PUTTANESCA DAY BY DAY:Η ΣΙΚΕΛΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

8 Μέρες σα 18

κι ούτε ένα λεπτό χαμένο.

                         (Απ' τα ψηφιδωτά στην Piazza Armerina) 

1η ΜΕΡΑ

Άφιξη στη Ρώμη νωρίς το πρωί. Μαζί σας από Αθήνα είναι ο Marco.

Σας οδηγεί στην έξοδο.

Οι βαλίτζες θα βγούνε κατ' ευθείαν στο Παλέρμο αλλά εσείς αναζητείτε εμένα...

Βγαίνετε... είμαι εκεί...   

Με αναγνωρίζετε (σχεδόν) αμέσως.

Αγκαλιές, φιλιά και φύγαμε...

Κατ' ευθείαν Πανοραμική Ξενάγηση στην Αιώνια Πόλη. 

Κλασική ξενάγηση σ' όλα τα σπουδαία σημεία της Ρώμης και εν συνεχεία...

Κινηματογραφικό Photocall. 

(Dolce Vita, Felini. Anita Egberg, Fontana di Trevi.)

Φωτογράφιση δηλαδή σε προεπιλεγμένες στάσεις-πόζες από το Σινεμά κυρίως το Ιταλικό, αλλά όχι μόνο.

(Μεταξύ μας, νομίζω ότι όλο αυτό το 'στησα, τη φωτογράφιση αυτή δηλαδή την συμπεριέλαβα στο ταξίδι για να ζήσω ΑΥΤΗ τη στιγμή. Που εγώ θα είμαι ο Νονός, και πατέρας και γιος, και σεις θα περνάτε (οι άντρες μόνο) και θα μου φιλάτε το χέρι. Ο καθείς και τ' απωθημένα του κι ο El Greco το δικό του.) 

Το υλικό αυτής της φωτογράφισης θα χρησιμοποιηθεί ώστε να δημιουργήσει η Grecoland το Λεύκωμα που επιθυμεί και να το εκδώσει του χρόνου. 

Πλάι-πλάι 

η κλασική φωτογραφία, η κλασική πόζα με τα αστέρια του σινεμά 

και μεις, στην ίδια πόζα το ίδιο σταρ!

Το τμήμα “Καλλιτεχνικής Παραγωγής” της Grecoland  έχει φροντίσει για όλο αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα. 

Με το τέλος της φωτογράφισης Ελεύθερος Χρόνος για φαγητό και ψώνια στη Ρώμη.

Νωρίς το απόγευμα, (17:00) μεταφορά στο αεροδρόμιο και πτήση για Παλέρμο.

Άφιξη, τακτοποίηση και δείπνο στο ξενοδοχείο.

2η ΜΕΡΑ

Πρωινή ξενάγηση στην πρωτεύουσα της Σικελίας. 

Πρώτα θα δούμε τα σημαντικότερα σημεία του Παλέρμο και μετά θ' ανεβούμε στο Monreale για να επισκεφτούμε τον Καθεδρικό του Ναό του με τα 6.500τ.μ αραβο-βυζαντινά ψηφιδωτά. 

(Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι στο "Γάμος αλά Ιταλικά, -"Φιλουμένα Μαρντουράνο"   Εντουάρντο Ντε Φιλίππο- Βιττόριο ντε Σίκα) 

Μετά... 

Έκπληξη.

Και μετά την Έκπληξη, το μεσημέρι, εκδρομή στην Κεφαλού.

Ξενάγηση, χρόνος για φαγητό, ψώνια και καφέ.

Επιστροφή στο Παλέρμο.

Δείπνο σε επιλεγμένο εστιατόριο.

3η ΜΕΡΑ

Πρωινό, κι αναχώρηση απ' το Παλέρμο. 

Πρώτος σταθμός Erice. Βόλτα-ξενάγηση και καφές στο χωριό.

Συνεχίζουμε για Σελινούντα. Ξενάγηση στον Αρχαιολογικό του χώρο.

Αναχώρηση για Αγκριτζέντο.

Άφιξη, τακτοποίηση.

Δείπνο στο ξενοδοχείο.

Έξοδος βραδινή, αξέχαστη, πείτε το μπάι νάιτ δώρο. 

Ποτό, κουβέντα και διανυκτέρευση.

4η ΜΕΡΑ

Πρωινό.

Ξενάγηση στον Αρχαιολογικό χώρο του Ακράγαντα.

Αναχώρηση για Piazza Armerina. Ξενάγηση στη σπουδαιότερη και καλύτερα σωζόμενη Ρωμαϊκή Βίλα σ' ολόκληρη τη Σικελία.

Αναχώρηση για Συρακούσες.

Άφιξη τακτοποίηση, νυχτερινή περιήγηση.

Χρόνος ελεύθερος. Διανυκτέρευση

5η ΜΕΡΑ

Πρωινό.

Ξενάγηση στην Ορτυγία, το νησάκι που γεννήθηκε η Αρχαία πόλη των Συρακουσών

Ξενάγηση και στο Θέατρο των Συρακουσών.

Παρουσίαση μονολόγου του Γιάννη Λυμτσιούλη σε παγκόσμια πρώτη με τίτλο:

“Ο Κόκκινος Γλάρος” από την ηθοποιό Βιβή Ζαφείρη.

(Η Άννα Μανιάνι στην "Ρώμη Ανοχύρωτη Πόλη"  του Ρομπέρτο Ροσελίνι.)

Μετά, 

βαρκάδα σ' ένα απ' τα πιο μοιραία λιμάνια της ελληνικής Ιστορίας, στον τόπο της μεγάλης καταστροφής.

Το μεσημέρι εκδρομή στο Νότο.

Επιστροφή στις Συρακούσες Χρόνος ελεύθερος, Διανυκτέρευση.

Όποιος το επιθυμεί και εφόσον υπάρχει εισιτήριο μπορεί να παρακολουθήσει παράσταση στο Αρχαίο Θέατρο: "ΦΑΙΔΡΑ" του Σενέκα.

6η ΜΕΡΑ

Πρωινό και αναχώρηση για Ταορμίνα.

Ξενάγηση στην πόλη και στο αρχαίο της θέατρο.

(Κατίνα Παξινού-Αλαίν Ντελόν, στο "Ο Ρόκο και τ' αδέρφια του", του Λουκίνο Βισκόντι.)

Παρουσίαση μονολόγου του ΑντόνΧουάν από το Βραβευμένο με το Βραβείο Ωνάση έργο του: “Τουκο! Τουκο! Η Πριγκίπισσα του Φεγγαριού της Σαύρας”. 

Ηθοποιός: Άννα Μιχαηλίδου.

Χρόνος Ελεύθερος για ψώνια, ψώνια φαγητό καφέ.

Αναχώρηση για Κατάνη.

Άφιξη, τακτοποίηση και μικρή βόλτα στη νυχτερινή Κατάνη.

Δείπνο σε επιλεγμένο εστιατόριο.

Διανυκτέρευση

7η ΜΕΡΑ

Πρωινό και αναχώρηση για την Κάτω Ιταλία.

Περνάμε τα στενά της Σκύλας και της Χάρυβδης.

Άφιξη στο Ρήγιο.

Ξενάγηση στο Αρχαιολογικό Μουσείο συμπεριλαμβανομένης και της Αίθουσας όπου εκτίθενται οι Δυο Πολεμιστές του Riace

Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας στο Ρήγιο.

Ξεκούραση και το απόγευμα άνοδος στην Ορεινή Bova Marina.

Ξενάγηση στο χωριό, συνάντηση με τους ελληνόφωνους της Κοινότητας και το βράδυ...

Γάμος αλά ελληνο-ιταλικά... 

Ελληνο-ιταλικό γλέντι...

Επιστροφή στο Ρήγιο για την τελευταία διανυκτέρευση

8η ΜΕΡΑ

Πρωινό κι επιστροφή στη Σικελία.

Ανάβαση στην Αίτνα, "Προσκύνημα" στον Κρατήρα και μετά...

Κάθοδος στην πραγματικότητα, 

στο αεροδρόμιο της Κατάνης.

Κι από κει πάνω πάλι, πτήση για Αθήνα μέσω Ρώμης.

Πριν αποχαιρετιστούμε στη Ρώμη θα συμφωνήσουμε κάποια πράματα για του χρόνου. 

Καλή Αντάμωση!

Υ.Γ-1 : Διανυκτερεύσεις: 2 Πελέρμο, 1 Αγκριτζέτο, 2 Συρακούσες, 1 Κατάνη και μία στο Ρήγιο.

Υ.Γ-2 : Δείπνα 4: 2 στο Παλέρμο, 1 στο Αγκριτζέντο και 1 στην Κατάνη

Υ.Γ-3 : Όποιος επιθυμεί να φωτογραφηθεί σε συγκεκριμένη στάση ώστε να ικανοποιήσει απωθημένο του, ας φέρει το ένδυμα και τα αξεσουάρ μήπως η παραγωγή δεν μπορεί να τα καλύψει.  

Υ.Γ-4 : Οι Παραστάσεις και οι μονόλογοι που αναφέρθηκαν με τις συγκεκριμένες ηθοποιούς αφορούν μόνον την αναχώρηση 22 με 29 Ιουνίου. 

Για τις επόμενες δύο αναχωρήσεις, (29 Αυγούστου έως 5 Σεπτεμβρίου και 6 έως 13 Σεπτεμβρίου)  θα υπάρξουν αντίστοιχες Στιγμές που δεν έχουν όμως ακόμα οριστικοποιηθεί.

                                                                  El Greco

ΑΠ' ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΑΓΑΠΗ: Ποιήματα του Γιώργου Χαριτωνίδη

Έφτασε χθες ταχυδρομικώς η τελευταία ποιητική συλλογή του .... Με τον σκόπιμα ανορθόγραφο τίτλο "Θέλο πλίμμα" απ' τις Εκδόσεις Κέδρος.

Ο Γιώργος δούλεψε ευσυνείδητα μια ζωή στο νοσοκομείο και μόλις βγήκε στη σύνταξη βρήκε επιτέλους το χρόνο να γράψει όσα δεν του επέτρεπε χρόνια ο αγώνας της επιβίωσης.

(Ο Γιώργος τρέχει στον Ατλαντικό, σε μια εκδρομή μας στην Παραλία των Καθεδρικών, στη Γαλικία)

Είναι εκείνος ο φίλος που είχε πιαστεί αιχμάλωτος όταν έγινε η εισβολή στην Κύπρο και μεταφέρθηκε στην Τουρκία, κι έγραψε και το “Αναμνήσεις Με Κουκούτσια”, (απ' τον Κέδρο κι αυτό) όπου μιλούσε για το πώς επιβίωσε στις τουρκικές φυλακές.

“Μα αυτός είναι φίλος σου; Αυτός είναι εθνικιστής...”  μου λέει πριν καιρό ένας άλλος φίλος σε μια στιγμή που κάτι ανέφερα σχετικά με το Γιώργο.

Πότε τον είδες να γράφει πως ανήκει σε φυλή ανώτερη;
Πότε τον άκουσες να κομπάζει για προγόνους κι ότι αυτό και μόνο, είναι αποδεικτικό φυλετικής  ανωτερότητας δικιάς του κι ας είναι εκείνος τώρα τενεκές ξεγάνωτος, πότε;
Πότε τον άκουσες να ισχυρίζεται πως λόγω αυτής της ανωτερότητας πρέπει να επιβληθεί σε άλλους;;;
Με την εισβολή, του πήραν τη μισή ζωή του. Άσε, ξέχνα την περιουσία, τα σπίτια, τα κτήματα που του πήραν, άσε και την οδύσσεια της αιχμαλωσίας του αν θες, για τις παιδικές αναμνήσεις κυρίως μιλάω, αυτή είναι η μισή ζωή μας, εκεί που έπαιζε παιδί μπήκαν στρατιώτες και εκτέλεσαν όλα τα παιχνίδια του. Είναι κακό που γράφει ποιήματα για τη Λάπηθο, για τον τόπο που έπαιζε όταν ήταν 4 χρόνων, για την παραλία που όταν ήταν 13 πρώτη φορά ένιωσε πω δε μπορεί ούτε η θάλασσα να σβήσει αυτό που νιώθει μέσα του ένας μαθητής για τη συμμαθήτριά του;

Αυτό απάντησα.

Τελικά έχουμε χάσει τη μπάλα στην Ελλάδα παραπάνω απ' όσο νόμιζα...

“Νόμπελ Τσουβαλιάσματος κάθε Έννοιας και Ιδέας”

πρέπει να μας δώσουν, όχι Ειρήνης. Ευτυχώς πρόλαβαν οι μεγάλοι Ποιητές μας, ο Καβάφης, ο Σεφέρης, ο Ελύτης και τόσοι άλλοι κι έφυγαν... Γιατί έχουν γράψει κι αυτοί κάτι “εθνικιστικά” για Φως Ελληνικό, για Μάρμαρα για Κολόνες και άλλα τέτοια “άρρωστα” που δε θα τους ξέπλενε απ' την Ακρισία μας η Μεσόγειος ολόκληρη.

Κάτι φαίνεται πως βολεύει στην Παγκόσμια Οικονομία, βολεύει να είμαστε Ούφο χωρίς Κρίση, ανίκανοι να ξεχωρίσουμε την αγάπη για έναν Τόπο, απ' την αρρώστια να ονειρεύεσαι να κάνεις τόπο σου του άλλου τη γη, βολεύει, πέφτουν “τα σύνορα” κι έτσι μπορούμε ξένοιαστοι να βγούμε για ψώνια οπουδήποτε.

Νά ένα “εθνικιστικό” ποίημα του Γιώργου απ' την τελευταία του συλλογή.

Στη θάλασσα
τον καιρό μου
προσπερνώ
με μακροβούτια


Νά κι άλλο ένα ερωτικοεθνικιστικό αυτό... (Άνετα από άρρωστους στρεψόδικους που κάναν Ph.D στη στρέβλωση μπορεί να θεωρηθεί ότι εδώ ο ποιητής μιλάει για την ανωτερότητα της Ομορφιάς των γυναικών της Κύπρου... ότι χρησιμοποιεί το τυχαίο γεγονός πως η θεά Αφροδίτη γεννήθηκε στο νησί του για να για να για να για να...

Συχνά συναντώ αγγέλους
στην κόλαση της ασφάλτου
να οδηγούν αυτοκίνητο.
Τους δίνω προτεραιότητα,
με χαιρετούν.
Εξαφανίζονται όμως
χωρίς να δουν τη χαρά
που έχουν τα μάτια μου.
Το χαμόγελό μου κοιτούν
δεκάδες διάβολοι
που “κουνήσου, ρε”
κορνάρουν.


Ευχαριστώ πολύ Γιώργο που μπήκες στον κόπο να μου το στείλεις. Απ' όλα όσα ανέφερες στη γενναιόδωρη αφιέρωσή σου, πιο πολύ μ' αρέσει να σκηνοθετώ ερασιτέχνες τουρίστες και το ταξίδι τους να γίνεται επαγγελματική παράσταση στο λυόμενο σκηνικό ενός λεωφορείου που τρέχει.

        El Greco

ΠΟΥΤΑΝΕΣΚΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ: Κούρεμα 200 ευρώ (Προκαταβολή)

Το Κούρεμα που όλοι περιμέναμε. Για τις Πουτανέσκες του Σεπτεμβρίου ο λόγος. Ήρθε η ώρα να πληρώσουν κι αυτές.

Παρακαλώ όσοι έχετε κάνει κράτηση για την 3η αναχώρηση για Σικελία, 

6 με 13 Σεπτεμβρίου, 

επικοινωνήστε με

PUTTANESCA SICILIANA: THE DRESS CODE

1η ΜΕΡΑ: 

Άφιξη κατά βούλησιν.
Θα εκτιμηθεί ο συνειδητός κινηματογραφικός συνειρμός και η ανάλογη εμφάνιση. Να σας κοιτάζω δηλαδή καθώς σας υποδέχομαι και ν' αναγνωρίζω πάνω σας ταινία ή κάποια/κάποιον σταρ του Ιταλικού Σινεμά.
Λουλουδάτα πουκάμισα, κοντά παντελόνια, διακοπών συμπεριφορές και άλλοι τέτοιοι παλιμπαιδισμοί δε θα γίνουν δεκτοί. Εκείνη την ημέρα έχουμε γύρισμα.

Μία απ' τις Στιγμές της φωτογράφισής μας θα είναι από το “1900” του Μπερτολούτσι.
Επομένως στη χειραποσκευή πρόχειρη αλλαξιά μαζί σας: γιλέκο και καπέλο οι άντρες, φούστα μακριά και μια ποδιά οι γυναίκες.
Όλο το Προλεταριάτο της Γκρέκολαντ, Εργάτες και Κολίγοι στη Ρώμη

2η ΜΕΡΑ:

Οι γυναίκες

REAL MADRID Versus ATLÉTICO DE MADRID

Δεν ξέρω τί ακριβώς είναι αυτό αλλά κάτι κάνουν καλά οι Ισπανοί. Χωρίς να γίνουν τύποι βαρετοί, ξενέρωτοι, μονόχνοτοι, κάτι κάνουν καλά και με ψυχή.

Στο σούπερ -μάρκετ χαμός πριν λίγο.
Ουρές, θα μαζευτούν στα σπίτια κι άδειασαν τα ράφια απ' τα κρασιά και το μπούτι του χαμόν, τα χοιρομέρια τα τεράστια  έμειναν δαχτυλάκια παιδικά.
Στα μπαρ και στα ταπάδικα χαμός και κει. Έχουν κρατήσεις μέχρι  στα σκαμπό της μπάρας.

Ακούω απ' τον μπροστινό μου στην ουρά του σούπερ-μάρκετ:

- “Θα πάω Μπερναμπέου το βράδυ, βρήκα εισιτήριο”

- “Και γω βρήκα αλλά Βιθέντε Καλντερόν” του απαντάει ο ταμίας, “δε γλιτώνετε φέτος”.

Κυκλοφόρησαν εισιτήρια για Μπερναμπέου και Καλντερόν, για να μαζευτούν οι φίλαθλοι στο γήπεδο του καθενός, να δουν το παιχνίδι όλοι μαζί, παρέα στις γιγαντοοθόνες, σα γιορτή.
Και ξεπούλησαν.

Η Μαδρίτη ζει στο ρυθμό του Τελικού σήμερα. Κι οι Τουρίστες το απολαμβάνουν, άρον άρον τελειώνει η μνήμη της φωτογραφικής τους. Να βγάλουν και κείνη την παρέα από δω μες στα άσπρα οι μερέγκες, τραγουδάνε τον ύμνο της Ρεάλ.
Να βγάλουν και τους Κόκκινους με τις μπύρες στο χέρι.

Γιορτή κανονική, όπως θα πρεπε να είναι το ποδόσφαιρο δηλαδή αφού παιχνίδι είναι.
Κι αφού δεν είναι μόνο παιχνίδι κι είναι και μπίζνα, να τη κάνουμε καλά τουλάχιστον λεν οι Ισπανοί.

Κάτι κάνουν καλά οι Ισπανοί κι ας λεν οι "ειδήσεις" στην Ελλάδα άλλα.
Και δεν είναι μόνο στο ποδόσφαιρο.

2η φορά σε 3 χρόνια οι 2 ομάδες της Μαδρίτης σε τελικό Τσάμπιονς.
Κι αυτή τη φορά χωρίς Κυβέρνηση .

Υ.Γ: 7 μήνες χωρίς κυβέρνηση, μεταξύ μας, απόλαυση ήταν!

SALVADOR DALÍ: ΠΑΡΤΙ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

11 Μαΐου είναι τα γενέθλια του Νταλί. Θα έκλεινε τα 112 σήμερα.

                                     (Της Μάνθας)

Ωραίο είναι να βάλει όποιος είναι να βάλει το χέρι του, ο Άνθρωπος και η Επιστήμη δηλαδή και να μην είναι Μορφή Σουρεαλιστική η μορφή του ανθρώπου που έφτασε σε τέτοια ηλικία, να 'ναι κάτι σαν τα 50 τώρα, σα μισή ζωή περίπου!

                                        (Του Σαλβαδόρ)

Πάρτι γενεθλίων σήμερα με ορεκτικά δικά μου, κυρίως πιάτο ένα κείμενο του εορτάζοντος, και με καλεσμένους τους:

ΕΧΩ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ ΑΠΟ 8 ΧΡΟΝΩΝ!

Αφιερωμένο σ' όσους νιώθουν σαν και μένα, ότι δηλαδή αντιμετωπίζονται ως ηλίθιοι.
Αφιερωμένο το ομώνυμο τραγούδι που έχει δώσει και τον τίτλο σ' ολόκληρη τη δουλειά του Σάκη (Μπουάνα)

ΕΧΩ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ ΑΠΟ 8 ΧΡΟΝΩΝ! (Εγώ μπορεί κι από πιο μικρός)

Από τα οχτώ μου πάντως σίγουρα μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι μόνο σε μια περίπτωση: όταν με αντιμετωπίζουν ως

ΟΙ ΤΡΩΑΔΙΤΙΣΣΕΣ ΜΑΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Γιορτή της μάνας σήμερα, (κλείνει φέτος τα 101 χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της) γιορτή αποκηρυγμένη ειρωνικά απ' τη γυναίκα που αγωνίστηκε να την καθιερώσει ως γιορτή, την Αnna Jarvis, (άλλη ειρωνεία που η ίδια δεν έγινε μάνα ποτέ) εκείνη ήθελε για μια μέρα τουλάχιστον να τιμάται η Μάνα που Έχασε Παιδί, χωρίς να μπορεί να χάσει ποτέ και την ιδιότητα της μάνας, αγωνίστηκες για να γιορτάζεται η Αιώνια Ιδιότητα της Μάνας και είδε τη γιορτή αυτή να γίνεται σαν τον Άγιο Βαλεντίνο, τσίρκο καταναλωτισμού.

Πρωί-πρωί έλαβα μέηλ από μια φίλη που αγαπάω πολύ, τη Θέλγη. 

Σπάνιας ποιότητας, και κόρη και μάνα και φίλη.
Ευφυής,
καλός άνθρωπος,
διψασμένη για ζωή,
αυτοσαρκαστική αλλά καθόλου αυτοκαταστροφική,
γενναιόδωρη,
κόρη τρυφερή δίπλα στη σχεδόν αιωνόβια μάνα της,
Μάνα για τη Μαρία της,
φίλη για μένα άνευ όρων.

Νά το e-mail της Θέλγης:

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΗΝ ΑΛΜΠΑ

Η Αλάιτζ στεγνώνει τα μαλλιά της Άλμπας...
Εγώ ξυρίζομαι δίπλα στο μπάνιο...
Το πιστολάκι κάνει τόσο θόρυβο που μπορεί να σκεπάσει και τις ιαχές πανηγυρισμών των φιλάθλων της Ατλέτικο απ' το Βιθέντε Καλντερόν που είναι διπλα στο σπίτι.

Κάτι λέει η Άλμπα...
Δε ακούω τίποτα ξεκάθαρο αλλά ακούω ότι κάτι λένε...
Ξέσπασμα, τρανταχτό γέλιο της Αλάιτζ και δεν είναι ο τύπος της...
Πάω προς τα κει...

-Τί έγινε;;;

-Η Άλμπα λέει ότι όταν μεγαλώσει θα γίνει

CERVANTES: “ΑΥΛΑΙΑ”

Γιάννη καλημέρα
Και καλή δύναμη σου εύχομαι
Είχα ετοιμάσει κάτι για τον Θερβάντες με σκοπό να το μοιραστούμε με τους γκρακολανδιώτες τη βραδιά του Καμπαρέ Βολταίρ, στις 16 Ιανουαρίου που ήταν και μια σημαντική επέτειος για τον Θερβάντες.
Τα είχα γράψει με τη Μαυρομύτα μου και εσύ αν κάτι σου χρειαστούν κράτησε τα αλλιώς αγνόησε τα.
                   Κατερίνα.

Κατερίνα μου,
κατ' αρχάς σ' ευχαριστώ και νομίζω εκ μέρους και όλων των φίλων της Grecoland. Θυμάμαι πάρα πολύ καλά την προσπάθειά σου να προλάβεις να 'χεις κάτι έτοιμο για τις 16 Ιανουαρίου, υπερπροσπάθεια φαντάζομαι γιατί είσαι και γιαγιά (αν και νεότατη) ΟΧΤΩ (8) εγγονών. Σου ζητώ συγνώμη που ο κόπος πήγε τζάμπα με μια έννοια αλλά εκεί, στο Καμπαρέ Βολταίρ εκείνη τη βραδιά δεν υπήρξε κατάλληλη ευκαιρία για τέτοιο αφιέρωμα.
Θυμάσαι τί γινόταν;;;
Πού να σκίσω ανάμεσα σε τραβεστί, γκέυ, στρέιτ και μπάι ώστε να επιβάλω την ησυχία που απαιτεί μια ανάγνωση;

                                              (Του Dalí)

Επειδή όμως τίποτα δεν πάει χαμένο (σχεδόν τίποτα) να μια ευκαιρία να μοιραστούμε τον κόπο σου με ακόμα περισσότερους φίλους.

                            (Το γραφείο του El Greco)

Σχετικά με το Θερβάντες ένα θα πω εγώ σήμερα γιατί όλα τ' άλλα τα λες εσύ και άλλοι πολλοί πολύ ωραία.
Είναι μια φράση του Θερβάντες  που δε θυμάμαι καν από ποιο έργο του είναι. Την έχω γραμμένη σ' ένα κίτρινο χαρτάκι, χρόνια τώρα, και το κουβαλάω μαζί μου, κίτρινο διάλεξα για να μην μπορεί να του κάνει τίποτα ο χρόνος, πάντα στο γραφείο μου κολλημένο πάνω σ' κολάζ του φίλου μου Αντόν Χουάν, ένα κολάζ που είχε κάνει για έναν νεαρό φίλο που είχε αυτοκτονήσει.

Λέει ο Θερβάντες σ' ένα απ' τα δυο κίτρινα χαρτάκια που φαίνονται πάνω, κολλημένα στο κόκκινο πλαίσιο του κολάζ.:

“Δεν είναι δύσκολο να πεθάνεις για τον φίλο σου όσο το να βρεις έναν τέτοιο φίλο που να τ' αξίζει.”

Ακολουθεί το κείμενο της Κατερίνας Παπατζανάκη

ΤΗΣ ΠΟΥΤΑΝΕΣΚΑΣ

90 άνθρωποι, Έλληνες της Ελλάδος,  τον Απρίλιο του 2016 έβαλαν 200 ευρώ προκαταβολή για κάτι που οι μισοί απ' αυτούς θα κάνουν τέλη Ιουνίου και οι άλλοι μισοί τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου. (Στους 90 βάζω και τους 10 που επιβεβαίωσαν και για πρακτικούς λόγους θα καταθέσουν την προκαταβολή τη Δευτέρα, να μην ανησυχούν,  για μένα έχει την ίδια ισχύ κι ο Λόγος Τιμής.)

Άμεσα 90 άνθρωποι.
Υπήρξαν κι άλλοι που από μια άποψη λογικά είπαν: “Είναι πολύ νωρίς, δε μπορώ να δεσμευτώ από τώρα...”

Το καταλαβαίνω αλλά δε μπορώ να κάνω τίποτα. Για όποιον θέλει, υπάρχει η λύση της τελευταίας στιγμής, να βγάλει το εισιτήριο στο ίντερνετ κι όσο κάνει. Πάντως μια εταιρία για να δεσμεύσει τόσες θέσεις ζητά δέσμευση. Και έχει και τη θετική πλευρά η συγκεκριμένη αλληλοδέσμευση. Μέχρι και λίγες μέρες πριν την αναχώρηση, εισιτήριο με όνομα πάνω δεν εκδίδεται. Όχι όπως στο ίντερνετ, άμα το εξέδωσες πάει και απλά χάνεις τα λεφτά σου αν δεν πετάξεις. Στην περίπτωσή μας αν ο μη γένοιτο κάτι συμβεί, ΕΦΟΣΟΝ ΒΡΕΘΕΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗΣ, δε χάνεται τίποτα.

Τώρα σε κάνα δυο περιπτώσεις που επιθετικά μου είπαν

LA SEGUNDA REPÚBLICA ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

14 Απριλίου του 1931 είναι η επίσημη Αρχή Ενός Μεγάλου Ονείρου για την Ισπανία.
Ενός Ονείρου που έγινε περιπέτεια και μετά
Εφιάλτης.

Κατέληξε στον Εμφύλιο Πόλεμο και στου Φράνκο τη 40χρονη Δικτατορία.

14 Απριλίου του 1931 ο Βασιλιάς Αλφόνσος 13ος κηρύσσεται ΕΚΠΤΩΤΟΣ.

Καιρός ήταν!

Όνειρο παλιό ένα πολίτευμα που δε θα κάνει Κουμάντο Ελέω Θεού μια Οικογένεια.

Ήδη από τον Αύγουστο του 1930 είχε ειπωθεί ανοιχτά ποιο ήταν το όνειρο, ο στόχος: η Αβασίλευτη Δημοκρατία.

Στην ιστορική συνάντηση των ηγετών της ισπανικής Αριστεράς πάνω στη Χώρα των Βάσκων, στο Donosti, στο περίφημο,

 PACTO DE SAN SEBASTIÁN  (Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΑΝ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝ)

εκεί αρθρώθηκε καθαρά πια ο στόχος: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΗ!
ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Καθαρές κουβέντες. Όχι και λίγο από δω και λίγο από κει.

Και με τη Λαγκάρντ και με τον Τσέ.

Καθαρές κουβέντες και στόχοι και δεν κάναν πίσω εκείνοι τότε οι ισπανοί...

Κι όποιος δεν κάνει πίσω φαίνεται.
Ειδικά η Ιστορία όλα τα βλέπει!

Ποιος δεν έχει ακούσει για τον Ισπανικό Εμφύλιο...

                  (Προσέξτε αυτή τη φωτογραφία... Κοιτάξτε τί οδοφράγματα προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή)

Μπήκα κάποια στιγμή στο φέισμπουκ σήμερα και βλέπω ετούτη τη σημαία στο μπαλκόνι της Mayte, φανατικής Ρεπουμπλικάνας, φίλης αγαπημένης εδώ και 25 χρόνια.

Μη το υποτιμούμε -σκέφτηκα - κάτι είναι που μπορεί ακόμα κάποιος να βγάζει στο μπαλκόνι του τη Σημαία της Διαφωνίας του.

Κι ύστερα με πήρε από κάτω πάλι κι είπα... θα πανηγυρίζουμε και για τ' αυτονόητα; Αυτό μας έλειπε, ακόμα να κρύβουμε και να κρυβόμαστε;;

Σκάσε κι άσε αυτά τα “ακόμα” - λέει άλλη φωνή μέσα μου -  δε βλέπεις ότι προς τα πίσω πάει το πράμα;

Πίσω ολοταχώς!
Για να κάνουμε ίσως κανένα βηματάκι μπροστά τα επόμενα χρόνια και να πανηγυρίζουμε πάλι επειδή το 2086 φτάσαμε σε επίπεδα Ελευθερίας του 1986.

Ξανακοιτάζω τη σημαία της Mayte, στο μπαλκόνι που έχω φάει και κυρίως έχω πιει και σκέφτομαι:
τόσοι άνθρωποι σκοτώθηκαν κάποτε κι όλα αυτά γιατί;;; Για να γυρίσει τελικά ο Βασιλιάς μετά από 40 χρόνια Δικτατορίας, να γυρίσει ΜΙΑ Οικογένεια Ελέω Θεού;

Και πώς να πεις, πάλι καλά εμείς, στην Ελλάδα, έχουμε 3 Οικογένειες, όχι μία ξερή!

Χειρότερα μου φαίνεται εμείς γιατί ούτε με το Θεό δε μπορούμε να τα βάλουμε,
η περίπτωσή μας είναι Ελέω Λαού!

Έλεος δηλαδή!

Αυτό βέβαια αν θέλουμε ν' αναλάβουμε τις ευθύνες μας!
Αλλιώς μπορούμε να συνεχίσουμε να κάνουμε τους χαριτωμένους και να κατηγορούμε για όλα τους ξένους.

Με αφορμή τη σημερινή Επέτειο έκατσα κι έγραψα έναν καινούριο  “Μονόλογο Λεωφορείου”, για κείνη την περίοδο, με Στόχο το Δίκαιο και την Ελευθερία χωρίς να πουλιέται ως χάρη, λες κι είναι ιδιοκτησία κάποιου και μας τη χαρίζει...
“Μονόλογο Λεωφορείου”, για να τον μοιραστώ με τα παιδιά που θα 'ρθουν και φέτος στο Ταξίδι, στο Βορρά, ειδικά στην Χώρα των Βάσκων...
Και τί δεν έχουμε να πούμε για όλη αυτή την περίοδο, τη σημαντική για τον κόσμο ολόκληρο.
Τότε, Εδώ στην Ισπανία παίχτηκε το Μέλλον του Κόσμου.
Το Παρόν μας δηλαδή.

Έψαχνα μια μέρα συμβολική για να κάνω κάτι σημαντικό για μένα, να βάλω τα θεμέλια ίσως κάποιου Μέλλοντος.
Κι επέλεξα τη σημερινή.
Και το 'κανα.
Σύντομα θα το μοιραστώ και μαζί σας και θα σας ζητήσω να είστε δίπλα μου.

 El Greco

ΠΟΥΤΑΝΕΣΚΑ ΣΙΤΣΙΛΙΑΝΑ: Το Λογαριασμό παρακαλώ... (Τιμή και HIGH LIGHTS)

Έκτακτη Κατεπείγουσα Ανακοίνωση!

    (Του λέει την τιμή της Πουτανέσκας στ' αυτί αλλά δεν είναι εκεί που παθαίνει το εγκεφαλικό.)

Ειδοποίησε η ΑΛΙΤΑΛΙΑ πως τόσες θέσεις, 130 και πλέον θέσεις δε μπορεί πια να τις δεσμεύει   χωρίς καμία δική μας δέσμευση. Θέλουν άμεσα Προκαταβολή

200 ευρώ λέει γιατί αλλιώς θα μείνουμε χωρίς ούτε μια θέση.

Ναι, 130 θέσεις δεσμεύουν γιατί ενώ ανακοινώθηκαν αρχικά δύο αναχωρήσεις, σε 3 ώρες όπως σας είχα γράψει έκλεισαν και οι δυο, σολντ άουτ.

Εννοούσα κάθε λέξη που έλεγα σε κείνη τη δημοσίευση περί σολντ άουτ,
δεν ήταν μάρκετινγκ τρικ,
όπως νόμιζαν, σκέφτηκαν και μάλιστα μερικοί είπαν κιόλας. Ό,τι λέω είναι αυτό που είναι. Τα "παραμύθια" τα κρατάω για την Άλμπα.

Ζήτησα μια ακόμα αναχώρηση για τον Σεπτέμβριο, 6 με 13 Σεπτεμβρίου, (ή 7 με 14) δεν την ανακοίνωσα καν αυτή, σιωπηλά, (χωρίς τυμπανοκρουσίες ώστε να μην προκαλούμε κι όσους φίλους θα ήθελαν να ταξιδέψουν αλλά δε μπορούν, να μη λένε "κοίτα τους μαλάκες εμείς δε μπορούμε να πάμε ούτε μέχρι τη Χάλκη Λαρίσης κι αυτοί μας τρίβουν στη μούρη και 3η Πουτανέσκα...” ) ενημέρωσα προσωπικά όσους με τις δυο πρώτες αναχωρήσεις είχαν μείνει σε λίστα αναμονής κι έτσι έκλεισαν -θεωρητικά τουλάχιστον- έκλεισαν 3 γκρουπ 40 με 45 άτομα το καθένα.
Ιδανικός αριθμός γιατί είναι αλλιώς όταν ταξιδεύεις όπως εγώ, ανάποδα, όρθιος να μιλάς σε 45 φίλους
κι αλλιώς σε άδεια “τάξη”.

Πολύ τιμητικό το γεγονός ότι και με τις 3 αναχωρήσεις που προγραμματίστηκαν τελικά, πάλι πολλοί φίλοι είναι σε λίστα αναμονής. Θα ειδοποιηθούν εφόσον κάποιοι απ' όσους δήλωσαν αστραπιαία εκείνη την ημέρα τελικά δε μπορέσουν να ταξιδέψουν. Θα ειδοποιηθούν σίγουρα ούτως ή άλλως.

Το ταξίδι μου το διερευνητικό στη Σικελία δε πρόλαβα ακόμα (ΑΚΟΜΑ) να το κάνω. Θα γίνει όμως ώστε να επιμεληθώ προσωπικά ορισμένα πράματα μεταξύ άλλων κάποια ειδικά δείπνα και το Γκαλά μας την τελευταία βραδιά.
Σε σχέση με τα ξενοδοχεία, αυτό που εγώ ζήτησα είναι να είναι 4άρια κανονικά και όχι 4άρια "του κιλού", σε προάστια της κάθε πόλης, λες και θα πάμε να παρκάρουμε τη νταλίκα και με την ευκαιρία ρίχνουμε κι έναν ύπνο.

Ζήτησα 4άρια, ούτε 4,5 ούτε 3,5, ξενοδοχεία 4 Αστέρων , και με διαβεβαίωσε-εγγυήθηκε ο ΚΥΚΛΟΣ ότι έτσι θα γίνει.
Υπάρχουν διάφορες επιλογές σ' αυτή την κατηγορία, μετά το Πάσχα που θα πάω στη Σικελία θα οριστικοποιηθούν όλα.

 Η τιμή τώρα:

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ, Ο ΓΙΑΝ ΚΙ Ο ΤΟΜΣΕΝ: Δαφνί - Δρομοκαΐτειο - Νταού Πεντέλης...

Πολύ αισιόδοξος ήμουν όταν έγραφα ότι δεν τον βρίσκει το Πάσχα στη θέση του τον συνονόματο τον Γιαν.
Ούτε Αγίου Γεωργίου δεν έκανε.

Αλλά τρέχουν τόσο πολύ πια όλα... Μέχρι ν' αποχαιρετήσουμε τον έναν "κακό" τον Γιαν, ήρθε ο άλλος, ο Τόμσεν. Μας έβαλαν στο μάτι όλοι οι κακοί και σαν κακοί που είναι κακό θέλουν να μας κάνουν αλλά η Κυβέρνηση δε θα το επιτρέψει.

Ο ένας ο κακός, ο καλλιτέχνης, παραιτήθηκε. Ήταν εχθρικό λέει το περιβάλλον ενώ αυτός έκανε τα πάντα για να είναι φιλικότατο,
δεν προγραμμάτισε λέει ελληνικές παραστάσεις γιατί αφενός δεν είχε χρόνο να τις αξιολογήσει, αφετέρου το Φεστιβάλ επισημαίνει είναι Διεθνές...
Κι αφού είναι Δι-Εθνές Γιαν μου, γιατί βάζεις όλο βέλγικες παραγωγές, ενός Έθνους δηλαδή;

Παραιτήθηκε ο "καλλιτέχνης!
Δε μας χρειάζεται τις βλαχάρες... Φεύγει... Παίρνει το γουνάκι του και μας αφήνει να βράσουμε στο ζουμί του πατσά μας.
Τώρα τί θ' απογίνουμε χωρίς ευρωπΕπους;;
Θα έρθουν οι αμερικάνοι να μας σώσουν.
ΚΑΙ Οι άνθρωποι αυτοί ίσως είναι μια κάποια λύση.

Πάντως παραιτήθηκε ο "καλλιτέχνης" μόνο!

Ο πολιτικός που τον επέλεξε και τον διόρισε, ο κύριος Μπαλτάς, ατάραχος, συμπεριφέρεται ως Ανδρέας Παπανδρέου, θεωρεί δηλαδή ότι η παραίτηση αφορά όλους τους άλλους εκτός απ' τον ίδιο. (Για την ώρα τουλάχιστον, Ανδρέας ο Μπαλτάς.)

Κι απ' την άλλη, οι καλλιτέχνες πανηγυρίζουν που “ενωμένοι” πέτυχαν λέει νίκη μεγάλη.

Ας τους ενημερώσει κάποιος τους "ενωμένους καλλιτέχνες" (ευτυχώς δε χρειάζονται όλοι ενημέρωση, υπάρχουν και σοβαροί καλλιτέχνες στην Ελλάδα) ας ενημερώσει κάποιος τους υπόλοιπους, τους πανηγυρίζοντες κυρίως, ότι η ζωή είναι ένα πράμα που πάει πέρα απ' τη συντεχνία του καθενός, να μην είναι “ενωμένοι” και τόσο “αγωνιστικοί”  μόνον όταν κάτι αφορά το συνάφι τους, όταν καίγεται ο κώλος τους.
Ενωμένοι, αγωνιστικοί  κι εξοργισμένοι να είναι κι όταν διορίζεται ο κάθε άχρηστος σε θέσεις καίριες
στο Υπ. Υγείας,
Παιδείας,
ή οπουδήποτε αλλού και με τις αποφάσεις και τη στάση του προσβάλει μέχρι και το αυτονόητο.

Πόσοι και πόσοι αγαπημένοι φίλοι, καλλιτέχνες πραγματικοί με αγωνία για το κόσμο που ζουν και το προς τα πού παν τα πράματα, προσπαθούν απ το υστέρημα τους να Δημιουργήσουν,
όπως όπως  να Δημιουργήσουν, να Μιλήσουν, να Εκφραστούν...
Κι έρχεται ένας κύριος μπλαζέ, με διαφορετικά παλτό όλα όμως επενδυμένα με γουνάκι, δεν έχει χρόνο να μελετήσει τις ελληνικές προτάσεις, έχει όμως χρόνο αρκετό για να προγραμματίσει μέχρι το 2019,
παριστάνει τον Νταλί χωρίς την Ιδιοφυΐα του και χωρίς τουλάχιστον μια ή έναν Γκαλά δίπλα του,
μας κοιτάζει με το βλέμμα της Βάσως Παπανδρέου,
με το τσιγάρο στο χέρι, -να πάρει φωτιά η γούνα του να καούμε κι οι καμένοι,-
και μεις,
καημένοι και καμμένοι ήδη εμείς,
δεν είμαστε πια ούτε καν μια πόρνη με αξιοπρέπεια, μια Τζένη των Πειρατών να του πούμε:

"Μη μου φυσάς τον καπνό στα μούτρα σκυλί!"

Καημένοι και καμμένοι τέζα εμείς, περνάει όποιος θέλει και πειραματίζεται πάνω μας.

Κύριε Γιαν, συγνώμη κιόλας, ένας απλός πολίτης είμαι αλλά επειδή βάλατε 7 Μόρια στη σειρά να πάλλονται θέλετε να σας μοριοδοτήσουμε και θα ανέλθετε στην κατηγορία των Αβανγκάρντ Καλλιτεχνών;                      

Προχωρημένη τέχνη λέει.

Το '60 ήδη ήταν ξεπερασμένο το γυμνό.
Και το 460 π.Χ επίσης.
Όποιον αμφορέα να κοιτάξεις θα δεις έναν Έλληνα να την έχει βγάλει έξω, όρθια, περήφανη, σε στύση, όπως πρέπει να είναι κάθε πέος που σέβεται τον εαυτό του,
όχι να κρέμεται σαν κομένο μαραμένο λουλούδι,
σα λαιμός σφαγμένου κοτόπουλου να κρέμεται από μια πέτσα...

Μπορεί η Τέχνη σας να προκαλέσει Στύση κύριε Γιαν;;;; Εννοώ αυτό που κάνετε να κρατάει σε εγρήγορση, σε ένταση, σε στύση μυαλό και ψυχή;

Αυτό να επιχειρήσετε, να καυλώσει το κοινό σας απ' όσα δεν του δείχνετε,απ' όσα υπαινίσσεστε,
όχι γάτες καημένες σαν και μας που τις πετάτε κι αυτές στον αέρα κι ό,τι επιζήσει επέζησε,
ό,τι πλευρό σπάσει έσπασε,
η Στύση είναι το ζητούμενο, όχι πέη ψοφίμια!                                

Να πάτε στο καλό κύριε Φαμπρ. Προσωπικά σας αναγνωρίζω τουλάχιστον το ότι άμεσα αντιληφθήκατε το τί πρέπει να κάνετε και παραιτηθήκατε.

Τώρα, γι' αυτό το δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνετε πίσω σας, (ο Θεός να βάλει το χέρι του ποιον θα βάλουν πάλι γιατί έχει αποδειχθεί ότι πάντα υπάρχει και χειρότερο) προτείνω τον Βασίλειο Κωστέτσο... Έχει κάνει και φυλακή και δε μασάει! Καλύτερος θα είναι.

(Εδώ φαντασιώνομαι τη στιγμή που του τηλεφωνούν και τον ενημερώνουν ότι ζητά να τον δει ο Πρωθυπουργός στο Μαξίμου)

Και με την ευκαιρία ν' αλλάξουμε και τον Διευθυντή του Μουσείου Ακροπόλεως. Να διοριστεί κάποιος απόγονος του Έλγιν. Δε μπορεί, κάποιος απόγονος εκείνου του κλέφτη θα υπάρχει και με τα κριτήρια που παίρνονται πια οι αποφάσεις στην Ελλάδα, δεν αποκλείεται να εισακουστώ

(Εδώ φτάνοντας πια στο Μαξίμου για την Τελετή Παραλαβής - Παράδοσης)

Απελπισμένος μετανάστης με το μυαλό στο τόπο που γεννήθηκα περιμένω απ' τους εκεί Καλλιτέχνες να πάρουν θέση για όλα, να πουν σ' όσους διαλέγουν "Γιαν" τί είναι Καλλιτέχνης, όχι ν' αγωνίζονται μόνον για να διώξουν όποιον "Γιαν" δεν τους "παίζει".

Καλλιτέχνης για έναν μετανάστη σαν και μένα
είναι αυτός που καίγεται για ξένες αγωνίες,
αυτός που ο καημός των άλλων και τ' άδικο δεν τον αφήνουν να κλείσει μάτι και το ταλέντο που το δόθηκε το προσφέρει σ' αυτούς,

πνίγεται, θέλει να μιλήσει για μια μαύρη που κάποτε σ' ένα λεωφορείο θέλησε να τη σηκώσει ένας λευκός να κάτσει αυτός,

να γράψει για μια κοινωνία που γίνεται κάθε μέρα πιο φασιστική και που σε μια γειτονιά καθίκια μαχαίρωσαν ένα παιδί γιατί πίστευε άλλα απ' αυτούς  κι η μάνα του ψάχνει το δίκιο σαν ψίλο στ' άχυρα γιατί όλα πρέπει να κουκουλωθούν, μέχρι κι ο φόνος,

καλλιτέχνης είναι αυτός που διαλέγει να ζωγραφίσει ορδές απελπισμένων με τα παιδιά τους αγκαλιά να οδηγούνται σε σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης που τίποτα σύγχρονο δεν έχουν,

είναι αυτός που τραγουδάει τον Έρωτα, τον Θάνατο και την Ανάστασή του

Καλλιτέχνης είναι ο Παζολίνι, ο Μπέργκμαν, ο Γκόγια, ο Χατζιδάκις, ο Τζων Λένον, ο Λόρκα ο Ζαν Πωλ Σαρτρ  κι τόσοι άλλοι  αλλά
"φαινόμενα" σαν τον κύριο Φαμπρ ας πει η Ιστορία τί είναι.

Δε σας κατηγορώ κύριε Φαμπρ, αλλά η "τέχνη" σας αφορά τη Βασίλισσα του Βελγίου Πάολα.
Εμένα Άνθρωπο Οικουμενικό μ' έκανε να νιωσω η Γκόλφω. Καμία σχέση με την Πάολα.
Ναι, η Γκόλφω του Τάσου που την παράτησε για τη Σταυρούλα.
Η ωραιότερη παράσταση που είδα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, με Στύση: Η Γκόλφω, του Περεσιάδη στο Εθνικό, σε Σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου, με την Λυδία Φωτοπούλου...

Υ.Γ. Θέλω να δώσω συγχαρητήρια στην κυβέρνηση και προσωπικά στον κ. Μπαλτά.

Πού πήγε και βρήκε έναν Βέλγο με όλα τα κλασικά ελαττώματα του Έλληνα;;;
Φτου σας κ. Μπαλτά!
Για το κακό μάτι απλώς σαςφτύνω!

Προγραμμάτισε ο ΒΕΛΓΟΣ καλλιτέχνης Έτος ΒΕΛΓΙΟΥ... Όλο Βέλγοι, σόγια, ξαδέρφια, δεύτερα, τρίτα, συγγενείς, χαμός συν μερικές παραστάσεις δικές του λέει, κατάδικές του,του ιδίου προσωπικά...

Αν ήταν για να βολέψουμε "τα δικά μας τα παιδιά" βάζαμε και Έλληνα ρε Γιαν, που χουμε και ντοκτορά στο βόλεμα.
Τώρα το τι ξεμάλλιασμα θα πέσει πάνω απ' τον “πεθαμένο” για κουρτίνες και κουρτινόξυλα εκτός απ' την καρέκλα που γίνεται κρεβάτι...
θα πάρουμε ποπ-κορν και θα αναμένουμε να το δούμε κι αυτό το επεισόδιο.

Δεν πρόλαβα να βάλω το καλαμπόκι στην κατσαρόλα... Άλλο θέμα...

Όλα τρέχουν πιο γρήγορα κι απ' τη φαντασία πια. Πού θα πάει, θα τρελαθούμε και Δαφνί - Δρομοκαΐτειο - Νταού Πεντέλης...
δε θα μας χωράνε τα 3 διακεκριμένα μας ψυχιατρεία.

Μέχρι ν' αποχαιρετήσουμε τον κύριο Γιαν, ήρθε ο κύριος Τόμσεν και πάει να κλέψει προσοχή και φώτα απ' τον Βέλγο.

Είστε σε άλλη κατηγορία εσείς κύριε Τόμσεν, χειρότερη, πολύ χειρότερη απ' του Βέλγου. Είστε στην Κατηγορία: Σκουπίδια της Ιστορίας,
όμως,
το θέμα είναι άλλο, όχι εσείς: η βλαχομπαρόκ αυτή παράσταση που ανέβασε πάλι η Κυβέρνηση με τη διαρροή του WikiLeaks είναι το θέμα.

Η παράσταση με τίτλο: “Στο ΔΝΤ δεν είναι καλά παιδιά”.

Κατ' αρχάς ευχαριστούμε πάρα πολύ για την πληροφορία. Εσείς μια μέρα θ' ανακαλύψετε και ήπειρο που θα λέγεται ΑΜΕΡΙΚΉ.
Μετά από 6 χρόνια δράσης στην Ελλάδα και πόσες δεκαετίες δράσης διεθνώς, η Ελληνική Κυβέρνηση ανακάλυψε χάρη στη διαρροή του WikiLeaks ότι το  ΔΝΤ είναι μια διεθνής συμμορία. Τόσες δεκαετίες που ρήμαζε χώρες της Λατινικής Αμερικής δεν το 'χε προσέξει.

Ακούω και διαβάζω από αμήχανους που πέρασαν τώρα στην επίθεση...

"Νά γιατί το καημένο το παιδί, ο Αλέξης υπέγραψε...αυτοί είναι κακοί και κυνικοί και εκβιαστές και και και..."

κι αναρωτιέμαι:

Άμα πάω να κάνω μπίζνες με τους Κορλεόνε και τους Τατάλια, και τους ηχογραφήσω και διαρρεύσω μετά ότι με εκβιάζουν και λέω δεξιά κι αριστερά ότι οι μαφιόζοι είναι μαφιόζοι... γελοίος δε θα 'μαι;;;

Με Κορλεόνε και Τατάλια θες μπίζνες ηθικές;

Όποιος δέχεται να κάνει “δουλειές” με μαφιόζους, να υποστεί τις συνέπειες. Αναγκαστικά μαζί του βέβαια και όλοι οι υπόλοιποι. 

Όχι μόνο όσοι τρώνε σανό, όσοι δηλαδή ωρύονται τώρα ότι έχουμε να κάνουμε με εκβιαστές που εκβίαζαν το παιδί...

Τις συνέπειες τις υφίστανται όλοι.

Περιμένω να δω τι θα κάνει η Κυβέρνηση τώρα, έστω και τώρα που ΤΕΛΙΚΑ, τώρα που έχει ΚΑΙ αποδεικτικά στοιχεία ότι είναι εκβιαστές οι εκβιαστές.

Θα συνεχίσει να κάνει μπίζνες μαζί τους;;;
Θα συνεχίσει να τους ζητάει δανεικά;;;

Θ' σφιχταγκαλιαστούμε όλοι μαζί αδελφωμένοι με τον Τόμσεν, θα μπει στην αγκαλιά του Αλέξη κι η Δρακουλέσκου, να σχωρεθούμε και ας παν στην ευχή τα παλιά;;;

                                                                   El Greco

                                        

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ: ΝΑ ΤΗ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΛΛΕΤΑΙ ή ΟΧΙ;;;;;

Σιγά μη φταίει ο Φάμπρ.

(Ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Διονύσης Φωτόπουλος, ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Γιάννης Μόραλης. Τους λέει τα νέα ο κ. Φωτόπουλος για την πρόοδό μας στον Πολιτισμό... Πήραμε τον Φαμπρ λέει... άλλο πράμα... πετάμε!)

Σιγά μη φταίει ο κύριος Φάμπρ.

Και σιγά μην έκανε τα ίδια αλλού. Να τον είχαν προσλάβει για παράδειγμα Γάλλοι για αντιστοίχου κύρους Φεστιβάλ τους και να προγραμμάτιζε όλο Βέλγους αιτιολογώντας το πως δεν πρόλαβε να μελετήσει τις προτάσεις των Γάλλων (αυτό είπε για των Ελλήνων).

Πάντως τώρα αρχίζουν τα ωραία κ. Φαμπρ. Δε μας ξέρετε καλά. Σας βλέπω σύντομα να τρέχετε μακριά από την Αποικία με το πέος σας παλλόμενο από αηδία που μπλέξατε με τέτοιους ιθαγενείς.

Δε μας ξέρετε καλά.
Εμείς φάγαμε τον Καποδίστρια, εσείς θα γλιτώσετε; Που στην περίπτωσή σας έχουμε και δίκιο από πάνω...

(Απ' τη ΜΗΔΕΙΑ του Δ. Παπαϊωάννου.)

Άμα κάνει Πάσχα αυτός στη θέση του, πολύ θα ήθελα  να τσουγκρίσω αυγό μαζί του μιας και θα 'μαι και γω εκεί. Και θα εισηγηθώ σε φίλους εδώ στην Ισπανία να τον προσκαλέσουν στο Φεστιβάλ της Merida  να δείξει και στο ισπανικό κοινό πως να πάλλεται το ισπανικό πέος σε ρυθμούς φλαμένκο μέχρι να το περιχύσουν σανγρία πριν του κάνουν μαλάξεις.

Φτάνει να δει κανείς το παρακάτω βίντεο για να μην τον προσλάβει αλλά αφού ήμαστε “βλαχάκια”... Βέλγος σου λέει... άλλη κατάσταση... προχωρημένη...

Δείτε το βίντεο που είναι μια καλλιτεχνική του έκφραση, σα συστατική επιστολή όχι της τέχνης του, της ψυχής του. Δε λέω ότι στην καριέρα του δεν είχε άλλες καλύτερες στιγμές απ' αυτή, αυτό έλειπε, αλλά ετούτη έπρεπε να τον είχε στιγματίσει για πάντα.
Πετάει γάτες στο αέρα και πέφτουν πάνω σε σκαλιά, και σίγουρα χτυπούν και πονάνε και δώστου πάλι...
Το βλέπεις αυτό στο κουρίκουλουμ-βίτε του ή στο γιουτουμπ πριν πάρεις απόφαση για το ποιος θα είναι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και λες κατ' ευθείαν... ΠΑΡΑΚΑΤΩ, ΑΥΤΟΣ ΟΧΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ ΖΩΑ, ΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ! (Εκτός κι αν σε διακατέχει ανθυποβαλκάνιο κόμπλεξ οπότε στέκεσαι με θαυμασμό μπροστά στα νιαουρίσματα πόνου της γάτας.)

Κι ΕΔΩ η περίφημη πια παράστασή του, ή τουάχιστον η περίφημη στιγμή της παράστασης, το απαύγασμα τής δουλειάς του, εκεί που η Τέχνη συναντάει τη Διάνοια και την Ψυχή!

Καμία αντίρρηση στο να 'ναι ξένος ο Διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών. Αλλά κάποιος που να σε κάνει να καμαρώνεις για τα κριτήρια του Έλληνα που τον διάλεξε.

Από πού να το πιάσουμε δεν έχει πια... Ξανά και ξανά επιβεβαιώνω ότι είμαστε σε παρακμή όχι σε κρίση.

Άντε και με Βέλγο Πρωθυπουργό εύχομαι. Αν είναι πιο in και πιο trendy... Και να κάνει ένα Δημοψήφισμα και να νικήσει η πρότασή του... "Να τις βγάλουμε όλοι έξω και να τις κουνάμε απ' το πρωί μέχρι το βράδυ"!

                                              El Greco

Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΜΗΔΕΙΑΣ ΖΕΙ

Ποτάμι βαθύ μπροστά η παρακμή των Ελλήνων.

Σαν πέτρα που βγάζει λίγο το κεφάλι της έξω απ' το νερό και σε καλεί να πατήσεις πάνω της κάτι Έλληνες μοναχικοί.

Έλληνες-Πέτρες, να πατήσεις πάνω τους, να περάσεις απέναντι... πατάς...σάλτο... κι άλλη πέτρα πιο κει... ανάσα... σάλτο... ελπίδα...

Λες δε θα φτάσω ποτέ στην άλλη όχθη και δω δεν αντέχεται...

και πάνω που απελπίζεσαι και λες τα παρατάω...

κι άλλη Πέτρα-Έλληνας-Ποιητής μπροστά...

πάτα πάνω του πάλι... πήδα... σάλτο μορτάλε έτσι κι αλλιώς χαμένος είσαι... πήδα... άσε την Ψυχή να τη σηκώσει στα μπράτσα της η Ελπίδα... να της τραγουδήσει νανούρισμα που να λέει πως ήταν εφιάλτης ετούτη η παρακμή... κοιμήσου ήσυχος... πήδα... κι άλλη πέτρα βγάζει το κεφάλι της και περιμένει να την πατήσεις, να ισορροπήσεις, να ελπίσεις...

Αυτό είναι οι δουλειές του Δημήτρη Παπαϊωάννου για μένα. Πέτρες στο ποτάμι που σε γεμίζουν με ελπίδα ότι θα περάσεις απέναντι χωρίς να πνιγείς. Πέτρες, έστω για μια ανάσα, να ξαποστάσεις.

Και μετά, μέσα πάλι το κεφάλι.
Το δικό μου όχι της πέτρας.
Μέσα και τα χέρια στ' αυτιά να μην ακούγεται τίποτα απ' το βόθρο που ευθαρσώς τον λένε Βουλή των Ελλήνων.

Εύγε κι ευχαριστούμε για μια ακόμα φορά κύριε Παπαϊωάννου.
Επιβεβαιώνετε τα λόγια του: Κ.Χ Μύρη “Ήταν ο τόπος μου βράχος και χώματα ήλιος...”

Σαν κήπος στις παλάμες μας η δουλειά σας αυτή.
Είστε ένας Άνθρωπος-βράχος και σωσίβιο μέσα στον Ωκεανό της παρακμής μας κι όποιος σωθεί σώθηκε,

έστω μιας Στιγμής Σωτηρία.

Χαίρε Δημήτρη Ποιητή γιατί είναι Ποίηση αυτό που έφτιαξες πάλι!
Χαίρε γιε της Μήδειας, μέχρι τον Ήλιο τον ίδιο, Άνθρωπο με τα χέρια του έβαλες να τον ανάβει! Χαίρε Ματιά του Σύμπαντος,  Άνθρωπε Δημιουργέ του Big Bang!!!

Υ.Γ: Έξοχα και Σοφά πράττετε κ. Παπαϊωάννου που κρατιέστε μακριά από Πρωθυπουργούς και άλλες Σειρήνες. Σιγά μην μπορούσατε να δημιουργήσετε βέβαια αυτή την Ομορφιά αν κάνατε τέτοιες παρέες.

ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ

Είναι η τελευταία Σκηνή  της Τελετής Έναρξης των 1ων Ευρωπαϊκών Αγώνων στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Με αυτή του τη δουλειά με τίτλο «Origins», ο κ.Παπαϊωάννου και οι συνεργάτες του είναι Υποψήφιοι για 6 Βραβεία Emmy.

                                            El Greco

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ALTAMIRA... COMING SOON

Το 1879 ένας δικηγόρος που για χόμπι είχε το διάβασμα και την αγάπη του για την προϊστορία βρίσκει ένα άνοιγμα, μια χαραμάδα προς κάτι άγνωστο.

Μια Κυριακή, με την 8χρονη κόρη του Μαρία θα περάσουν απ' τη χαραμάδα, θα μπουν μέσα...

Έμελλε να είναι η Καπέλα Σιστίνα της Προϊστορίας!

Έτσι ονόμασε ο Πικάσο

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 2016: ΚΑΛΑ ΔΑΝΕΙΑ

Θα ήθελα πάρα πολύ να δω κάτι θετικό, να ευχηθώ κάτι με αισιοδοξία. Το αφήνω όμως αυτό στους ικανότερους, αλήθεια δε βλέπω τίποτα αισιόδοξο, τίποτα θετικό εκτός απ' το ένστικτό μας για επιβίωση που μπορεί να μας σώσει ή να μας οδηγήσει σε κανιβαλισμό.

Περίφημο Σύμβολο εκείνης της Εποχής το Μεσολόγγι. Ξεφυλλίζω με το ποντίκι,

Μεσολόγγι 2016...

"... Ελεύθερος ο πρώην Δήμαρχος Μεσολογγίου με εγγύηση 200.000 ευρώ!

 (Άρα αν έχεις λεφτά, πάνω-κάτω ό,τι και να κάνεις φυλακή δε μπαίνεις.

...Ο πρώην Δήμαρχος του Μεσολογγίου, του (ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΠΑΡΑΚΑΛΩ),  που ήταν και Πρόεδρος της Αερολέσχης Μεσολογγίου,
μαζί με έναν ξάδελφό του πιλότο,

ΒΕΛΓΙΟ: ALABAMA MONRO

Στη Βαρκελώνη 3 μέρες άρρωστος. Τις 2 απ' αυτές πολύ χάλια.

(Λεπτομέρεια από τον πίνακα του Vincent Van Gogh "Εξάσκηση στο προαύλιο της φυλακής")

Άνοιξα χθες την τηλεόραση, είδα όλα αυτά πάλι τα άγρια στο Βέλγιο τώρα κι ένιωσα αλλιώς το 39,3 που είχα, πάγωσα.

Καθηλωμένος στο κρεβάτι σχεδόν 48 ώρες, όσο ενημερωνόμουν, τόσο πιο πολλές απορίες είχα.

Τί τις θέλουμε τόσες κάμερες;

Αν δυο τύποι με μαύρο γάντι

ΠΟΥΤΑΝΕΣΚΑ: SOLD OUT !

Κατ' αρχάς θέλω να πω ένα μεγάλο ειλικρινές κι από καρδιάς ευχαριστώ σε όσους με όποιο τρόπο έκριναν και εκδήλωσαν αγάπη και παρουσία αυτές τις μέρες.

Είναι γλυκό μετά από 25 χρόνια που κάνεις κάτι να διαπιστώνεις πως Κάτι έκανες.

Πόσοι άνθρωποι, απ' το 2010, απ' το 2000, απ' το 1994... Πόσοι δεν επικοινώνησαν μαζί μου τρυφερά με αφορμή την Εκπομπή της κ. Αντωνοπούλου, το “ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ” και την παρουσία μου εκεί.

Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι πως παρά την προκλητικά ακατάλληλη ώρα για μια εκπομπή που έως οικογενειακή τη λες,
πάρα πολύς κόσμος την είδε,
άρα η τηλεόραση ακόμα έχει δύναμη.

Για να με θυμηθούν εμένα (και να μ' αναγνωρίσουν) άνθρωποι που τους ταξίδεψα το '94...

Σας ευχαριστώ όλους για το ξενύχτι,
και σας τους πιο πρακτικούς που το γράψατε κι αφιερώσατε χρόνο μετά, επίσης ευχαριστώ,
ο χρόνος είναι σημαντικό πράμα κι ας είναι εφεύρημα δικό μας,
και που μπήκατε στον κόπο για πάρα πολλά, ό,τι έκρινε ο καθένας, μήνυμα, τηλεφώνημα, σχόλιο, φωτογραφία, βίντεο, σύνδεσμοι να με βοηθήσουν να δω την εκπομπή ζωντανά, να δούμε παρέα αυτά τα “15 λεπτά δημοσιότητας” που μου αντιστοιχούσαν, μόνο ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο (και δικαίως) είχε περισσότερη προσοχή αυτές τις μέρες.

Ένα δεύτερο συμπέρασμα που βγάζω είναι η κατεπείγουσα ανάγκη μας να δούμε κάτι λίγο έξω,
να  ρίξουμε το βλέμμα μας κάπως στο πάνω πάνω μέρος του πίνακα της ζοφερής μας πραγματικότητας,
να γλυτώσει η χαρά κι απ' τον πνιγμό κι απ' την εξάρτησή του απ' το Θαύμα,
να 'ναι μια στιγμή κανονική, ανθρώπινη.

Καταχάρηκα βλέποντας την εκπομπή όταν διαπίστωσα πως στις άπειρες ώρες του Μοντάζ, η Κατερίνα δεν έκοψε τη Γκερνίκα μου για να 'ναι πολιτικώς ορθή, για να μην αγγίξει θέμα της επικαιρότητας και “χαλάσουν” την ποιητική ατμόσφαιρα του Τολέδο κάτι πνιγμένοι στη Μεσόγειο πολύ πάνω από 12 Απόστολοι πνιγμένοι μέσα σε μια Υδρόβια Γκερνίκα...

Σ' ευχαριστώ Κατερίνα που δεν υπήρξες “πολιτικώς ορθή” μαζί μου.

Ώρες-ώρες νιώθω τύψεις που τρέχω πίσω απ' την επιβίωσή, που δεν έχω χρόνο να γράψω όλα τα έργα που θέλω κι ας μείνουν στο συρτάρι, μένουν στο μυαλό μου όλα, χαμός μετά στο μυαλό,
έστω στο συρτάρι αντί για το μυαλό, να υπάρχουν τουλάχιστον κι αν τα βρει κανείς ποτέ μετά από χρόνια να μην μπορεί να πει ότι εκείνη τη επόχή αρχές του 21ου, χαλούσε ο κόσμος, πόλεμοι, μετακινήσεις πληθυσμών, παγκόσμια δυστυχία αλλά...
το ελληνικό θέατρο πλην εξαιρέσεων στο κόσμο του.

Τί μαρτυρία του ΤΩΡΑ παραδίδει άραγε στο μετά, στον 23ο αιώνα;

Ήταν δυο μέρες πολύ ιδιαίτερες οι δυο τελευταίες του Φεβρουαρίου. (Ευτυχώς ήταν δίσεκτο και είχε αυτό το 29 δε θα μου φτανε φέτος ο Φεβρουάριος.)

Στις 28 έκατσα απ' το πρωί, Κυριακάτικα ξύπνησα στις 7 κι έκατσα να γράψω το πρόγραμμα της εκδρομής στη Σικελία.

Ένα διάλειμμα να φάω, τα μούτρα κάτω, μετά πάλι μέσα, να συνεχίσω, γιατί είχα υποσχεθεί στις 8 το βράδυ να το δημοσιεύσω.

(Ενθουσιασμένες με τη συμπεριφορά μου η Αλάιτζ και η Άλμπα, μου μιλούσαν και σα να μιλούσαν στον Ντάστιν Χόφμαν στο Ρέινμαν, ευτυχώς γνωριζόμαστε πια...)

20:20 το δημοσίευσα στο μπλογκ, μετά και στο φέισμπουκ και  κει το συνόδευσα (μεταξύ σοβαρού και αστείου) με την εξής “χαριτωμενιά”:

"ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Ο EL GRECO ΓΙΑ ΤΟ 2016 EINAI... ΣΙΚΕΛΙΑ!
Τίτλος του Ταξιδιού: ΠΟΥΤΑΝΕΣΚΑ ΣΙΤΣΙΛΙΑΝΑ
Αυτό που ζητώ εγώ από σας είναι να έχω την Εμπειρία, 
τη μια μέρα να ανακοινώσω ένα Ταξίδι και την επομένη να έχει “καταβροχθιστεί”! 
Τηλεφωνήστε στην Κική και πείτε της... Πουτανέσκα Σιτσιλιάνα Κική... ΠΟΥΤΑΝΕΣΚΑ ΣΙΤΣΙΛΙΑΝΑ!"

Κι έτσι ακριβώς έγινε!

Μου προσφέρατε τη χαρά της εμπειρίας στα δύσκολα,
στα πολύ δύσκολα,
σε λιγότερο από 24 ώρες να εξαντληθούν οι θέσεις και στα δύο προγραμματισμένα ταξίδια.

Σολντ άουτ σε 24 ώρες μου 'γραψε η Κική.

Ζήτησε κι άλλες θέσεις απ' τη Αλιτάλια, άρα θα υπάρχουν λίγες ακόμα.

Να πω ψέματα ότι δεν ένιωσα ωραία;
Να πω ότι δεν ένιωσα αγάπη και εμπιστοσύνη,
που σε τόσο σε δύσκολους καιρούς μου δώσατε προτεραιότητα;

Ξέρω πολύ καλά ότι στους περισσότερους δεν περισσεύουν.
Πολλοί από σας στερείστε άλλα πράματα
αλλά,
βοηθάτε ανθρώπους δίπλα σας, γείτονες μιας ζωής που κατέρρευσαν μες στην κρίση,
βοηθάτε πρόσφυγες πουτους βρήκε κακό ακόμα μεγαλύτερο
και κάνετε κι ένα μικρό όνειρο για ένα ταξίδι.

Σιγά την πολυτέλεια, ένα ταξίδι! Θα νιώθουμε και τύψεις;

Ευχαριστώ πάρα πολύ που στην ανακονωση του ταξιδιού δε σκεφτήκατε "

"Καλάααα... μέχρι τότε..."

Φαίνεται ότι δεν υπάρχει  "μέχρι τότε" για ό,τι πραγματικά θέλουμε.

Λίγα είναι πια αυτά που μπορούμε και τα διαλέγουμε προσεκτικά αλλά, γρήγορα.

Μπορείτε να τηλεφωνείτε ακόμα, στην Κική (210-32 25 175) γιατί θα φτιάξει μια λίστα με όσους θα αντικαταστήσουν πιθανές ακυρώσεις στην πορεία.

Ευχαριστώ πάρα πολύ πάντως που μου πετάξατε τη μπάλα πίσω σ' αυτό το αλαζονικό σερβίς που έκανα,
να θέλω σόλντ άουτ σε 24 ώρες,

“νά, πάρτο” μου είπατε,

“κάνε όμως ωραίο το ταξίδι όπως το υποσχέθηκες.”

Ξαναδεσμεύομαι!

Και για την Πασετζιάτα μας στη Σικελία

και για την Ανάληψή μας στην Ομορφιά της Βορείου Ισπανίας.

Για την ώρα, ένα ελάχιστο αντίδωρο,
η Μουσική Της Ιδιοφυΐας,
αυτή που έχω επιλέξει ν' ανεβαίνω το Λόφο του Ελ Γκρέκο μαζί σας...
Να σταματώ τον οδηγό...
πιο αργά...
πιο αργά...
τώρα λίγο πιο γρήγορα...
σχεδόν σταμάτα τώρα στη στροφή...
περίμενε θα σου πει η μουσική πότε...
περίμενε...
περίμενε...

Τώρα!

Τώρα που φαίνεται η θέα και μπαίνει κι Ορχήστρα και Χορωδία...

Απ' το 5:01... είμαστε στο 7:29... και φαίνεται η θέα του Τολέδο...

Καλό Μήνα.

                                              El Greco