοινώθηκε μέχρι κεραίας, εκδρομές κρουαζιέρες κτλ απλά η βάση των εξορμήσεων θα είναι η Πρέβεζα.
2) Με τους άντρες δε θα μπούμε στο Άγιο Όρος εκτός κι αν αλλάξει κάτι δραματικά. Υπάρχουν πάρα πολλοί περιορισμοί λόγω της ιδιαιτερότητας της στιγμής και κανείς δε μπορεί να εγγυηθεί πόσα άτομα θα επιτρέπουν φέτος σε κάθε μοναστήρι. Τη μέρα αυτή επομένως θα ακολουθήσουμε το πρόγραμμα των γυναικών με την ξενάγηση στη Μονή Ζυγού και το 3ωρο γύρο της χερσονήσου του Άθω με το καραβάκι.
Αυτές είναι δύο οι δύο αλλαγές στα δύο από τα 4 προγράμματα που δημοσιεύτηκαν. Όλα τώρα είναι έτοιμα και κυρίως μέσα μου. Για πρώτη φορά θα κάνω στην Ελλάδα αυτό που 30 χρόνια κάνω σε διάφορες χώρες του κόσμου. Θα έχω δηλαδή τις Στιγμές μου και γω με Ομιλίες – Ξεναγήσεις στο λεωφορείο έτσι όπως το βιώνουμε όλα αυτά τα χρόνια στα ταξίδια μας.
Θα μοιραστώ τη Σκηνή του κάθε λεωφορείου με έξοχους επαγγελματίες ξεναγούς. Ναι αποφάσισα να συνοδευόμαστε όλες τις ημέρες και από δεύτερο, επίσημο ξεναγό ώστε κατ’ αρχάς να μπορούμε να κάνουμε τις επισκέψεις σε Μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. Ναι, δεν πρέπει να γίνουν περικοπές σε ανθρώπους, η ποιότητα των υπηρεσιών μιας εκδρομής εξαρτάται εν πολλοίς από την ποιότητα των ανθρώπων που την πραγματοποιούν.
Κι επιτρέψτε μου να συστήσω του σπουδαίους συνεργάτες.
Στο ταξίδι «Συμπόσιο» στη Χαλκιδική-Καβάλα θα μοιραστώ τη Σκηνή με την αρχαιολόγο και ξεναγό κα. Ιωάννα  Κιουπρουλή
Στο ταξίδι «Δυτικά των Ποιητών» (Ναύπακτος, Λευκάδα-Πάργα Παξούς, Κεφαλονιά, Ιθάκη κτλ) καθώς και στο ταξίδι «Βουνό και Θάλασσα» σε Ήπειρο και Κέρκυρα τη Σκηνή θα μοιραστούμε με τον λαογράφο και ξεναγό κο. Νίκο Ζαχαράκη.
Και Τέλος, στο Ταξίδι «Κάθαρση» στο Γύρο τής Πελοποννήσου θα είμαι δίπλα στην Πολιτική Επιστήμονα, Εθνολόγο, Ανθρωπολόγο, Καλλιτέχνιδα και Ξεναγό Ειρήνη Δασκαλάκη. Με την Ειρήνη θα κάνουμε για μια βδομάδα βουτιά στην Αρχαία Τραγωδία και στη Σύγχρονη, του Λόρκα!

Τέσσερα συλλεκτικά ταξίδια. Συνδυασμός διακοπών και πολιτιστικού ταξιδιού.


Ακολουθούν οι τιμές:

«ΔΥΤΙΚΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ» 

Ταξίδι στη Δυτική Ελλάδα.
Απ’ τη Ναύπακτο του Θερβάντες, στο Άκτιο του Καβάφη, στην Πρέβεζα του Καρυωτάκη και στη Λευκάδα του Σικελιανού, του Βαλαωρίτη και του Αλέκου Παναγούλη.
Ναύπακτος, Λευκάδα, Πρέβεζα, Πάργα, Σύβοτα, Aχέροντας, Κασσώπη, Ζάλογγο,  Παξοί, Αντίπαξοι (κρουαζιέρα),  Κεφαλονιά, Ιθάκη, Πριγκηπονήσια (κρουαζιέρα)
7 μέρες 6 νύχτες. (Περιλαμβάνει: Ημιδιατροφή όλες τις ημέρες)
Όλες τις εκδρομές και τις 2 κρουαζιέρες.
Δύο αναχωρήσεις: 23 – 29  Ιουλίου και 5-11 Σεπτεμβρίου.

Τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο 745
Επιβάρυνση μονόκλινου 190

«ΣΥΜΠΟΣΙΟ»: 

Ταξίδι στη Βόρειο Ελλάδα.

Χαλκιδική, (και στα 3 πόδια) Καβάλα, Θάσο και μια εκδρομή στην Ξάνθη.
8 μέρες 7 νύχτες: (περιλαμβάνει καθημερινά πρωινό και 4 δείπνα στη Χαλκιδική)
Τρεις αναχωρήσεις: 15-22 Ιουλίου, 4-11 Αυγούστου και 10-17 Σεπτεμβρίου.
Τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο: 795 ευρώ
Επιβάρυνση μονόκλινου: 270 ευρώ
Ημιδιατροφή στη Χαλκιδική

(Η τιμή αφορά στο ξεκίνημα του ταξιδιού από Θεσσαλονίκη) Όσοι από Αθήνα ή από άλλα μέρη της Ελλάδας θέλουν να ενσωματωθούν, μένει η μεταφορά τους στη Θεσσαλονίκη. Το τρένο για παράδειγμα από Αθήνα μετ’ επιστροφής είναι 60-80 ευρώ. Κάποιοι μπορεί ν’ αποφασίσουν να πετάξουν από τον τόπο τους στη Θεσσαλονίκη. Πολλοί φίλοι από Αθήνα, Κρήτη, Ρόδο και αλλού ζήτησαν αυτή τη διευκόλυνση ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν τα μίλια τους ή εισιτήρια που λόγω των ακυρώσεων τους τελευταίους μήνες δε χρησιμοποίησαν. Λεπτομέρειες σε συνεννόηση με το γραφείο


«ΒΟΥΝΟ και ΘΑΛΑΣΣΑ» 

Ταξίδι στα βουνά της Ηπείρου και τις θάλασσες της Κέρκυρας. Βουνό, θάλασσα και Μουσική.
Απ’ τις κορυφές της Πίνδου στο Ποντικονήσι.
Μία αναχώρηση: 20-27 Αυγούστου
8 μέρες 7 νύχτες. (περιλαμβάνει καθημερινά πρωινό και  4 δείπνα στην Κέρκυρα)
Τιμή  κατ’ άτομο σε δίκλινο 795
Επιβάρυνση μονόκλινου 225

«ΚΑΘΑΡΣΗ»

Κλασικός Γύρος Πελοποννήσου με θέμα την Εκδίκηση και το Θέατρο.
Απ’ τον Λόγο τής Τραγωδίας ως τη Σιωπή της Μάνης.
Η Δικαιοσύνη και η Αυτοδικία στην Αρχαία Τραγωδία αλλά και στη Σύγχρονη, του Λόρκα!
Βάσσες (Επικούριος Απόλλωνας, Ανδρίτσαινα, Αρχ. Ολυμπία, Αρχ. Μεσσήνη, Πύλος, Μεθώνη, Καλαμάτα, Μυστράς, Βάθεια, Μονεμβασιά, Μυκήνες, Σπέτσες, Ναύπλιο, Επίδαυρος.
Ένα ταξίδι κλασικό κόσμημα στο λαιμό της μνήμης.
Δύο αναχωρήσεις: 29 Ιουλ- 5 Αυγούστου και 26 Σεπτ - 3 Οκτ.
8 μέρες 7 νύχτες.
Πρωινό και Show time.
Τιμή κατ’ άτομο σε δίκλινο: 795
Επιβάρυνση μονόκλινου 210

Χαίρομαι πολύ που χάρη σ’ αυτή τη συγκυρία θα ζήσω και προσωπικά αυτή την εμπειρία. Στην Ελλάδα μαζί δηλαδή.
Καλό καλοκαίρι και καλή αντάμωση

Πληροφορίες κρατήσεις: τηλ. 210-5241960, 6980 99 23 23 και μέσω e-mail:  es@melodrakma.com


El Greco

7 Jun 2020

ΙΣΠΑΝΙΑ: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ - Γιορτή για το αυτονόητο.


Η Μαδρίτη έχει γεμίσει με κόσμο, ξανάνοιξαν χθες (Σάββατο 6 Ιουνίου) σπουδαία Μουσεία της. Το Prado, (μόνο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου έκλεισε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα) το Reina Sofia το Thyssen Bornemisza, την Τρίτη ανοίγει το Μουσείο Sorolla. 



Η Χώρα των Βάσκων είναι ακόμα πιο προχωρημένη... από την περασμένη βδομάδα άνοιξε ήδη το Guggenheim στο Μπιλμπάο, από αύριο αστικά και τουριστικά λεωφορεία, μετρό, τρένα μπορούν να κινούνται με πληρότητα 100%, ανοίγουν τα θέατρα, οι χώροι συναυλιών, τα μπαρ... Όσα μέχρι πριν λίγο θεωρούσαμε αυτονόητα δηλαδή αλλά έλα που αποδείχτηκε πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.


Η Melodrakma Universal S.L ανοίγει και πάλι τα γραφεία της στην Παλαιών Πατρών Γερμανού 7 στον 7ο ορ. κι ευχόμαστε καλή επιστροφή και στα θέατρα και στις συναυλίες, και στις παραλίες και στα ταξίδια και στα όνειρα. Ναι με προσοχή αλλά ζωή κανονική σιγά-σιγά ξανά.


Υ.Γ: Φέτος το καλοκαίρι θα πραγματοποιήσουμε κυρίως θεματικά ταξίδια στην Ελλάδα με τη Συλλογή Pax Greca .

Τέλος θα πραγματοποιήσουμε και τρεις αναχωρήσεις για Βόρειο Ισπανία.


14-21/8

27/8 - 3/9

17-24/9

Πληροφορίες κρατήσεις: τηλ. 210-5241960, 6980 99 23 23 και μέσω e-mail: es@melodrakma.com


El Greco

FRIDA: ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Την Αναστασία (Anastasia RevI) την έχω συστήσει και με άλλες ευκαιρίες. Όταν σκηνοθέτησε τη «Γκερνίκα» μου στο Λονδίνο, μετά στην Πειραματική του Εθνικού το ίδιο έργο, επίσης με την ευκαιρία της «Σαλώμης» του Όσκαρ Ουάιλντ που είχε φέρει στο Καμπαρέ Βολταιρ.

Η Αναστασία σκηνοθετεί, και παίζει, παίζει κι ως ηθοποιός αλλά ΠΑΙΖΕΙ κυρίως σαν παιδί με όλα γιατί είναι περίεργη και άρα ζωντανή. Στο Λονδίνο όπου πάνω απ’ τη μισή της ζωή ( ;;; ), έφτιαξε το Theatre Lab Company και μ’ αυτό εκτός πολλών άλλων παραγωγών, συστήνει στους Βρετανούς και το νεοελληνικό θέατρο.


21 χρόνια κρατάμε ολοζώντανη αγάπη και φιλία κι ας είναι εκείνη στο Λονδίνο και γω όπου βρεθώ.
Μέσα σ’ αυτή τη δραματική περίοδο για τη συντριπτική πλειοψηφία των Καλλιτεχνών σκέφτηκε κι έστησε κάτι ωραίο. Μάλλον Εμπνευσμένη από το Θέατρο της Δευτέρας, κάθε Δευτέρα στο You Tube κανάλι του Theatre Lab Company μπορείτε ν’ ακούτε το Εγχείρημα:
ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ: Δραματοποιημένη ανάγνωση υπαρκτών, αληθινών επιστολών γνωστών και ιδιαίτερων εραστών.
Η πρώτη ιστορία αφορά στην τρικυμιώδη ερωτική σχέση των ζωγράφων Φρίντα Κάλο και Ντιέγκο Ριβέρα.
Καταπληκτικές, μοναδικές στιγμές της ζωής...π.χ η επιστολή που γράφει στο Ντιεγκο λίγο πριν μπει στο χειρουργείο με το φόβο να μη βγει...
Την Φρίντα ερμηνεύει η Denise Moreno, τον Ντιέγκο ο Κωνσταντίνος Καβακιώτης. Μουσική ο Jonathan Bratoeff. Εικαστική παρουσίαση Μάιρα Βαζέου.
Ιδέα και σκηνοθεσία Αναστασία Ρεβή.
Είναι στις προθέσεις του Theatre Lab Company να κυκλοφορήσει συνολικά η σειρά ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ με Ελληνικούς υπότιτλους μόλις ολοκληρωθούν και τα 10 επεισόδια. Για την ώρα ακούστε στ’ αγγλικά, για εξάσκηση κι απόσβεση όσων πλήρωσαν κάποτε οι γονείς μας στα φροντιστήρια και, λίγο στα ισπανικά, για τα ταξίδια που κάναμε και που θα κάνουμε στη δεύτερη πατρίδα μου.


Αναστασία μου, όσο κι αν δυσκόλεψαν τα πράματα θα βγούμε κι απ’ αυτό. Εσύ θα βγεις γιατί τ’ αξίζεις και στο εύχομαι απ’ την καρδιά μου.

Frida mi amor...

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

El Greco



5 Jun 2020

ΧΑΙΡΕ ΧΑΡΟΥΛΑ

Είναι πάρα πολύ δύσκολο να διαλέξεις τραγούδι ν’ αποχαιρετήσεις τη Χαρούλα. Τη Χαρούλα που δε χρειάζεται καθόλου το Αλεξίου.


Τ’ αγαπάω όλα. Ξεχωρίζω πολλά. Ολόκληρη τη δουλειά με τον Θ. Μικρούτσικο και τη Λίνα, ολόκληρη με το Μάνο Χατζιδάκι εκείνη με τίτλο «Η Χαρούλα σε Απρόβλεπτα τραγούδια» με το Μάνο στο πιάνο, όλα τα Πολιτικά με το Μάνο Λοΐζο, ολόκληρους του «Ψίθυρους», όλα τα παλιά, όλα τα καινούρια, όλα τα λαϊκά, τα έντεχνα, τα παραδοσιακά, «Τα Τσίλικα», ολόκληρη τη «Τρίπλα» σε στίχους που βρέθηκαν στο συρτάρι του Μανώλη Ρασούλη και τους τραγούδησε αφού εκείνος είχε φύγει… Σ’ ένα από κείνα του Μανώλη έλεγε… «Αγάπη σημαίνει να χεις θάρρος να φύγεις»
Απ’ την ώρα που άκουσα την είδηση ότι αποσύρεται, έκανα ταξίδι ολόκληρο στη ζωή μου και τη βρήκα παντού παρούσα σε ολόκληρα τα 50 μου χρόνια αλλά μια στιγμή την ξεχώρισα…
Στο σπίτι ακούγαμε απ’ όλα τα μουσικά είδη, ήταν η Άλμπα μου μικρή 4-5 χρόνων, έκανε ασκήσεις με το φλάουτο, εγώ απ’ το άλλο δωμάτιο έβαλα μουσική, ανοίγει η πόρτα…
«Μπαμπούλη ποια είναι αυτή; Ωραία τραγουδάει»
«Η Χαρούλα Άλμπα μου.»
Τώρα πια η Άλμπα είναι 15, έφηβη, τα ξέρει όλα, εννοείται ότι τα ξέρει όλα και συμπεριφέρεται σα να ‘χει φάει τη ζωή με το κουτάλι, είναι πια επαγγελματίας φλαουτίστα, είναι και τσελίστα, ακούει ακόμα απ’ όλα, ακούει και κάτι εφήμερες αηδίες της εφηβείας αλλά η Χαρούλα δεν ήταν μόδα, της αρέσει ακόμα, βρήκα τραγούδια της κατεβασμένα στο i pad. Ακούγαμε απ’ όλα στο σπίτι αλλά η Άλμπα μόνο για δυο φωνές ελληνικές με ρώτησε...
Η Χαρούλα μ’ αυτή την έξοδο απέδειξε ότι είναι σπουδαιότερη απ’ το σπουδαιότατη που ήταν.  Σε μένα τουλάχιστον είναι δύσκολο να διαλέξω τραγούδι δικό της για να την αποχαιρετήσω. Δυσκολεύτηκα αλλά διάλεξα. Είναι το πρώτο που έγραψε η ίδια τα πάντα και στίχους και μουσική και το ερμήνευσε… στη δεκαετία του ’80. Το Αυτοβιογραφικό και αφιερωμένο στη μάνα της «Η Μπαλάντα της Ιφιγένειας»
 Χαίρε Χαρούλα,  Όλα σε Θυμίζουν, και στο Τότε που ήμουν μικρός και στο Τώρα που μεγάλωσα. Είναι ευλογία να είσαι παρούσα σε τόσες πολλές ζωές ολόκληρες. Χαίρε Χαρούλα και προσωπικά σ’ ευχαριστώ. Σ’ ευχαριστώ για πολλά και για πολλές στιγμές αλλά κυρίως γιατί χάρη σε σένα νομίζω, γλύτωσα και δεν άκουσα πολλές απ’ τις αηδίες και τα σκουπίδια που περνούν ξυστά από κάθε έφηβο.

Υ.Γ. Η άλλη αγαπημένη φωνή για την οποία με ρώτησε κι ακόμα την ακούει είναι του Νίκου Παπάζογλου.


El Greco

31 May 2020

ΣΥΜΠΟΣΙΟ: ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΖΙ!

Μετά την περιπέτεια του κορωνοϊού και πάντα με προσοχή κοιτάμε μπροστά.  Όπως υποχώρησαν τα κρούσματα, είναι ώρα να υποχωρήσει κι ο φόβος και να σχεδιάσουμε πια ωραία πράματα.


Στη Melodrakma όλη αυτή την περίοδο ετοιμάσαμε το «PAX GRECA: Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ» 

Μια Συλλογή ταξιδιών στην Ελλάδα, ταξίδια φτιαγμένα για Έλληνες στην πατρίδα τους, για όσους θέλουν να γνωρίσουν την Ελλάδα μεθοδικά, ποιητικά και οργανωμένα.

Για μια εβδομάδα έθεσα για στόχο  να συνδυαστεί με τρόπο αρμονικό η πολιτιστική επαφή του κάθε τόπου με την καλοκαιρινή χαλάρωση. Βουνό και θάλασσα απ’ τη μία, οι σημαντικοί άνθρωποι αυτού του τόπου απ’ την άλλη.

Το πρώτο ταξίδι αυτής της συλλογής είναι το: «ΣΥΜΠΟΣΙΟ»: Αριστοτέλης Versus Απόστολος Παύλος! Η χαρά ως απάντηση στη Μεταφυσική μας αγωνία.

Ένα ταξίδι στη Βόρειο Ελλάδα.

Χαλκιδική, (και στα 3 πόδια) Καβάλα, Θάσο και μια εκδρομή στην Ξάνθη. Συνδυασμός διακοπών και πολιτιστικού ταξιδιού.

Τρεις αναχωρήσεις; 15-22 Ιουλίου, 4-11 Αυγούστου και 10-17 Σεπτεμβρίου.

Θ’ αποδειχτεί ένα σπουδαίο ταξίδι.

Πληροφορίες κρατήσεις: τηλ. 210-5241960, 6980 99 23 23 και μέσω e-mail:  es@melodrakma.com


Για ένα εισαγωγικό κείμενο για το concept του ταξιδιού καθώς και το ημερήσιο πρόγραμμα λεπτό προς λεπτό ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ


 El Greco



23 May 2020

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ-ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ!!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η «Pax Greca» είναι μια Συλλογή ταξιδιών στην Ελλάδα, ταξίδια φτιαγμένα για Έλληνες στην πατρίδα τους. Για Έλληνες που θέλουν να γνωρίσουν την Ελλάδα μεθοδικά, ποιητικά και οργανωμένα.
Έθεσα στόχο να δημιουργήσω μια εβδομάδα που να συνδυάζει με τρόπο αρμονικό την πολιτιστική επαφή του κάθε τόπου με την καλοκαιρινή χαλάρωση. Βουνό και θάλασσα απ’ τη μία, οι ποιητές μας και πολλή μουσική απ’ την άλλη.


Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, σ’ ένα ιδιαίτερο καλοκαίρι λόγω κωρονοιού, αποφάσισα ένα φιλόδοξο εγχείρημα: να ταξιδέψουμε και να δείξουμε την Ελλάδα σε Έλληνες.
8ήμερα και 7ήμερα ταξίδια Ελλήνων στον τόπο τους. Ταξίδια Πολιτιστικά και διακοπές μαζί, συνδυασμός που πιστεύω βαθιά πως είναι αυτό που χρειάζεται ο άνθρωπος για να νιώσει χαρά η ψυχή του.

Τί αφορά αυτός ο συνδυασμός;
Πολύ επιλεγμένες επισκέψεις ιστορικού, αρχαιολογικού, λαογραφικού, θρησκευτικού και γαστρονομικού ενδιαφέροντος παράλληλα με τα καθημερινά μας μπάνια και την χαλάρωση σε μερικές από τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας!

Έπρεπε να καταστρωθεί ένα σχέδιο επιβίωσης, επιβίωσης από κάθε άποψη και όλων μας. Η ελληνική οικονομία το έχει ανάγκη, η Melodrakma το έχει ανάγκη κι ελπίζω και κάποιοι από σας.

Ναι, σε μια χρονιά πολύ δύσκολη σκέφτηκα ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα «εμβόλιο» αντοχής με βασικό συστατικό τη χαρά και την ουσιαστική επαφή με διάφορες περιοχές τής πατρίδας μας θεματικά.

Με τη βοήθεια και τις συμβουλές σπουδαίων φίλων και άξιων συνεργατών τους οποίους ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου, φτιάχτηκαν προγράμματα συλλεκτικά, ενταγμένα στο γενικότερο εγχείρημα της Melodrakma με τον τίτλο Pax Greca.

1. «ΣΥΜΠΟΣΙΟ»: Αριστοτέλης Versus Απόστολος Παύλος! Η χαρά ως απάντηση στη Μεταφυσική μας αγωνία.
Ταξίδι-διακοπές στη Μακεδονία με μια μικρή έξοδο στη Θράκη. Χαλκιδική, μια νύχτα εισόδου στο Άγιο όρος για τους άντρες και ειδικό πρόγραμμα για τις γυναίκες εκείνη την ημέρα και νύχτα, Καβάλα, Θάσος, Ξάνθη.

2. «ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ»: Απ’ τη Ναύπακτο του Θερβάντες στη Λευκάδα του Σικελιανού, του Βαλαωρίτη και του Αλέκου Παναγούλη.
Ταξίδι στη Δυτική Ελλάδα με έδρα τη Λευκάδα.
Ναύπακτος, Πάργα, Παξοί, Ιθάκη, Κεφαλονιά. Πάντα με έδρα τη Λευκάδα και καθημερινές εκδρομές και κρουαζιέρες.

3. «ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ» Απ’ τις κορυφές της Πίνδου στο Ποντικονήσι.

Ταξίδι στα βουνά της Ηπείρου και τις θάλασσες της Κέρκυρας.
Γιάννενα, Ζαγοροχώρια, Τζουμέρκα κι ύστερα σ’ όλη την Κέρκυρα.

4. «ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» Απ’ τον Επικούριο Απόλλωνα στον Διονύσιο Σολωμό.

Ταξίδι στη Κέντρο-Δυτική Πελοπόννησο και τη Ζάκυνθο.

Βάσσες, Ολυμπία και Ζάκυνθο με καρδιά.

5. «ΚΑΘΑΡΣΗ»: Απ’ την εκδίκηση της Κλυταιμνήστρας στη Μανιάτικη βεντέτα

Γύρος Πελοποννήσου με θέμα την απόδοση τής Δικαιοσύνης. (Θεία Δίκη, Αυτοδικία, Εκδίκηση, Βεντέτα.)

Όπως ακριβώς τόσα χρόνια στα ταξίδια μας στο εξωτερικό, για 8 ή 10 μέρες μπαίνουμε σ’ ένα αεροπλάνο, ύστερα σ’ ένα λεωφορείο και γνωρίζουμε έναν ξένο τόπο, φέτος, αυτό θα το κάνουμε στην Ελλάδα, με το δικό μας τρόπο, τής Melodrakma

7-8 μέρες μαζί, με τον τρόπο τής Melodrakma διακοπές και γνώση, θάλασσα και χαλάρωση, Ιστορία και Τέχνη…

Λείπουν πολλά υπέροχα κομμάτια της Ελλάδας. Θα βρουν κάποια στιγμή κι αυτά το χώρο και το χρόνο τους στον προγραμματισμό τής Melodrakma.

Για την ώρα αυτά, Διαλέξτε ταξίδι ή ταξίδια και σύντομα θα ανακοινωθούν οι ημερομηνίες.

Ευχαριστώ και καλή αντάμωση.

El Greco

17 May 2020

PAX GRECA: Διακοπές στην Ελλάδα

Τελειώνει φαίνεται η περιπέτεια του κορωνοιού, αυτό που ένα σωρό πρόεδροι χωρών και πρωθυπουργοί ονόμασαν «πόλεμο».
Σ’ όλη αυτή την περίοδο, ελάχιστα τα θετικά, κι ας αμπελοφιλοσοφούμε όλοι περί των πολλών θετικών λόγω πανδημίας. Εκατομμύρια άνθρωποι ψάχνουν για δουλειά και όλοι πεθύμησαν μία αγκαλιά.


Τελειώνει φαίνεται κι αυτό που ονόμασαν «πόλεμο» και αιώνες τώρα τα ίδια, μετά τον πόλεμο η ειρήνη και ξανά απ’ την αρχή. Είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε., να συνεχίσουμε γιατί έτσι κι αλλιώς η ζωή θα συνεχίσει και χωρίς εμάς.

Ευτυχώς αυτός ο εγκλεισμός – κύηση από μια άποψη, δεν κράτησε 9 μήνες. Σε μένα γέννησε την ιδέα για φέτος, να κάνω στην Ελλάδα αυτό που σχεδόν 30 χρόνια τώρα κάνω στο εξωτερικό. Να φτιάξω ταξίδια στην Ελλάδα με τα ίδια υλικά που φτιάχνω και τα εκτός. Απλά αντί π.χ για Βόρειο Ισπανία θα είναι Βόρειος Ελλάδα κι αντί για Ουναμούνο χώρο σε ομιλίες και ξεναγήσεις θα πάρει ο Αριστοτέλης και οι Πατέρες της Εκκλησίας με αφορμή το Άγιο Όρος. Αντί π.χ για Σικελία, η Πελοπόννησος, η Δυτική Ελλάδα, τα νησιά μας.

Έφτιαξα 8ήμερα και 7ήμερα προγράμματα με υλικά την πολιτιστική προσέγγιση αλλά λόγω καλοκαιριού και τη χαλάρωση. Σα σε κατασκήνωση, που το πρωί έχεις κάποια μαθήματα κι απ’ το μεσημέρι και μετά μπάνιο και παιχνίδι, και χαρά και μουσική, πολλή μουσική.

Το όλο εγχείρημα το ονόμασα PAX GRECA, Ελληνική Ειρήνη. 

Σύντομα, θα δημοσιεύσω εδώ όσα προτείνω για φέτος το καλοκαίρι κι ελπίζω να υπάρξουν άνθρωποι που θα ενδιαφερθούν να γνωρίσουν την Ελλάδα μ’ έναν άλλο τρόπο.

Υ.Γ: Στο εξωτερικό, ως το Σεπτέμβριο, υπάρχει η πρόθεση να πραγματοποιηθούν μόνο 2-3 αναχωρήσεις 8ήμερες για Βόρειο Ισπανία.

El Greco

9 May 2020

Το Μίσος της Ευφυΐας

 75 χρόνια πέρασαν απ’ την 8η Μαΐου όταν το Βερολίνο έπεσε, η σημαία με τη σβάστικα κατέβηκε, η Καγκελαρία έγινε στάχτη. Δεν το λέω τέλος του Β’  Π.Π. γιατί δεν είναι. Δεν ξέρω γιατί την πήραμε αυτή την ανιστόρητη συνήθεια να το λέμε «Τέλος του Β’  Π.Π» λες και δεν έπεσε η βόμβα στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, 3 μήνες μετά. Είναι η μέρα της παράδοσης της Γερμανίας, ναι, την πτώσης του Βερολίνου ναι αλλά δυστυχώς όχι το τέλος του πολέμου.


Πριν λίγα χρόνια έφτιαξα ένα ταξίδι στο Βερολίνο-Λειψία -Δρέσδη με βασικό θέμα τον πόλεμο και την ειρήνη, τον πόλεμο των Γερμανιών Ναζί δηλαδή αλλά και τη Μουσική των τεράστιων Γερμανών μουσουργών. Με αφορμή ετούτη την επέτειο βλέπω διάφορα αφιερώματα και συνειδητοποιώ πως κάναμε ένα σπουδαίο ταξίδι. Απ’ τη Λειψία έμεινε εκείνος ο σπουδαίος, ο Μπαχ, άγαλμα τώρα που δείχνει τις άδεις τσέπες του. Στη Δρέσδη είδαμε πώς οι σύμμαχοι επίσης μπορούν να ισοπεδώσουν ό,τι θέλουν κι ας μην υπάρχει ανάγκη. Κι όταν πήγαμε στο Βερολίνο, δε έμεινε γωνιά του που να μην περπατήσουμε.

Πήγαμε στη Βίλα Βανζέ δίπλα στη λίμνη και μιλήσαμε για τη διαστροφή τής περίφημης «Τελικής Λύσης», μπήκαμε στην Εκκλησία της Μνήμης, εννοείται είδαμε όλα τα κλασικά, την Πύλη του Βρανδεμβούργου, το δρόμο με τις Φιλύρες, στην πλατεία Ζεντάρμ, τη Φρίντριχ Στράσσε, το Ράιχαστανγκ του Νόρμαν Φόστερ πια, την όπερα του Βερολίνου, το Πανεπιστήμιο Χούμπολτ, την Αλεξάντερ Πλατζ, τη Γέφυρα των Κατασκόπων πηγαίνοντας προς Πότσνταμ, ασφαλώς το Μουσείο της Περγάμου αλλά και το μπιμπελό Τσεκποιντ Τσαρλυ, το ταλαίπωρο Τοίχος, τη Γκεστάπο, την πλατεία όπου καίγονταν τα βιβλία των αντιφρονούντων γιατί αυτό που ο φασισμός μισεί πιο πολύ είναι η ευφυία, σωστά είχε προβλέψει ο Ουναμούνο… Μιλήσαμε για τις  χήρες που έγιναν πόρνες, και για τις «ζωές των άλλων», πήγαμε στη βίλλα όπου υπογράφηκε η συμφωνία της άνευ όρων παράδοσης της Γερμανίας 75 ακριβώς χρόνια πριν, είδαμε και την εβραϊκή γειτονιά, τη Συναγωγή, τις 9 αυλές του Χακ ο Εβραϊκό Μνημείο με το μπετό, και το Αδύνατον να μάθουν απ’ όσα υπέφεραν. Πήγαμε στη Σαριτέ, είδαμε και το θέατρο Μπερλίν Ανσάμπλ κι από κει στο προτελευταίο και το τελευταίο σπίτι του Μπρεχτ, στο σπίτι που πέθανε και στον τάφο του. Είδαμε το Παλάτι των Δακρύων και δακρύσαμε και μεις αλλά κυρίως ανιώσαμε αμηχανία μπροστά στο πόσα μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος…

Τρεις μέρες στο Βερολίνο, 6 ξεναγήσεις. Και λίγες είναι. Το Βερολίνο είναι η ιστορία μας, είναι η Ιστορία του 20ου αιώνα.

Κάνοντας εκείνο το ταξίδι με τίτλο «Το Ταξίδι Ελευθερώνει», σα βουτιά στην Ιστορία που ήταν, συνειδητοποιήσαμε πως δεν είχαν προβλεφθεί από τη γερμανική διοίκηση SMS για έξοδο, αν ήθελες να βγεις απ’ το σπίτι σου, ή  έπρεπε να παίξεις κορώνα-γράμματα τη ζωή σου ή να κρατάς στα χέρια τη σημαία με τη σβάστικα.

Μεταξύ άλλων πολλών, είναι ωραία αφορμή αυτή η επέτειος να βάλουμε λίγο τα σημερινά μας προβλήματα στο πραγματικό τους μέγεθος. Ναι είναι ένα πρόβλημα ο κορωνοιός αλλά έχει ζήσει η ανθρωπότητα απείρως μεγαλύτερα,  τον ιό τού ναζισμού που καταγοήτευε οικειοθελώς μάζες και κολλούσε κατά χιλιάδες ανά λεπτό με δυο-τρεις λέξεις; «Θα Εξουσιάζουμε Άλλους». Γιατί τί άλλο πρότεινε κι υπόσχονταν ο λόγος των Ναζί;

Υ.Γ: Η ΕΣΣΔ, το 1959, είχε κάνει γραμματόσημο τον Μανώλη Γλέζο.

El Greco

1 May 2020

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2020: Μακαρεύς ο Ηθοποιός

Παράξενη Πρωτομαγιά αυτή, το λέει κι από μόνη της η μία απ’ τις δυο φωτογραφίες αυτής εδώ της δημοσίευσης. Αυτό που άλλοτε ήταν ποτάμι, τώρα παραταγμένοι διαδηλωτές με τάξη, σα στράτευμα μπροστά σε αόρατο εχθρό. Ό,τι δεν είχαν "καταφέρει" χρόνια τώρα, κράτη, να βάλουν τάξη στις διαδηλώσεις το "κατάφερε" ένας ιός.


Σιγά-σιγά θ’ ανοίξουν και μπαρ και εστιατόρια, έστω με νέες συνθήκες, τα ταξίδια, κι αυτά θ’ ανοίξουν, σιγά μη δεν ταξιδέψει ο άνθρωπος, και τα θέατρα και οι κινηματογράφοι κι οι χώροι συναυλιών θ’ ανοίξουν τον Ιούνιο στην Ισπανία. Ανακοινώθηκε. Κι αυτό με φέρνει στη 2η φωτογραφία, από μια δημοσίευση του αγαπημένου φίλου Περικλή Μοσχολιδάκη που θεωρώ ότι έγραψε ένα ποίημα με καβαφική ορμή. Με Ιστορία και Πολιτική θέση. Με δύναμη και γαλήνη συγχρόνως. Επίκαιρο και Άχρονο. Μ’ αυτό το ποίημα του Περικλή εύχομαι σε όλους καλό, τουλάχιστον καλύτερο απ’ τον Απρίλιο Μάιο και σκέφτομαι ότι είναι υποχρέωση όλων μας η κινητοποίηση, να στηριχτούν αυτοί οι άνθρωποι, οι δημιουργοί, οι καλλιτέχνες, το άλας. Ας βρει ο καθένας το δικό του τρόπο να στηρίξει τους ανθρώπους που ούτως ή άλλως ψάχνουν δουλειά 3 φορές το χρόνο. Και τώρα, ελαφρά τη καρδία ανακοινώθηκε πως «κρίνεται απίθανο να έχουμε φέτος φεστιβάλ, συναυλίες, παραστάσεις…» Ναι, στα μπαρ, ναι στα εστιατόρια, ναι στα ταξίδια αλλά σε μια Πολιτιστική Στιγμή όχι; Γιατί;
Να η Ιστορία του αρχαίου ηθοποιού Μακαρέως, που δεν ήθελε ν’ αλλάξει τον κόσμο, να ζήσει απλά με αξιοπρέπεια ήθελε. Καλός και δίκαιος ο διαδικτυακός αγώνας για τη μόρφωση ενός κρατουμένου αλλά εδώ μιλάμε για χιλιάδες αθώους κρατούμενους, τους καλλιτέχνες. Καλό Μήνα.


«Ο Μακαρεύς ,από τον Δήμο των
Λακιαδών ,σημερινού Βοτανικού ,
Ηθοποιός του 4ου π.Χ αιώνος ,
της Τραγωδίας ταλαντούχος ,
επέθανε
και ετάφη στον Κεραμεικό και
αναπαύεται εκεί ,μέχρι και σήμερα ,
Παραμονή Πρωτομαγιάς της Πανδημίας ,
μέσα στις παπαρούνες του αρχαίου λιβαδιού
που θάβαν οι Αθηναίοι τους νεκρούς τους .
Είναι γνωστή η συνήθεια που είχαν τότε οι Αρχαίοι ,
να βάζουνε στον τάφο ,μαζί με τον νεκρό ,
κτερίσματα αγάπης ,
ένα παιχνίδι
πήλινο για το νεκρό παιδάκι
ή
μια κούκλα να συντροφεύει , να παρηγορεί,
θλιμένα κοτσιδάκια κοριτσίστικα , που έφυγαν πολύ νωρίς και πέταξαν μακριά,
ή μιαν ασπίδα στον πολεμιστή που χάθηκε για την Πατρίδα ,
μια ρόκα με τη μάνα ,
ένα αγγείο χρηστικό για τον παππού...
Κι έβαλαν οι φίλοι του ,στον
τάφο του Ηθοποιού του Μακαρέως ,
σύνεργα της δουλειάς μας ,
δυό λεκανίδες με λευκό και μια πυξίδα πήλινη με ροζ ,αυτή που δείχνει η φωτογραφία,
ψιμύθια αρχαία ,αρχαίο μακιγιάζ που είχε για να μπορεί να βάφεται ο Μακαρεύς ,
να παίζει γυναικείους ρόλους όπως συνηθιζόταν στην
Αρχαία Τραγωδία ...
Εκθαμβοι οι Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα σύνεργα τα βαφτικά του Μακαρέως
κι όταν ανέλυσαν τα χημικά στοιχεία από τη ροζ και άσπρη πούδρα ,
θειούχο υδράργυρο και μόλυβδο ,
λευκό και ροζ ,
όπως ήταν το χρώμα το ιδανικό της γυναικείας της επιδερμίδας από τα χρόνια ακόμα τα Ομηρικά ,
κατέληξαν ,πως ίσως ,αυτός ο Ηθοποιός ο Μακαρεύς ,
έχασε τη ζωή του γιατί το σώμα του δεν
άντεξε, από τις τοξικές και επικίνδυνες βαφές, που η δουλειά του η υπέροχη απαιτούσε ...
και γράψανε στον τάφο του το
Επίγραμμα που στέκει εκεί και σήμερα Παραμονή Πρωτομαγιάς της Πανδημίας
μέσα στις παπαρούνες
" ενθάδε κείται
ο Μακαρεύς ,που εάν η τύχη τον ευνοούσε και του επέτρεπε να ωριμάσει ,
θα είχαν βρει στο πρόσωπο του οι Έλληνες ,έναν Καλλιτέχνη μεγάλο της Τέχνης αυτής της Τραγικής "
Αυτά περί του Μακαρέως ,Αρχαίου συναδέλφου Ηθοποιού που η αγάπη του για το Θέατρο αλλά και η αγωνία του για το δύσκολο και τόσο φευγαλέο
του Καλλιτέχνη μεροκάματο ,
ίσως τον έκαναν να χάσει τη ζωή του ...
Όσο γιατί θυμήθηκα τον Μακαρέα ,
Παραμονή Πρωτομαγιάς της Πανδημίας ,
σήμερα που οι Καλλιτέχνες όλου του κόσμου βιώνουν μαζί με όλους τους πολίτες τη δική τους Αγωνία για το αύριο ,
είναι γιατί πάντα ,από τα χρόνια τα παλιά έως και σήμερα ,
ο Καλλιτέχνης, ο Ηθοποιός κι όλοι της Τέχνης ξέρουν πως η ζωή τους είναι δύσκολη μα επιμένουν
κι ίσως πεθαίνουν ,
από αγάπη για την Τέχνη τους ,
για ένα φευγαλέο μεροκάματο , για να σταθούνε όρθιοι ,
μ' Αξιοπρέπεια.»

El Greco

26 Apr 2020

H GERNIKA ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

Κι άλλη επέτειος. 83 χρόνια απ’ το βομβαρδισμό της Gernika.
Και σκέφτομαι τί θα ήταν αυτή η μαύρη σελίδα της Ιστορίας χωρίς την Τέχνη. Αν δεν είχε ζωγραφίσει ο Πικάσο το συγκεκριμένο έργο;


Ο βομβαρδισμός στην εθνική οδό Μάλαγας-Αλμερίας. Πόσοι γνωρίζουμε γι’ αυτό. Σχεδόν 3 μήνες πριν απ’ αυτόν στη Γκερνίκα, στις 8 Φεβρουαρίου του 1937, οι Φασίστες του Φράνκο βομβάρδισαν και σκότωσαν περίπου 5.000 ανθρώπους, γυναικόπαιδα, πρόσφυγες πολέμου που έφευγαν απ’ την Μάλαγα για να γλιτώσουν απ’ το κακό, είχαν μπει στην εθνική οδό προς την Αλμερία και…
Πόσοι και πόσοι βομβαρδισμοί, σφαγές και καταστροφές σχεδόν ξεχάστηκαν γιατί δεν ασχολήθηκε η Τέχνη μαζί τους.
Δεν είναι πολυτέλεια η Τέχνη., Δεν είναι για τους «κουλτουριάρηδες».
Μεταξύ άλλων πολλών, είναι ένας ακόμα τρόπος να μην ξεχνάει ο άνθρωπος.

Υ.Γ-1: Η Ειρωνεία είναι πως ο Πικάσο ήταν απ’ τη Μάλαγα αλλά άλλη σφαγή έμελλε να κάνει διάσημη.

Υ.Γ-2: Στα 30 χρόνια που ξεναγώ, η επίσκεψη σ’ αυτό το χωριό, στη Γκερνίκα, είναι απ’ τις πιο αγαπημένες, απ’ τις κορυφαίες στιγμές του ταξιδιωτικού μου βίου. Ανυπομονώ να γυρίσω στις «επάλξεις»!

Η ΜΟΙΡΑ;

Με αφορμή την κρίση που ζούμε, χθες, στην Ισπανία, βγήκε στη δημοσιότητα άλλη μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Η ιστορία της ζωής της Άννας, μιας γυναίκας που γεννήθηκε το 1913 σ’ ένα χωριό της Ρόντα  στην Ανδαλουσία και είναι σήμερα 107. Έζησε δηλαδή και την προηγούμενη πανδημία, την περίφημη Ισπανική Γρίπη» του 1918-1920.



Θυμάται ήταν 7 χρόνων… ζούσε με τη μάνα της και τη μεγαλύτερη αδερφή της στο χωριό, η αδερφή της δεν επέστρεψε, πήραν τους δρόμους με τη μάνα της και τη βρήκαν νεκρή στο χωράφι. Θάψανε την αδερφή της, θάψανε κι ένα σωρό άλλους χωριανού και σύνέχισε τη ζωή της. Παντρεύτηκε, έμεινε χήρα 24 χρονών με 4 παιδιά, δούλεψε όπως λέει η ίδια «χωρίς ωράρια και όρια», μάζευε ρεβίθια κι ό,τι άλλη δουλειά υπήρχε στον κάμπο της Ανδαλουσίας, έκανε το κουμάντο της, αγόρασε ένα μικρό κτήμα, μετά ένα χωράφι, δίπλα, ύστερα και το άλλο πιο δίπλα…
Και συνέχισε τη ζωή της, γιατί η ζωή συνεχίζεται, κι έζησε ολόκληρο τον αιώνα που της έλαχε, κι άρχισε και τον επόμενο κι έφτασε στο 2020, σε τούτη τη νέα  πανδημία, κόλλησε τον κορωνοιό, μπήκε στην εντατική και βγήκε.
Γερή και συνεχίζει τη ζωή, με όλα τα χτυπήματα, τους πολέμους,  τις απώλειες…
Είναι αυτό που λέμε «αντέχει το παλιό σκαρί»; Είναι η μοίρα; Πάντως άξιζε τον κόπο που τα ‘ζησε όλα λέει, γιατί είναι δώρο η ζωή.

Στη φωτό, η Ana del Valle πριν την πανδημία, όταν μπορούσε να χαίρεται την αγκαλιά από παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα, τρισέγγονα…

El Greco

25 Apr 2020

Grândola: Σκοτεινή Πόλη

46 σήμερα απ’ την περίφημη "Επανάσταση των Γαριφάλων" στην Πορτογαλία.


Στο ταξίδι που με πολλούς από σας μοιραστήκαμε σ’ αυτή τη χώρα, σε μια ομιλία-αφιέρωμα σ’ αυτή τη στιγμή της Ιστορίας της, στα όσα έφερε η αντίληψη Σαλαζάρ, μιλώντας δηλαδή για την πείνα, για τον αναλφαβητισμό, για τον πόλεμο στις αποικίες της Αφρικής, για τα φέρετρα που πηγαινοέρχονταν γεμάτα νιάτα νεκρά, στο μεσον της κουβέντας αυτής έβαλα το τραγούδι Grândola, Vila Morena.( Γκράντολα, Σκοτεινή Πόλη) Αυτό το τραγούδι μετέδωσε ο ραδιοσταθμός της Λισαβόνας «Ράδιο Αναγέννηση», αυτό το τραγούδι ήταν το σύνθημα για να ξεκινήσει η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων».

Όπως αναφέρει ο φίλος Μανόλης Σακελλάρης «Στη Γκράντολα, πόλη στη νότια Πορτογαλία, είχε ιδρυθεί το 1964 ένας από τους πρώτους συνεταιρισμούς εργαζομένων που γνώρισε την άγρια καταστολή από το φασιστικό καθεστώς του Σαλαζάρ. Ο συνθέτης Ζέκα Αφόνσου (Zeca Afonso), εμπνεύστηκε το τραγούδι από αυτούς τους αγώνες.»

Φέτος, λόγω της πανδημίας, με άδειους δρόμους, χωρίς εκδηλώσεις μνήμης και εορτασμούς, τραγουδήθηκε διαδικτυακά το τραγούδι αυτό σύμβολο.

El Greco

17 Apr 2020

Η ΜΝΗΜΗ ΣΩΖΕΙ

Σήμερα θα υποδεχόμουν στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης αγαπημένους φίλους εκδρομείς και θα φεύγαμε κατ’ ευθείαν για διανυκτέρευση στην πιο κατανυκτική πόλη τής Ισπανίας,, στη θρησκευτική της πρωτεύουσα, στο Τολέδο του Ελ Γκρέκο.


Μετά το καλωσόρισμα και όσα άλλα, είχα αποφασίσει να μπούμε στην πόλη και να κάνουμε τον περίφημο γύρω, με τη φωνή που δεν ξέρω τί είναι αυτό από μένα που συντονίζεται μαζί της και βουρκώνουν τα μάτια μου όταν την ακούω. Τη φωνή της Ελένης Βιτάλη σε Ύμνους της Μ. Παρασκευής.
Πολύ ειρωνικά σήμερα, αυτή, η θλιβερότερη μέρα της χριστιανοσύνης, είναι για μένα η πιο γλυκιά ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων. Ακόμα και τώρα, έγκλειστος μες στο διαμέρισμα της Μαδρίτης μυρίζω το χωριό, το χώμα στο προαύλιο της Εκκλησίας, τα λουλούδια του Επιταφίου των παιδικών μου χρόνων. Τόσες μυρωδιές μέσα σ’ ένα διαμέρισμα. Η Μνήμη σώζει.

Καλή Ανάσταση σε όλους.

El Greco

16 Apr 2020

Luis Sepúlveda: Η Ιστορία των Ηττημένων

Ένα σπουδαίος άνθρωπος και συγγραφέας πέθανε σήμερα στο Οβιέδο, όπου έχουμε μείνει με πολλούς από σας στο ταξίδι μας στη Βόρειο Ισπανία. Αυτή την πόλη της Αστούριας είχε διαλέξει για να ζήσει.


Στη Χιλή γεννήθηκε αλλά δε μπόρεσε να ζήσει εκεί, έφυγε κυνηγημένος απ’ τη δικτατορία του Πινοσέτ. Ταξίδεψε πολύ σε όλη τη Λατινική Αμερική, έγραψε πολύ για όλα και για το δώρο να ταξιδεύεις, τον πλούτο να συναντάς διαφορετικούς ανθρώπους, το δώρο να είμαστε διαφορετικοί κι ως τέτοιοι να συνυπάρχουμε. Απ’ τους ταγμένους απ’ την ώρα που γεννήθηκε να αγωνίζεται για όσα πιστεύει. Στη δική μου αίσθηση, ό,τι πιο κοντινό στον Π. Κοροβέση.

Απ’ του πρώτους στην Ισπανία λέει που κόλλησαν τον κορονοϊό, από 25 Φεβρουαρίου το πάλευε μέχρι σήμερα.

Σε μια συνέντευξή του είχε πει κάτι που μου άρεσε πολύ: «Το καλό μυθιστόρημα κατά τη διάρκεια της Ιστορίας υπήρξε η ιστορία των ηττημένων, αυτοί είναι οι ήρωές του, γιατί οι νικητές γράφουν μόνοι τους την Ιστορία. Είναι ευθύνη της Λογοτεχνίας να γίνει η φωνή των ξεχασμένων.»


Στις φωτό: με τη σύντροφό του Carmen Yáñez επίσης συγγραφέα και με τη γάτα του στην άλλη.

El Greco




12 Apr 2020

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2020: ΕΛΛΑΔΑ!!!

Το Σάββατο 11 Απριλίου είχε οριστεί η πρεμιέρα ενός καινούριου ταξιδιού, στη Νυρεμβέργη. Τα αρχειοθέτησα όλα όσα είχα ετοιμάσει για το ταξίδι αυτό, θέματα, ομιλίες, μουσικές και κοιτάζω μπροστά. Κι αποφάσισα για φέτος το καλοκαίρι να έρθω να δουλέψω στην Ελλάδα. Θα ετοιμάσω 1-2 θεματικά ταξίδια στην πατρίδα μας και θα τα προτείνω.


Έχω πεντακάθαρο στο κεφάλι μου τί θέλω να κάνω και νομίζω μπορεί να είναι μια ακόμα σπουδαία κοινή ταξιδιωτική και όχι μόνο εμπειρία.

Ελπίζω να υπάρξουν «παιδιά» που θα ενδιαφερθούν να βάλουμε μαζί για μια βδομάδα τον «μεγεθυντικό φακό» στα του οίκου μας αυτή τη φορά…

Θα επανέλθω με λεπτομέρειες. Για την ώρα το κλασικό τρίγωνο: Κουζίνα-Σαλόνι- Μπάνιο.

Καλή αντάμωση

El Greco

8 Apr 2020

Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΜΑΡΜΑΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Είδα την Αφροδίτη της Μήλου σε σημερινή δημοσίευση του Διαζώματος.
«Σαν σήμερα, 200 χρόνια πριν, βρέθηκε η ωραιότερη ίσως μαρμάρινη #κυρία του κόσμου. Φτιαγμένη από εξαιρετικής ποιότητας μάρμαρο της Πάρου, η Αφροδίτη της Μήλου βρέθηκε 8 Απριλίου 1820 από τον γεωργό Θεόδωρο Κεντρωτά.»


Με αφορμή τη δημοσίευση αυτή αναρωτήθηκα, ζητήσαμε ως χώρα ποτέ επίσημα την επιστροφή της Αφροδίτης; Γνωρίζει κανείς;
Και θυμήθηκα και όλα τα σπουδαία που είδαμε στο Βερολίνο, στο Μουσείο της Περγάμου. Για εκείνα σίγουρα, ούτε που διανοηθήκαμε ποτέ και δη επίσημα να θίξουμε θέμα επιστροφής;
Γιατί;
Θυμάμαι τον ξεναγό στο Μουσείο της Περγάμου, τον Γ.Δ, να προκαλεί και να λέει «…Πείτε μου, είδατε ποτέ βίντεο και βιντεάκι, αφίσα ή έστω δήλωση επισήμου να μιλάει για την επιστροφή Αρχαίων που βρίσκονται σε Γερμανικό έδαφος;» (Αν έχει γίνει και μου διαφεύγει, ωραία που θα το μάθω με αφορμή αυτή τη δημοσίευση. Κι αν όχι, ίσως κάποιος μου εξηγήσει το γιατί.)
Δεν ξέρω αν είναι τροφή για σκέψη πάντως τώρα, με τόσο χρόνο που ‘χω στη διάθεση μου, θυμήθηκα ότι πάντα, απ’ το Γυμνάσιο απορούσα που ζητάμε μόνον τα γλυπτά απ’ τους Βρετανούς.
Υπολογίζεται πως περισσότερες από 8.500 ελληνικές αρχαιότητες βρίσκονται σε πολλά μουσεία του εξωτερικού.

El Greco

6 Apr 2020

ΜΑΖΙ: ΕΛΠΙΔΑ ΕΝ ΟΨΕΙ

Εκεί που φτάσαν τα πράματα στην Ισπανία, οι 637 νεκροί που είχαμε σήμερα φαίνονται λίγοι, αφού είχαμε φτάσει κοντά στους 1000 ημερησίως. Είναι οι λιγότεροι νεκροί σε μια μέρα για το τελευταίο 10ήμερο.


Το πιο τρυφερό που είδα τις τελευταίες μέρες μέσα σ’ όλη αυτή την τραγωδία είναι το ζευγάρι της φωτογραφίας. Ο Jose και Guadelupe, 88 χρόνων κι οι δυο. Γνωρίστηκαν νέοι 20 χρονών παιδιά, ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν, έκαναν το πρώτο παιδί, έκαναν το δεύτερο, έψαχναν το γιο, λέει κι έκαναν 7 κόρες.
Στις 8 του περασμένου Μαρτίου έγινε μεγάλη γιορτή στο σπίτι του Jose και της Guadelupe. Επέτειος, 65 χρόνια γάμου, ήταν να μην το γιορτάσουν; Μαζεύτηκαν οι εφτά οι κόρες, με τα παιδιά τους, εγγόνια δηλαδή μαζί και δισέγγονα και φίλοι μια ζωής και και και…
Λίγες μέρες μετά τη γιορτή ανέβασαν κι οι δυο πυρετό. Διαγνώστηκαν με κωρονοιό, μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο άρον άρονκι οι δυο, σε διαφορετικούς όμως ορόφους …
Μετά από 65 χρόνια μαζί, λέει η Guadelupe, ήταν οι πρώτες μέρες χώρια και δεν ήξεραν τί είναι αυτό… τί είναι να μην είσαι με το άλλο σου στην κυριολεξία μισό. Σπουδαίο πράμα το «μαζί».
Μπορεί να είναι αυτό που τους έδωσε τη δύναμη, το να ξαναείναι μαζί φαίνεται ήταν κίνητρο και φάρμακο και το ξεπέρασαν κι οι δυο, και βγήκαν προχθές απ’ το νοσοκομείο και ποζάρουν στο παράθυρο του σπιτιού τους και δικαίως έγιναν είδηση και πρωτοσέλιδο.

El Greco



5 Apr 2020

ΠΕΡΙ ΚΟΥΒΑΣ ΣΤΙΣ ΩΡΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Το παρακάτω κείμενο το είδα στον "τοίχο" της φίλης και σπουδαίας ταξιδεύτριας Μαίρης Κωβαίου. Και κείνη με τη σειρά της κάπου το είδε λέει κι ας μας συγχωρέσει όποιος έβαλε σημαντικές σκέψεις και επιτεύγματα των παιδιών της Κούβας σε μια σειρά. Έκρινα καλό να τα μοιραστώ εδώ με όλους.
Ήδη στην Ισπανία σιγοβράζει ένα καζάνι που μπορεί να κάψει ολόκληρη την Ε.Ε. Σήμερα ο Πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ με άρθρο του που δημοσιεύθηκε σε 10 μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες, ρίχνει αυτό που λέμε το "γάντι" και ρωτά; "Αν δεν υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών της Ε.Ε τώρα στα δύσκολα, ποιος ο λόγος ύπαρξής της;;"
Δεν είναι να περάσει στα ψιλά το ότι Πρωθυπουργός Ευρωπαϊκής χώρας αμφισβητεί το λόγο ύπαρξης της Ε.Ε.
Αφού όλοι, ακόμα και η κα. Μέρκελ, συγκρίνουν την κατάσταση με τον Β' Π.Π, ο Σάντσεθ ζητάει σήμερα Νέο Σχέδιο Μάρσαλ.
Για την ώρα, η μεγαλύτερη βοήθεια στην Ισπανία έχει έρθει απ' την Κούβα.


Ακολουθεί το κείμενο αγνώστου πατρός:


Βλέποντας καθημερινά εικόνες σαν αυτή

Βλέποντας Κουβανούς γιατρούς να έχουν προσγειωθεί στα αεροδρόμια σχεδόν όλης της Ευρώπης

Και με την Κούβα να βρίσκεται στη πρώτη θέση σε θέματα ιατρικής και φαρμάκων με σπουδαίους επιστήμονες

Με την Κούβα να είναι η χώρα που πρώτη κατάφερε να σταματήσει τη μετάδοση του AIDS και της σύφιλης απ΄ τη μητέρα στο βρέφος

Με την Κούβα να είναι η χώρα που πρώτη κατάφερε να παράγει εμβόλιο ώστε να περιοριστεί και να αποφευχθεί στο μεγαλύτερο βαθμό έως σήμερα ο καρκίνος του πνεύμονα

Με την Κούβα να είναι η μόνη χώρα(!) που βρήκε εμβόλιο κατά της μηνιγγίτιδας τύπου Β.

Με την Κούβα να έχει σώσει τις ζωές εκατομμυρίων ασθενών με διαβητικό έλκος.

Έρχονται στο μυαλό μου εκείνα τα λόγια του Φιντέλ...
"Η δική μας χώρα δεν ρίχνει βόμβες σε άλλους ανθρώπους.
Η δική μας χώρα δεν στέλνει αεροπλάνα να βομβαρδίζουν πόλεις.
Η δική μας χώρα δεν έχει πυρηνικά όπλα.
Η δική μας χώρα δεν έχει χημικά όπλα.
Η δική μας χώρα δεν έχει βιολογικά όπλα.
Η δική μας χώρα δεν θα στείλει ποτέ θάνατο στις γωνιές της γης αλλά αντιθέτως η δική μας χώρα θα στείλει γιατρούς σε όσους έχουν ανάγκη σε όλες τις γωνιές της γης.
Γιατρούς!
Όχι βόμβες!
Γιατρούς!"

4 Apr 2020

LA CASA DE PAPEL No 4 !!!!

Η Πολυούχος και Προστάτιδα όλων των «ελεύθερων πολιορκημένων» αυτή την περίοδο, η Netflix, χθες έκανε πρεμιέρα στην 4η σεζόν του Casa de Papel με 8 επεισόδια.

Χθες τ’ αρχίσαμε, χθες το τελειώσαμε!!!


Εκτός απ’ όλα τα καλά και τα κακά που μπορεί να του βρει ένας κριτικός, εγώ ως απλός θεατής του βρίσκω κάτι πολύ ερωτικό: τη δύναμη της ανθρώπινης ευφυίας, μια σκακιέρα απίθανη που υποθέτει και προβλέπει κάθε κίνηση της αντίπαλης ευφυίας και πως όλα μαζί παν περίπατο και η ευφυία παραλύει μόλις ερωτευτούμε. Το πιο τέλειο σχέδιο μπορεί να τιναχτεί στον αέρα άμα ερωτευτείς, θολώνει το μυαλό, σαν να είναι μυαλό άλλου…

Για πολλούς λόγους το συνιστώ:

που είναι ισπανική παραγωγή και θα δείτε γιατί παράγει και καλό σινεμά η Ισπανία, διαθέτει και χρήματα και άδειες για γυρίσματα παντού.
θα δείτε καλούς ηθοποιούς, που τους βλέπεις μετά στο θέατρο (ν’ ανοίξουν γρήγορα εύχομαι γιατί έχει μείνει πολύς κόσμος χωρίς δουλειά και μαγεία)  τους βλέπεις στο θέατρο με άλλη ματιά κι ανακαλύπτεις πως οι καλοί ηθοποιοί είναι αυτό ακριβώς που λέει ο Πεσσόα πως είμαστε όλοι… «πολλοί και πολλά»,
στο Casa de Papel θα δείτε και την πόλη που ζω και αγαπάω, τη Μαδρίτη, την πόλη με την πιο έντονη νυχτερινή ζωή στον κόσμο και που είναι τώρα σε κώμα, στην «εντατική»…

Ειδικά το συνιστώ για όσους εργάζονται στον τουρισμό. Να συνηθίζουν και να κλέβουν σιγά-σιγά ιδέες, για το πως γίνεται μια καλά οργανωμένη διάρρηξη σε Νομισματοκοπείο, σε Τράπεζα… Θα το χρειαστούμε!

El Greco

2 Apr 2020

DOLCE VITA ΠΡΟΣΕΧΩΣ!

Αναβάλλεται για «προσεχώς» η πρεμιέρα του ταξιδιού DOLCE VITA. *(17/6/20)


Είχα ετοιμάσει ένα αφιέρωμα στο Ιταλικό Σινεμά. Θα ήμασταν για 6 μέρες στην περιοχή της Κόστα Αμαλφιτάνα, 5 νύχτες στη Νάπολη μ’ ένα σωρό ωραίες στιγμές νομίζω.
Για να είμαστε όμως ρεαλιστές και με δεδομένο ότι πλέον οι «2 εβδομάδες» δε διαρκούν όπως παλιά 14 μέρες, δε γίνεται να πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι στη στιγμή που λέγαμε. Και αύριο να τέλειωνε η καραντίνα, ποιος θα πήγαινε τον Ιούνιο στην Ιταλία με τόσο κακό που έχει χτυπήσει αυτή τη χώρα;
Για όσους ρωτούν, κανένα ραντεβού δε θα ματαιωθεί οριστικά. Επανεκκίνηση και επαναπρογραμματισμός σε όλα!

Πάντως όποιος μπορεί,  σε πρώτη φάση, ας κοιμηθεί ως τον Ιούνιο.

Υ.Γ: Όνειρα με μουσική υπόκρουση τον αγαπημένο Ναπολιτάνο Roberto Murolo  και τη μούσα Mia Martini. Μ’ αυτούς θα έβγαινα.

El Greco

31 Mar 2020

Αδικία της Ιστορίας

Αδικία της Ιστορίας… O Μανώλης Γλέζος να κηδευτεί χωρίς κόσμο!!!


Αξίζει το χειροκρότημα απ’ τα μπαλκόνια όλων των Ελλήνων ανεξαιρέτως. Για τη ζωή και το παράδειγμα που έδωσε με τη ζωή του. Αν βρείτε άκρη και συνεννοηθείτε και συμφωνήσετε σε μια ώρα βγείτε για ένα χειροκρότημα ευχαριστήριο κι αποχαιρετιστήριο.

Δε είναι και πολλοί οι άνθρωποι που ζουν κιόλας σύμφωνα με όσα πιστεύουν ή λένε πως πιστεύουν.

Τόσο απλό αλλά τόσο σπάνιο: να εννοείς όσα λες και να ζεις σύμφωνα μ’ όσα πιστεύεις.

Απ' τη Μαδρίτη, Αιωνία η Μνήμη σ’ ένα Σπουδαίο Άνθρωπο.

El Greco

25 Mar 2020

ΕΔΩ ΜΑΔΡΙΤΗ - 2

Όλο αυτό που συμβαίνει είναι μια ακόμα απόδειξη ότι δεν μπορεί κανείς να μάθει από την εμπειρία του άλλου. Δοκιμάστε να μιλήσετε σε κάποιον για το αίσθημα του πόνου, οποιουδήποτε πόνου, του πιο απλού, π.χ πόσο πονάει το δάχτυλο όταν στο πιάσει η πόρτα που την έκλεισε με ορμή ο αέρας… Αποκλείεται να έχει ερώτηση μόλις τελειώσετε την περιγραφή, θ’ αλλάξει θέμα γιατί δεν άκουγε, γιατί είναι ξένο δάχτυλο, είναι εμπειρία άλλου… Η Ιταλία δεν έμαθε απ’ την εμπειρία της Κίνας, η Ισπανία δεν έμαθε απ’ της Ιταλίας, ούτε η Ελλάδα απ’ της Ισπανίας…

                                                         Μαδρίτη 2020

                                                       Κάνσας 1918

Σήμερα στην Ισπανία έχουμε πάνω από 400 νεκρούς. Κι άρχισαν να μεταφέρουν ήδη κόσμο στα αυτοσχέδια νοσοκομεία που στήνονται στα συνεδριακά και εκθεσιακά κέντρα όπου μέχρι χθες έκανε πάρτι η ματαιοδοξία μας. Στο χώρο που τώρα έχουν απλωθεί 5.500 ήμουν τέλη Ιανουαρίου κλείνοντας συμφωνίες για ταξίδια του ’20, εκεί έγινε η FITUR, η Παγκόσμια Έκθεση Τουρισμού. Έχει η El País μια φωτό απ’ το 1918 και μία χθεσινή.

Φαίνεται ότι στο νέο διάγγελμα του Πρωθυπουργού, σήμερα στις 18:00 θα απαγορευτεί η κυκλοφορία. Αφήστε την «επανάσταση» για του χρόνου και καθήστε σπίτια σας.

Θα φτιάξουν τα πράματα και θα παραπονιόμαστε πάλι ότι τρέχουμε και δε μας βλέπει το σπίτι…

El Greco

20 Mar 2020

ΕΔΩ ΜΑΔΡΙΤΗ!!!!

CASA DE PAPEL

Πολλοί φίλοι και πολύ τρυφερά ρωτάτε πώς είμαστε, πώς παν τα πράματα στη Μαδρίτη. Φαντάζομαι στις ειδήσεις, στα ελληνικά μέσα η Μαδρίτη και γενικά η Ισπανία έχει ιδιαίτερη θέση και δικαίως γιατί η Μαδρίτη έφτασε να είναι η 2η ή 3η πόλη στον κόσμο σε καινούρια κρούσματα.


Η κυκλοφορία απαγορεύεται αυστηρότατα. Αστυνομία και στρατός έχουν κινητοποιηθεί από το περασμένο Σάββατο που κηρύχθηκε η χώρα σε Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης.
Υπάρχει καθημερινή ενημέρωση, κάθε μέρα μας λένε πως τα δύσκολα δεν ήρθαν ακόμα, πως αυτό που ζούμε τώρα δεν είναι τίποτα  μπροστά σ’ αυτό που έρχεται, ζητούν υπομονή, υπακοή στα μέτρα και τις οδηγίες, κάθε μέρα μιλούν για τις επόμενες δυο εβδομάδες λες και δεν έχουν περάσει ήδη σχεδόν δύο από τότε που το πρωτοείπαν αυτό το «οι επόμενες 2 εβδομάδες θα είναι κρίσιμες», λογικό λες, μας τον λεν γλυκά-γλυκά σε δόσεις, να μην απελπιζόμαστε. Τα ξενοδοχεία έκλεισαν, ήδη 2 έχουν μετατραπεί σε νοσοκομεία, άλλα 40 έχουν επιταχθεί, ο στρατός κατασκευάζει υπαίθρια νοσοκομεία, σε αντίσκηνα,  σαν αυτά που βλέπαμε σε ταινίες για τον 1ο Π.Π…

Η απαγόρευση κυκλοφορίας στη Μαδρίτη είναι πραγματική. Χθες μετά από 9 μέρες εγκλεισμού, οργανώσαμε με την Άλμπα μεγάλη έξοδο, απόδραση κανονική. (Είναι λίγες μέρες τώρα που νιώθουμε πρωταγωνιστές στο  Casa de Papel.) Κοιταχτήκαμε στα μάτια, εγώ έκανα τον Profesor, η Άλμπα την Τόκιο… Πάμε σούπερ-Μάρκετ μαζί;
Έλαμψε το πρόσωπο της Άλμπας σα να ήταν 8 χρονών και να της πρότεινα Γιουροντίζνευ… Πήραμε το καροτσάκι, κατεβήκαμε, στρίψαμε, μπαμ ο αστυνομικός…
Sepárense por favor…
Να απομακρυνθούμε μας ζητούσε, να απομακρυνθούμε ο ένας απ’ τον άλλο.
«Είναι η κόρη μου’ του λέω.
Sepárense por favor…
Δε μπορούμε να περπατάμε μαζί στο δρόμο…
Απομακρυνθήκαμε, περπατήσαμε λίγο χώρια, μόλις έφυγε το περιπολικό ήρθαμε πάλι κοντά, γέλιο νευρικό, περπατήσαμε, πήγαμε στο πιο μακρινό σούπερ μάρκετ, επιστρέψαμε, άνοιξα την τηλεόραση…
Αυτό δεν είναι καλό το νέο λέω...
Προσλαμβάνονται τελειόφοιτοι της Ιατρικής και της Νοσηλευτικής, προσλαμβάνονται κι όσοι απλά χρωστούν την πρακτική τους ή κάποιο μάθημα, προσλαμβάνονται και συνταξιούχοι, όσοι γιατροί και νοσηλευτές πρόσφατα βγήκαν στη σύνταξη, προσλαμβάνονται συνολικά 50.000 άνθρωποι. Πενήντα χιλιάδες. ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ. Πόσοι θα είναι οι νοσούντες αν οι επιπλέον προσλήψεις είναι 50.000;;;

Ευχαριστούμε πολύ για το ενδιαφέρον και την αγάπη. Και ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΣΑΣ για να συναντηθούμε σύντομα ΟΛΟΙ...

El Greco

16 Mar 2020

Ο ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Από Επιστημονικής Φαντασίας η ταινία της ζωής μας εξελίσσεται σε Θρίλερ. Ανθρώπινες ζωές που χάνονται, ανθρώπινες ζωές αλλάζουν άρδην -κάποιες θ’ αλλάξουν δια παντός εξ αιτίας των ημερών που ζούμε – καινούριες γενιές νεόπτωχων, χιλιάδες άνεργοι, χιλιάδες δεδομένα της ζωής δεν είναι πια αυτονόητα, η κραταιά Παγκοσμιοποίηση βγαίνει νοκ-άουτ απ’ τον πρώτο κιόλας γύρο της αναμέτρησής της μ’ ένα μικρόβιο.

(Το Las Meninas του Βελάθκεθ. Χωρίς Meninas, χωρίς Βελάθκεθ χωρίς καμιά ανθρώπινη παρουσία. Έτσι είναι η Μαδρίτη τις τελευταίες μέρες.)

Από κει που ένας πλανήτης ολόκληρος είχε μετατραπεί σ’ ένα χωριό και το πάνω-κάτω, πάνω-κάτω  σουλατσάρισμα ήταν ρουτίνα, ξαφνικά, το καταπέτασμα του Ναού Εσχίσθη, χωριά αποκλείονται, πόλεις δε δέχονται ανθρώπους από άλλες πόλεις, ήπειρος κόβει την επικοινωνία με ήπειρο… Η Αυτοκράτειρα Παγκοσμιοποίηση γυμνή! Ιός και Φόβος μόνο παγκοσμιοποιημένοι!

Λες και η Φύση η ίδια μας επαναφέρει στην τάξη θυμίζοντάς μας πόσο γυάλινα, πόσο εύθραυστα είναι όλα μαζί και μεις κι οι βεβαιότητές μας. Τρέχαμε όλοι κι όλα έτρεχαν πιο γρήγορα από μας ώσπου ο Απρόβλεπτος Παράγων της Ιστορίας φέρνει τα πάνω κάτω. Όπως στις καλές ταινίες που από σκηνή σε σκηνή οι βεβαιότητες ανατρέπονται.

Βρίσκω και θετικά στο θρίλερ που μόλις άρχισε.
Την εμπιστοσύνη προς το Δημόσιο Σύστημα Υγείας.
Την ολοκληρωτική απαξίωση όσων «ειδικών» χρόνια τώρα το απαξίωναν.
Το ξεσκαρτάρισμα. Η περίοδος αυτή θα λειτουργήσει κι ως αξονική τομογραφία σχέσεων, στα δύσκολα φαίνονται οι μικροί και οι μεγάλοι άνθρωποι. Ευκαιρία για ξεσκαρτάρισμα. Από δω φίλος, από δω πελάτης, από δω άνθρωπος, από δω γαϊδούρι...

Όπως πάντα στην Ιστορία του ανθρώπου, τα δύσκολα χρόνια γεννούν σπουδαία πράματα. Ο άρον-άρον Εγκλεισμός μας, η συνειδητοποίηση του Γυάλινου Κόσμου στον οποίο ζούσαμε,  τα κομμάτια του πάνω στα οποία τώρα σιγά-σιγά πατάμε, το Δώρο του Χρόνου που μας προσφέρεται για τη συνειδητοποίηση του εφήμερου, η κατάρρευση της κάθε σοβαροφανούς βεβαιότητας, η γελοιοποίηση κάθε μέτρου που την επομένη πρέπει να συμπληρωθεί με άλλο αυστηρότερο, η ανάγκη μας να επιστρέψουμε στη ζωή για την οποία γκρινιάζαμε πως δεν είναι ζωή αυτή, όλα αυτά μαζί κι άλλα τόσα θα γίνουν Πρώτη Ύλη Δημιουργίας. Μ’ αυτά τα υλικά, στα χρόνια που έρχονται, θα φτιαχτεί σπουδαία ποίηση, λογοτεχνία, θέατρο, σινεμά, ζωγραφική, μουσική... Χάρη και σ’ αυτά θα ταξιδεύουμε στο Μέλλον, θα βρουν το χώρο τους στα Μουσεία του Κόσμου και στην νέα μας μετά-Covid-19 καθημερινότητα.

Έχοντας βαθιά πίστη στον Άνθρωπο και στις δυνατότητές του (για το καλύτερο και το χειρότερο) εύχομαι σύντομα ν’ ανοίξουμε τον υπολογιστή, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και όλα να μεταδίδουν Φως. Ελπίδα καλής είδησης, τάση μείωσης των κρουσμάτων, κανένας νεκρός την προηγούμενη μέρα, επιστροφή στα σχολεία, στις δουλειές μας, στις ζωές μας. Κατάφερε πολλά ο Άνθρωπος ως τώρα, έχω εμπιστοσύνη στη θέληση για Ζωή και για Χαρά, στο τέλος είναι πάντα πιο δυνατά ακόμα κι απ’ την έμφυτη τάση μας για Εξουσία και Καταστροφή.

Ας εκμεταλλευτεί ο καθένας το Χρόνο αυτό που αναπάντεχα του προσφέρεται, χρόνος που ίσως τον ονειρεύονταν όταν δεν τον είχε.
Στο Σπίτι.
Αυτό θα κάνω και γω, τόσο προσωπικά όσο κι επαγγελματικά στις δύσκολες αυτές στιγμές. Θα εκμεταλλευτώ την πολυτέλεια του χρόνου αυτού ώστε να σχεδιάσω για τη Melodrakma αριστοτεχνικά, με κάθε λεπτομέρεια και ευαισθησία τα ταξίδια του μέλλοντος.

Κομψά και με αξιοπρέπεια τώρα στα δύσκολα,

καλή αντάμωση σίγουρα σύντομα.

Γιάννης Λ.

Υ.Γ:  Σεβόμενοι απόλυτα τους κανόνες και τις οδηγίες των Αρχών λόγω της έκτακτης κατάστασης που προέκυψε με την πανδημία του Covid-19, από το Σάββατο 14/3/2020 αναστέλλουμε προσωρινά τη λειτουργία των γραφείων μας στην οδό Παλαιών Πατρών Γερμανού 7, στον 7ο όρ. στην Πλ. Κλαυθμώνος.

Επίσης αναβάλλονται όλα τα προγραμματισμένα ταξίδια έως τον Ιούνιο του 2020. (Στην πορεία, θα επανεκτιμώνται τα πράματα και θα σας ενημερώνουμε.)

Για όσο διάστημα χρειαστεί, η εξυπηρέτησή σας θα γίνεται τηλεφωνικά και διαδικτυακά.
Τηλ; 
210-5241960, 6985-66-2014, 6980 99 23 23 
β) μέσω e-mail: es@melodrakma.com & gr@melodrakma.com


8 Mar 2020

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΤΟΝ ΙΟ: ΠΕΡΟΥ & ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Με τη ματιά στο Μέλλον που μάλλον είναι το μόνο που υπάρχει, τουλάχιστον αυτό είναι ευρύχωρο για τα όνειρα.

Μόλις αποκατασταθεί ότι πρέπει κι ό,τι μπορεί ν' αποκατασταθεί, θ’ αρχίσει και πάλι ο κανονικός ρυθμός της ζωής μας. Για κείνες τις μέρες εκτός όλων των άλλων, έχω σχεδιάσει 2 καινούρια ταξίδια.
Διαλέγω αυτή τη στιγμή, τη δύσκολη για τα ταξίδια, που σχεδόν έχουν απαγορευτεί να ανακοινώσω δυο σπουδαία, απ’ αυτά που λέμε ζωής και πολύ αγαπημένα σε μένα.



ΠΕΡΟΥ: «Το Βασιλικό Κυνήγι του ήλιου»
20 Αυγούστου - 1η Σεπτ. (Έτσι όπως δεν έγινε ποτέ, το γράφω αυτές τις μέρες)


ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ-ΒΟΣΤΩΝΗ-ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ: «American Beauty»
23-31 Οκτωβρίου. (Ιδανική στιγμή, 2 Σαββατοκύριακα, η αργία της 28ης στη μέση και Master Class στη Μοντέρνα Ματιά στην Τέχνη και τη Ζωή)


Καλή Αντάμωση.

Υ.Γ: Το πρόγραμμα μοιράστηκε το τριήμερο της Αποκριάς κι άρχισαν αμέσως οι κρατήσεις. Στάση ζωής μου φαίνεται αυτό!


El Greco

7 Mar 2020

ΓΥΑΛΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ζούμε και πάλι μια δύσκολη στιγμή. Ζούμε απ’ αυτά τα «ενδιαφέροντα χρόνια» που μια κινέζικη παροιμία λέει «να εύχεσαι να μη ζήσεις σε ενδιαφέροντα χρόνια».


Έκανα πολλά ταξίδια αυτές τι μέρες, τουρισμό με το μυαλό αυτή την περίοδο. Είναι χρυσή ευκαιρία αυτή που ζούμε, χρυσή ώστε να συνειδητοποιήσουμε πόσο εύθραυστα είναι όλα κι απ’ όλα το πιο εύθραυστο εμείς. Σα γυάλινες φιγούρες, μινιατούρες Swarovski ο καθένας από μας στη βιτρίνα του ίδιου του τού σαλονιού, λίγο να σκοντάψει στο χαλάκι η πρόθεση για ένα όνειρο λίγο τολμηρότερο, λίγο πέρα απ’ τα σύνορα της καθημερινότητας και πάει, γίναμε κομμάτια και θρύψαλα σε μια στιγμή.
Πρώτα ζωή κανονική, ρουτίνα αλλά και σχέδια για ταξίδια, όνειρα, προγραμματισμός, ενθουσιασμός, μετά μια είδηση στην τηλεόραση ή στον υπολογιστή για έναν καινούριο ιό στην Κίνα, μετά όχι μια είδηση, πρώτη είδηση, μετά διαχείριση του τρόμου που προκαλεί η πρώτη είδηση κι ένα μεγάλο παγκόσμιο πάρτι αρχίζει!

Όπως ένα μικρό-μικρό μαχαίρι μπορεί να τελειώσει μια ολόκληρη ζωή με μεγάλα όνειρα, έτσι κι ένας μικρός-μικρός αόρατος ιός, σταγονίδια ενός φτερνίσματος μπορούν να σαρώσουν πλανήτη, κομμάτια ο γυάλινος κόσμο μας.

Έκανα πολλά ταξίδια αυτές τι μέρες, όλα με το μυαλό μου και είδα κι ένα όνειρο…

Ήταν κάτι τύποι, λίγο παράξενοι ομολογώ, φαινόταν άνθρωποι μιας κάποιας τάξης, καλοντυμένοι, περιποιημένοι, πολύ περιποιημένοι… Άντρες οι 4 απ’ τους 5. Ήταν σε μια τεράστια αίθουσα κι είχανε κάτι στα χέρια και το πατούσανε… πλησίασα, κοίταξα καλύτερα κι είδα ότι έπαιζαν σε play station… Δεν είχαν αντιληφθεί ότι ήμουν εκεί, κρύφτηκα και παρακολουθούσα… Σκύβω, κοιτάζω στην οθόνη τους και τί να δω… Πρωταγωνιστής στο παιχνίδι που έπαιζαν ήμουν εγώ και η Άλμπα, σα μαριονέτες μας κινούσαν με τα κουμπιά τους… Πέντε ιλουμινάτι έπαιζαν και γελούσαν και στοιχημάτιζαν… Ο ένας έλεγε ότι μπορεί να μας κλείσει μες στο σπίτι μας, ο άλλος ότι μπορεί να κλείσει το σπίτι μας κι ένας τρίτος, μέσα σε χάχανα έλεγε ότι μπορούσε σε τρεις μέρες να γκρεμίσει τη ζωή μας και να την ξαναχτίσει…
Οι άλλοι δυο δεν συμμετείχαν, έμοιαζαν με, ας πούμε εκπαιδευόμενους ιλουμινάτι.

Ακόμα και στ’ όνειρο έκπληκτος ήμουν, εγώ, στην οθόνη με τη μορφή μαριονέτας, κρεμόμουν από δυο χρυσά σκοινιά, φαινόταν σα να πάσχιζα να πιαστώ απ’ αυτά, να σκαρφαλώσω, να πάω πάνω, όπου κι αν ήταν αυτό το πάνω αλλά οι ίδιοι οι νόμοι της φύσης με καθήλωναν, η βαρύτητα έκανε την προσπάθειά μου να μοιάζει γελοία, μαριονέτα σε play station με κουνούσε ένας άγνωστος κι έσκαζε στα γέλια και δίπλα μου μια έφηβη… Κοιτάζω καλύτερα ήταν η Άλμπα μου, η Άλμπα ήταν μια μινιατούρα Swarovski, της είχαν βάλει και τη φίρμα στο πόδι χαμηλά, την είχε πάρει ένας απ’ αυτούς στην παλάμη του, έλαμπε καθώς στέκονταν όρθια στο χέρι του αχρείου που γελούσε με τις αντιδράσεις της… Δεν υπήρχε ήχος, όλα βουβά κι ασπρόμαυρα αλλά απ’ τις κινήσεις των χεριών της, απ’ την ένταση και τις εκφράσεις του προσώπου της φαινόταν οργισμένη, κατακόκκινα μάγουλα μέσα στ’ ασπρόμαυρο του ονείρου, έφηβη έξαλλη, λογικό σκέφτηκα, έφηβη είναι ενώ εγώ, ώριμος και ήρεμος, λογικό κι αυτό, είχα χαλαρώσει κι είχα αφεθεί στα σκοινιά μου, κρεμόμουν ήσυχος, έμοιαζε να τα αποδέχομαι όλα εύκολα και αδιαμαρτύρητα. Ο τύπος με την Άλμπα στην παλάμη του προχώρησε, προχώρησε προς ένα τεράστιο έπιπλο με κρυστάλλινα πορτάκια γεμάτο ράφια, κρυστάλλινα κι αυτά, σα προθήκες μουσείου, σα μια τεράστια βιτρίνα έμοιαζε αυτό και γω, σαν έτοιμος από καιρό, εξακολουθούσα να κρέμομαι και πια έμοιαζα ν’  απολαμβάνω την τελετουργική μεταφορά μου σ’ ένα απ’ τα ράφια.

Μας τοποθέτησαν και τους δυο στο γυάλινο έπιπλο αλλά σε διαφορετικά επίπεδα.
Την Άλμπα στο πάνω-πάνω ράφι, ώστε, εξαγριωμένη καθώς ήταν, αν τύχει και μπορέσει να κουνηθεί, να πέσει και να γίνει χίλια κομμάτια γυάλινη καθώς ήταν. Γύρω της, χιλιάδες, εκατομμύρια, δισεκατομμύρια άλλες μινιατούρες αιώνων, πρώην έφηβοι, τώρα Swarovski σε προθήκες όλοι.

Από κει ψηλά όμως που την είχαν βάλει έμοιαζε θεά, αρχαία κρυστάλλινη μινιατούρα θεά που τα έβλεπε όλα, έβλεπε μέχρι το μέσα δωμάτιο όπου οι τρεις απ’ τους πέντε συνέχιζαν να παίζουν με τα remote control στα χέρια…

Ξαφνικά ακούστηκαν βήματα, ένα μπουλούκι από ασπρόμαυρους σερβιτόρους μπήκε στην οθόνη στην «πίστα» όπου ήμασταν εμείς, πλησίασαν στο έπιπλο όπου μας είχαν τοποθετήσει και μας προσέφεραν από ένα ποτήρι κόκα-κόλα. Τώρα το μόνο χρώμα που ‘βλεπα στ’ όνειρό μου ήταν το logo του αναψυκτικού στα ποτήρια…

Η Άλμπα από πάνω κοίταζε πάντα τους μέσα που νευρωτικά δε σταματούσαν να πατάνε τα κουμπιά και ν’ αλλάζουν «πίστες» και βαθμούς δυσκολίας… Μου έκανε κανονική αναμετάδοση…

«Μπαμπούλη, τώρα μπήκαν σε μία «πίστα» που είναι κάτι αεροπλάνα που μοιάζουν με προϊστορικά πτηνά και με δεινόσαυρους, όπως στο Τζιουράσικ Πάρκ είναι μπαμπούλη,  και βομβαρδίζουν, απ’ το στόμα τους, βγαίνει φωτιά απ’ όλο τους το σώμα, καίνε σπίτια με τους ανθρώπους μέσα… Τώρα άλλαξαν πάλι πίστα… μπήκαν σ’ έναν θάλαμο όπου είναι όλοι με άσπρες ποδιές… πρέπει να είναι γιατροί αυτοί… ναι, είναι γιατροί σε εργαστήριο… φοράνε μάσκες, στολές ολόκληρες σαν αστροναύτες, είναι σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας μπαμπούλη… κοιτάζουν κάτι στο μικροσκόπιο… έλα να δεις μπαμπούλη… τώρα με μια λαβίδα παίρνουν κάτι και το βάζουν σ’ ένα μήλο… ανοίγουν ένα παράθυρο και πετάνε το μήλο έξω…»

Έντρομος, καταϊδρωμένος μες στ’  όνειρο, πίνω λίγη κόκα-κόλα και ξυπνάω… Κοιτάζω γύρω μου, όλα κανονικά, έξω απ’ το παράθυρο πλατάνια και Μαδρίτη, στο διπλανό δωμάτιο η Άλμπα, σε μέγεθος κανονικό, την αγγίζω, είναι από σάρκα και οστά, τίποτα κρυστάλλινο, όλα ανθρώπινα… Ακουμπάω το μάγουλό μου στο μέτωπό της, δεν έχει πυρετό… ούτε δαγκωμένο μήλο με ιό υπάρχει πουθενά στο δωμάτιο, όνειρο ήταν…

Ζούμε και πάλι μια δύσκολη στιγμή. Σα σε software ζούμε επαναλαμβανόμενα «ενδιαφέροντα χρόνια»… Ζούμε σ’ έναν γυάλινο κόσμο, εύθραυστο, γυάλινες φιγούρες, μινιατούρες Swarovski, στο θηριοτροφείο του φόβου μας, το σαλόνι του σπιτιού μας, εκεί φαίνεται πως είναι η θέση μας, εκεί είμαστε στα σίγουρα ασφαλείς, εκεί να μείνουμε μέχρι νεωτέρας…

Ζωή κανονική, ρουτίνα αλλά και σχέδια για ταξίδια, όνειρα, προγραμματισμός, ενθουσιασμός, μετά μια είδηση για έναν καινούριο ιό στην Κίνα… μετά στην Ιταλία, μετά στο μυαλό, ένα φτέρνισμα σαρώνει τον πλανήτη, σταγονίδια ματαίωσης πάνω στο γυάλινο κόσμο μας, ένα μικρό-μικρό μικρόβιο παραλύει το μυαλό, το μυαλό είναι ο στόχος.

Η επιχείρηση «Κορονοϊός» μοιάζει σα τζενεράλε μιας σπουδαίας πρεμιέρας που έρχεται στο εγγύς ή απώτερο μέλλον.

Αν χρειαστεί να ακυρωθούν και οι Ολυμπιακοί του Τόκιο, θ’ ακυρωθούν, αν πρέπει να καταρρεύσουν πύργοι, δίδυμοι, τρίδυμοι, τετράδυμοι, θα καταρρεύσουν, live, εντυπωσιακά μπροστά στα μάτια μας, πάση θυσία πρέπει να γίνει σαφές ποιος κάνει κουμάντο σ’ αυτόν το τόπο-πλανήτη και φοβαμαι πως αυτός είναι ο Φόβος.

Κι όταν οι ρόλοι ξεκαθαριστούν, όταν όλα βεβαιώσουν πως είμαστε υπάκουες μαριονέτες, εύχρηστες μινιατούρες τότε,  ίσως αλλάξει η «πίστα» κι ο βαθμός δυσκολίας του «παιχνιδιού», τότε μπορεί να ξαναπαίξουμε και πάλι «κανονικότητα».

Λες και η Φύση η ίδια μας επαναφέρει στην τάξη θυμίζοντάς μας πόσο γυάλινοι, πόσο εύθραυστοι είμαστε.

ή σαν κάποιος προγραμματιστής απ’ αυτούς τους ιδιοφυείς κομπιουτεράδες να κατάλαβε ότι φοβόμαστε εύκολα κι έφτιαξε εφαρμογή και το ‘κανε παιχνίδι, σα gadget σε app store νιώθω.
Σαν περιττό αξεσουάρ καινούριας, αδοκίμαστης ακόμα εφαρμογής.

Δεν είναι μόνο ο Όργουελ με το «1984» ή ο Χάξλεϋ με τον «Θαυμαστό καινούριο κόσμο». Δεν είναι λιγότερο «προφήτης» ο Τένεσι Ουίλιαμς κάθε φορά που οικοδομεί γυάλινους κόσμους φτιαγμένους απ’ τους φόβους μας. (The Glass Menagerie,)

Ένα φτέρνισμα σαρώνει τον πλανήτη ολόκληρο, σταγονίδια ματαίωσης σε κάθε πρόθεση για χαρά.
Να τελειώνουμε.
Αν αυτό είναι το θέμα,
εύχομαι σύντομα, οι κυβερνήσεις να αγοράσουν τα εμβόλια που θα μας σώσουν κι απ’ αυτόν τον τρομερό ιό.

Αν το θέμα είναι η υπακοή,
εύχομαι σύντομα, να πείσουμε τους ιθύνοντες πως είμαστε ρυθμικά υπάκουοι και αρκετά φοβισμένοι.

Αν το θέμα είναι να κλείσουν και να εξαγοραστούν όλες οι μικρές επιχειρήσεις που κάθε φορά δεν αντέχουν στις κρίσεις, να γίνει κι αυτό να τελειώνουμε, να μπορέσουμε να γυρίσουμε πίσω στις μινιατούρες ζωές μας.

Κι αν είναι αληθινός ο κίνδυνος, θα τον νικήσουμε κι αυτόν, όπως τόσους και τόσους αληθινούς κινδύνους νίκησε στην ιστορία του ο άνθρωπος κι έφτασε από 35 να ζει 80, 90 κι 100 χρόνια. Αν είναι αληθινός  ο κίνδυνος, θα τον νικήσει ο άνθρωπος.

Στο «Γυάλινο Κόσμο» του, ο Τένεσι Ουίλιαμς βάζει την Αμάντα, τη μητέρα να ζει μόνιμα με το παρελθόν. Η κόρη, η Λώρα, ανάπηρη στο πόδι, δεν κάνει ταξίδια μακρινά, φοβάται τον έξω κόσμο, προτιμάει να ζει με τη συλλογή της από γυάλινα ζωάκια και παλιών δίσκων γραμμοφώνου. Κι ο Τομ, ο γιος, βρίσκει καταφύγιο στην ποίηση, τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και το αλκοόλ.

Μέχρι να μπορέσουμε να ξαναταξιδέψουμε μένουν κι αυτές οι τρεις επιλογές, της Αμάντας, της Λώρα και του Τομ. Ή η δική μας, όποια είναι η δική μας…

G.